Table of Contents

જ્ઞાનભક્તિનાં પદો

(૧) અક્રમ સિદ્ધિનો સાર....

(૨) ‘अनुभव’ कहता है हमको,

(૩) અનંતા વિકલ્પોમાં વહ્યું જાય જીવન,

(૪) अपने हिृदय के किवाड़ खोलो

(૫) અપરંપાર દાદા ઋણ છે

(૬) અમ પથ્થર દિલનાં લોઢાંને

(૭) અમર અંબાલાલના

(૮) અમી ઝરણાં ચૌદલોકી

(૯) અમી ભરેલી નજરે

(૧૦) અમે કેવા પુણ્યશાળી

(૧૧) અમે ઝુમી રહ્યા આનંદમાં, હો આનંદમાં..

(૧૨) અમોને મોક્ષ મળતો’તો

(૧૩) અસીં પગે લગોંતા રે

(૧૪) અહો સીમંધર સ્વામી, રાત દિવસ

(૧૫) આ દાદા તો ફકત

(૧૬) આ દુનિયામાં સર્વે જીવને

(૧૭) આજ નાનેરું લાગતું

(૧૮) આજનેા લ્હાવેા લીજીયે

(૧૯) આજ સ્વરૂપે શોભતું આભ રે,

(૨૦) આ નિયમન ચક્રનો

(૨૧) આનંદ અખંડ પામીને

(૨૨) આનંદ આનંદ ઉભરાય, હૈયુ ઝાલ્યું ના ઝલાય,

(૨૩) આપણે દાદા ભગવાન વિના

(૨૪) આપનું અજોડ દર્શન

(૨૫) આપ્તસ્વજન તો તેને રે કહીએ

(૨૬) આ મારા દાદાની પૂર્ણિમા

(૨૭) આયેા આયો આયો આયો રે

(૨૮) આરોપિત ભાવોની અસરો

(૨૯) આવો પધારો હૃુદિયામાં

(૩૦) આવ્યા આવ્યા આજ રે

(૩૧) આવ્યો કલ્કિ તારણહાર

(૩૨) આજ્ઞા ધરમનેા આ માર્ગ

(૩૩) આંખોના દ્વારેથી રૂદીયે વસીયા,

(૩૪) ઉપકાર કરુણાસાગરનો

(૩૫) ઉપજાવે સંયમ પરિણામ !

(૩૬) ઊગી અલૌકિક ભોર

(૩૭) ઊજવીએ દાદા ભગવાનની સોમી જન્મજયંતી

(૩૮) ऊठो, जागो, दौड़ो, पकड़ो

(૩૯) ઊંધું યા તો સીધું

(૪૦) એ. એમ. પટેલ રૂપી મંદિર

(૪૧) એક જ અભિલાષ છે મને

(૪૨) એક જ ધર્મ છે અવનીમાં

(૪૩) એક બ્રહ્મચર્યમાં પાંચેય

(૪૪) ઓ મારા સ્વામીનો પ્રતિષ્ઠા

(૪૫) ઓહો સ્વામી સીમંધર

(૪૬) અંતર શાંતિ કદી જાય નહીં

(૪૭) અંદર જે ખૂંચે છે

(૪૮) અંધારાં કોટિ વર્ષનાં

(૪૯) અંધારી રાતડી જેણે ચીરી

(૫૦) અંબાલાલ મૂળજીભાઇ, મહીં દાદા

(૫૧) અંબે માતાના લાલાને બાંધું

(૫૨) કરમ બંધાય છે ત્યારે

(૫૩) કરે જે પ્રતિક્રમણ નિજના દોષો સંબંધી

(૫૪) કષાયી વાણી ને વર્તન

(૫૫) કાજળમાંથી પૂનમ પ્રગટાવે

(૫૬) કાનુડો બંસી છેડે રે

(૫૭) કીર્તન તમારાં કૂંજતાં

(૫૮) કેવળ પ્રેમની જીવતી મૂર્તિ

(૫૯) કેસરિયા વીરનાં યા હોમ

(૬૦) કોઈ જક્કે ચડે ત્યારે છેાડી

(૬૧) કોઈનાયે દોષો જોવાથી

(૬૨) કોઈનીયે સાથે મતભેદ

(૬૩) कोट-टोपीवाले दादाजी हमारे

(૬૪) કોટિ પ્રણામ, કોટિ પ્રણામ, કોટિ પ્રણામ

(૬૫) કોણ જાણે કેમ અહીં

(૬૬) કંઠે બિરાજો, હે દાદા

(૬૭) ગમે નહીં ગમે નહીં

(૬૮) ગુરુ તે કોને કહેવાય

(૬૯) ગુરુપૂર્ણિમા છે આજે

(૭૦) ઘૂમો ઘૂમો રે મા‘ત્મા

(૭૧) ચરણોમાં સ્થાન પ્રભુ આપો

(૭૨) ચલો અડાલજમાં જઈએ, ગુરુપૂનમ ઉજવીએ

(૭૩) ચાતક ને મેઘની પ્રિત

(૭૪) ચાલો મહાવિદેહ ધામમાં સીમંધર સ્વામી પાસે જઈએ

(૭૫) ચોવીસ તીર્થંકરના ભેગા

(૭૬) છોડી દિયો પૂર્વગ્રહ, માન્યતા

(૭૭) છૂપા રાખવા પડે છે

(૭૮) જગત કલ્યાણને કાજે

(૭૯) જનમ ખુશાલી

(૮૦) જનમ દિવસની ઊજવણી

(૮૧) જય જય જય સીમંધર સ્વામી

(૮૨) જય બોલો રે, બોલો રે, જય દાદા ભગવાન

(૮૩) જાતે ન બોલ્યું કોઇ કાળે

(૮૪) જિયો અજન્મા સમયસાર રે,

(૮૫) જીવન છે પાપ-પુણ્ય

(૮૬) જુઓ સતસંગનું મહાતમ

(૮૭) જે ઘરમાં સારો છે વ્યવહાર

(૮૮) જેના વાણી, વર્તન ને વિનય

(૮૯) જેની માત્ર સ્મૃતિથી જ સભર થાય આત્મા

(૯૦) જેની રે સંતો કોટિ જન્મોની

(૯૧) જેને કોઈ અપેક્ષા જ નહીં

(૯૨) ઝગમગતા દીવડાનું દેરાસર

(૯૩) ઝળહળતા દીવડાથી

(૯૪) ઝેર તો તમારે પીવાં જ પડશે

(૯૫) ઝેર પચાવી કરુણા છાંટી

(૯૬) ઢમ ઢમ ઢમ ઢમ ઢોલકા વાગે

(૯૭) તમારી જ હોય જ્યાં ફરિયાદ

(૯૮) તમે મારું સર્વસ્વ....

(૯૯) તમે હાલતાં રે, તમે ચાલતાં રે

(૧૦૦) તરછોડથી આ દુનિયામાં

(૧૦૧) તારા દર્શનના દીવાના

(૧૦૨) તારી એક એક પળ જાય લાખની

(૧૦૩) તું રંગાઇ જાને રંગમાં

(૧૦૪) ત્રિમંદિરે પ્રાણપ્રતિષ્ઠા,

(૧૦૫) દર્શનથી થાય શાંતિ અપાર

(૧૦૬) દરશન દેજો અમને આશાપુરા મા

(૧૦૭) દાદા અમારા પરમેશ્વર

(૧૦૮) દાદા આપે છે કેવળજ્ઞાન

(૧૦૯) દાદા આવ્યા રે આવ્યા

(૧૧૦) દાદા દાદા બોલું અને નિજાત્મા

(૧૧૧) દાદા દૂર છતાં પાસે લાગે છે

(૧૧૨) દાદા ભગવાન આપ અમારા

(૧૧૩) દાદા ભગવાન છે, દાદા ભગવાન છે

(૧૧૪) દાદા ભગવાન તમે, જ્યાં હો ત્યાંથી

(૧૧૫) દાદા ભગવાન પાસે જાદુ અભેદ

(૧૧૬) દાદા ભગવાન (૩), બોલો દાદા ભગવાન

(૧૧૭) દાદા ભગવાન, (૨) હે અક્રમ જ્ઞાનના

(૧૧૮) દાદા ભગવાનના પગલાં થયાં ત્યાં

(૧૧૯) દાદા ભગવાનને નમસ્કાર કરું છું

(૧૨૦) દાદા ભગવાન વિના કશું જ ખપે ન હો

(૧૨૧) દાદા મારા આવ્યા’તા

(૧૨૨) દાદાઈ દીક્ષા લઈ આવ્યા રે

(૧૨૩) દાદાજીનાં નામનો રે

(૧૨૪) દાદાના ગુણલા ગાશે

(૧૨૫) દાદાના દર્શન પામશે, તેનો સફળ

(૧૨૬) દાદાના વારસ, દાદાના વારસ

(૧૨૭) દાદાની જોડ જગે નહીં જડે

(૧૨૮) દાદાનું ગીત મારે ગાવું છે

(૧૨૯) દિલમંદિર નીવાસી

(૧૩૦) દીવડો રે મારા આતમરામનો

(૧૩૧) દીવડો, ‘દાદા’એ પ્રગટાયો એ દીવડો

(૧૩૨) દેહધારી અરિહંત, સીમંધર સ્વામી

(૧૩૩) નગર ગલી ને શેરી ચૌટે

(૧૩૪) નથી ખ્વાહિશ પુજાપાની

(૧૩૫) નહીં છોડું દાદાજી

(૧૩૬) નામરૂપી પરપોટો ‘દાદાજી’ને વશ વર્તો

(૧૩૭) નિખાલસ હાસ્ય જે રુદિયે

(૧૩૮) નિવેડો લાવી દ્યો દાદા

(૧૩૯) નીચે નમીને નમસ્કાર કરું છું

(૧૪૦) પધારો સીમંધર સ્વામીશ્રી, ત્રિમંદિરે ચેતના ઉતારો

(૧૪૧) પહેલા તીર્થંકર ઋષભ ભગવાન

(૧૪૨) પોતાની મેળે તરનારા

(૧૪૩) પ્રગટ પ્રભુનું સ્વાગત

(૧૪૪) પ્રત્યક્ષ દાદા ભગવાનની સાક્ષીએ, મહાવિદેહ

(૧૪૫) પ્રત્યક્ષ દાદા ભગવાનની

(૧૪૬) પ્રેમથી રહેજો સહુ સંગાથ

(૧૪૭) ભક્તિ કરતાં કદીયે

(૧૪૮) ભક્તિ ભાવના, તન-મન

(૧૪૯) ભલે પધાર્યા કળિયુગમાં

(૧૫૦) ભવસાગરના તારકને સોંપી દે

(૧૫૧) ભૂલો પોતાની જોનારા

(૧૫૨) ભેળી જમાતું અવળી હવળી

(૧૫૩) મન-વચન-કાયાથી તદ્દન

(૧૫૪) મન-વચન શુદ્ધ કરી

(૧૫૫) મનુષ્યનો દેહ મળિયો છે

(૧૫૬) મને ઘડી ઘડી દાદા યાદ

(૧૫૭) મને દાદા મળ્યા, ભગવાન મળ્યા

(૧૫૮) મહાવિદેહ ક્ષેત્રમાં સીમંધર સ્વામી

(૧૫૯) મહાવિદેહથી આસન છોડી, ત્રિમંદિરીયે વસો

(૧૬૦) માં આદ્યશક્તિ

(૧૬૧) મારગ ખુલી રહ્યા જો વીરના

(૧૬૨) મારા દાદા આવે છે, દાદાજી

(૧૬૩) મારા દાદાના શરણોમાં આવ્યો

(૧૬૪) મારી અંબા માડી રે,

(૧૬૫) મારી ઝૂંપડીએ પધાર્યા રે

(૧૬૬) મારી ભૂલો ભાંગી ભગવાન રે

(૧૬૭) મૂર્તિ થકી ભક્તિની ભાવના

(૧૬૮) મંદિર હે મુક્તિસુખા, માંગલ્ય

(૧૬૯) યમુના જળમાં કેસર ઘોળી

(૧૭૦) યાદ રહેશે, દાદાજી સૌને યાદ રહેશે

(૧૭૧) ये विश्व में सुख और शांति हो

(૧૭૨) રોમે રોમમાં વસતા પ્રભુની, આરાધના આ મહીંલી

(૧૭૩) લાગે છે દાદા આવી ગયા છે

(૧૭૪) લોકોના ઊંઘતા અંતઃકરણને

(૧૭૫) વર્તમાને જીનેશ્વર

(૧૭૬) વર્તમાને વિચરીત, હાજરાહજુર

(૧૭૭) વ્હાલમ તારી ખોટ

(૧૭૮) વ્હાલા મારા શિષ્ય, આટલું જ

(૧૭૯) વળતરની ઈચ્છા વિના

(૧૮૦) વ્હાલા લાગે, વ્હાલા લાગે

(૧૮૧) વાણી ઝરતાં ફૂલની ગૂંથાય

(૧૮૨) વારસ અહો દાદાના

(૧૮૩) વારસ અહો દાદાના, કારુણ્યતા રેલાવજો

(૧૮૪) વિશ્વમાં સુખી થવાનો એકમાત્ર સાર

(૧૮૫) વીતરાગ પ્રતિનિધિ

(૧૮૬) વીતરાગ મારા... વીતરાગ સૌના

(૧૮૭) શુદ્ધાત્મા જોઈને, શુદ્ધાત્મા થવાની

(૧૮૮) સત્પુરષની ચરણરજ

(૧૮૯) સત્સંગ મારો નિત્ય વધે

(૧૯૦) સત્સંગ વિના ખૂટતાં નથી

(૧૯૧) સત્સંગીડા ઓ સત્સંગીડા

(૧૯૨) સર્વસ્વ અમારું અર્પણ છે

(૧૯૩) સીમંધર પ્રભુ આવો રે

(૧૯૪) સીમંધર સ્વામી અમને આશિષ

(૧૯૫) સીમંધર સ્વામી અમને દર્શન

(૧૯૬) સીમંધર સ્વામી પધારો, આપની ચેતના

(૧૯૭) સીમંધર સ્વામી પ્રભુ...પલ પલ

(૧૯૮) સીમંધર સ્વામી બેઠા આસને, ચાલોને

(૧૯૯) સીમંધર સ્વામીના પ્રત્યક્ષ દર્શન

(૨૦૦) સ્વયં રમણ સમંદરના કોયડાનાં

(૨૦૧) સ્વામી સીમંધર હે ભગવાન અમારા

(૨૦૨) સ્વામી સીમંધરના શરણે હું આવ્યો

(૨૦૩) સૌને લાગે મ્હારા છે દાદા ભગવાન

(૨૦૪) સંજોગાધીન છે માનવ ભમ્મરડો

(૨૦૫) સંસાર એક માયાની જાળ છે

(૨૦૬) હવે એક જ છે ઈચ્છા

(૨૦૭) હવે તો મોક્ષે જાવું છે

(૨૦૮) હસતે મુખે ઝેર પીએ

(૨૦૯) હસતો રમતો થાય

(૨૧૦) હાં રે, હોજી દાદાજી !

(૨૧૧) હે આજ દિલની કરું હું વાત રે, દાદા સાંભળજો રે

(૨૧૨) હે અંતર્યામી, સીમંધર સ્વામી

(૨૧૩) હે દાદા પ્રગટાવો આજ પૂનમ નીજ

(૨૧૪) હેપી બર્થડે ટુ યુ

(૨૧૫) હે સીમંધર સ્વામી, તુમ શરણો...હે કેવળ

(૨૧૬) હો અમે ભૂલી રહ્યાં સંસારી વેશ

(૨૧૭) હો મારા વ્હાલાના સંગમાં

(૨૧૮) હું તારી મહીં બેસી

(૨૧૯) હું તો પૂજા કરીશ રાજ... દાદાજીની

(૨૨૦) હું તો પૂજા કરીશ રાજ...સીમંધરની

(૨૨૧) જ્ઞાની પુરુષના દર્શનથી

બાળ પદો

(૨૨૨) અનંત ભવની ભટકણોથી

(૨૨૩) છે મહાન અમારા દાદા

(૨૨૪) વિચરો છો મહાવિદેહમાં

(૨૨૫) સ્વામી હો સ્વામી

(૨૨૬) જ્ઞાનીની છાયામાં બાળકો ખીલે

આરતી - સ્તુતિ

શ્રી સીમંધર સ્વામીનો દીવો

શ્રી સીમંધર સ્વામીની આરતી

‘દાદા’ દીવો : ૧

‘દાદા’ દીવો : ૨

‘દાદા’ આરતી

પ્રગટ ‘દાદા’ સ્તુતિ

રાજીપો

પદ્માવતી માતાજીની આરતી

અંબા માતાજીની આરતી

શ્રી કૃષ્ણ ભગવાનની આરતી

શ્રી શિવ ભગવાનની આરતી

શ્રી સાંઈબાબાની આરતી

શ્રી પદ્મનાભ પ્રભુની આરતી

ગુરુ વંદના

www.dadabhagwan.org

દાદા ભગવાનના અસીમ જય જયકાર હો

જ્ઞાનભક્તિનાં પદો

જય સચ્ચિદાનંદ

(પા.૧)

જ્ઞાનભક્તિનાં પદો

(૧) અક્રમ સિદ્ધિનો સાર....

અક્રમ સિદ્ધિનો સાર.... મહા આજ્ઞાએ વર્તાય.

એક એક વાક્યમાં તો અનંત શક્તિઓ પૂરાય. અક્રમ....

પચ્ચીસસો વર્ષ વીત્યા, મારા વીરના દર્શન થયે

સુદર્શન પ્રત્યક્ષનું, એમની જ કૃપાનું વહે

કળીયુગી વિઘ્નો તો, વિજ્ઞાનથી જ તૂટે. અક્રમ....

જે રસ્તે અમે છૂટ્યા, તે રસ્તો તમને કહ્યો.

સજીવન મૂર્તિ વિના, આરો ના આવે કદિ.

કામ કાઢી લ્યો તમારું, પ્રત્યક્ષ લીંક થકી. અક્રમ....

નિજ દોષોના દર્શનથી, નિર્દોષ અનુભવ સ્થિતિ.

નિલીપ્તતનો નિકાલ, નિરંજની નૈયાનો.

નિરંતર નિજ પરિણામ, નિષ્કામી નયનોનું. અક્રમ....

આત્માર્થે ઊંઘવાનું, જાગેલાનું જ રહ્યું.

જ્ઞેયો કે ફિલ્મ બધું, ગોઠવાયેલું કેવું.

અંદરનું જેમ એક્ઝેક્ટ, બાહરનું તેમ જ છે. અક્રમ....

આચરણ ઈફેક્ટ જ છે, તેને જોઈને જ સલામ.

આવું ના હોવું ઘટે, એની પર માત્ર લગામ.

બન્નેથી મુક્ત થયો, પાંચ આજ્ઞાનો આરાધક. અક્રમ....

(પા.૨)

કૃપાથી અપનાવ્યું, સંજ્ઞાથી સમજાવ્યું.

આજ્ઞાથી વર્તાવ્યું, અહો અહોમાં પરીણામ્યું.

બ્રહ્માંડ વલોવીને, સોંપ્યું આ ભેદવિજ્ઞાન. અક્રમ....

(૨) ‘अनुभव’ कहता है हमको,

‘अनुभव’ कहता है हमको,

खुद अपनी गलती देखो।

दूसरों की गलती न देखो,

भूल है, तो सज़ा खुद भोगो।

छोटों पर बड़ों ने ‘क्रोध’ किया,

और माना ‘हमने’ अच्छा किया।

वहाँ मिल गई क्रोध को खुराकी,

तन-मन में ज्वाला देखो।

जैसी करनी वैसी भरनी,

सब अपनी भूल को देखो।

चमचों ने ‘सेठ’ को चढ़ा दिया,

फिर अपना काम निकाल लिया।

है ‘मान’ महाशत्रु खुद का,

तन-धन का अपव्यय देखो।

इस जग में संतो की तरहा,

अपमान भी सहना सीखो।

यह विश्व फँसा है ‘माया’ में,

यह शरीर भी अपना ही नहीं।

‘मैं शरीर हूँ’ वो है जीव का अहम्,

‘रचता है जगत्’ जीव देखो।

‘हानि-वृद्धि’ के द्वंद्वो की,

झंझट से निकलना सीखो।

कम बुद्धिवाले, लोगों को,

अपनी बुद्धि से, फँसा दिया।

(પા.3)

ऊपर से माना ‘अच्छा किया’,

वहाँ लोभ की भीड़-गूंच देखो।

जहाँ कर्तापद का अशुद्ध ‘पूरण’,

गलन करम-रज देखो।

(૩) અનંતા વિકલ્પોમાં વહ્યું જાય જીવન,

અનંતા વિકલ્પોમાં વહ્યું જાય જીવન,

અનંતી ભૂલોમાં આવરાયું દર્શન.

અનંતા દેહાધ્યાસે ઇન્દ્રિય ભટકણ,

આ લોકી પરલોકી નૌકાનું ભ્રમણ. -અનંતા વિકલ્પોમાં ...

પંચ ધાતુ સંયોગે, નવું જીવન માણ્યું,

અજ્ઞ દશામાં, આ ... એક જ માણ્યું,

પૌદ્ગલિક શક્તિ સ્ફૂરણ, ‘હું-મારું’ માણ્યું.

‘હું’ જ છું કર્તા, એમ જ માન્યું. -અનંતા વિકલ્પોમાં ...

એક જ નૌકામાં, એકલો પોતે એ,

નિર્દોષ બાળ દ્રષ્ટિ, મહિ સાગર જોતાં એ,

સંયોગો તરી જાતી નૌકા સૌએ,

ઋણાનુબંધી દિશા એ સૌએ. -અનંતા વિકલ્પોમાં ...

રાગી ભાવ હલેસું ને, દ્વેષી ભાવ હલેસું,

એકને હલાવતાં, બીજા તરફ વળતું,

ગોળ ગોળ ફરતાં તે, ક્યાંય નહીં પહોચ્યું,

જેનાથી છૂટવું છે, તે જ સામે આવતું. -અનંતા વિકલ્પોમાં...

નૌકા મારી માની ... હું એને ચલાવું,

(પા.૪)

સપડાયો ત્યાંથી જ તે ..... કેમ કરી છૂટવું ?

અજ્ઞ દશા તણા વ્હેણ, ભ્રમરમાં તણાતો,

થાક્યો પણ અહ્મના, હલેસા ના છોડતો. -અનંતા વિકલ્પોમાં...

નૌકામાં આવ્યા પછી હલેસાં શું પકડવા,

દરિયાઈ પુરો, પૂર્વ જોરે ચાલ્યા ...

‘મિથ્યા છે મિથ્યાત્વ’ જ્ઞાન જ જાણજે,

જ્ઞાનીકૃપા બિન, અન્ય ના પાલવે. -અનંતા વિકલ્પોમાં ...

સમસરણ માર્ગમાં ... કલ્યાણની પ્રાપ્તિ,

અપૂર્વ સમ્યક્ત્વ ... અભેદ દ્રષ્ટિ,

અનન્ય શરણે, સુકાનની પ્રાપ્તિ,

બિન હલેસાં ... નૌકા આ તરતી...

અનંતા જ્ઞેયો જોતાં વહ્યું જાય જીવન ... વહ્યું જાય જીવન ...

(૪) अपने हिृदय के किवाड़ खोलो

अपने हृीदय के किवाड खोलो,

धर्मो पक्ष की दिवाल तोडो,

परमात्मा से नाता जोडो।

‘दादा, दादा’ बोलो, भगवन् बोलो।

दृष्टिबिंदु के अनुसार,

सब ही धर्मों को आधार,

अपनी जगह पे सब है सच्चे,

उत्क्रांति के नियम से चलते।

रोंग बिलिफ ब्लंडर्स को भेदो,

कौन है खुद? वो दिल से सोचो,

अंत:स्थल के भीतर को खोदो,

‘दादा, दादा’ बोलो, भगवन् बोलो।

(પા.૫)

जिससे कुछ भी नहीं अनजाना,

ज्ञानी पुरुष प्रकट शुद्धात्मा,

मोक्ष मिला दे चेतन आत्मा,

स्व-परिणामी सत् ज्ञानात्मा।

जिसका नहीं निकलता फोटो,

उसको दिखा दे दादा दोस्तों,

केवल सत् है सुख समझो तो,

‘दादा, दादा’ बोलो, भगवन् बोलो।

जगत के सुख-दु:ख उदय के अधीन,

पुद्गल सत्ता पर और पराधीन,

अंतर सुख है सच्ची शांति,

बुझ ‘व्यवस्थित’ करम समाप्ति,

निर्विकल्प समाधि साधो,

ज्ञाता पद में ‘ज्ञेय’ को देखो,

अपना आतम सुख ही खोलो,

‘दादा, दादा’ बोलो, भगवन् बोलो।

(૫) અપરંપાર દાદા ઋણ છે

અપરમ્પાર દાદા ઋણ છે તમારા,

વારે વારે ગાઉં હું તો ગુણલા તમારા.

રિદ્ધિ ને સિદ્ધિની વાત ના જાણું,

‘હું શુદ્ધાત્મા છું’ એક જ ગાણું,

જરૂર પકડજો રે સંદેશા અમારા...

આરે જગતમાં કોઈ મત નથી મારો,

વ્યવહાર સામાનો ને નિશ્ચય અમારો,

જગતકલ્યાણ કેરા ભાવ છે અમારા....

જ્ઞાનવિધિના મોક્ષમંડપ મેં બાંધ્યા,

(પા.૬)

સ્વરૂપનાં તારે ઘણાં જીવોને સાંધ્યા,

યજ્ઞો ચાલે છે દાદા નામે તમારા....

સ્વામી સીમંધર અરજ સ્વીકારો,

કૃપા કરીને ભવપાર ઊતારો,

અવતાર ગાળું હું તો નામે તમારા....

(૬) અમ પથ્થર દિલનાં લોઢાંને

અમ પથ્થર દિલનાં લોઢાંને,

પ્રભુ આપ લગાવો હાથ.

તુમ જાદુ ભરિયાં અમી નયણાંથી,

બાળો સઘળાં પાપ.....

મહાદુઃખ રૂપી જગ સંયોગો,

છૂટવા માટે ધર્મ પ્રયોગો;

નિર્-દ્વેષ ઝરાવો કરમ-વિયોગો,

નથી જ ખપતાં ભવ-ત્રિયોગો.

‘હું શાશ્વત કેવળ આત્મા છું’,

તે રટણ જગાવો આપ.

મુજ વજ્જર જેવાં કઠ્ઠણ દિલ પે,

કુસુમ કર સંગાથ... - અમ....

મન-વાણી-શરીરનાં કમઠ-કરમથી,

‘ગૂંચ’ પાડી બહુ કપટ-અહમ્થી;

અણહક્કનું ખેંચ્યું મોહ-ભરમથી,

ઊંધું જ ચાલ્યાં, મોક્ષ-મરમથી.

અહીં મિથ્યાત્વે ડૂબેલાં ‘જીવ’ને,

પારસ કરજો નાથ.

અશુદ્ધ પુદ્ગલનાં કમઠ કષાયો,

છેદો પારસનાથ..... - અમ....

(પા.૭)

શાસન રક્ષો દેવી પદ્મા,

ટાળો વિપરીત બુદ્ધિ-અજ્ઞા;

નિર્મૂઝ સૂઝાવો અંતરપ્રજ્ઞા,

અબ વરસાવો સમકિત સંજ્ઞા.

અમને મળજો વીતરાગી દીક્ષા,

પ્રગટાત્મા નિજ પાસ;

શુદ્ધ અનેકાંતિક સર્વોદય પર,

કરુણા છાંટો સ-નાથ.... - તુમ....

(૭) અમર અંબાલાલના

અમર અંબાલાલના, દાદા ભગવાનના;

વાણી-કીર્ણ અજવાળે, ચોખંડ બ્રહ્માંડના.

વ્યવહાર નિશ્ચયના, સમભાવે ઉકેલના;

ગૂઢ સૂત્ર ધ્યાનનાં, નિગૂઢ શુદ્ધાત્માના.

સમંદરની ભરતીને, કોઈ દી રોકાણ ના;

સમયની સવારી, કોઈથી બંધાય ના.

પ્રેમ અને પુષ્પ બેઉ સ્વયંભૂ છે વિશ્વમાં,

કાદવનાં ફૂલ પ્રફુલ્લિત મુખ અરવિંદના.

વિરાગીને વંદના, ઊર્ધ્વગામી અર્ચના,

ચેતન ચિરંતનની એક જ ઝંખના.

‘વનરાનાં બાળકો ફૂલ ઘણાં જનમે,

ફૂલડાં ઝંખે છે જનની, એક જ લગને.

જ્ઞાનદૂધે પોષ્યાં ઘણાં બાળકો છે તમને,

વાત્સલ્યમૂર્તિ તમે, એક જ મા અમને.’

બાળક ને માનું મિલન, હૈયાનું હેત વહન,

છલકતા દુગ્ધશુકલે, ચેતનની મહેકી મોસમ,

(પા.૮)

લખ રે ચોરાશીની, ટળી ગઈ સ્પંદના,

ચિરંતન ચેતના, સહજાત્મ સ્ફુરણા.

(૮) અમી ઝરણાં ચૌદલોકી

અમી ઝરણાં ચૌદલોકી પ્રકાશક નૂર છો,

ગમે તે પ્રસંગે આપ હાજરાહજૂર છો.

લોકાલોક આરપાર જોઈ જાણનાર છો,

અનાત્માનાં ભેદ-ભૂલ આપ કાઢનાર છો.

‘ધીરજ’નું દેવાળું જોઈ ‘સમય’ વર્તનાર છો,

પહેલાં મોક્ષ દઈને પછી પાયા ચણનાર છો.

અભવ્યોને આસન્ન ભવ્ય આપ આપનાર છો,

સરળ ભવ્ય કાજ મોક્ષ, આપ જ્ઞાનાધાર છો.

પરિમલ રૂપાતીત, આંખનો ઊચ્ચાર છો,

સનાતન અબાધિત, પ્રેમનો ચિતાર છો.

સ્યાદ્વાદ રણઝણતી સૂરીલી સિતાર છો,

કલ્પનાથી પાર કેવળ કારુણ્ય નિતાર છો.

કાયમ અઘટ શુદ્ધ શબ્દાતીત પ્યાર છો,

મંદિરે અમૂર્ત આપ પ્રગટ સમયસાર છો.

ભ્રાંતિરોગ ટાળનાર સિદ્ધ સ્વરોચાર છો,

ચૌદલોકી જ્ઞાનરાજ, યથા ઊપચાર છો.

(૯) અમી ભરેલી નજરે

અમી ભરેલી નજરે ઠારો, હે સીમંધર સ્વામી રે,

શ્રી શ્રી અરિહંત પ્રેમલ પ્યારા, હે સીમંધર સ્વામી રે. ... અમી...

નામ, સ્થાપને, દ્રવ્ય ને ભાવથી સન્માનિત સ્વામી,

ચાર ગતિથી સ્તુત્યેશ્વર હે મહાવિદેહધામી.

(પા.૯)

સપનામાં દર્શન કદી આપો, અતિશયધારી સ્વામી રે.

અંતિમ પડદા ઊઘાડી આપો, હે સીમંધર સ્વામી રે. ... અમી...

અમે તમારા દેરાસરમાં આવી ઊભા સ્વામી,

ઉરમાં લઈને આશિષ દેજો સિદ્ધારથ માર્ગી.

વાલિદ છો બાળકને તેડો, માત-પિતામય સ્વામી રે.

ગૂંચવાયાને છુટ્ટો કરી દ્યો, હે સીમંધર સ્વામી રે. ... શ્રી...

ચરણ-કમળમાં શીશ નમાવી વંદન કરું સ્વામી,

જગત-વમળનાં વિષ ઓકાવી શુદ્ધ કરો સ્વામી.

કૃપા કરી જગ-વિઘ્નો ટાળો, હે સર્વાંતર્યામી રે.

જ્ઞાનાંગમ અર્કામિ પાઓ, હે સીમંધર સ્વામી રે. ... અમી...

આથમતી સંધ્યા જેવી છે શમતી જગ-ઇચ્છા,

જોવી મારે ઉષા ‘જ્ઞાન’ની માગું સત્ભિક્ષા.

મનમંદિર ને ચિત્ત-પૂજાની, સજીવનમૂર્તિ સ્વામી રે.

પૂજા-ઘરની રમણીય મૂરત, હે સીમંધર સ્વામી રે. ... શ્રી...

નવ અંગોની પૂજા કરવા સેવા દ્યો સ્વામી,

સર્વાંગી અભિષેકી ભક્તિ કેવળ સત્કામી.

ધર્મ, અર્થ ને કામ, મોક્ષનાં, પરમારથ દ્યો સ્વામી રે.

નેત્ર-દીપકથી મોહ જ બાળો, હે સીમંધર સ્વામી રે. ... અમી...

મહાવિદેહે દર્શન કરવા અહીંથી આવીશું,

સ્વ-પુરુષાર્થી શક્તિ દેજો મુક્તિ ચાખીશું.

ભારત સાથે ઋણાનુબંધી, અનંત સુખનાં સ્વામી રે.

મારો છેલ્લો કણ ઉખાડો, હે સીમંધર સ્વામી રે. ... શ્રી...

જીવનનૈયા ચાલી વહી છે શ્રદ્ધાથી સ્વામી,

મોક્ષ-સુકાની પાર ઉતારો જાણક ઉસપારી.

અહીંથી છુટ્ટાપણું વર્તાવો, ભેદકજ્ઞાની સ્વામી રે.

અંતિમ શ્વાસે શરણે લેજો, હે સીમંધર સ્વામી રે. ... અમી...

(પા.૧૦)

(૧૦) અમે કેવા પુણ્યશાળી

અમે કેવા પુણ્યશાળી !

ભગવાનની ભૂમિકા, આ દેહે અમે નિહાળી.

અમે કેવા ભાગ્યશાળી !

‘જ્ઞાની પુરુષ’ પાસે, મુક્તિની ચાવી ભાળી.

આગમ સ્વરૂપ થાવું એ માર્ગ મુક્તિનો છે,

સપ્તકમાં શમાવું, આસ્વાદ શ્રુતિનો છે;

વાંધા ને વચકાં સૌ,

અજ્ઞાન માન્યતાઓ એણે દીધી ઉડાવી. -અમે....

જો વિશ્વનાં કરારો લાવે છે બે-કરારી,

તેમાંયે મિશ્રચેતન, દાવા કરે કરારી;

આરોપી માંહી જજ -

કહે છે, ‘અમોને આત્મા રૂપે જો’, જીત તારી. -અમે....

‘સ્વરૂપ’લક્ષીઓની અંદર છે શીતલેશ્યા,

શુદ્ધાત્માની સમાધિ અવગાઢ સુખશૈયા;

અમે નિરાકુળ મુકામી,

મોક્ષે જઈશું ‘નિશ્ચે’, વ્યવહાર છે નિકાલી. -અમે....

સંયમ પરિણમાવે એ પ્રેમી શુક્લધ્યાની,

તે જ્ઞાન ક્રિયાકારી અહો સ્યાદ્વાદ બાની;

અમે કેવળજ્ઞાન પ્યાસી,

દાદાને કાજે આ ભવ દેશું અમે જ ગાળી. -અમે....

(૧૧) અમે ઝુમી રહ્યા આનંદમાં, હો આનંદમાં..

અમે ઝુમી રહ્યા આનંદમાં, હો આનંદમાં... (૨)

કે મળ્યા તારણહારા કે ભૂલને ભાંગનારા... (૨)

(પા.૧૧)

હે... હવે વારા છે ભૂલોને ભાગવાના, હો ભાગવાના (૨)

કે મળ્યા તારણહારા, કે ભૂલને ભાંગનારા, અમે ઝુમી

હે... ડિસ્ચાર્જ ભૂલોના, નીકળતા ઢગલા (૨),

છૂટાશે કેમ એ જ, હતા મૂંઝવણમાં (૨),

ત્યાં તો જ્ઞાનીએ લીધા, એવા લપટમાં એવા ઝપટમાં,

હવે ભૂલો છે એમની નજરકેદમાં... (૨) કે મળ્યા...

હે... પ્રેમ અને તાપ બેઉ, રાખીને આંખમાં (૨),

ઘડતરના ટપલા, મારે છે જોરમાં (૨),

નીચે રાખે છે હાથ, રહી અભેદભાવમાં,

જેથી ભાંગે નહીં ને ઘડાય ઘાટમાં.. (૨) કે મળ્યા...

હે... ક્યારે ઘડાશે એ, નથી ફિકરમાં (૨),

હવે ભૂલો થથરતી ને, અમે આનંદમાં (૨),

જ્યાં જ્ઞાનીએ ઝાલ્યો છે, હાથને હાથમાં (૨),

હવે વરશું મુક્તિને, નિરાંત ને નિરાંતમાં (૨) કે મળ્યા...

હે... છૂપું નથી કંઈ, આપની પાસમાં (૨),

કારણ તમે છો, મારો જ આત્મા (૨),

હવે ગાળીશું આ ભવ, આજ્ઞા ધરમમાં (૨),

અને અડશું પૂનમને બસ, એક જ અવતારમાં.. (૨) કે મળ્યા...

(૧૨) અમોને મોક્ષ મળતો’તો

અમોને મોક્ષ મળતો’તો, છતાં રોકાઈ ગ્યાં જાણી,

અમારી ભાવના જ હતી, જગત્કલ્યાણ કરવાની.

અમે ખુદ મોક્ષ રોક્યો’તો, ‘વ્યવસ્થિત’ શોધને કાજે,

(પા.૧૨)

અબજ વર્ષો જે ગુપ્ત હતું, તે નીકળ્યું વિશ્વમાં આજે.

અનાદિથી પરાપૂર્વે કરું છું ‘હું’ જ એ ભ્રાંતિ,

સમજની ઊંધી સમજણથી, ડૂબી વિભાવમાં આંટી.

છ તત્ત્વોનું જ સંમેલન, મિલનમાં ગુપ્ત વિસર્જન,

પ્રતિષ્ઠિત આતમા કર્તાપદે બેસી કરે સર્જન.

પ્રયોગે કર્તાપદનું ભાન, પ્રયોગી સ્વરૂપે વિભ્રાંત,

સ્વયંભૂ યા જ સર્વજ્ઞ, અકર્તાપદથી દ્યે નિજભાન.

‘કરે છે કોણ ?’ એ સમજે, તો ઊકલે કાયમી કોયડો,

કરામત પુદ્ગલી બાજી, સ્વાભાવિક જ્ઞાન-નેત્રે જો.

અતિ મુશ્કેલ સમજાવું, વિના ‘સર્વજ્ઞ’ની કિરપા,

સરળને સહેજે સમજાયું, અપીડ ‘આ’ મોક્ષસુખ-સંપદા.

ખૂણેખૂણો સકલ બ્રહ્માંડનો હું જોઈને કહું છું,

‘નથી ભગવાન કોઈ કર્તા, જગત આખું સ્વયંભૂ થ્યું.’

છું ઇતિહાસેય હું અજોડ, જગતમાં મૂળ હું પરથમ,

જિનેશ્વરી મૂર્ત ‘આ’ ‘અક્રમ’, પહોંચ્યું આજ છે વિક્રમ.

અનંતા યુગમાં અપવાદ, પ્રગટ પ્રત્યક્ષ મૂળ ભગવન્,

જગતને ખુલ્લેઆમ કહ્યું : હું કારણ અગુરુ-લઘુત્તમ.

(૧૩) અસીં પગે લગોંતા રે

જય જય ‘દાદા ભગવાન’,

જય,જય, જય...

અસીં પગે લગોતા રે, ‘દાદા ભગવાન’ કે રે;

જય જય દાદા ભગવાન પાંજાં રે.

અસીં ગીતતા ગાયું રે દાદા ભગવાન પાંજાં રે;

જય જય દાદા ભગવાન પાંજાં રે.

(પા.૧૩)

ગીત ગાયું તાં તડે હૈયાં ખલેતાં,

‘દાદા’ જે દરબાર મેં.

કચ્છજા કચ્છી મડે ભેગાં થીયું તાં,

‘દાદા’ જે દરબાર મેં.

‘દાદા’ જો નાં સોણી ‘જ્ઞાની’ જો મહિમા સોણી,

અસીં અચોતાં રે,

અસીં અસીં અસીં અચોતાં રે. - અસીં પગે....

મોક્ષ જે મારગલા હૈડાં ખોલ્યું તાં,

‘દાદા’ જે દરબાર મેં.

શુદ્ધ ભાવના જા અમૃત પીયું તાં,

‘દાદા’ જે દરબાર મેં.

મોક્ષ જે મારગલા, ‘જ્ઞાની’ કે રિઝાયલાં,

સોને જેડો ડીં અજ પાકે મલ્યો રે,

સત્સંગ મેં અચેજોં મોકો મલ્યો રે,

ડેહ સાથે આત્મસુખ અનુભવ્યો રે. - અસીં પગે....

(૧૪) અહો સીમંધર સ્વામી, રાત દિવસ

અહો, સીમંધર સ્વામી,

રાત-દિવસ મને રહેજો સ્મરણ તમારું.

અમે કળયુગી ક્રૂર વીંછુડા,

પ્રાકૃત અવગણના અંકોડા;

મન ડંખી વિષમ વિકૃતાં,

કૂડાં કરતૂતી કંથોરાં.

હવે પસ્તાવો કરું છું,

રાત-દિવસ મને રહેજો સ્મરણ તમારું.

મુજ વિકૃત કુવા પાણી પર,

ભ્રાંતિની બાઝી’તી શેવાળ;

(પા.૧૪)

દાદાએ પથ્થર નાખીને,

તેને દૂર કરી દીધી તત્ત્કાળ.

અહો વંદન વિજ્ઞાની,

રાત-દિવસ મને રહેજો સ્મરણ તમારું.

અમે કળિયુગનાં જલતાં જીવડાં,

દુઃખ દાવાનળમાં શેકઈ ગ્યાં;

ત્યાં રણમાં મીઠી વીરડી સમ,

દાદાજી અમને મળી ગયા.

અહો મુક્તિપથ ગામી,

રાત-દિવસ મને રહેજો સ્મરણ તમારું.

મને દ્વેષ ને રાગથી છોડાવો,

અજ્ઞા તિમિર અંધકાર હરો;

‘સ્વ’ને કષાયથી વિ-મુક્ત કરો,

શુદ્ધ કેવળ પદમાં સ્થિર કરો.

અહો કરુણાધર સ્વામી,

રાત-દિવસ મને રહેજો સ્મરણ તમારું.

અમે આજ સુધી અત્યંત નજદીક,

આત્માને ઓળખી શકીયા નહીં;

મળ-વિક્ષેપે આરોપી અહમ્,

ગતિ ચાર ભટકિયાં કરી ખુદ સહી.

મુજ મૂઢ જોખમદારી,

રાત-દિવસ મને રહેજો સ્મરણ તમારું.

પોતે પોતાથી હતો અણજાણ,

‘બાવો’ ‘મંગળ’ ભટક્યાં ચૈં ચૈં;

પાતાળથી આકાશે ચૌદલોક,

કપડાં બદલી રઝળ્યાં કૈં જૈ.

મહીં કોરે છે કૈડ ઊધઈ,

રાત-દિવસ મને રહેજો સ્મરણ તમારું.

(પા.૧૫)

મહીં બાળી રહી છે વિરહ અગન,

બળતું બુઝવે તુમ પ્રીત નઝરું;

ઓગાળી દ્યો ‘બાવા’નું મન,

તબ કેવળ અખૂટાનંદ ઝરું.

અસહ્ય છે આત્મ જુદઈ,

રાત-દિવસ મને રહેજો સ્મરણ તમારું.

હવે દર્શન મારું ખૂલે છે.

મારે સતયુગી જણ થાવું છે;

મને શક્તિ દેજો વીતરાગી,

મારા પરભવનું તું જ ભાથું છે.

પ્રભુ ટાળો સહુ ખામી,

રાત-દિવસ મને રહેજો સ્મરણ તમારું.

જડ-વંક-મતાર્થી કુબુદ્ધ પર,

પ્રભુ વર્ષાવો સમકિત વિજ્ઞાન;

તમે વિચરી રહ્યા છો બ્રહ્માંડે,

અન્ અવગાહક ભારત ઉદ્ધાર.

દાદા ભગવાન સાક્ષી,

રાત-દિવસ મને રહેજો સ્મરણ તમારું.

પ્રભુ શ્રુતવાણીનું હો જો શ્રવણ,

સિદ્ધ વિતરાગોનું હોજો મનન;

અરિહંતને શરણે હો ચિંતવન,

ભજીને ભગવંત લહો ભવઅંત.

સ્વામી મથ્થેણ વંદામિ,

રાત-દિવસ મને રહેજો સ્મરણ તમારું.

હે ચરમ શરીરી જ્ઞાનાંજન,

ધીટ કળિયુગે અરિહંતાણં;

મહામંત્રે પરથમ પ્રેમારંભ,

વર્તમાને હાજર કલ્યાણમ્.

(પા.૧૬)

અહો નિવ્હળ દિવ્યાંગી,

રાત-દિવસ મને રહેજો સ્મરણ તમારું.

હે જન ગણ તન મન ‘શ્રી’ વલ્લભ,

શ્રદ્ધાંજન સ્થિરક આત્માંજન;

પ્રભુ ટાળો જનમ ને મરણ ઘટમાળ,

શાસન દેવી દ્યો સિદ્ધાર્થમ્.

અમ્મર અંતર્ યામિ,

રાત-દિવસ મને રહેજો સ્મરણ તમારું.

સ્વ-કલ્યાણી સિદ્ધયજ્ઞે સ્થિત,

ચોર્યાસી ગણધર સોહેજી;

સમવસરણમાં તુમ દિવ્યધ્વનિ,

સહુ જાત ભૂલીને સુણતાંજી.

મૂળ-ભેદક નિર્ભેદી,

રાત-દિવસ મને રહેજો સ્મરણ તમારું.

દસ લાખ મહારાજા કેવળ,

એક કરોડ સાધુ સાધ્વીજી;

શ્રાવક શ્રાવિકા નવસો ક્રોડ,

પાંચાગુલિ ચાંદ્રાયણ યક્ષેશ્રી,

દ્યો સત્ સંજ્ઞા સિદ્ધિ,

રાત-દિવસ મને રહેજો સ્મરણ તમારું.

આ ક્ષેત્ર ભરત પર અનુસંધાન,

કરુણા સિદ્ધ છાંટી દ્યો આત્માર્થ;

તારો ‘છાંટો’ પણ થશે સાગર,

તુજ દર્શન એ જ પરમ્ પરમાર્થ.

સ્વીકારો મુજ નૌકાર,

રાત-દિવસ મને રહેજો સ્મરણ તમારું.

(૧૫) આ દાદા તો ફકત

(પા.૧૭)

આ દાદા તો ફક્ત આંખોથી પી જાવાની વસ્તુ છે,

તે નિદિધ્યાસનથી ચિત્તશુદ્ધિ અવિકારી મોં હસતું છે.

અનંતા શાસ્ત્રનો મર્માર્ક વચન નિશ્ચય નિતરતું છે.

અખૂટાનંદ પરમાનંદ મૂળાક્ષર સત્ છલકતું છે.

પ્રકરતિક દોષ જાણી જોઈ બધે નિર્દોષ દેખે છે,

કરુણાથી સભર ઉરમાં લઘુત્તમ વ્યક્ત પ્રેમે તે.

બધી જ વાતોમાં ઐક્યપણું મળે નહીં પ્રાકૃતિક ફૂલે,

જો વડલો એક હોય તોયે બીજી રેખા છે પાન સ્થૂળે.

જગતમય સર્વ અથડામણ પરાકૃત પોઈન્ટ વ્યૂહોની.

જે મળતું આવ્યું પોતાને ત્યાં રાગે-દ્વેષે છે હોળી.

પરસ્પર નુકશાની કરે મૂઢાત્મા ગાંડો અહંકાર,

મદદકર્તા જો સામો થાય તો પાણી પહેલાં બાંધે પાળ.

બીજાને સવળા કરવાને પ્રયત્નો થાય પ્રેમ થકી,

જો પ્રત્યાઘાતી થાય ક્રિયા તો અવળું પડશે વેર વધી.

કરમ ઉદયથી જો આવ્યું તો લેશે આપણો જ હિસાબ,

છે દેણું-લેણું ઉદયાધીન નિમિત્ત પ્રીત ભેટે યા કડવાશ.

હિસાબો ચૂકતે કરતા ન કોઈનો ક્લેઈમ રહે બાકી,

તે વેળા છોડશે દુનિયા, ન પડવા દેજે કોઈ આંટી.

સહન કરવાનું હોય નહીં, નિકાલે લાવી દ્યો ઉકેલ,

કઈ ભૂલથી સહન કર્યું ! એ ભૂલને ભાંગવાનું કહેલ.

કોઈ પણ કારણે વિશ્વ નથી ક્લેશી થવા જેવું,

પૂરવ પાપોનો છે હિસાબ, વ્યવસ્થિત સમજીને કહેવું.

પરિણામ આવે જે સામે વિગતથી કરવું સ્પષ્ટીકરણ,

બિલીફમાં શુદ્ધ આત્મા જો અવસ્થા માત્રનું છે મરણ.

શિકાયત થાય નહીં મનથી, ખરું છે તે જ એડજસ્ટમેન્ટ,

જે ઘરથી કલેશ આથમિયો, ત્યાં શાંતિ હોય પરમેનન્ટ.

રૂપી પુદ્ગલની અવસ્તુ બધીયે હોય અંતવાળી,

અને તેને પ્રકાશે જે ‘તે’ આત્મા સત્ છે ત્રિકાળી.

(પા.૧૮)

(૧૬) આ દુનિયામાં સર્વે જીવને

આ દુનિયામાં સર્વે જીવને,

સુખ ને શાંતિ હોજો રે.

મનથી પણ કોઈ જીવનું બૂરું,

વિચારે ના હોજો રે.

સામાને ઉપકારક બુદ્ધિ,

અહિંસક ચિંતવન હોજો રે.

વાણીથી શીતળ માધુરી,

ભેલાડે તે મોટો રે.

લોકોને સુખ આપે તેવાં,

કાર્યાંતે સુખ જોશો રે.

લક્ષ્મી ગમ્મે તે ધંધામાં,

મેળવનારો પુણિયો રે.

પુણ્યોત્પાર્જક સત્ સન્માર્ગે

ખર્ચી ધનને ધોજો રે.

‘હું જાતે વિજ્ઞાન સ્વરૂપ છું’,

પ્રયોગ ચોખ્ખો હોજો રે.

માનવકાયા સિદ્ધમંદિર છે,

આત્મા અંદર નોખો રે.

(૧૭) આજ નાનેરું લાગતું

આજ નાનેરું લાગતું આભ રે,

સખી, મોટેરી ગુરુપૂર્ણિમા.

આંખે સૂરજ ને ચંદા સાથ રે,

‘દાદા’ આશિષે ગુરુપૂર્ણિમા. ... આજ....

છાયી ચંદ્રિલી જાજમ અવની પે,

માંહી ઉજાશે ગુરુપૂર્ણિમા.

કેવો શીતળ છે ‘જ્ઞાન’નો પ્રકાશ રે !

(પા.૧૯)

પ્રજ્ઞા પુલકે છે ગુરુપૂર્ણિમા.

થાયે સમકિત ગાઢાં રાત રે,

દા’ડે વર્તે છે ગુરુપૂર્ણિમા. ... આજ....

પાંચ ઈન્દ્રિયને લાગિયું તાળું રે,

આજ ઊકલે ઉખાણું ગુરુપૂર્ણિમા.

મળી ઊડવાને બબ્બે પાંખું રે,

રાજ-વ્હેવારે નિશ્ચય પૂર્ણિમા.

બધાં સપનાં થયા સાકાર રે,

કેવી રળિયાત ગુરુપૂર્ણિમા ! ... આજ....

ખીલ્યાં ‘જ્ઞાન’નાં બીજથી મ્હાતમા,

બધાં વડલા જ ગુરુપૂર્ણિમા.

ઘણાં Next to Dada જ ભાસે રે,

એવી અભેદ ગુરુપૂર્ણિમા.

અમે ઊભાં અરીસાભુવને રે,

બધ્ધે ‘દાદા’ જ, ‘દાદા’પૂર્ણિમા.

(૧૮)  આજનેા લ્હાવેા લીજીયે

આજનો લહાવો લીજીએ રે,

કાલ કોણે દીઠી છે ?

‘દાદા ભગવાન’ને ભજીએ રે,

કાલ કોણે દીઠી છે ?

સ્વામી સીમંધર ‘દાદા’ને શિરે,

અમારે શિરે ‘દાદા’ રે. ... કાલ...

ફૂલનાં તકિયાં ને ફૂલની ગાદી,

પ્રેમનાં બિછાના બિછાવીએ રે. ... કાલ...

અક્રમવિજ્ઞાનીનું અભેદ વિજ્ઞાન છે,

વિક્રમ-જ્ઞાન જગત પામો રે. ... કાલ...

(પા.૨૦)

સર્વ દેવ-દેવીઓ ! પ્રાર્થના સ્વીકારજો,

વિશ્વમાં સુખ-શાંતિ લાવજો રે. ... કાલ...

સ્વામી સીમંધર ! અરજી સંભાળજો,

જગત્કલ્યાણ દેખાડજો રે. ... કાલ...

સ્વામી સીમંધર ! વિનંતી સુણજો,

કલ્યાણી સંકેતો આપજો રે. ... કાલ...

‘દાદા’નાં ચરણોમાં અમૃતની ધારા,

પિવાય એટલું પીજો રે. ... કાલ...

‘દાદા’-કુબેર પાસે ‘જ્ઞાન’નો ખજાનો,

લૂંટાય એટલો લૂંટજો રે. ... કાલ...

‘દાદા’ની પાસે મોક્ષની ચાવી,

અંતરનાં તાળાં ખોલાવજો રે. ... કાલ...

‘દાદા’ની ‘અક્રમ લિફ્ટ’માં બેઠાં પછી,

હાથ-પગ બ્હાર ના કાઢશો રે. ... કાલ...

હું જ ‘દાદા’માં ને ‘દાદા’ જ મુજમાં,

અજબ અભેદતા જાણી રે. ... કાલ...

‘દાદા’, ‘દાદા’, કેવાં ‘દાદા’ !

‘દાદા’ઓનાયે મારા ‘દાદા’ રે. ... કાલ...

મહાવિદેહક્ષેત્રે અમને લઈ જાજો,

સીમંધર સ્વામીનાં દર્શને રે. ... કાલ...

રોકડ સથવારો ફોગટના ભાવમાં,

કિંમત કોઈએ ન આંકવી રે. ... કાલ...

કાલ, કાલ, કાલ ક્યારે આવતી જ નથી,

આજ, આજ, આજ ઘડી કામની રે. ... કાલ...

આતમા જ પોતે પરમાત્મા થાવાનો,

(પા.૨૧)

અવસરિયો વહી જાય છે રે. ... કાલ...

‘દાદા ભગવાન’ ! તમે જ્યાં હો ત્યાંથી,

છેલ્લી ઘડીએ દર્શન દેજો રે. ... કાલ...

‘દાદા, દાદા’ બોલીએ રે,

કાલ કોણે દીઠી છે ?

(૧૯) આજ સ્વરૂપે શોભતું આભ રે,

આજ સ્વરૂપે શોભતું આભ રે,

ખીલી સ્વરૂપ દાદા પૂર્ણિમા,

એનો ઝળહળ પ્રજ્ઞ પ્રકાશ રે,

હૈયે ભાવજો, સ્વરૂપ પૂર્ણિમા.

એની શીતળતાનો પ્રભાવ જો,

મહીં ટાઢું ને ટપ, ગુરુ પૂર્ણિમા.

બીજ અમ્મારીયે લાગે પૂનમ રે,

નિજાનંદી લહેર, દાદા પૂર્ણિમા.

ભાવ ઉદધિ ઉછળે ઉરમાં રે,

સ્વરૂપી જુવાળ, દાદા પૂર્ણિમા.

જુદા પુરુષ અને પ્રકૃતિ જણાય રે,

નિશ્ચય ને વ્યવહાર, ગુરુ પૂર્ણિમા.

જોઈ જાણ્યે પ્રકૃતિ વિલાય રે,

સહજતા એ મોક્ષ, દાદા પૂર્ણિમા.

ચાર કષાયોના વાદળ વિખરાય રે,

ખીલે શુદ્ધ સ્વરૂપ, જ્ઞાન પૂર્ણિમા.

રહે દર્શનમાં કંઈક છે કંઈક છે,

‘આ’ છે ડિસાઈડેડ, દાદા પૂર્ણિમા.

જ્ઞેય-જ્ઞાતાના ભેદ સમજાય રે,

(પા.૨૨)

સ્વ-સત્તાની જાણ, ગુરુ પૂર્ણિમા.

જ્ઞાન મળતાં થયાં વીતદ્વેષ રે,

થઈ જાશું વીતરાગ, દાદા પૂર્ણિમા.

શુદ્ધાત્મા તો છે શબ્દાવલંબન,

થયે નિરાવલંબન, જ્ઞાન પૂર્ણિમા.

હું બાવો અને મંગળદાસ રે,

ત્રેખડ કરો તોડ, દાદા પૂર્ણિમા.

(૨૦) આ નિયમન ચક્રનો

‘આ’ નિયમન ચક્રનો ધ્રુવ કાંટો, ભગવાન અમારો દાદો છે,

ચેતવનારો ચલાવનારો, ચાલક સહુનો વ્હાલો છે.

વ્યવહારી રૂપક હંસાને, નિશ્ચય ઊડવા પાંખો છે,

પિંજર પૂર્યા આતમહંસને, મુક્ત ગગન બે પાંખો છે.

હૃુદિયે સ્પર્શી સરસ્વતી, ‘આ’ વાણી લ્હાવો અનોખો છે,

એક જ વાળની ટોચે બિરાજ્યા, દુનિયાભરનાં શાસ્ત્રો છે.

સ્વ-ક્ષેત્રે અભિનિવેષી, ‘આ’ નિરદ્વંદ્વ ‘તે’ મૂળ આવ્યો છે,

કોટિ સૂરજ ઝળહળ ઝબકી, જ્યોતિર્મય બે ‘આંખો’ છે.

નિર્વિકલ્પી, નિર્ગ્રંથી, જગ - બ્રહ્માંડે ના તાંતો છે,

આ સ્વસ્તિક ન્યાય ફળાદેશી, વીતરાગ ભુવનundefinedમણિ સાંધો છે.

(૨૧) આનંદ અખંડ પામીને

આનંદ અખંડ પામીને,

કરું હું પ્રભુ તારી ભજના,

પ્રેમ ચાખ્યો તારો થોડોક અહીં,

ભજું હું પૂરો પામવા. - આનંદ અખંડ...

કરવાની છે સ્વામીની સ્થાપના,

ભાવોથી હિમાલયમાં,

ભરતક્ષેત્રે ઊંચા શિખરે,

(પા.૨૩)

અંતરની અગાશીમાં. - આનંદ અખંડ...

કેસરીયા છાંટા પ્રભુ પર દીઠા,

દૈવી આ પ્રતિષ્ઠા,

મહાત્માઓ સંગે અમે માણી,

અલૌકિક પ્રાણ પ્રતિષ્ઠા. - આનંદ અખંડ...

દેશનાની તારી વાતો જ સુણી,

દેવી-દેવો આવતાં,

શા માટે અમે વંચિત રહીએ ?

આવીશું અનુભવવા. - આનંદ અખંડ...

દાદા દર્શને સ્વામી સીમંધર,

પ્રત્યક્ષ હાજર જેવા,

દર્શન કરતાં જાગે પ્રેમ જ,

પ્રત્યક્ષે હશે કેવાં ? - આનંદ અખંડ...

દાદા મહાત્માની એક મહેચ્છા,

સ્વામીના દર્શન પામવા,

ક્યારે રે.... સ્વામી તમે રે આવશો !

સ્વપ્નેય દર્શન દેવા. - આનંદ અખંડ...

(૨૨) આનંદ આનંદ ઉભરાય, હૈયુ ઝાલ્યું ના ઝલાય,

આનંદ આનંદ ઉભરાય, હૈયુ ઝાલ્યું ના ઝલાય,

જ્ઞાની સંગે જીવનની પળ પળ ઉલ્લાસે જાય.

એમનો પ્રેમ ભરપૂર, ઝળકે વીતરાગી નૂર,

એમનું હાસ્ય છલકે, ને જગ વિસ્મૃત થાય,

એમની દ્રષ્ટિ મળે ને, સૌના દિલડા ડોલે,

(પા.૨૪)

આખો દા’ડો બસ, એ જ નિદિધ્યાસનમાં જાય.

સંસારના સૌ ઘા રૂઝાય, અંતર ઠરતું ઠરતું જાય,

સુખો જગના એક ઝાટકે, વિલા મૂકાય. (૨) આનંદ આનંદ...

એમની કરુણાના નીર, વરસે સૌ પર નિશદિન,

જ્યાં જ્યાં પગલાં પડે, ત્યાં ચોથો આરો સર્જાય,

એમની દ્રષ્ટિથી મોક્ષ, એમના ચરણોમાં મોક્ષ,

એમને જોઈ જોઈને, મોક્ષ સ્વરૂપ થવાય.

અહો ! સુલભ આવો મોક્ષ, ક્યાંયે ભાળ્યો નહીં દોસ્ત,

હસતા-રમતા કેવળનાં, પગથિયાં ચડાય. (૨) આનંદ આનંદ....

(૨૩) આપણે દાદા ભગવાન વિના

આપણે દાદા ભગવાન વિના બીજું કશું દેખવું નહીં,

ઉપરી હોવા છતાં એણે ઉપરીપણું રાખ્યું નહીં.

મોક્ષમાર્ગી લિફ્ટ જોઈ ઘૂસી જાવું, ખસવું નહીં,

ગુપ ને ચૂપ જોયા કરવું, રસ્તામાં ઊતરવું નહીં.

સીધા રસ્તા મળ્યા પછી આડા રસ્તે ફંટવું નહીં,

મૂળ મોક્ષ મળ્યા પછી ઝાંખરામાં ફરવું નહીં.

કુસંગોની કાગારોળે હંસલાએ ભળવું નહીં,

શુષ્ક-જ્ઞાન, દંભો વચ્ચે ‘જિજ્ઞાસુ’એ ઢૂંકવું નહીં.

કાંકરી નાખીને ચોખ્ખા ધાનને ભરડવું નહીં,

કૈંક જન્મો ખરડાયું છે એવું દળણું દળવું નહીં.

આખાં ભાણાં ખાધા પછી ચટણી માટે બેસવું નહીં,

વિષય નીડર જીવાતુમાં હાથ ઘાલી સડવું નહીં.

નાશવંતી ચીજો તણું મૂલ્યાંકન કરવું નહીં,

તકલાદીની મૂલવણીથી નુકસાનીમાં પડવું નહીં.

પ્રકૃતિના ચોપડામાં ‘મારું’ કહી લખવું નહીં,

(પા.૨૫)

ખોટવાળાં ખાતાં કાઢી નવું ખાતું ખોલવું નહીં.

ઉપરછલ્લાં વહેવારોમાં ઊંડાણે ઊતરવું નહીં,

જોખમદારી પોતાની છે સમજીને ચડસવું નહીં.

અવકાશોને વિશ્વધ્યાને અધર્મથી ભરવું નહીં,

ત્રિકરણના આહારોમાં ધર્મ વિના ફરવું નહીં.

કીરિયા વચ્ચે ધર્મ રાખી સ્વરૂપને આરાધવું મહીં,

મૂર્તામૂર્ત તરણ-તારણ દાદાને હું વીસરું નહીં.

સર્વાહાર વિહારોમાં, આત્મે પરિણમવું મહીં,

જ્ઞાની પાસે શક્તિ લઈને, જ્ઞાનને પચાવવું અહીં.

અક્રમિક જ્ઞાન લીધે, ફરી કોઈ દિ’ મરવું નહીં,

મોક્ષદાની દિલાવરનું, અનન્ય છે શરણું અહીં.

(૨૪) આપનું અજોડ દર્શન

આપનું અજોડ દર્શન તારી ગયું હો...અનેકોને...

એક એક શબ્દના સ્વ નો સૂરનો સરતાજની..(૨)...

ઉગતી જાગતી અસંગની...એકમેવ અલિપ્તતા,

આપ શક્તિ આપ વિધિ...તરણતારણ...તારી ગઈ હો... આપનું...

યાદ કરવું ના પડે, એ લક્ષ બેસાડી દીધું..(૨)

કર્મોદયના ભૂલોના ધોધમાં..ખમાસણું વર્તાવ્યું,

મહીંથી ઝરતી સહજ ક્ષમા...વીરોના વીરની...તારી ગઈ હો..આપનું...

આંખોમાં વીતરાગ મુદ્રા, કર્ણોમાં શ્રુત જ્ઞાન સતૂ...(૨)

હસ્તોમાં નિષ્કામ ક્રિયા, સ્વરમાં આપનું જ પદ,

હૈયે વસતા...મહીંથી બોલતા દાદાજી મારા...તારી ગયા હો.. આપનું...

(પા.૨૬)

સૂક્ષ્મતમ લેવલે છેદયો મૂળ અહમ્ કરનારથી..(૨)

હલકો ફુલ જોવો...ઊંચે ઊડતો...છૂટતાં ભરેલા માલથી,

એકાવતારી પાંચ આજ્ઞા...વચન બળથી...તારી ગઈ હો... આપનું...

(૨૫) આપ્તસ્વજન તો તેને રે કહીએ

આપ્તસ્વજન તો તેને રે કહીએ,

જેના પર મૂકી શકીએ આપણે વિશ્વાસ.

વળી તેની વરતના હોય જ એવી કે,

કદીયે ના થાય કોઇએ ક્યારેય અવિશ્વાસ.

ગમ્મે તેવું ખોખું હોયે કાળું-ધોળું પરાકૃત,

આત્મા કબૂલે ‘ઇ’ વાતું નિર્વિવાદ.

બ્રહ્માનાં વાક્યો ને અપૂરવી ચેતનવાણી,

કરાવે છે આપણો સર્વાંગી વિકાસ. - આપ્તસ્વજન....

કચકચ બુદ્ધિની સુણવાથી કોઇનોયે,

શમતો નથી ભાઇ અનાત્મી ઉકળાટ.

મતભેદ પાડે જગ-બુદ્ધિ વિપરીત,

નિરાગ્રહી નિરિચ્છકનો સ્વાતમી મેવાસ. - વળી તેની....

જગાધ્યાસ ભૂલાવી દે પૌરુષી ‘આપ્તવાણી’

સજીવન મૂર્તિ જ ટાળે દેહાધ્યાસ.

ઘાટ વિનાના નિર્મળ પ્રેમની,

પંદરે ક્ષેત્રોમાં ફેલી જો સુવાસ. - આપ્તસ્વજન....

મનો-બુદ્ધિ ચંચળતા બતાવે જે કાંઇ દ્રશ્યો,

તેને જાણે અચંચળ આતમ-પ્રકાશ.

‘દાદા’ પાસે બેસવાથી ગમ્મે તેવી અવસ્થામાં,

શુદ્ધ થઇ જાયે બધા શ્વાસોચ્છ્વાસ. -

(પા.૨૭)

આપ્તસ્વજન....

મોક્ષ તો માંહી જ પડિયો છે ભરપટ્ટે,

મોક્ષદાતા મળે ત્યારે છૂટે મિથ્યાભાસ.

જગધામી સંકલ્પ-વિકલ્પોથી છેટા રાખે,

ઉપયોગે શુદ્ધિ માટે પાંચ આજ્ઞા ખાસ. - આપ્તસ્વજન....

(૨૬) આ મારા દાદાની પૂર્ણિમા

આ મારા દાદાની પૂર્ણિમા આજ,

નિત્ય છલકાવે જ્ઞાનની ધાર.

કોને કહું આ અપૂર્વ વાત ?

કોઈ શબ્દો ના આવે મારી પાસ.

એક એવો અવસરીયો રે,

અપૂર્વ તેને કહ્યો;

જ્ઞાનીઓની ‘આ’ વાતોનો સાર

મહીંલાને જગાડે રે. - કોને કહું આ ...

ભાવોનું સાયન્સ જાણ્યું,

ભાવોના રાજા પાસે;

ભાવોને પણ સોંપ્યા હવે,

મારા દાદાના ચરણોમાં રે. - કોને કહું આ ...

અસહજ ‘પોતાનું’ પણું,

જેણે જોયું અને જાણ્યું;

મહામુનિ જો નાચ્યો હવે,

મહામુક્તિ અનુભવીને. - કોને કહું આ ...

કેવી કૃપા કરુણામૂર્તિની,

અરે, જુઓ મહાત્માઓ;

(પા.૨૮)

આદ્ય શક્તિ છે પ્રત્યક્ષ ‘આ’,

મા માનો કે મલ્લિ માનો. - કોને કહું આ ...

હૃદયમાં ચરણાર્વિંદનું,

કરુણાના નયનોનું;

હુંફોની આ હુંફમાં,

કોને ભેટું કે ના ભેટું. - કોને કહું આ ...

સર્વે ભીડોનું એકાન્ત આ,

પરમાત્મનું ભવનું;

મહીંથી જ જે વધતું રહ્યું,

પરમાર્થિક સમર્પણનું. - કોને કહું આ ...

એક પ્લેટફોર્મ પર જે ખૂલ્યું,

સર્વોચ્ચ તબક્કો છે;

અહીંથી જ જે ચાખ્યો જે પ્રેમ,

તેને જ શુદ્ધ કહ્યો. - કોને કહું આ ...

(૨૭) આયેા આયો આયો આયો રે

આયો આયો આયો આયો રે,

ક્ષીણ મોહ જીનેશ્વર આયો.

ગાયો ગાયો ગાયો ગાયો રે,

વીતરાગ ધરમ મૂલ ગાયો.

અનમોલ અવસર, ‘પ્રત્યક્ષ પારસ’,

લોઢાઓ, દોડો, અડો છાંડીને આળસ.

ઘર બેઠે ગંગા ‘કેવળ કંચનરસ’,

પોતે બેઠાં તરી તે, તારણ ‘અક્રમ’ દરશ.

પાયો પાયો પાયો પાયો રે,

(પા.૨૯)

જાદુ, ‘સો ટચ લોઢાં’ને જ પાયો....

બિન બાદલ ભઈ અમરીત બરખા,

અમૂર્ત મૂરતીમેં, વ્યોમખંડ વિસ્તરા.

રિમઝિમ અખંડ, ધાર-શ્રવણ સત્સંગ,

મનોહારી સંગમ ત્રિવેણી મંતરા.

છાયો છાયો છાયો છાયો રે,

નાથ અવકાશ-ધરા પે બિછાયો....

દારૂ નશા ઊતરે સરળ-સીધાં સૂતર ઉકલે,

અજ્ઞ-બાળ સંસારીઓ વાળો, તેમ સહુ વળે.

જગતનિષ્ઠ સાધુઓનો નશો નહીં ઊતરે,

ત્યાગી-તપસ્વી ‘કેફ’ દેહાધ્યાસે નીતરે.

સ્હાયો સ્હાયો સ્હાયો સ્હાયો રે

સ્વામી, અ-સંસારી સિદ્ધ સ્હાયો....

(૨૮) આરોપિત ભાવોની અસરો

આરોપિત ભાવોની અસરો.....જેણે જીવનમાં જાણી હવે...

અર્પણ કરી દયો સૌ ગૂંચ હવે....‘આ’ સત્ પ્રગટ્યું નિશ્ચયે...

એક પુષ્પ ખીલ્યું છે અમૂલ્ય....માળી કોણ એ હવે ભાન થયું....

માળીને ‘આ’ એક પુષ્પ સિવાય...બીજું સહુ રહ્યું પરભાર્યું... આરોપિત...

મહીંલા દર્પણમાં જોવું હવે.... જ્યાં ધૂળ હતી તેને ધોવી હવે....

કેવળ દર્શન સ્વ સૂર્ય પ્રકાશ....ઝળહળ જ્યોતિ ફેલાવે હવે... આરોપિત...

પરમાર્થિક એ જ પરમ વિનય.....કિંચિત્ જ્યાં પોતાપણું નહીં...

(પા.૩૦)

અવળી-સવળી સૌ માન્યતા....શ્રધ્ધા કોઈની તોડાય નહીં... આરોપિત...

બહારના આંસુનો અર્થ જ શો ?.....ખારાં ચાખ્યાં તે રાગી હતા...

અંદર કરુણા ઉપજે જ્યારે....સ્વ અમી વીતરાગ હતા... આરોપિત....

અપૂર્વ કૃપા આ જ્ઞાનીની....અપૂર્વ કૃપા એક પ્રત્યક્ષની....

સજીવન મૂર્તિના લક્ષ વિના.....સદ્ગુરુ કયા... સમજાય નહીં... આરોપિત....

(૨૯) આવો પધારો હૃુદિયામાં

આવો પધારો હૃુદિયામાં,

અંતઃકરણના આસનમાં.

શ્રદ્ધા નૌકે સમતા સઢ,

વાયરે વ્હાલપ મૃદુતા મઢ,

આપ્તસુકાની જ્ઞાનારૂઢ,

ભવસાગરની પાર તલપ.

ઋજુતા બઢાઓ પ્રજ્ઞીમાં,

કોમલતમ પરમારથમાં....

મન પાથરણે પરાગો તમે,

બુદ્ધિ સૌરભ સમ્યક્મેં,

ચિત્ત નિર્મળ કર સ્વ-સમયે,

અહમ્ વિશુદ્ધ હો ત્વં શરણે

નવલાં ભરાવો સ્વ-ઘરમાં,

જૂના ખરી વહે પરઘરમાં ....

ધર્મક્ષેત્રિય પાંચ આજ્ઞા,

(પા.૩૧)

કુરુક્ષેત્રીય ફાઈલ અજ્ઞા,

કુંઠિત કર્મી શ્રી ક્રિશ્ના

યોગેશ્વર મૂળ અ-કરમા

આવો પ્રકાશો ત્રિઅંગમાં,

સત્-સંસ્કરણા શ્વાસ જ માં....

(૩૦) આવ્યા આવ્યા આજ રે

આવ્યા આવ્યા આજ રે,

અવસર અપૂરવ ત્યાગના.

નિજ આતમ ઊત્થાન રે,

સૌરભ જો મન બાગમાં.

પ્રવજ્યાની પરિમલ પ્રસરાયે,

સંયમધારી તન હરખાયે;

જનગણ મંગલ ગીતો ગાયે,

મહાવીર શાસન પાટ દીપાયે.

મહોત્સવ વરસીદાન રે,

અપરિગ્રહ વ્રત-સાધના.

હીરા-લક્ષ્મી લ્હાણ રે,

વીરવાણી વ્યાખ્યાનમાં.....

હું કેવળ શાશ્વત આત્મા છું,

પુદ્ગલ કર્મોનો જ્ઞાતા છું,

સૃષ્ટિ દ્રશ્યોનો દ્રષ્ટા છું,

જ્ઞાનક્રિયાનો શુદ્ધ કર્તા છું.

સંજોગ લક્ષણ ભાન રે,

દુઃખાન્તે સુખની ચાહના.

શાતા-અશાતા જાણ રે,

‘સ્વરૂપ’ સંયમી આતમા.

(પા.૩૨)

(૩૧) આવ્યો કલ્કિ તારણહાર

આવ્યો, કલ્કિ તારણહાર રે,

મહાઉપકારી પરગટ જ્ઞાન-અવતાર રે. ... આવ્યો....

દીવડો, ‘જ્ઞાની’ શુદ્ધ પ્રકાશ રે,

સ્વ-પર પ્રકાશક જ્યોતિસ્વરૂપા પાસ રે.

‘જ્ઞાની’ ચરણે પ્રત્યક્ષ મોક્ષ રે,

ચોખ્ખું કરે જે સ્પષ્ટીકરણ અહો ! દોસ્ત રે. ... આવ્યો....

કર્તાપદની ભ્રાંતિ ધોઈ રે,

શક્તિ-મહેશ્વર મૂળ ‘વ્યવસ્થિત’ સો ‘ઈ’ રે.

ખારાં સાગરે વીરડી મીઠી રે,

ત્રિકાળી આશ્ચર્ય અભેદા ગીતી રે. ... આવ્યો....

દેશના, અમૃતમય રસાસ્વાદ રે,

વ્યોમ-ધરા લગ-સ્પંદ પૂગ્યાં આબાદ રે.

ગંગા-પાવક ક્ષમા-કરુણાળ રે,

તરણતારણ વીતરાગ મોક્ષ-ઉજમાળ રે. ... આવ્યો....

ધારણ, લક્ષ, પ્રતીત, જાગૃતિ રે,

અનુભવ ‘જ્ઞાની’-કૃપાફળ સાધ-નિષ્પત્તિ રે.

મૌલિક, ‘જેમ છે તેમ’ અવકાશ રે,

યાવત્ સૂરજ-ચંદર ‘આ’ ગેબી સર્વાંશ રે. ... આવ્યો....

‘દાદા ભગવાન’ આપણી પાસ રે,

ચાર ગતિથી છોડાવશે પાશ રે.

‘દાદા’, ખોલે છે ‘બાવલા’ના પાશ રે,

તેથી જ આપણાં ખૂલતાં મુક્તિ-દ્વાર રે. આવ્યો....

(૩૨) આજ્ઞા ધરમનેા આ માર્ગ

(પા.૩૩)

આજ્ઞા ધરમનો આ મારગ ... આજ્ઞા ધરમનો આ મરમ,

કોઈ વીરલો જ પામે વાત ... વીરલો જ પામે સાથ.

આગમ સૂત્રો કે ઉપનિષદ ... અનુભવી વાણી જ સ્યાદવાદ,

કોઈએ કહ્યું તો છોને કહ્યું ... ટેપરેકર્ડ આ તો આવું વાગ્યું.

વીતરાગોની આ સહજ ક્ષમા,

સ્વભાવી સત્સંગ શીતળતા...અવિરત અલિપ્ત રહ્યું ... પરમ વિનયે રહ્યું.

સંસારી ફાઈલોમાં કડવું-મીઠું ... જેને સ્વાદ હતો તે ચાખો હવે,

મહીંલા સુખના સાગરની તો ... કિનારે ભરતી-ઓટ જ હોય,

ગહેરી ગહન મહીંલી સ્થિરતા,

જ્ઞાની અંગૂઠે નિસ્પંદતા ... વીરોના વીરનું રહ્યું ... પરમ વિનયે રહ્યું.

એક તલભરનું અસમ્યકત્વ ... એક પલભરનું અબ્રહ્મચર્ય,

જાગૃત દશામાં જેમ છે તેમ ... જોવાનું હવે બાકી જ રહ્યું,

આજ્ઞામાં હવે સંપૂર્ણ સમતોલન,

નિર્પેક્ષ દ્રષ્ટિનું ન્યાયતોલન...એક જ્ઞાનીની કૃપાથી ફળ્યું... પરમ વિનયે રહ્યું.

સત્સંગની એક એક પલનો યોગ.... અસંગી સત્નો સત્ સંયોગ,

સ્વ પુરુષાર્થી સ્વ ઉપયોગે... સુખીયો જ સુખને ફેલાવે,

આજ્ઞા પાલનનું રહસ્ય,

મૂળ મુક્તિનું આ મહા દ્રશ્ય ....આજ્ઞા ધર્મે રહ્યું .....પરમ વિનયે રહ્યું.

પ્રત્યેક અવસ્થા પુદ્ગલી ... પ્રત્યેક સંયોગો પરાયા,

એક એક ને જોતા પલ પલમાં ... એક એક નિકાલી ‘જ્ઞાની’ના,

‘આંખોનું’ નવ દર્શન આજે,

ન્યુ મિલેનિયમ ... જ્ઞાની કાજે... અખંડ વચને રહ્યું ... પરમ વિનયે રહ્યું.

(૩૩) આંખોના દ્વારેથી રૂદીયે વસીયા,

આંખોના દ્વારેથી હૃદીયે વસીયા,

(પા.૩૪)

ઓ મારા જ્ઞાની વરતું ચરણમાં...(૨) આંખોના દ્વારેથી....

અનુભવ શ્રેણીનો સાથ આ પૂરો,

અનંત ઐશ્વર્યની ખુમારી સહિતનો... આંખોના દ્વારેથી....

સથવારો સાક્ષાત્ સત્પુરુષનો (૨)

સત્સંગ સાધ્યો સજીવન સંગનો... આંખોના દ્વારેથી....

નિર્વિકારી નિરખી નયનો,

જોઈ જોઈને બનું હું તેવો... આંખોના દ્વારેથી....

દોષો દેખાડે, દોષથી મુક્ત જે,

તેના ચરણને જોતો હું ચાલું... આંખોના દ્વારેથી....

આજ્ઞા આધીનતા અવિરત રહેજો,

જ્ઞાની વચનબળ અખંડ વરતો... આંખોના દ્વારેથી....

(૩૪) ઉપકાર કરુણાસાગરનો

ઉપકાર કરુણાસાગરનો,

નેણ-વેણ-વ્હાલનો વીંઝલણો.

કષાયોનાં હથિયાર મૂકી દીધાં હેઠાં,

મન પણ ઉગામ્યું નથી અહિંસક બેઠાં;

સૂરતાલ સંવાદિતા આત્મતારણો,

રાગ વીતરાગનો સત્વાંચણો....

‘રિયલ’ મૂળ સ્વરૂપે આત્મ અવિનાશી,

(પા.૩૫)

‘રિલેટીવે’ ટેમ્પરરી અવસ્થાઓ વિનાશી;

રૂપાકાર તત્ત્વ જૈન્ય કર્મફલ કો,

મનુષ્ય કે જનાવર પર્યાયનો....

બકવાસ - કચકચ - કષાયો ત્રિપાધિ કલેશ,

પ્રારબ્ધે મિલ્યાં સુખ કચડે હંમેશ;

સમસ્યા નિવારે સત્ સંપ્રાપ્તણો,

ગૂંચવાડો કાઢે ગમ્ય જ્ઞાનધારણો....

‘વ્યવહાર’ એટલે લટકતી સલામ જો,

હલ્લો હાય ! બાયપાસ હાલવા માંડો;

આત્મસ્થ નિશ્ચયાત્મે મુક્તાવર્ણો,

‘નિકાલ’ જ સમભાવી યજ્ઞ આપણો....

દયા, નીતિ, પ્રામાણિકતા, ઓબ્લાઇઝીંગ નેચર,

અનુકંપા, લાગણી ત્યાં આબરૂ સદ્ધર;

સર્વાવસ્થે, સમાધાને સ્વ-પ્રભાવણો,

બાહ્યભાવે નિઃષ્પંદી મહીં પરાક્રમ્યો....

(૩૫) ઉપજાવે સંયમ પરિણામ !

ઉપજાવે સંયમ પરિણામ !

હર્ષ ને શોકની વિભાવાવસ્થે,

હાજર થયું તે જ ‘જ્ઞાન’. -ઉપજાવે ....

સ્થૂળ સંજોગોના દબાણ વચ્ચે,

હડહડતું આવે કંઇથી અપમાન;

સામું નિમિત્ત જો નિર્દોષ ભાસે,

આપણું વધિયું ઊર્ધ્વ પરિણામ.

જાગૃત રાખે કડવા સંયોગો,

(પા.૩૬)

એવાં પુદ્ગલને સદ્બુદ્ધિ હોજો,

સત્તા ‘વ્યવસ્થિત’ જાણ. -ઉપજાવે ....

ગમ્મે તે પ્રસંગ ફાવતો લાગે,

દૂધમાં સાકર ખુદ પોતે જે નાખે;

સમ્યક્ બુદ્ધિ પ્રજ્ઞાની પાંખે,

વાતાવરણને હળવું જ રાખે.

આપણું સ્પંદન કોઇને ના વાગે,

શુદ્ધ નિષ્કંપન ‘સ્વ’ સંગે જાગે,

અસંગ ‘સ્વરૂપ’-ધ્યાન. -ઉપજાવે ....

(૩૬) ઊગી અલૌકિક ભોર

ઊગી અલૌકિક ભોર, જ્ઞાની મળીયા,

જ્ઞાની મળતાં રે જોયો માંયલો.

ખોરવાયો ક્રમિક માર્ગને, છૂટવાની ના બારી,

કાળ તણી આ બલિહારી જો, આવ્યા અક્રમ જ્ઞાની.

નવલી દિશાનો નવદોર, બેલી મળીયા,

બેલી મળતાં રે, તાર્યો બેડલો. - ઊગી....

ભવસાગરમાં ડૂબકા દેતી, નાવલડી નોધારી,

નજરું નાખી નિહાળું પણ, સૂઝે ના કોઈ બારી,

મધદરિયા મોઝાર, માલમ મળીયા,

માલમ મળતાં રે, મારગ લાધીયો. - ઊગી....

અહં, મમતા, માયા કેરી, તુરંગ કાજળ કાળી,

છૂટવા માટે વલખાં મારું, ફાવે ના કોઈ કારી.

મુક્તિનો ઉઠ્યો મહાશોર, મુક્તક મળીયા,

મુક્તક મળતાં રે, બંદી છૂટીયો. - ઊગી....

અજ્ઞાન અંધાર ગયોને, પ્રજળી ઝળહળ જ્યોતિ,

(પા.૩૭)

શુદ્ધાત્મા જ દેખું સહુમાં, ઠરે જયાં નજરું મારી.

દિવ્યચક્ષુ દીધાં પ્યોર, દાની મળીયા,

દાની મળતાં રે, દ્રષ્ટિ પામીયો. - ઊગી....

આધિ, વ્યાધિ ઉપાધિમાં, નિરંતર સમાધિ,

નિજ સ્વરુપના અજપા-જાપે, વર્તે અંતર શાંતિ.

ઘટમાં રણકે ઘંટડીનો શોર, દાદા મળીયા,

દાદા મળતાં રે, આત્મા જાણીયો. - ઊગી....

(૩૭) ઊજવીએ દાદા ભગવાનની સોમી જન્મજયંતી

ઊજવીએ દાદા ભગવાનની સોમી જન્મજયંતી. (૨)

વધાવીએ અવસરને ઉમંગથી, મળે ઝાંખી પૂર્ણ પૂનમની. (૨)

ન ભૂતો ન ભવિષ્યતિ, (૨) આ અનુપમ પ્રેમલ મૂર્તિ. ઊજવીએ...

પચાસમે વર્ષે અપૂર્વ જ્ઞાનધારા પ્રગટી,

સિદ્ધદશાના પરમ સુખની અનુભૂતિ,

દેહ સાથે દશા દેહાતીત વર્તી,

ન ભૂતો, ન ભવિષ્યતિ... (૨) ઊજવીએ...

જ્ઞાન આપીને આત્માનો ઉઘાડ કરાવ્યો,

રક્ષણ કાજે આજ્ઞાનો આધાર આપ્યો,

વિધિ મૂકીને શક્તિનો સંચાર પૂરાવ્યો,

ન ભૂતો ન ભવિષ્યતિ... (૨) ઊજવીએ...

આનંદ જે અનુભવાય છે અમે શું કહીએ,

સુખ મહીં જે ઉભરાય છે એને કેમ વર્ણવીએ,

હલકા ને હલકા થવાય છે એને જોઈ જ રહીએ,

ન ભૂતો ન ભવિષ્યતિ... (૨) ઊજવીએ...

કંઈ ન કરે છતાં ચાહે સો કરે અક્રમજ્ઞાની,

તેથી તો બે જ કલાકમાં દે આત્માને જગાડી,

અહો ! અહો ! હે દાદા તમોને લાખો સલામી,

ન ભૂતો ન ભવિષ્યતિ... (૨) ઊજવીએ...

(પા.૩૮)

(૩૮) ऊठो, जागो, दौड़ो, पकड़ो

ऊठो, जागो, दौड़ो, पकड़ो, अक्रम गाड़ी आई है;

रिज़र्वेशन हो के ना हो, अंतिम सुख को लाई है।

नहीं रुकेंगे, नहीं रुकेंगे, दादा भगवान नहीं रुकेंगे;

ये दुनिया के प्लेटफोर्म को सलाम करते जायेंगे।

धरम-करम की रगड़ा-पेटिस, घर घर झगड़ा दरिया खारा;

क्लेशी कुटुंब गम का मारा, सर पे है टेन्शन का भारा।

खाना,पीना और झगडना, पैसा-पत्नी घर का गुरु;

घर में नाश्ता करता मानव, बात-बात में हो जाय शुरु।

हर घर की है दु:ख कहानी, हरदम होली पत्तर फाड़ी;

सबको छोड़ो, मारो गोली, पकड़ो पकड़ो मोक्षक गाड़ी।

बहुत गई अब रह गई थोड़ी, अ-स्त्री पुरुष युगल जोड़ी;

भेजाफोड़ी झंझट खोटी, मारामारी करके ‘Sorry’।

रोकेटों का जेट युग में, गाड़ी सुपरफास्ट है;

टोपीवाले सुपर ह्युमन, मुक्ति का सम्राट है।

सवाल करते जवाब हाजिऱ, केवलज्ञानी सबका है;

हिन्दू, मुस्लिम, इन्डिया, फोरिन, सबको अपना लगता है।

गाडी चलती दो पट्टी पर, निश्चय और व्यवहार की;

अक्रम ज्ञानी को ग्रिन सिग्नल, मौलिकता भगवान की।

नहीं मिलेंगे, नहीं मिलेंगे, ज्ञानी पुरुष नहीं मिलेंगे;

पथ्थर पे माथा फोडोगे, फिर भी दादा नहीं मिलेंगे।

चारों युग में नहीं मिलेंगे, कल्कि अवतार नहीं मिलेंगे;

दोडो, दोडो, अब भी समझो, मुक्तिदानी नहीं मिलेंगे।

वंदन करके कह दो उनको, ‘मैं बुद्धू हूँ, कुछ ना जानूँ;

मेरी झोली ज्ञान से भर दो, जीते जी मैं मुक्ति पाऊँ’।

नरसिंह, मीरा, अखा, कबीरजी, ये गाडी में बेठे हैं;

हम तो खुदाबक्ष हैं दादा, चरणों में सीट कर लेंगे।

(પા.૩૯)

(૩૯) ઊંધું યા તો સીધું

ઊંધું યા તો સીધું બોલો નામ ‘દાદા’,

આપોઆપ જ અક્ષર બોલે ‘દાદા મોક્ષ-વિધાતા’. ... ઊંધું...

‘દાદાજી’ની હાજરીથી માયા નાસી જાય,

અહીં પણ સખણાં નહીં બેસો તો પાપો ના ધોવાય.

અન્ય ક્ષેત્રે કીધાં પાપો હ્યાં ધોવાતાં,

પ્રાકૃતિક જલતી ભઠ્ઠીનાં ભડકાં હ્યાં ઠરી જાતાં. ... ઊંધું...

‘દાદા’ માટે શંકિત રહેશો તોયે બક્ષે માફી,

‘જ્ઞાન’ ઉપર શંકા થવાથી વિરાધના મહા થાતી.

કળિયુગનાં માનવની આંખો કાચ-લખોટા,

હીરાને ઓળખશે નહીં ને પીછે પૂજશે ‘ફોટા’. ... ઊંધું...

વાંકી ગાંઠોવાળાંને કોઈ કે’શો નહીં ‘તમે ખોટાં’,

અણસમજણિયા વિરાધકથી ભગવાન બોલ્યા ‘તોબા’.

નિંદે યા તો પૂજે, લૌકિક દ્વંદ્વો જોતાં,

સમભાવી વીતરાગ વિચરતાં, ‘ઈ’ પરમાણ જ મોટાં. ... ઊંધું...

‘દાદાજી’ને ચારેકોર ચાહે દેવલોક,

અપરાધકને દંડ જ બક્ષે એવો દૈવી-કોપ.

દેવોને વિનવીને ભૂલો માફ કરાવતાં,

કરુણાસાગર સામે ચાલી અવળાં-સવળાં કરતાં. ... ઊંધું...

ઊંધી મટકીવાળાંને ઘર જઈને પાછા ફરતાં,

ચાતક જેવા પ્યાસાને ત્યાં જઈને પાણી પાતાં.

ઊંધાં-ચત્તાં કરતાં વિશ્વસાહિત્ય વિચરતાં,

અખંડિતા ‘દાદા’ધ્યાને કેવળ સમકિત ગાઢાં. ... ઊંધું...

(૪૦) એ. એમ. પટેલ રૂપી મંદિર

(પા.૪૦)

એ. એમ. પટેલ રૂપી મંદિર ‘જે’, જ્ઞાની પુરુષ,

તેની અંદર પ્રગટ થયા ‘તે’, દાદા ભગવાન.

આપણને સત્સંગ દીયે ‘છે’, મુક્ત પુરુષ,

દેહથી જુદા રહેનારા જય, દાદા ભગવાન.

અનંત જ્ઞાન, સુદર્શન, ચારિત્ર શુદ્ધ, અદ્રશ્ય તપ,

અનુભવી, સમકિત સિદ્ધ, પરમ વિજ્ઞાની, ભગવંત અરૂપ.

‘દાદા ભગવાનના અસીમ જય જયકાર હો’

મરી જતાં જે મસાણે બળશે, વિનાશી પુદ્ગલ,

બળતાં નથી ને મરતાં નથી, ‘તે’ દાદા ભગવાન.

બાળે છે અગ્નિ સ્થૂળ શરીરને, અવિનાશી આત્મા

સૂક્ષ્મતમ શુદ્ધાત્મા છે, ‘તે’ દાદા ભગવાન.

‘દાદા ભગવાનના અસીમ જય જયકાર હો’

કૈવલ્ય જ્ઞાન, આવું જ દર્શન, આવું જ ચારિત્ર, તમારી મહીં,

જ્ઞાની પુરુષ તમારો માલ, દેખાડી દ્યે, ખપે તમારી સહી.

‘દાદા ભગવાનના અસીમ જય જયકાર હો’

ઉપાદાને સત્ ગ્રાસ્પિંગી, જે આવે સન્મુખ

જાગૃતકર્તા મોક્ષક માસ્ટર, દાદા ભગવાન.

દાદાને માથે પડીને યે, મોક્ષ જ માગો

પરમાત્મા જાતે પ્રગટ્યા ‘તે’ દાદા ભગવાન.

પાપો ભસમ થતાં તમે ય થાશો, દાદા ભગવાન,

તમે ય પોતે તે જ સ્વરૂપ છો, દાદા ભગવાન.

‘દાદા ભગવાનના અસીમ જય જયકાર હો’

(૪૧) એક જ અભિલાષ છે મને

એક જ અભિલાષ છે મને, મારું જીવન દાદામય બને.

અંતરમાં આશ એક આપ્તપુત્ર થાઉં,

ચારિત્ર ગ્રહીને બ્રહ્મચર્ય સેવું,

જગ કલ્યાણે આ જીવન વહે. - મારું ....

(પા.૪૧)

ચીકાશે રસેલી સૌ સંસારી માયા,

તોયે વીતરાગો કદી ના ભરમાયા,

જ્ઞાતા-દ્રષ્ટા થઈ જ્ઞાનમાં રહે. - મારું ....

જગના ઝેરાં બધાં હસતાં પચાવે,

કરુણા સભર નેત્રઅમી વરસાવે,

નિલકંઠ જ શિવનારી વરે. - મારું ....

કળિયુગે સત્યુગી સૌરભ લહેરાતી,

દાદા સત્સંગે ભ્રાંતિ વહેરાતી,

દાદા જ્ઞાન સંગે જીવન આ વહે. - મારું ....

અક્રમ જ્ઞાન આ અહો ! અહો ! કેવું !,

ના કોઈ શાસ્ત્ર મહીં ક્યાંયે કથેલું,

જ્ઞાની ચરણે પહોંચે તે પામે. - મારું ....

પાંચ આજ્ઞા એ જ પ્રત્યક્ષ છે દાદા,

પાળું પળે પળે રાજીપો લેવા,

પરમ વિનયી દાદાને ગમે. - મારું ....

(૪૨) એક જ ધર્મ છે અવનીમાં

એક જ ધર્મ છે અવનીમાં,

‘દાદા’ હો મનમંદિરમાં,

આખી દુનિયા ઊજવો સાથે યથાર્થ દાદા પૂર્ણિમા.

અંતઃકરણ ને મન-વચ-કાયા,

અહંકાર, મન-બુદ્ધિ ને ચિત્ત;

કર્મેન્દ્રી-જ્ઞાનેન્દ્રી ‘ચંચળ’,

પાંચ તત્ત્વો ને ચેતન ચિત્ત;

અર્પણ કરી દઉં પ્રભાતમાં,

(પા.૪૨)

બાકી ‘અચળ’ નિજ શુદ્ધાત્મા;

દર્શન-જ્ઞાન અમૂર્તિમાં ઊજવે નિત્યે પૂર્ણિમા...

સ્વાહિત કર્મો પૂર્ણાહૂતે,

નિર્બીજ સ્વાહા ઉદયો આધીન;

અનન્ય શરણે નિજાત્મ આશ્રય,

કેવળ સત્ છે દાદા આધીન;

શ્વાસોચ્છવાસી ધમણીમાં,

દાદા-દાદા શ્વસનીમાં;

શુદ્ધિ જ થાતી ‘ગરણી’માં જ્ઞાન ભરાતું ભરણીમાં...

અવસ્થાની દ્રષ્ટિ જ ‘ચંચળ’,

કેવળ તત્ત્વ જ દ્રષ્ટિ જ નિશ્ચલ;

આતમ-જ્ઞાની જ્ઞાન-અવિચલ,

જ્ઞાની-કીરપે મોક્ષ જ સફર;

આત્મા રમણ હો વ્યષ્ટિમાં,

ચોખ્ખો ભરમ નિજ મુક્તિમાં;

સર્વાદર્શે નિશ્ચયલક્ષી, માણો મુક્તિ મંદિરમાં...

વોહી સ્વ-ધર્મ પૂર્ણિમા....

(૪૩) એક બ્રહ્મચર્યમાં પાંચેય

એક બ્રહ્મચર્યમાં જ, પાંચે વ્રતો આવી જાય,

આખા શરીરે જો શીલ ઉભરાય.

પૂરા ત્રિકરણમાં, પુદ્ગલસાર જો વર્તાય,

એની અંતરસમાધિ ન જાય. ... એક....

કોઈ સ્ત્રી યા પુરુષ, સામેસામાં આકર્ષાય, અંધ થાય,

પ્હેલાં આંખ લડે, ચિત્ત-મન ડહોળાય, મોહ થાય.

તુર્તે ચેતી જતાં, પ્રતિક્રમણ થતાં,

પાછું હઠતાં ધોવાય.

ગાંઠ નાની પડતાં, પછી મોટી થતી જાય,

(પા.૪૩)

જાણીજોઈને શાણાં ન લપટાય.

વિશ્વ બાંધનારી, મિશ્રચેતન સગાઈ,

આખું જગત એમાં જ લટકાય. ... એક....

મહાભ્રાંતિલો રોગ, અસ્ત્રીપુરુષનો ભોગ, ચટણી જેવો સુખયોગ,

અસહજ ઉપભોગ, ગંદવાડ પછી શોક, અતૃપ્તાં સંયોગ.

પાછો બીજાનો આધાર, અને ભિક્ષુકી લાચાર !

તોયે કેમ વિચાર ન થાય ?

ફક્ત મધ્યવર્તી ફરજિયાત વ્યવહાર,

વધુ શોખ થતાં અસંતોષી લ્હાય.

ગુન્હા અંધારામાં થાય, દંડ અજવાળે વેદાય,

ચારે ગતિમાં આમ જ ભટકાય. ... એક....

પાંચ ઇન્દ્રિયરસે, લૂખો ગંધાતો વિષય, ઝેરમય,

અતિરેકે દૂર્વ્યય, કામ-ક્રોધ-લોભ જૈન્ય, કાયા ક્ષય.

પછી પશ્ચાતાપ થાય, તનો-મન મૂરઝાય,

સુખ વેચીને વિષય આરાધાય.

જેમાં બીજાનો છે ડર, છૂપાછૂપી કામાં થાય,

આવી પરવશતા ન પોષાય.

ચોખ્ખા બ્રહ્મચર્યથી, આખું જગ છૂટી જાય,

‘સ્વ’નાં ભાન સાથે મોક્ષ જ થાય. ... પૂરાં....

(૪૪) ઓ મારા સ્વામીનો પ્રતિષ્ઠા

ઓ મારા સ્વામીનો પ્રતિષ્ઠા અવસર,

નિજ સ્થિરતા અનુભવનો.

ભવોભવની ભક્તિની પાર,

વીતરાગોના ધર્મનો સાર.

જગ કલ્યાણનું નિયાણું,

(પા.૪૪)

મારા અપૂર્વ જ્ઞાનીનું;

ખટપટિયો આ વીતરાગી ભાવ,

કોટિ કોટિ કલ્યાણકનો. - ભવોભવ...

બહુ નયને નેત્રથી જોયાં,

પ્રભુ આપને ભવોભવમાં;

સુદર્શન મૂળ જ્ઞાનીનું,

પ્રત્યક્ષ જ સામે રહ્યું. - ભવોભવ...

અલૌકિક જે પ્રાણ પૂરે,

સ્વ ઉપયોગી સ્વ પરિણામ.

આજ આધાર જીવનનો,

મારા સ્વામીના આશ્રિતનો. - ભવોભવ...

ક્રોડો જોજન છો દૂર,

મારા હાજરાહજૂર ભગવાન,

સર્વે દાદાઈ નિમિત્તમાં,

પૂર્ણ શક્તિ ભરજો શક્તિમાન. - ભવોભવ...

ભવ્ય દર્શન આ ખૂલ્યું છે આજ,

નવી સદીનો ચોથો આરો,

સમુચ્ચય પુરુષાર્થનું,

મોક્ષગામી મહાત્માઓનું. - ભવોભવ...

સર્વે ભીડોનું એકાંત આ,

પરમાત્માનું અનુભવનું,

મહીંથી જ જે વધતું રહ્યું,

પરમાર્થક સમર્પણનું . - ભવોભવ...

(૪૫) ઓહો સ્વામી સીમંધર

ઓહો, સ્વામી સીમંધર, અરિહંત જીનેશ્વર,

વર્તમાને ઉપકારી, અ-ચર સચર દેરાસર.

ક્ષેત્ર મહાવિદેહે વિચરતા,

મોક્ષ મિલાપક હાજર તીર્થ,

ભારતની ભૂમિથી નજદીક,

(પા.૪૫)

સ્વાતમ્ સ્પર્શક સન્મુખ સિદ્ધ.

વીતરાગી પ્રત્યક્ષેશ્વર, નૈણે સીઝયા પર્મેશ્વર;

‘કેરી’ બોલું, જીભે ‘રસ’, પંચેન્દ્રિયે સર્વેશ્વર....

સ્વામી દર્શન, મુક્તિ પ્રાપ્તક,

મંઝિલ અંતિમ, સાદી, અનંત,

ભક્તિ આરાધન અનુષંગી,

અંતર પરિણતિ સતયુગ્મય.

પીયો વાણી સુધારસ, અમૃત ઝરતાં કંઠેશ્વર;

ચહુંગત સર્વાંગી ઠારક, વ્યક્તક આતમ્ ગુણેશ્વર....

વહેતાં પાણી ફરી નથી મળતાં,

સ્નાન કરી બન, પવિત્ર શુદ્ધ,

એક અવતારી બનવા માટે,

સ્વામી સીમંધરને પૂજ.

કેવળ સમય સુધારક, પરમાણુ સંસ્કારેશ્વર;

ચરમ શરીર સિદ્ધારથ, વંદન શ્રીજી હૃદયેશ્વર....

અંતિમ શ્વાસે જેવી ધારા,

તે મુજબનાં ક્ષેત્રે વહન,

અંદરનાં જેવાં પરિણામો,

નિષ્પક્ષી કુદરતની કલમ.

ધરમ કરમ મૂલારથ, પાપો ભસ્મક સંજ્ઞેશ્વર;

દેવો ઇન્દ્રોથી પૂજાયા, લોકાલોકે અગ્રેશ્વર....

ભારત ભૂમિ, મનખા જનમે,

દુર્લભ અરિહંતી સમજણ,

છેલ્લા સમયે જે પરિણતિ છે,

તે અનુસરી અ-જન્મ જનમ.

પૂર્ણા જીવિતા ભગવાન, મૂર્તા અધુના તીર્થંકર;

હાજર જય જય, હો વિજય, ગાજો ભારતને ઘર ઘર....

(પા.૪૬)

(૪૬) અંતર શાંતિ કદી જાય નહીં

અંતર શાંતિ કદી જાય નહીં,

એનું જ નામ કેવળ ધરમ.

ભીતર શાંતિ કદી થાય નહીં,

એનું જ નામ જગત કરમ.

આરોપિત ભાવે ભ્રાંતિમય સ્પંદન,

મમતીલ ‘હું’કારે, મન-વાણી-તન;

આત્મા ભૂલાયો, કેવળ દેહ માટે,

વિણ મંઝિલ ગાડી ચડી ખોટે પાટે....

પુદ્ગલમાં તૃપ્તિ થાય નહીં,

એવું છે ‘કામ’ ને કંચન પ્રલોભન;

પોતાનું સુખ જાય નહીં,

એવું છે ‘પ્રજ્ઞા’નું સૂઝથી શોધન.

જડ ને ચેતન સ્વભાવે જુદાં છે,

પર ને પોતાના ગુણો યે ભિન્ન છે;

જ્ઞાની પોતાની અનંત સિદ્ધિથી,

નિજ આત્મા ઝગવે જ્ઞાન જ દર્શનથી....

પરમાણુ ચોંટી પીડે જ નહીં,

એવું રસાયણ સિદ્ધ-સ્તુતિ પરમ્;

અંતરની શાંતિ ખોવાય નહીં,

એનું જ નામ મુક્તક-સ્વ-રમણ....

(૪૭) અંદર જે ખૂંચે છે

અંદર જે ખૂંચે છે તે વાતોનું ખપે છે પ્રતિક્રમણ,

ભૂલો વિના કોઈ દંડતું નથી શાંતભાવે કર મનન.

(પા.૪૭)

અનુપચારી ચર્મચક્ષુ વાંકું-ઊંધું દાખવે,

ઉપચારે દિવ્યચક્ષુ પુરુષાર્થી જો હવે !

ઉપયોગ ચૂક્યાં જાણ્યું ત્યાંથી તુર્ત શરૂ કર પ્રતિક્રમણ,

દોષિત જોયું કોઈનું વર્તન ત્યાં ખપે છે પ્રતિક્રમણ. ... અંદર....

ગાદી ઉપર સૂતાં પહેલાં વેણી લ્યો છો કાંકરા,

આપણને જે ખૂંચે તે દોષો આપણાં છે ઝાંખરા.

અંતઃકરણને જકડી રાખે રાગી-દ્વેષી સંકલન,

દીધેલું તે પાછું જ આવ્યું વિશ્વ-મારગ સમસરણ. ... ભૂલો....

આપણી કીધેલી ભૂલો આપણી છે ઉપરી,

નહીં તો આતમદેવને હોતાં નથી કોઈ ઉપરી.

પોતાની ભૂલો શોધી કાઢો નિશ્ચયી વાતું ગહન,

મન-વાણી-કાયાનાં ત્રિ-ક્લેશો આથમ્યાં ત્યાં સુખ-ઝરણ. ... અંદર....

ત્રિકરણ જુદાં છે તેને માંહી સંઘર્ષોનું યુદ્ધ,

આખો દી રઘવાટમાં ને રાતનાં બેચેન મૂઢ.

માત્ર સંયોગો પરાધીન ને વિયોગી જ્ઞાન-બૂઝ,

‘તે’ ‘જ્ઞાની’ની સમજણ પછીથી મોક્ષ છે નક્કી અ-બંધ. ... અંદર....

શુદ્ધ આત્મા સમ પરિણમ સ્વ-ગુણે અનંત સુખ,

મૂઢ જીવાત્મા વિષમ દ્વંદ્વે વિપરિણમ તંતે દુઃખ.

ખોખું ને પોતે છે જુદાં જો મોક્ષવર્તી ‘અ-કરમ’,

આતમા-પુદગલની સ્થિરતા શુદ્ધ સામાયિક વ્રતમ્. ... ભૂલો....

પ્રતિક્રમણથી આપણું ચોખ્ખું બને છે ત્રિકરણ,

ડાઘ પડતાં સાબુ ઘસતાં આવરણ થ્યાં નિર્મળ.

આ વિશ્વમાં સુખિયાં છે જેનું થોભી ગ્યું છે અતિક્રમણ,

સૂક્ષ્માતિ સૂક્ષમ દોષ ટળતાં મુક્તિસુખ જ સન્મુખમ્. ... અંદર....

(પા.૪૮)

(૪૮) અંધારાં કોટિ વર્ષનાં

અંધારા કોટિ વર્ષનાં, પળ સાઠમાં ઉલેચશે;

ટંકોત્કીર્ણ જ્ઞાન અભેદનાં, જ્યોતિ સ્વરૂપે પ્રગટશે.

તેત્રીસ કોટિ દેવી-દેવતા, શાંતિ કાજે આવજો;

સામાયિક શુદ્ધ આત્મની, જ્ઞાની અપૂર્વ લાવશે.

વાણી દાદા ભગવાનની, તીર્થંકરો સાંભળે;

સર્વજ્ઞનાં સુચરણો મહીં, આતમ્ શાતા પામશે.

દાવાનળની જ્વાળા મહીં, બ્રહ્માંડ પણ ભડકે બળે;

પાતાળી ઝરણ કરુણા ભર્યાં, જળ શીતળ છંટકારશે.

અમૃત વાણી ભગવાનની, જળ શીતળ થઈ ઠારશે;

ચરમ ચોવીશી સામટી, ‘જય સચ્ચિદાનંદ’ જ્ઞાની તે.

(૪૯) અંધારી રાતડી જેણે ચીરી

અંધારી રાતડી જેણે ચીરી,

તેની જ ઊજવાય સાલગીરી.

મંદિર અંબાલાલ મૂરતિ,

દર્શન થતાં વેંત જીંદગી ફળી.

ગજબ ચમત્કારી ચરણવિધિ,

બહિર દ્રષ્ટિ દ્રષ્ટામાં પડી.

નૂતન પ્રભાત અજ્ઞ રાત વીતી,

‘શુદ્ધાત્મા’ ચોપડો સિદ્ધસ્તુતિ. -તેની....

પરમાત્માની જ થાય આરતી,

આયખે ઊદયમાન સર્વ વિરતિ.

(પા.૪૯)

શાશ્વતનો સંગ એ જ શુદ્ધ પ્રીતિ,

આતમરમણા જ મોક્ષગતિ. -અંધારી....

મહાયજ્ઞ વીતરાગ ચારિત્ર્ય નીતિ,

સ્વભાવ-ભાવ પરિણામે સિદ્ધિ.

સર્વાર્થ સિદ્ધકારી જ્ઞાનાર્કી,

ઊપધ્યાને સ્હેજા-સ્હેજ ઉપલબ્ધિ. -તેની....

દેશના - પ્રસાદી વિદ્યા સંજીવની,

વર્તમાને પરમાર્થ સમકિતી.

આદિનાથ દાદા ભગવાન શ્રી,

વિજ્ઞાનઘન, મહાપદ્મ જ શ્રી. -અંધારી....

શાસન શ્રીંગારી તીર્થ સ્વકિર્તી,

કલ્કિ-અવતાર પ્રગટ મોક્ષે શ્રી.

નિઃશબ્દ ઊપલબ્ધ આત્મલિપિ,

ભવ્યાતમાની દિવ્ય ઊજવણી. - તેની....

(૫૦) અંબાલાલ મૂળજીભાઇ, મહીં દાદા

અંબાલાલ મૂળજીભાઈ મહીં દાદા ભગવાન,

સ્થાવર-જંગમ, હરતું-ફરતું તીર્થ છું.

કેવળ આત્મા પ્રગટ, સૂક્ષ્મતમ વિરાટ સિદ્ધ,

મૂર્તિમાન મોક્ષસ્વરૂપ કેવળજ્ઞાન છું.

એક સમય પૂજવાથી ચિત્તશુદ્ધિ નિશ્ચિત,

મૂર્તામૂર્ત ઉપાદાન લક્ષ્મણ રેખ છું.

સંસારીને અગ્નિમાં યે ધ્યાન-સ્મરણ ઠંડક,

દેહધારી પરમાત્મા કારુણ્યમૂર્તિ છું.

સંપૂર્ણ વ્યવહારે, સંપૂર્ણ નિર્લેપ,

આડાઈ શૂન્ય ‘હું’ અ-સંસારી છું.

(પા.૫૦)

પૂર્ણમાંથી શૂન્યનો નિકાલ થતાં નિઃશેષ,

પૂર્ણ ઈદ પૂર્ણસ્ય પૂર્ણ ‘હું’ અબુધ છું.

શુદ્ધ આત્મા જ છું હું નિશ્ચયથી વદનાર,

વીતરાગ અદાકાર છેલ્લી દશા જ છું.

સિદ્ધ મંદિરે વ્યક્ત પૂર્ણાપૂર્ણ પર્યાય,

નિરાવર્ણી નાભિનું હું નંદનવન છું.

(૫૧) અંબે માતાના લાલાને બાંધું

અંબે માતાના લાલાને બાંધું રાખડી રે લોલ.

રક્ષણ કરજો વીરા સોંપું કર્મ જ ગાંસડી રે લોલ.

કાચા સૂતર-તંતે વાંચી લેજો લાગણી રે લોલ.

કેવળ મોક્ષાધિકારી છો ઠારો આંતડી રે લોલ.

સચ્ચી આઝાદી વર્તે એવી દ્યો જાગરુતિ રે લોલ.

ભગવત્રૂપે નિઝરે એવી હોજો પ્રાકરુતિ રે લોલ.

સર્વ સંયોગે સંતુષ્ટિ ઝરતાં શાંતડી રે લોલ.

કેવળ જ્ઞાન-સ્વરૂપે ઓગળજો મન-ગાંઠડી રે લોલ.

નિર્મલ કરુણાથી નીતરતી દાદા આંખડી રે લોલ.

તેના દ્રષ્ટિ-સિક્કે જીવ બને છે મોક્ષગામી લોલ.

ગમ્મે તેવી ગાંઠો બાળી કરશે પાતળી રે લોલ.

કારણ-મોક્ષની કેડી, ગલિયું છે શુદ્ધ-સાંકડી રે લોલ.

જેના હૃદિયે બાંધી અવિરત સત્સંગ સાંકળી રે લોલ.

તેના અંતર-તલનું ચેતન ઝગવે ‘આપ્તવાણી’ લોલ.

પૂરી વૈજ્ઞાનિક ને સૈદ્ધાંતિક ‘તે’ વાતડી રે લોલ.

કલ્પિત સુખથી વૃત્તિ નિજ ઘર વાળે સત્વાણી રે લોલ.

અમરિત વાણીની સરવાણી વેધક વાંસળી રે લોલ.

ભેદક વાણી જોશે ખૂલે અંતર પાંખડી રે લોલ.

(પા.૫૧)

અંતર છૂટે, ત્યાં ખૂલે છે અંતર-આંખડી રે લોલ.

દાદા, દુનિયાભરની ઠારી નાખે મોહાગ્નિ રે લોલ.

કેવળ મોક્ષાનુભવકારી પરગટ મોક્ષદાની લોલ.

માટે દાદા, દાદા, દાદા વિના બીજું કાંઈ ના બોલ.

(૫૨) કરમ બંધાય છે ત્યારે

કરમ બંધાય છે ત્યારે, ખબર પડતી નથી કોઈને.

રહસ્ય વિશ્વનું કહે છે, બુઝો, હે માનવો, જોઈને.

ભીતરનાં ‘ભાવકો’નો રસ, છે જેવું ‘દ્રવ્ય’ તેવો તાવ;

ન ફરશે દ્રવ્ય-કર્મ સ્વભાવ, ચડુતર થાય પુદ્ગલ ભાવ.

છે ચેતન ખુદ કલ્પેશ્વર, જગત છે ચિંત્વનાની અસર;

મનો-વચ-કાય વિ-સ્વભાવ, ચલાવે વિશ્વનું ચક્કર.

જે ચીજો વાપર્યા પીછે, સ્મૃતિમાં યે ન આવે લગાર;

તે કર્મો થઈ ગયા ડિસ્ચાર્જ, વધુ યાદી છે ત્યાં સંસાર.

પ્રથમ સ્પંદન ઊઠે મનમાં, ભળે છે બુદ્ધિ સંગ અહમ્;

પ્રથમ ‘સમરંભ’ શરૂ થાતાં, અહમ્ સહી, થઈ જતા સમારંભ.

આરંભ ચિત્ત ઘૂંટી લ્યે, મસાલો પરમાણુ ચાર્જર;

કલપતાં, વિશ્વ, ભાવ-રચના, જગત-રૂપ ભાવ-કર્મ તૈયાર.

ભૂખાગ્નિ લાગી, હોલવવી, નથી તેમાં કોઈ ગુનો;

પરંતુ કોઈને દુઃખ દઈને, છીનવીયું ત્યાં બન્યો ગુનો.

હિતાહિત સંગ માનવતા ત્રિ-કરરણ વર્તો ઊપકારાય;

મનુષમાં દૈવી ગુણ પ્રગટો નમો ૐ કાર વીતરાગાય

છતાં અંતિમ વિજ્ઞાને, સિવાય આત્મા બધું પુદ્ગલ;

મહાવિજ્ઞાન અક્રમ જાણ, દશા વિતરાગે આત્મ નિવ્હળ.

(પા.૫૨)

(૫૩) કરે જે પ્રતિક્રમણ નિજના દોષો સંબંધી

કરે જે પ્રતિક્રમણ નિજના દોષો સંબંધી, (૨)

તે મહાત્મા વ્હેલો મોક્ષે જાય. (૨)

પાળે પાંચ આજ્ઞા નિશદીન એક જ નિશ્ચયથી, (૨)

તે મહાત્મા વ્હેલો મોક્ષે જાય. (૨)

કરીને સામાયિક મહીંલા દોષોને જોઈએ, (૨)

કરીને પ્રતિક્રમણ એ દોષોને ધોઈએ. (૨) કરીએ તૈયારી,

કરીએ તૈયારી મહાવિદેહની લગનથી, (૨)

ચોથા આરામાં જન્મ થાય. (૨) કરે જે...

આવ્યો છે અવસર એક અવતારી થવાનો, (૨)

ભરતક્ષેત્રથી મહાવિદેહ જવાનો. (૨) જાગ્યા છે હવે,

જાગ્યા છે હવે પુણ્ય પુણ્યાનુબંધી, (૨)

કૃપા દાદાની આ કહેવાય. (૨) કરે જે...

(૫૪) કષાયી વાણી ને વર્તન

કષાયી વાણી ને વર્તન મોટી હિંસા,

જગત ચલાવે છે મનની હિંસા.

અહંકારી બંધઈ જાય કરીને હિંસા,

સંસાર-સ્વભાવે નબળાઈથી પીસા. ... કષાયી....

ક્રોધ-માન-માયા-લોભે બંધાયો આત્મા,

ભાવદયા જાતની ખા સ્વાયત્ત આત્મા.

નિર્બળતાને ક્ષીણ કરવા પાળ અહિંસા,

મહાબળવાન છે ભાવ અહિંસા. ... કષાયી....

જીવાત્મામાં પરમાત્મા છે, કોને દેશો દુઃખ ?

હિંસક સામે અહિંસકને મિલે મહાસુખ.

(પા.૫૩)

પ્રકૃતિએ ભગવદ્ ગુણો ખીલવે અહિંસા,

મહાવ્રતે મુખ્યત્વે છે પરથમ અહિંસા. ... કષાયી....

મનથી કોઈને મારે નહીં એ છે શૂરવીર,

નિરંતર જાગૃત આત્મા પોતે મહાવીર.

બ્રહ્મચર્ય પાળે તેને વર્તે અહિંસા,

શાસનદેવો રક્ષે છે જ્યાં ભાળે અહિંસા. ... કષાયી....

(૫૫) કાજળમાંથી પૂનમ પ્રગટાવે

કાજળમાંથી પૂનમ પ્રગટાવે, એ સંગમેશ્વરને વંદન.

કથિરમાંથી કંચન બનાવે, એ સંગમેશ્વરને વંદન.

ટંકોત્કીર્ણ આંખ્યુમાં આંજી,

જ્યોતિ સ્વરૂપનાં અલખ બાંધી;

અંધને પરમેશ્વર બતાવે, એ સંગમેશ્વરને વંદન.

જડના જગાવે સ્પંદન, એ સંગમેશ્વરને વંદન.

દુભવશે નહીં કોઈનું અહમ્,

પામશે એ જીવ સત્યમ્ સોહમ્;

વીણા-વાદિની છેડે સરગમ, એ સંગમેશ્વરને વંદન.

કંકરમાંથી શંકર બનાવે, એ સંગમેશ્વરને વંદન.

સાધ્ય-સાધનનાં ભેદ બતાવી,

જ્ઞાતા ને જ્ઞેયનાં પરમાણ દાખવી;

લૌકિકતાનાં બંધન તોડાવે, એ સંગમેશ્વરને વંદન.

રોમે રોમે રામાયણ દર્શાવે, એ સંગમેશ્વરને વંદન.

દુરાગ્રહ ત્યજી દ્યો દુનિયાભરના,

‘સ્વ’માં જ રાખો રમણ ને ભ્રમણ;

અગોચરનાં ચિંતન ચખાડે, એ સંગમેશ્વરને વંદન.

મનખાને નારાયણ પમાડે, એ સંગમેશ્વરને વંદન.

(પા.૫૪)

વિધિયુંના બંધન ભવચક્રની મુક્તિ,

અપૂર્વ પ્રેરક પલભરની ભક્તિ;

પિંજર પંખીને ગગન ઉડાવે, એ સંગમેશ્વરને વંદન.

મન-મુરલીમાં તન-મધુવન ઝબોળે, એ સંગમેશ્વરને વંદન.

કાયા-કલ્પકના કલ્પાંત આંજી,

બીજમાં વડની શક્તિને બાંધી;

બુદ્ધમ્ ગ્રહે જેના શરણમ્, એ સંગમેશ્વરને વંદન.

ભમ્મરડાના ભરમ ભાંગે, એ સંગમેશ્વરને વંદન.

પરમાણુ રસના સાંધા તે ભાંગી,

અસંગ આત્માની આપે સમાધિ;

સર્વાંગી આનંદ કંદ, એ સંગમેશ્વરને વંદન.

અહિંસા પરમોધર્મમ્ ‘વીર’, એ સંગમેશ્વરને વંદન.

(૫૬) કાનુડો બંસી છેડે રે

કાનુડો બંસી છેડે રે, સૂણે છે આખુંયે બ્રહ્માંડ;

અમારા કર્મો થ્યાં કુંઠિત, ત્યાં થયા કૃષ્ણ ભગવાન.

યોગેશ્વર હતા અમે રે,

ત્યારે દીધું હતું ગીતા-જ્ઞાન;

પૂર્વે અમે વદીયા હતા,

શુદ્ધ આત્મા જ છે ભગવાન.

જ્ઞાની સત્ પુરુષમાં જે છે, તે જ છે અમારો આ પ્રાણ;

જ્ઞાન-ઘન કૃષ્ણ સ્વરૂપ શાન, દાદાઈ વિજ્ઞાનઘન દાન. -અમારાં....

સહર્ષ શક્તિ વર્ષે ફૂલ,

જોઈને દાદા ભગવાન;

બોલે છે કૃષ્ણ ભગવાન,

ક્રિયાકારી દાદાઈ પરમાણ.

(પા.૫૫)

બનિયા હવે વીતરાગ, પ્રથમેશ પૂર્ણ ભગવાન;

દેહધારી આ પરમાત્મા, આપે છે શુદ્ધ મોક્ષદાન.

સમ્યક્ દ્રષ્ટિ ઉપજે,

સુ-દર્શન, આત્મરમણ ભાન;

નિઃશંકે દેહ ભવ અંતે,

થશે અહીં વિશ્વનું કલ્યાણ.

‘જીવ’ને આત્મ મેળે રે, મળે છે મોક્ષનાં પ્રમાણ;

સિદ્ધશિલાને છેડે રે, વિદેહે મુક્તિ નિર્વાણ.

(૫૭) કીર્તન તમારાં કૂંજતાં

કીર્તન તમારાં કૂંજતાં, જાગે છે સ્મૃતિ આપની;

હર શ્વાસ ને ઉચ્છ્વાસમાં, દુઝાય ભક્તિ આપણી. - કીર્તન ....

લહેરાતી ઢોળાતી ક્ષણો, વર્તુળ વધારે પુણ્યના;

સત્સંગની ‘આ’ ‘વર્કશોપ’, અમૃત પિલાવે પૂર્ણના.

છે આપની ઉપસ્થિતિ, સંસ્કાર કી નિજાત્મની;

જ્યાં આત્મસન્મુખ હાજરી, ઊભરાઇ ઉલ્લસે લાગણી. - કીર્તન ....

સર્વાંગી પ્રેમલ સમૃદ્ધિ, સ્વીકારે નિર્મળ પંચાગ્નિ;

સંજીવની ઉદ્વાર કી, વિદ્યા છે સમ્યગ્ સ્વામિની.

વ્હેવારના પાયાની ઇંટ, ઉપર ચણ્યો ‘નિશ્ચય’-મહેલ;

મજબૂત ઇમારત કુદરતી, રચના ‘વ્યવસ્થિત’ની દીધેલ. - હર ....

ભ્રાંતિના વૈરો ઠારવા, ઠંડક દીધી ‘સમભાવ’ની;

‘નિકાલ’થી ઉકેલતાં, ખોટ્યું પુરાણી ખ્વાબની.

છું જાગતો ! કે ઊંઘમાં ? સ્વપ્નિલ સમસ્યા આત્મની;

(પા.૫૬)

કૈંયે ખબર પડતી નથી, ચડતી દશા સ્વ-પ્રાપ્યની. - કીર્તન ....

જેને કશું ખપતું નથી, તેને જ રક્ષે દૈવલોક;

કલ્યાણયાત્રી પ્રજ્ઞીને, આપે છે મોક્ષ જ ‘જ્ઞાની’ કો’ક.

‘શુદ્ધાત્મ’નું અનંત સુખ, નિરાવલંબી સાહ્યબી;

છે મોક્ષ પ્હેલો દેહ સંગ, અંતિમ શ્વાસે સિદ્ધશ્રી. - કીર્તન ....

(૫૮) કેવળ પ્રેમની જીવતી મૂર્તિ

કેવળ પ્રેમની જીવતી મૂર્તિ, જ્ઞાની પુરુષની કરુણા ને સમતા,

ભાંગેલા અહમને થાબડી વ્હાલથી, મનથી ભાંગેલાને સજીવન કરતાં.

સાદી શૈલીમાં પરમાર્થે વાણી આત્માર્થ લક્ષે દેશના દેતાં,

દાદા વિચરતાં જગ ઊપકારાય ગુરુ છતાં યે શિષ્ય જ્યમ રહેતાં.

આત્માને સ્પર્શેલી ચૈતન્ય વાણી ઓગાળે આવરણ પ્રાકૃત પડળ,

લૌકિક ભાષાથી તદ્દન જુદી એક્કેક શબ્દોમાં અદ્ભૂત વચનબળ.

કળિયુગમાં ઘેરે બેઠાં તપ છે, વર-વહુનાં મનમાં ભેદી કુસંગ છે

મા-બાપો સામે દીકરાનું રણયુદ્ધ, જેનાથી છૂટવાનું ત્યાં જ પડે ‘ગૂંચ’.

ગત ભાવ હિસાબે ‘ભમ્મરડાં’ ફરતાં, હિસાબો ગૂંચવીને બેવડાં ઊછળતાં,

ભ્રાંતિમાં રમતાં ભેદ જ બુદ્ધિનાં, પરમાણુ રસને ‘માને’ પોતાનાં.

કોઈનું અવળું યા દોષ ન દેખે, ભરેલો માલ જ નીકળે છે કહેતાં,

તો યે ખપે જ્યાં વ્હેવારુ-સૂચન દ્રષ્ટિથી ભ્રાંતિ ઓગાળી દેતાં.

જેનામાં જે શક્તિ ખૂટતી લાગી વિધિમાં પરમાણુ છાંટી જ દેતાં,

ખોખાનાં સ્પંદનો ભસમ થાશે આમ જ મૂંગી આશિષો દેતાં.

ખોખાનાં દોષો જોશો જો કોઈનાં તેથી તો સામાનાં બગડે છે મોઢાં,

ખોખું તો સૌનું બળવાનું એક’દિ માટે જ કેવળ આત્માને જોતાં.

(પા.૫૭)

મન-બુદ્ધિ-ચિત્તને અહ્મના જ્ઞેયો જોઈ જાણે છે તે જ જ્ઞાનાત્મા,

કાયાનું ‘થેટર’ ને મન ફિલ્મોનાં પ્રેક્ષક-નિરીક્ષક અક્રમ-મહાત્મા.

અંતઃકરણનાં રૂપલાં જ્ઞેયો મૂઢ દશામાં જોયાં જ નો’તાં,

પરમાણુ માત્ર પારકી થાપણ રૂપી પરપોટે સ્વરૂપી નોખાં.

પોતાના પૈસા ને સમય ખર્ચી સત્ સંગ દેવા જાતાં દાદાજી,

આપણી ભૂલોની માંગી લ્યે માફી ઓહો જો સમતા પરમાત્માની.

(૫૯) કેસરિયા વીરનાં યા હોમ

કેસરિયા વીરનાં યાહોમ, ફતેહ વિના જંપે નહીં,

રણયોદ્ધાના ઉદ્ગારો, પરસત્તામાં અમે નહીં.

ગ્રંથિબીજને કહી દીધું, અમે નહીં કે તમે નહીં;

અમરપદ જ બૂઝી લીધું, બૂઝે નહીં કે ઝગે નહીં.

આત્મજ્ઞાન સરળ સીધું, ‘સહજ’ થયે છકે નહીં;

પરક્ષેત્રે યુદ્ધ કષ્ટે, મુક્તિમાર્ગી હરખે નહીં.

સ્વ-ક્ષેત્રે અદીઠ મોક્ષ, પરમાનંદી પેખે અહીં;

જાતિ-વેષ મિથ્યા-દ્વંદ્વ, દશા લાગી લેખે અહીં.

જેમ છે તેમ જગત, જ્ઞાતા-દ્રષ્ટા કથે અહીં;

રાઈ માત્ર વધ ન ઘટ, શૂન્ય-પૂર્ણ દેખે અહીં.

શૂન્ય છે તત્ત્વથી ‘જે’, પૂર્ણ છે પર્યાયથી ‘તે’;

શૂન્ય છે ‘અદ્વૈત’થી ‘જે’, પૂર્ણ છે ‘દ્વૈત’થી ‘તે’.

અદ્વૈત છે તત્ત્વથી ‘જે’, પૂર્ણ છે ‘દ્વૈત’થી ‘તે’;

સૂક્ષ્મતમ વિરાટ સિદ્ધ ‘આ’, દાદા ભગવાન છે.

પોથીયુંમાં ‘વાયદા’ છે, ‘રોકડા’ પ્રત્યક્ષ અહીં;

શાસ્ત્રમાં ‘પરોક્ષ’ છે ‘તે’, અ-પરોક્ષ મૂર્ત અહીં.

પોથીમાં ઉધાર છે ઈ જ, હાજર સન્મુખ અહીં;

દાદા તે દાદા છે, કવિ બીજું લખ નહીં.

(પા.૫૮)

(૬૦) કોઈ જક્કે ચડે ત્યારે છેાડી

કોઈ જક્કે ચઢે ત્યારે છોડી દઈએ,

આપણે તેનાથી છૂટી જઈએ.

ખેંચવાળી, છાશવાણી, સૂણી લઈએ,

તેમાંથી યે સાચું જે હોય તે જ લઈએ.

કોઈના ગુનામાં પોતે ના આવવું,

હથિયારો હેઠાં મેલી સાધુએ ચાલવું.

કોઈને ખોટાં કહીને ઉતારી ના પાડીએ,

આપણે તો ક્યાંયે ના ચડસે ચઢીએ.

ઈર્ષા, હરિફાઈ, અગ્નિ, પોતાની શક્તિ-ઘાતક,

નિંદક તેજો-દ્વેષે સળગતો વિપ્લવ શાસક.

સ્પર્ધા એકમાત્ર શાશ્વતની રાખીએ,

સત્ પરમાર્થે સ્વરૂપ રમણામાં રહીએ.

ત્યાગી-તપસ્વીને સળીયું ન કરવી,

સંતો-ગરીબોની ‘હાયું’ ન વહોરવી.

વાંકા સાથે આપણ સીધાં થઈએ,

આપણે કોઈનો અહમ્ ના દુભવીએ.

નવગજથી નાગાંઓને કરીએ નમસ્કાર,

સહુને જિતાડી દેવાં કૂદીને ભેદ પાળ.

આપણ ‘ઓવરડ્રાફ્ટ’ વાળી ‘રકમું’ છૈંએ,

દેણાં ચૂકવી, બેલેન્સે ચોખ્ખાં રહીએ.

પરિણામલક્ષી દ્રષ્ટિ ‘જ્ઞાની’ની જાગૃતિ,

જ્ઞાતા-દ્રષ્ટા, નિર્ભેદી નિશ્ચયથી ‘તત્ત્વ’ જ દ્રષ્ટિ.

કોઈની પ્રાકૃતિક પંચાતે ના પડીએ,

આપણે અંદરના માલને જ વંદીએ.

(૬૧) કોઈનાયે દોષો જોવાથી

(પા.૫૯)

કોઈના યે દોષો જોવાથી,

પોતાને છે નુકશાની;

દ્વેષિત બુદ્ધિ ચિત્ત મલિનથી,

કષ્ટે ગૂંચાળાં મન-વાણી.

પોતે બળતો બાળે બીજાંને,

ક્લેશોત્યાદિ ક્રોધાગ્નિ;

હકીકતમાં ખુદને કૈડે છે,

અણસમજણિયા ઇરખાગ્નિ.

કોઈના યે ખોખાને ઠાર્યું,

શાતા આપે પુણ્યા’દિ;

કોઈના યે જીવડાને બાળ્યો,

અશાંત કરશે પાપા’દિ.

કોઈનોયે સંયોગ બગાડ્યો,

વિરોધી બનશે ફરિયાદી;

વિપરીત બુદ્ધિ જગત અપેક્ષે,

વટલૈ ગૂંચવે કરમાદિ.

રાગે-દ્વેષે ચિત્ત જ્યાં ચોંટ્યું,

જગત અવસ્થે કરમાંધિ.

મૂર્છાવાળાં કષાય સ્થાને,

લ્હાયું ઝળાવે મમતા-બી.

અહ્મ ઘવાતાં માન ઊછળતાં,

માંહી ભભૂકે દાવાગ્નિ;

મમતની વચ્ચે જે કૈં આવ્યું,

‘બદલો’ ચાહે વૈરાગ્નિ.

વિનાશી ચીજમાં સુખને કલ્પી,

ભડકાં બાળે પંચાગ્નિ;

‘નિજ સ્વરૂપ’ની રમણા વિના,

(પા.૬૦)

ના’વે કદીયે સત્સ્વાંગી.

(૬૨) કોઈનીયે સાથે મતભેદ

કોઈનીય સાથે મતભેદ પડે ત્યારે.

હે દાદાજી, અમને ફીટ થજો.

જ્યારે ‘એડજસ્ટમેન્ટ’ લેવા જેવું હોય ત્યારે,

હે દાદાજી, અમને ફીટ થજો.

માયા રસ મૃગજળે ભરમીલી સુગંધ ટાંણે,

હે દાદાજી, ‘જ્ઞાન’માં ફીટ થજો.

કોઈનું યે રૂપ જોઈ ચિત્ત ચકરાય ત્યારે,

હે દાદાજી, ‘દર્શને’ ફીટ થજો.

પ્રતિકૂળ વિષમતામાં જગત નિર્દોષ દેખું,

હે દાદાજી, ‘તપ’માં ફીટ થજો.

અનુકૂળ ‘સંયોગો’માં લપસણી સ્પર્શનાએ,

હે દાદાજી, ‘ચારિત્ર્યમાં ફીટ થજો.

નિરર્થક ‘વાતું’થી વિચારોને વળ ચઢે,

હે દાદાજી, ‘મન’માં ફીટ થજો.

‘ડિસીઝન’ આવે નહીં, નિર્ણય ન થાય ત્યારે,

હે દાદાજી, ‘બુદ્ધિમાં ફીટ થજો.

પરજાતિ પ્રત્યે કુદ્રષ્ટિ કુ-મનને,

હે દાદાજી, ‘ચિત્ત’માં ફીટ થજો.

‘રિલેટિવ’ કુકર્માન્ધે વાસનાના વમળે,

હે દાદાજી, જ્ઞાન-પ્રજ્ઞે ફીટ થજો.

‘રિયલ’ સત્સંગમાં ‘અજ્ઞા’ અટકાવે ત્યારે,

હે દાદાજી, અહંકારે ફીટ થજો.

મ્હારા જ કર્મફળમાં ક્યાંયે ના ‘ક્રોધ’ થાય,

(પા.૬૧)

હે દાદાજી, હ્લુદિયામાં ફીટ થજો.

અણધાર્યા સળી સંચે પુદ્ગલ તપી ઊકળે ત્યાં,

હે દાદાજી, ક્રોધમાં ફીટ થજો.

પુદ્ગલને વખાણે ત્યારે ગર્વે છાતી કાઢું નહીં,

હે દાદાજી, ‘માન’માં ફીટ થજો.

દુનિયાની લાલચુમાં લપટાવાનાં પ્રસંગે,

હે દાદાજી, લોભિયાને ફીટ થજો.

હું કેવળ આત્મા છું, પરમાણુ છે પારકાં,

હે દાદાજી, ‘માયા’માં ફીટ થજો.

મંગળિયાની મુંઝવણમાં, બાવાજીની ગૂંચમાં,

હે દાદાજી, ‘દોરી’ને ઉકેલજો.

પ્રતિષ્ઠિત આત્માની પકડોથી છૂટવા,

હે દાદાજી, વિજ્ઞાને ફીટ થજો.

(૬૩) कोट-टोपीवाले दादाजी हमारे

कोट-टोपीवाले, दादाजी हमारे,

हम हैं तुम्हारे, नमस्कार हमारे।

अंबालाल भीतर ‘दादाजी’ बिराजे,

उन्हें जो पहचाने, जो चाहे वो पाले।

ज्ञान हमारी प्यास है, केवल सत् की भूख है,

कुरबानी कुरान है, आतम् रामी सुख है,

हम सभी एक हैं, सच आज़ादी पाना है,

ना किसी से लेना है, शांति से ही जीना है।

जगकल्याणी भाव है, शुद्धात्मा ही लक्ष्य है,

मोक्षानंदम् ध्येय है, सच्चिदानंद व्यक्त है।

प्राणों से भी प्यारे हैं, भोले-भाले दादा हैं,

(પા.૬૨)

सारे जग से नाता हैं, सीधे-सादे दादा हैं।

सपनों में हमें आते हैं, नींद से हमको जगाते हैं,

निर्मल शुद्ध संस्कार से, हरदम हमें हसाते हैं।

चरणों में झुककर हम बंधनमुक्त होते हैं,

अक्रम ज्ञानी-विज्ञानी ये, मुक्तिसुख देते हैं।

शोर्ट एन्ड स्वीट, सो टच का सोना है,

दो अक्षर का नाम है, 'D A D A' दादा है।

दादाजी के नाम से, काम अपना होता है,

जीवन नैया चलती है, दुनिया अपना ‘फोटा’ है।

जिन्हें ‘मोक्ष’ चाहिए, उनके लिए आये हैं,

उधारी कलजुग में, बेरर चेकबुक लाये हैं!

(૬૪) કોટિ પ્રણામ, કોટિ પ્રણામ, કોટિ પ્રણામ

કોટિ પ્રણામ... કોટિ પ્રણામ... કોટિ પ્રણામ... (૮)

અનેક જન્મોને પુણ્યેથી મળીયા આ ભગવાન. (૨)

અનેક પાપોના ટળવાથી પામ્યા આ વિજ્ઞાન.....

કોટિ પ્રણામ, દાદા કોટિ પ્રણામ. (૨)

સત્-ચિત્ આનંદ સ્વરૂપ મારું એવું જ્યારે ભાન થયું, (૨)

ખોખું ના જોતા માલને વંદુ, શુદ્ધાત્માનું લક્ષ થયું, (૩)

પરમ વિનયથી શીશ ઝુકાવી ચરણોમાં વંદન હું કરું, (૨)

કોટિ પ્રણામ, દાદા કોટિ પ્રણામ. (૨)

જે બન્યું તે ન્યાય સમજતાં સાંસારિક ગૂંચો ઊકલી, (૨)

ભોગવે તેની ભૂલ સમજતાં અંતર શાંતિ મળી ગઈ, (૩)

અદીઠ એવો મોક્ષનો મારગ જ્ઞાની થકી હવે ગયો જડી, (૨)

કોટિ પ્રણામ, દાદા કોટિ પ્રણામ. (૨)

અલૌકિક આ જ્ઞાનને પામી હું ને મારું જુદું થયું, (૨)

(પા.૬૩)

નિજ આત્માની ભક્તિ કરતા, જીવન મારું સફળ થયું, (૩)

જનમ-મરણનો ફેરો હવે તો જ્ઞાની કૃપાથી ગયો ટળી, (૨)

કોટિ પ્રણામ, દાદા કોટિ પ્રણામ. (૨)

(૬૫) કોણ જાણે કેમ અહીં

કોણ જાણે ? કેમ અહીં મોક્ષ વરતાય છે ?

દાદાજીના ચરણે સહુનો બેડો પાર થાય છે.

ઘડી ઘડી કેમ અહીં આવું આવું થાય છે ?

દાદાજીનાં શૈણે જીવનો સમો સાર થાય છે.

ખબર નહીં કે જીવન મહામૂલું થાશે,

જ્ઞાનીનો ભેટો અચાનક થાશે.

પુણ્યાનુબંધી જ પુણ્ય છલકાય છે. - દાદાજીના...

છુક છુક ગાડી જેવી ક્રમિકની ટ્રેનમાંથી,

ઉતારુને સ્પિડવાળા વિમાને બેસાડી,

સુપર ડુપર દાદાજીનાં અક્રમે ઊડાય છે. - દાદાજીના...

ધીમી ધીમી ખટપટ કરતાં જણાય છે,

મોક્ષ માટે ઝટપટ ઉતાવળાં થાય છે.

ઘણાંને તો સપનામાં યે દરશન થાય છે. - દાદાજીના...

મહાત્માઓ જ્યારે પણ સામેસામાં મળે છે,

જય સચ્ચિદાનંદ રિયલ વંદન કરે છે,

પ્રત્યક્ષ ચોથો આરો નજરે દેખાય છે. - દાદાજીના...

કોઈ ‘કામી’ આવે તો કોઈ ‘માની’ આવે છે,

કોઈ ‘દાની’ આવે તો કોઈ ‘લોભી’ આવે છે.

કામ, ક્રોધ, મદ, લોભ અહીં સીધાં થાય છે. - દાદાજીના...

જગત બંધાયું છે અતિક્રમણ દોષથી,

ઢંકાયા આતમા પરમાણુ વિ-મોહથી.

પ્રતિક્રમણ કરવાથી કરમ ખરી જાય છે. - દાદાજીના...

(પા.૬૪)

મહાત્માઓ નિરભય થઈને ફરે છે,

મોક્ષે જવાની રૂડી વાતું કરે છે.

આવે યમરાજ પ્રેમે સત્કાર થાય છે. - દાદાજીના...

થોડીવાર ચાંદો આવી, થોડીવાર સૂરજ આવી,

વિશ્વે ઊભી વિઝિટ આપી ઘેરે નાસી જાય છે.

દોડી દોડી દાદાજીનાં દરબારે જાય છે. - દાદાજીના...

દાદા જાણે આવી જોઈ અમને બોલાવશે,

ઘરમાં ને ઘટમાં ખુલ્લે દિલે ધડકાય છે.

મહાત્માઓનાં હૃદયમાં આવી બેસી જાય છે,

જ્યાં ને જ્યારે શુદ્ધાત્માનો સત્સંગ થાય છે. - દાદાજીના...

ધણી ને ધણિયાણી એક થઈ જાય છે,

પોરિયાં ને દીકરીયું જયકાર ગાય છે.

કળી કળી કમળની ખૂલી ખૂલી થાય છે,

દરવાજા મોક્ષ કેરા અઇંથી ખુલ્લા થાય છે. - દાદાજીના...

(૬૬) કંઠે બિરાજો, હે દાદા

કંઠે બિરાજો હે ‘દાદા’,

ઉચ્ચરાવો સવળી ભાષા.

સન્મુખે સરસ્વતી માતા,

સુધરાવો મન-વાણી-ભાષા. ... કંઠે....

કાઢજો અનુભવનું તારણ,

તોડે મન કુવેણ ખાટાં.

પોતે પોતાનાં જોવા,

અવળિયાં વાણીનાં ખાંચા. ... કંઠે....

સત્તા ને ભાષા દુરુપયોગે,

વપરાતાં ઉગાડે કાંટા.

નિર્દોષી વાણીની મીઠપ,

(પા.૬૫)

સંસ્કારે માધુર્ય શાતા. ... કંઠે....

ચારિત્ર્યબળની ઓળખ,

સંચારે નીકળેલી વાચા.

વિચાર, ઉચ્ચાર ને આચારે,

વર્તાવો પરમાર્થ શાસ્ત્રા. ... કંઠે....

(૬૭) ગમે નહીં ગમે નહીં

ગમે નહીં, ગમે નહીં, કાંઈ ગમે નહીં;

દાદા ભગવાન વિના બીજું કાંઈ ગમે નહીં.

ઋચે નહીં, ઋચે નહીં, કાંઈ ઋચે નહીં;

અસંગ સત્સંગ વિના બીજું કાંઈ ઋચે નહીં.

જોવું નહીં, જોવું નહીં, કાંઈ જોવું નહીં;

પુદ્ગલમાં શુદ્ધાત્મા વિના, કાંઈ જોવું નહીં.

સૂણું નહીં, સૂણું નહીં, કાંઈ સૂણું નહીં;

દાદાવાણી વિના બીજી વાણી સૂણું નહીં.

સૂંઘું નહીં, સૂંઘું નહીં, કાંઈ સૂંઘું નહીં;

આતમ ફોરમ વિના બીજું સૌરભ સૂંઘું નહીં.

ખાવું નહીં, ખાવું નહીં, કાંઈ ખાવું નહીં;

સ્વાતમ્-પુષ્ટિ વિના બીજું ખાણું ખાવું નહીં.

સ્પર્શું નહીં, સ્પર્શું નહીં, કાંઈ સ્પર્શું નહીં;

અવિનાશી દ્રવ્ય વિના, ક્યાંયે સ્પર્શું નહીં.

વાંચું નહીં, વાંચું નહીં, કાંઈ વાંચું નહીં;

‘આપ્તવાણી’ વિના બીજી વાણી વાંચું નહીં.

ગાવું નહીં, ગાવું નહીં કાંઈ ગાવું નહીં;

‘મુક્તિસુખ’ વિના બીજાં પદો ગાવું નહીં.

કરું નહીં, કરાવું નહીં, અનુમોદું નહીં;

(પા.૬૬)

‘ચરણવિધિ’ વિના બીજી વિધિ કરું નહીં.

અબુધ છું વ્યવહારે કાંઈ જાણું નહીં;

‘આપ્તસૂત્ર’ વિના બીજું જ્ઞાન જાણું નહીં.

ખપે નહીં ખપે નહીં કાંઈ ખપે નહીં;

સ્વાનુભૂતિ વિના બીજાં લક્ષ ખપે નહીં.

બેસું નહીં, બેસું નહીં કશે બેસું નહીં;

પરમહંસની સભા વિના ક્યાંયે બેસું નહીં.

વિશ્વને કલ્યાણકારી રિયલની સગાઈ;

કેવળજ્ઞાન પરિણામે, એવું લખ મહીં.

(૬૮) ગુરુ તે કોને કહેવાય

ગુરુ તે કોને કહેવાય ?

જેને જોવાથી શીશ ઝૂકી જાય.

માતા-પિતા ને લૌકિક ગુરુ પાસ,

વ્હેવારૂ શિક્ષણ જ્ઞાન.

બાળપણાનાં સંસ્કાર સિંચન,

માનસ ઘડતર જ્ઞાન.

જેવાં પાણીડાં છંટાય, તેવાં અંકુરે વર્તન થાય.

સદ્ગુરુ કોને કહેવાય ? જોઈને ત્રિયોગે વંદન થાય....

આંબો ને લીમડો ‘છૂટાં’ દર્શાવે,

શાસ્ત્રસંમત નિર્દેશ.

‘મનખાં’ને ‘કાર્ય’નો હેતુથી સુઝકો,

નિર્વેર મૈત્રી આદેશ.

વિશ્વે કુટુંબી થવાય, જેથી એકત્વ સ્વાત્મ સંધાય.

સત્પુરુષ ‘આ’ કહેવાય, સહેજે આત્મસમર્પણ થાય....

આંખ્યુંમાં અઢળક ચૌદલોકી નૂર,

દેવાનાંપ્રિય દેશનાર્થ.

(પા.૬૭)

દૈવીકૃપા ને દેવોનું રક્ષણ,

અંતિમ હિત પરમાર્થ.

કૃપા યે મૂંગી વર્તાય, ‘જ્ઞાની’ આપ્તપુરુષ ગણાય.

‘સર્વજ્ઞ’ નિશ્ચયે વંદાય, મોક્ષ જ સુચરણો મેં સોહાય...

જગત કલ્યાણી જ્ઞાની પરિવાર,

નિર્ભેદ મૂળ મહાજ્યોત,

ઓહો ! અજાયબ ! અનંત સિદ્ધિ,

સર્વત્ર ઊડ શાંતિ સ્ત્રૌત.

પ્રત્યક્ષ નિજ સ્વરૂપાય, ગુરુતમ સન્મુખ મોક્ષ ઊપાય.

(૬૯) ગુરુપૂર્ણિમા છે આજે

ગુરુપૂર્ણિમા છે આજે,

મુરલી મધુરી મનમાં બાજે,

‘દાદા’ ! બંધાવી દ્યો ભાથું મારગ મોક્ષનું.

સુણો સર્વાત્મા સૌ સાથે,

મ્હારો અંતરઆશય ઘૂંટે,

તેને વર્તાશે અજવાળું લોકાલોકનું.

તારા જેવાં દ્રવ્ય-કરમ છે, તેવી તારી મસ્તી,

તારા જેવાં ભાવ-ભરમ છે, તેવી તારી સૃષ્ટિ.

જાવું હોય જો મોક્ષની વાટે,

ગાડી ચડવજે સીધે પાટે,

તારા વાસણ જે ઊંધાં છે, છતાં કરજે તું. ... ગુરુપૂર્ણિમા....

બીજાંના આધારે મળતાં, સુખ છે ‘ટેમ્પરવારી’,

નોધારાં છે કલ્પિત સુખો, અંતે છે નાદારી.

‘ચાર્જિંગ પૉઇન્ટે’ ચેતી વળશે,

તેનો મુક્તિ-મારગ ખૂલશે,

‘દાદા’ ‘ગૅરન્ટર’ છે તેથી ‘અક્રમ’ ઓપતું. ... ગુરુપૂર્ણિમા....

(પા.૬૮)

મોક્ષેચ્છક ભવિ આત્માઓને, કઈ વૃત્તિ છે બાધક ?

એનું પહેલાં ‘લિસ્ટ’ કરી લ્યે, એ સાચા સત્-સાધક.

ગ્રંથિ સમરંભ અંદર ફૂટે,

તેને જોતાંવેંત ઉખેડે,

તેઓ પામી પીશે અમૃત અંતર-શોધનું. ... ગુરુપૂર્ણિમા....

જોઈ-જાણી-અનુભવી આત્મા, દીધો છે મૂળ મારગ,

પંચાજ્ઞામાં નિકટવર્તી, કીધ ખુલ્લો પરમારથ.

ટેકા-જ્ઞાને ખીલે સમજણ,

તેથી છૂટે લપઝપ વર્ગણ,

અંદર મ્હાવીર જેવું વરતે એવું ‘જ્ઞાન’ છું. ... ગુરુપૂર્ણિમા....

કંઈક જનમનાં વલોણાં અંતે, પીરસ્યું જગને અમૃત,

વ્યવહારે નિશ્ચયમાં વરત્યા, અસંયત સિદ્ધારથ.

આપણ સર્વે એક જ છૈયેં,

ધારણ થાશે જેને હૈયે,

તેનો મોક્ષ લગીનો કેવળ કેવળ દોસ્ત છું. ... ગુરુપૂર્ણિમા....

અમે અમારી પાંચ આજ્ઞામાં, વર્તી થઈ ગ્યા નિવૃત્ત,

‘રિયલ’ને ‘રિલેટિવ’માંથી, ભિન્ન જુએ ‘તે’ મુક્ત જ.

ખેડુ, ધરતીમાં બીજ વાવે,

ભાવિ વૃક્ષનું સિંચન થાયે,

આજ્ઞા, ખાતર-પાણીએ જીવતો છું બોધ હું. ... ગુરુપૂર્ણિમા....

જે વિષયમાં ચિત્ત ચોંટે છે, તે તારું ‘ભય-સ્થાનક’,

કેવળ આત્મામાં જ રમણતા, જ્યાં છે તારું પરાક્રમ.

ગુરુપૂર્ણિમા છે માટે,

હજુયે સીધો-સટ થઈ જાજે,

‘દાદા’-આશીર્વાદે થૈ જૈશ કેવળ સિદ્ધ તું.

તારું રંધઈ ગ્યું છે આંધણ પેલા લોકનું.

તારું બંધઈ ગ્યું છે ભાથું મારગ મોક્ષનું.

(પા.૬૯)

(૭૦) ઘૂમો ઘૂમો રે મા‘ત્મા

ઘૂમો ઘૂમો રે મા’ત્મા ... દાદા કને,

આવરણ તૂટ્યા જેના ચરણે.

એણે લઈ લીધા દુઃખો ... સર્વે તણા તારા,

ઘૂમો ઘૂમો રે મા’ત્મા ... દાદા કને ...

એની આંખ્યુંના કિરણોમાં ... નવ રે રંગ,

એવા તે રંગમાં રંગ્યો રહું ... ઘૂમો ઘૂમો રે ...

નિશ દિન નિતરતી કૃપા વર્ષા જો,

એવા તે ધોધમાં હું ભીંજ્યો રહું ... ઘૂમો ઘૂમો રે ...

જેની વાણીમાં વહેતું ... મુનિનું મૌન એવી,

આપ્તવાણીમાં રચ્યો રહું ... ઘૂમો ઘૂમો રે ...

નિજ શાતાની સ્થિતિનો અજોડ રંગ,

એવા તે રંગમાં રંગ્યો રહું ... ઘૂમો ઘૂમો રે ...

દાદાનો ગરબો ઘૂમતા ઘૂમતા,

જોયા શુદ્ધાત્મા ને પુદ્ગલ ફરતાં ...(૨)

દેવી દેવોની સંગે બેઠા છે ‘નાથ’

એવા તે નાથના શરણે રહું ... ઘૂમો ઘૂમો રે ...

દેવી દેવોની હાજરી ચારેય પાસ

એવા ‘આ’ જ્ઞાનીની પૂર્ણિમા આજ.

ઘૂમો ઘૂમો રે મા’ત્મા ... દાદા કને ... ઘૂમો ઘૂમો રે ...

(૭૧) ચરણોમાં સ્થાન પ્રભુ આપો

ચરણોમાં સ્થાન પ્રભુ આપો, સીમંધર સ્વામી રે.

મહાવિદેહ ક્ષેત્રે સ્થાપો, સીમંધર સ્વામી રે.

સત્યકીના જાયા, શ્રેયાંસ નંદન,

દાદાની સાક્ષીએ, સ્વીકારો વંદન,

ભવની ભટકામણ ટાળો, સીમંધર સ્વામી રે.

(પા.૭૦)

પુંડરગીરીના રાજેન્દ્ર રાજન,

રૂકમણી કંથા ભવભય ભંજન,

અસીમ કૃપા વરસાવો, સીમંધર સ્વામી રે.

અબુધ અજ્ઞાની કાંઈ ન જાણું,

દાદાની આજ્ઞાનું એક જ ગાણું,

મોક્ષ મહાદ્વાર ખોલો, સીમંધર સ્વામી રે.

દાદાએ બેસાડ્યા મોક્ષની લિફ્ટમાં,

અંતિમ સત્તા હવે આપના હાથમાં,

સિદ્ધ સ્થાનકે સ્થાપો, સીમંધર સ્વામી રે.

વર્તમાને આપ છો એક જ ઉપકારી,

અરિહંત જિનેશ્વર ભરતાનુબંધી,

કેવળ જ્ઞાન જ પ્રગટાવો, સીમંધર સ્વામી રે.

પાંચાંગુલી પદ્માવતી સહાય કરજો,

ચાંદ્રાયણ યક્ષદેવ સંગાથ રહેજો,

સંસારી વિઘ્ન સહુ ટાળો, સીમંધર સ્વામી રે.

દાદા દિક્ષિત આવ્યો, સીમંધર સ્વામી રે.

(૭૨) ચલો અડાલજમાં જઈએ, ગુરુપૂનમ ઉજવીએ

ચલો અડાલજમાં જઈએ, ગુરુ પૂનમ ઊજવીએ (૨)

ગુરુ પૂનમ ઊજવીએ (૩) ચલો અડાલજમાં.....

મહાત્માઓ આનંદથી નાચે, દાદાની કૃપા આજ યાચે, (૨)

પૂર્ણ દર્શન કરીએ (૩), ચલો અડાલજમાં.....

અભેદતાના રંગે રંગાય, દાદાની હાજરી વર્તાય, (૨)

ચાલો સહુને નમીએ (૩), ચલો અડાલજમાં.....

દાદા આજ કૃપા વરસાવો, મહાત્માઓને પૂર્ણ કરાવો, (૨)

કચાશ કરી દો પૂરી (૩), ચલો અડાલજમાં.....

દાદા આજ પૂજા સ્વીકારો, દરશન કરે તેને આજ તારો, (૨)

(પા.૭૧)

પ્રેમ સર્વ ધરીએ (૩), ચલો અડાલજમાં.....

દાદા તુમ બિન ના રહેવાય, વિરહો કેમે ના સહેવાય, (૨)

આજે સાક્ષાત્ આવો (૩), ચલો અડાલજમાં.....

(૭૩) ચાતક ને મેઘની પ્રિત

ચાતક ને મેઘની પ્રિત પુરાતન,

મારો ને દાદાજીનો સ્નેહ સનાતન.

ફૂલ ને સુગંધ કદી છૂટાં પડે નહીં,

વાદળ-વારિના સંગ જુદા પડે નહીં,

રાજુલ ને નેમ જુદા, તો ય બેઉ એક મન....

નલિન ભેદ પામવા દિનભર ભ્રમર ફરે,

સાંજ થતાં માંહી ડૂબી પ્રાણને પણ વીસરે,

આયુષ્ય અંત બને ‘શુદ્ધ’ પ્રિત કારણ....

મનડું વર્તન ને વાણી સરગમ સુહાગી,

પામી શકે સહુ મોક્ષ અભિલાષી,

તારવે સ્વ ભાન, કરે ‘નવનીત’ શ્રવણ....

ધ્યાતા-ધ્યેય, ધ્યાન-ઐક્ય, પ્રેમ સ્વરૂપ મોક્ષજ્ઞાન,

નિજ આત્મરમણાએ, કેવળ પ્રકાશમાન.

હું અભેદ પ્રેમીને, પ્રજ્ઞાસંજ્ઞા પૂજારણ,

‘આ’ અભેદ પ્રિતમાં નિર્તન પ્રકાશન....

(૭૪) ચાલો મહાવિદેહ ધામમાં સીમંધર સ્વામી પાસે જઈએ

ચાલો મહાવિદેહ ધામમાં, સીમંધર સ્વામી પાસે જઈએ.

જ્ઞાનીનું જ્ઞાન છે, અક્રમ વિજ્ઞાન છે, દાદા સંગાથ છે, આજ્ઞા પાંચ છે.

દાદાની આજ્ઞામાં રહીએ... સીમંધર સ્વામી પાસે જઈએ... (૨)

ચાલો મહાવિદેહ ધામમાં...

ક્રોધ થઈ જાય છે, દુઃખ દેવાય છે,

વાણીથી અહંકાર સામાનો ઘવાય છે,

(પા.૭૨)

તો ધારેલું બંધ કરી દઈએ.

ઈચ્છા એક મોક્ષની જ કરીએ...(૨) ચાલો મહાવિદેહ ધામમાં...

માનની ગાંઠ મોટી છે, લાગે છે કે ખોટી છે,

આવરણોયે ઢાંકી છે, આવરણ ભારી છે,

અપમાન મળે ત્યાં જ જઈએ.

માનની ભીખ છોડી દઈએ... ચાલો મહાવિદેહ ધામમાં...

માયાની મોંકાણ છે, તેનું નહીં ભાન છે,

મોહ-કપટ-માર બહુ મનુષ્યોને મારે છે,

માર ખઈ યાદ રાખી લઈએ,

ફરી ભૂલ કરેલી ન કરીયએ... ચાલો મહાવિદેહ ધામમાં...

લોભને નહીં થોભ છે, વધે જેમ છોડ છે,

નફો થાય જોડ, છતાં દેખાડે ખોટ છે,

ધર્મમાં વેપાર નહીં કરીએ,

ધંધામાં જ ધર્મ કરી લઈએ.... ચાલો મહાવિદેહ ધામમાં...

કષાયોથી મુક્ત થઈ જઈએ...

વિષયને વિદાય કરી દઈએ...

દાદાના ગુણલા ગઈએ...

મહાવિદેહ ગામી થઈએ... દાદાની આજ્ઞામાં રહીએ...

ચાલો મહાવિદેહ ધામમાં સીમંધર સ્વામી પાસે જઈએ.

(૭૫) ચોવીસ તીર્થંકરના ભેગા

ચોવીશ તીર્થંકરનાં ભેગાં સ્વરૂપ હે દાદા,

એકે હજારા હાથોવાળા નિજ સ્વરૂપ દાતા.

(પા.૭૩)

સુગમ સરગમ સામાયિકની આગમ અનંતા,

આધ્યાત્મિક યજ્ઞ જ સિદ્ધમંદિર, ક્ષણિક જગ નાતા.

હોમ હવન આહુતિ શુદ્ધ ઘી નિશ્ચલ શુદ્ધાત્મા,

આતમ ભાવના મંત્રોચ્ચારો સત્ ચિત્ આનંદા.

સુખ સ્વ-ભાવિક પરમાનંદી સ્વરૂપ અ-જન્મા,

નિજ સ્વાતંત્ર્યે જ્ઞાનાકારી ખુમાર નરબંકા.

આખા જગની મીટ ભારત પર સ્વ-ધર્મ વિધાતા,

સર્વે ધર્મનું લક્ષ જ ‘મુક્તિ’, તે જ પ્રગટ દાદા.

ચહુંદિશ વર્તે આણ અ-કર્તા સર્વોપરી દાદા,

અનન્ય શરણા સિદ્ધ-સામર્થ્ય ઉપરી છતાં સાદા.

એક હજાર ને આઠ અનંત ગુણ અમૂર્ત ‘આ’ મૂરતા,

અશક્ય છે વર્ણન અમથી પણ સિદ્ધેશ્વર ગાતા.

(૭૬) છોડી દિયો પૂર્વગ્રહ, માન્યતા

છોડી દિયો પૂર્વગ્રહ, માન્યતા;

ડખાવાળી આડી ગાંઠો અહંકારી પોષતાં. - છોડી ....

કોઇનોયે અહંકાર છંછેડ્યો તે પાપ છે,

અહંકાર ઠારી દીધો એ જ મહાપુણ્ય છે.

પેટ ચોળી શૂળ થતાં વાતમાં,

પોતાની જ ભૂલે ઊભાં નૈમિત્તિક સાંકળાં. - છોડી ....

મૂળ માલ આત્માને આધારે ખોખું ઊભું,

એની ગેરહાજરીથી પ્રાકૃતિક ઝાડ ઠૂંઠું.

નાશવંત વિકલ્પોમાં રાચ મા,

દેહ સાથે મોક્ષ માણે નિરાગ્રહી મહાત્મા. -

(પા.૭૪)

છોડી ....

શુદ્ધ આતમા જુદાં ને વિશ્વરૂપી પુદ્ગલી,

નિજસ્વરૂપ અલખ-તારે ‘આ’ અભેદ દ્રષ્ટિ મળી.

અપદ ઓગળી થયું છે લાપત્તા,

સ્વ-પદમાં છે સુખ અઘટ આપ વર્તે આપમાં. - છોડી ....

‘કવિ’ તારી બળતરા જો ઠંડી ચડી તાપમાં,

વિશ્વશાંતિ સુધી લખો જાગૃતિક ઊંઘમાં.

રોગ કાઢે વીતરાગ-ચાબખાં,

ખારાં-મીઠાં જ્ઞાન-વેણે મોક્ષ મિલે શ્રાપમાં. - છોડી ....

(૭૭) છૂપા રાખવા પડે છે

છૂપા રાખવા પડે છે જે કોઈ કામ,

ભગવાને કહ્યું છે, ‘અધર્મ’ તેનું નામ.

કળિયુગી કાળે પૈસે કષ્ટદાયી પ્રાણ,

ઘર ને બ્હાર અશાંતિનું ઊઘાડું લિલામ;

લાંચિયા ને ભ્રષ્ટાચારી હિંસક છે, જો જાણ,

કૃષ્ણ સુદર્શન છૂટ્યું છે, ‘દુષ્ટતા નિકાલ’.

અભક્ષ્ય ખાન-પાને ગરમાટા, કુધ્યાન,

ઘોરકર્મી રાક્ષસી ત્રિ-જ્વરા દુર્ધ્યાન;

ઢાંકવા પડે જ્યાં લૂગડાં કરી કાળા કામ,

લોકનિંદ્ય આચારોથી પાછો વળી જાણ.

જે ક્રિયામાં આત્મકષ્ટી થાય રૌદ્રધ્યાન,

અનાચારી-દુરાચારી અંધા અપધ્યાન;

નર્કગામી-ભ્રષ્ટાચારી વિશ્વે બદનામ,

‘પાશવી’ માટે ખુલે છે નવમી નર્કખાણ.

(પા.૭૫)

‘અધોગામી’ લૂંટબાજીવાળી ખેંચતાણ,

જે ધ્યાને કોઈને ય થાય નુકસાન;

પોતાને જ વેદવું પડે છે નક્કી જાણ,

અહિંસક આવાજમાં છે ખુદાઈ કુરાન.

લોકનિંદ્ય કુચારિત્રે આગે-પીછે હાણ,

મોઢે ભલે બોલે નૈ પણ પીછે નિંદા લ્હાણ;

લોકનિંદ્ય થયા નથી જેના દેહે કામ,

કળિકાળે તેવાંને યે ‘લોકપૂજ્ય’ માન,

મહાવીરનું વૈજ્ઞાનિક વીતરાગ જ્ઞાન,

રૌદ્ર-આર્ત-દુર્ધ્યાને ચો-ગતિ મ્હોંકાણ;

દાદા પાસે બધી કુંચીવાળું મોક્ષદાન,

‘મનુષ્ય’ને પમાડે છે પૂર્ણ ‘ધર્મધ્યાન’.

(૭૮) જગત કલ્યાણને કાજે

જગત કલ્યાણને કાજે,

અમે ધરીયો છે ‘દાદા’ ભેખ;

રહ્યો શુદ્ધ ભાવમાં સંકલ્પ,

નિકાલી છે અમારો દેહ.

નિરાગી યોગબળ સ્પંદન,

જગતમાં દિવ્યચેતન બક્ષ;

તપોબળ સંતપુરુષોનાં,

ફલિતકર ‘ઇન્દ્રપુરી’ અપક્ષ.

નથી આત્માને કો ઉપરી, મહામોંઘો છે મનખા-દેહ;

ફક્ત પરમાર્થ હેતુથી જીવ, સ્વભાવે મોક્ષ નિઃસંદેહ. - જગત....

મહાપુણ્યૈથી મિલે છે,

ઊંચું કુળ, હિન્દ ને ‘જ્ઞાની’;

જીવન છે મોક્ષ મેળવવા,

(પા.૭૬)

બીજું બાકી બધું ફાની.

નિરંતર આત્મરમણા લીન, સમાધિસુખ શીતળ સેજ;

‘વિકલ્પે’ વિશ્વશાંતિ હો, પ્રગટ ‘તે’ વીતરાગી તેજ. - જગત....

(૭૯) જનમ ખુશાલી

જનમ ખુશાલી,

દિલ ખુશકારી,

રંગ સંગ તાલી,

ઊજવો દૈવી દેવ દિવાળી.

ચૌદશ-પૂનમ,

દિવ્ય સુશોભન,

અકરમી વિકરમ્,

જન્મ્યા ‘જ્ઞાની’ સત્ અવતારી....

માત ઝવેરબા, વાત્સલ્યમૂર્તિ,

કરુણા પૂરતી,

જનમથી સૂઝથી,

મૂળજીભાઈ જનક જો ક્ષત્રી,

તરસાળી ગામે, ભૂમિ ચારુત્રી,

પટેલ કોમે રતન છે ગોત્રથી....

શુદ્ધ સંસ્કારી,

મોક્ષ જ દાની,

ચિત્ત-મનહારી,

‘અંબાલાલ’ મૂરત ‘સાકારી’.

બચપણથી સહુ સંયોગોને,

મીઠાં કરી જાણે વ્યવહારે;

જ્ઞાની પુરુષની બોધકળાને,

(પા.૭૭)

જાણી-જોવી, તરેહવારે.

અસંસારી,

મહા ઉપકારી,

નિર્વિકારી,

‘દાદા ભગવાન’ ‘નિરાકારી’.

(૮૦) જનમ દિવસની ઊજવણી

જનમદિવસની ઉજવણી,

આત્માનંદની કેળવણી,

પૂજનીય, વંદનીય જ્ઞાની પાસે, છેલ્લી ‘વસ્તુ’ મળી.

હૃુદિયાનંદની ખીલવણી,

તિલક-ત્રિલોકી ત્રિ-ભુવનમણિ,

કીરતન-ભગતિ સૂણી ગાયે, પાપો જાય બળી. - જનમદિવસની....

સિદ્ધસ્તુતિ તન્મય ‘સ્વ’-રમણી,

મોક્ષ દિયે ચૌદ લોક ધણી,

દસ લખ વરસે જન્મે છે ‘તે’, રત્ન ચિંતામણી. - જનમદિવસની....

પ્રગટ થયા છે પાર્શ્વમણિ,

ધન ધન શાસન સંગમની,

જનમ એવો દેજો દાદા, મૈણું જાય ટળી. - જનમદિવસની....

‘અકરમ’ ‘જ્ઞાની’ની ધન જનની,

ધન ધન મૂળજી પુત્તરની,

જણતર, ભણતર, ગણતર સૂઝે, ‘વિશ્વ’ મંગલમય. - જનમદિવસની....

ધન ધન અંબેનાં લાલ તણી,

ધન ધન કરુણા સાગરની,

ધન ધન પ્રેમલ દેહ ધરી,

(પા.૭૮)

ધન ધન ભૂમિ ભાદરણની,

ધન ધન ‘તીરથ’ મૂરતની,

ધન ધન ભોમિયાજી શિખરજી,

ધન ધન શત્રુંજય ગિરિવરજી.

(૮૧) જય જય જય સીમંધર સ્વામી

જય જય જય સીમંધર સ્વામી,

અતિશય શોભિત અંતરયામી. ... જય....

સમતાનાં સાગરને વંદન,

પ્રકૃષ્ટ પુણ્યૈ ધારક વંદન,

અનંત કરુણા શિખર વંદન,

નાથ નિરંજન સત્ પૂર્ણાંગી. ... જય....

ધરમ-તીરથનાં સંસ્થાપક હે,

શરણાગતના સિદ્ધ-તારક હે,

ક્ષેત્ર વિદેહે પરમારથ હે,

જીવરાશિનાં હિતેશ્વરા શ્રી. ... જય....

રાગે-મોહે કરિયાં દુષ્કૃત,

આપ કૃપાથી બનશે સુકૃત,

દિવ્યધ્વનિ ત્વંથી હું સંસ્કૃત,

મધુરાલાપી હે માલકૌંશી. જય....

ત્રિભુવન બાંધવ-નાથ ગુરુ છો,

તરણતારણ કલ્પતરુ છો,

પરમ વિભૂતિ મૂર્ત સ્વરૂપ છો,

મરમ પ્રભુત્વી પ્રેમ જ મૂળ છો,

સર્વાત્માનાં સુખ હિતકારી. ... જય....

દેહ છતાંયે સિદ્ધાચલ સુખ,

(પા.૭૯)

સાકારી સિદ્ધાણં અરિ મૃત,

અષ્ટ કરમથી નિશ્ચય મુક્તક,

આપ સુદર્શન મુકિતમાર્ગી. ... જય....

દુનિયાભરના પરમાણુનું,

બનજો એક જ ભવ્ય દેરાસર,

એમાં કેવળ સ્વામી સીમંધર,

સર્વ ભૂતેષુ આત્મવૃત્તેશ્વર,

બાકી રહ્યાં તે સહુ આત્માર્થી,

ભક્તિ પૂર્ણ જ મોક્ષ-મિલાપી. ... જય....

(૮૨) જય બોલો રે, બોલો રે, જય દાદા ભગવાન

જય બોલો રે, બોલો રે, જય ‘દાદા ભગવાન’ !

જય ‘દાદા ભગવાન’, જય ‘દાદા ભગવાન’ જય બોલો..

ધરતીના ધબકારા બોલે ‘દાદા ભગવાન’,

ઊંચે નીલું-નીલું આભ બોલે ‘દાદા ભગવાન’. જય બોલો..

સાગર નદીઓના નીર બોલે ‘દાદા ભગવાન’,

ઝર-ઝર, ઝર-ઝર, ઝર-ઝર ઝરણાં બોલે ‘દાદા ભગવાન’. જય બોલો..

પાવક, પતિત, પાવન બોલે ‘દાદા ભગવાન’,

ફર-ફર, ફર-ફર, ફર-ફર વાયુ બોલે ‘દાદા ભગવાન’ જય બોલો..

પંચ મહાતત્વો સંગે બોલે ‘દાદા ભગવાન’,

ઓહો ! ચેતન સ્પર્શે જડ બોલે ‘દાદા ભગવાન’. જય બોલો..

પુદ્ગલ પરમાણુ-પરમાણુ બોલે ‘દાદા ભગવાન’,

ગતિ, સ્થિતિ ને કાળાણુ બોલે ‘દાદા ભગવાન’. જય બોલો..

(પા.૮૦)

તાતા થૈયા કરતાં પગલાં બોલે ‘દાદા ભગવાન’,

થનગન, થનગન મનનો મોર બોલે ‘દાદા ભગવાન’. જય બોલો..

રાધે, નિકુંજ ને ગલિયું ગુંજે ‘દાદા ભગવાન’,

કોયલ કુહુ-કુહુ કરી બોલે ‘દાદા ભગવાન’. જય બોલો..

મહાત્માઓ જય પોકારે સુણો ‘દાદા ભગવાન’,

નૈયા પાર લગાવો હવે ‘દાદા ભગવાન’. જય બોલો..

શાસ્તર વાંચીને ના બોલે મારા ‘દાદા ભગવાન’,

કેવળજ્ઞાનમાંથી બોલે મારા ‘દાદા ભગવાન’. જય બોલો..

ભાવિ ચોવીસી ઘડે રે આ ‘દાદા ભગવાન’,

પુણ્યૈ વિના નહીં જડે એવા ‘દાદા ભગવાન’. જય બોલો..

રામ-કૃષ્ણ-ઈસુ-પૈગંબરી તીર્થંકર ભગવાન,

સત્ સર્વનો સંગમ ‘દાદા’ સંગમેશ્વર ભગવાન. જય બોલો..

ધન્ય થીયો રે અવતાર મળ્યા ‘દાદા ભગવાન’,

મળ્યા ‘દાદા ભગવાન’, જલદી કાઢી લેજો કામ. જય બોલો..

(૮૩) જાતે ન બોલ્યું કોઇ કાળે

જાતે ન બોલ્યું કોઇ કાળે ‘હું પ્રગટ ભગવાન છું’,

તોયે ન સમજે લોક તે આશ્ચર્ય છે કળિકાળનું. - જાતે....

સમજી શકે વિજ્ઞાન તેવાં લોક પડિયા કામમાં,

ફૂટી બદામ જ ઊપજે પુદ્ગલ વિષય છે મૂઢ ભ્રાંતના.

છે લોકને પરિચય અનાદિથી જ અંધારું પસંદ,

દીવો જુએ અંધકારમાં ત્યાં આડું દેખે મન પ્રપંચ. - જાતે.....

(પા.૮૧)

તીર્થંકરી તિજોરીમાંયે સત્ય પર કરતાં વિકલ્પ,

વિયોગોમાં માથાં કૂટે જગ દોઢડાહ્યું અક્કલ-તર્ક.

‘ભગવાન જેવા’ લાગતા માપ્યા છે બુદ્ધિ-અસ્ત્રેથી,

‘ભગવાન છે’ કહી વંદે નહીં, ઊઠવું ન ગમતું બિસ્તરેથી. - જાતે.....

ભૂતકાળના અવતારની વાતો જ વાગોળે જગત,

મુડદાં ચૂંથીને નાચવાનાં ગીધ મન વિભ્રાંત લત.

ઉતમ નિમિત્ત સંયોગ ભેટો સિદ્ધ ‘આ’ પરમાત્મા,

‘ભગવાન છું’ કહેનાર કોઇ પાક્યા નથી કદી કાળમાં. - જાતે.....

સમજાય તો સમજી જજો અહીં વાત કહી ‘આ’ સાનમાં,

જે કલ્પે કલ્પે જન્મે છે તે મૂળ સ્વરૂપ બ્રહ્માંડના.

ચારેય ગતિનું શક્તિ મૂળ બ્રહ્માંડનું આધાર સત્,

‘તારો’ જ આત્મા બોલું છું ‘હું’ બ્રહ્માંડ-વ્યાપક દિવ્યજયોત.- જાતે.....

(૮૪) જિયો અજન્મા સમયસાર રે,

જિયો અજન્મા સમયસાર રે,

દીઠો અરૂપી જ્ઞાનાકાર રે,

પ્રભુ પ્હોંચાડજો ભવ-પાર રે,

મ્હારી વિનતડી લિજો સ્વીકાર રે..

દાદા ભગવાનના અસીમ જય જયકાર હો.

‘જ્ઞાન’ શેને કહેવાય ? મને નો’તી એ ખબર,

વિશ્વ ચલવનાર હું, હાય ભ્રાંતિ બેખબર,

દિવ્ય મેળવણ ‘દાદા’ ભેળવનાર રે,

વ્હેતું જીવન છે શુક્લ દુગ્ધાર રે.

દાદા ભગવાનના અસીમ જય જયકાર હો.

મને ઝંખના હતી, મિલે સત્ રાહબર,

ગુપ્ત કામના ફળી, ખુલ્યાં જ્ઞાન-અંબર.

(પા.૮૨)

વ્હાલા, અનાદિ અંતના યાર રે,

શુદ્ધ પિલાયો ‘પર્મેનન્ટ’ પ્યાર રે.

દાદા ભગવાનના અસીમ જય જયકાર હો.

પાપ ‘પક્કડે’ જ છે, કર્મ ‘જક્કડે’ જ છે,

જીવ ‘લટ્ટકે’ જ છે, શિવ ‘અક્રમે’ જ છે.

માથે ‘હું’ પદની હેલનો ભાર રે,

કહાના શિરેથી ગાગર ઉતાર રે.

દાદા ભગવાનના અસીમ જય જયકાર હો.

OH! well & વાઉ, ઓહ! કૂવા અને વાવ,

બધે પરદેશી તાવ, દેશી ભૂવા દાદુ આવ.

જીવે પડધાથી ગૂંચેલી જાળ રે,

કપ્ટ-પરદાથી સૃષ્ટિ સંચારે.

દાદા ભગવાનના અસીમ જય જયકાર હો.

કરું ‘ફોન’ કોર્ડલેસ, મારે જોવો છે સ્વદેશ,

ખપે સાથ હંમેશ, દિયો મોક્ષમાં પ્રવેશ,

દિયો દેવલોક દિવ્ય સહકાર રે,

તોડો ત્રિભંગી વિશ્વી જંજાળ રે,

દાદા ભગવાનના અસીમ જય જયકાર હો.

કાલાવાલા કરું છું, બાકી બાળ અબુધ છું,

નથી ઠામઠેકાણું, તારો હાથ પકડું છું.

‘દાદા’ જોડ્યો છે આતમતાર રે,

ઘટે, ‘જ્ઞાન’ કેરી કંકરી માર રે...

દાદા ભગવાનના અસીમ જય જયકાર હો.

ગુણ નમ્રતા ખીલો, ભાવ ઉપકારી હો,

કર્મ નિઃસ્વાર્થ હો, ભક્તિ નિષ્કામ હો,

(પા.૮૩)

બઢો પુદ્ગલમાં શીલવંત સાર રે,

જીવો અહીં આજ પર્માનંદ પ્યાર રે.

દાદા ભગવાનના અસીમ જય જયકાર હો.

(૮૫) જીવન છે પાપ-પુણ્ય

જીવન છે પાપ-પુણ્યનું ફળ, જરા કિતાબ ખોલીને જો,

બન્નેથી છૂટવા માટે જ્ઞાનીના શબ્દ તોલીને જો.

કરોડો પાપો પાપીઓના, છૂટે સહુ પ્રતિક્રમણોથી,

હે જીવ તું જાગ, પાછો ફર, છૂટી જા અનંત મરણોથી.(૨)

જીવન છે મોક્ષ મેળવવા, ન વેડફ ધન-વિષય પાછળ,

જગત ચૂમશે કદમ તારા, જો રાખીશ જ્ઞાનીને આગળ.

હજી નથી થયું કંઈ મોડું, જાગ્યો ત્યાંથી જ છે સવાર,

હૃદયમાં જ્યોત જલાવી દે, અહીં છે જ્ઞાનની ચિનગાર.

હૃદયના પશ્ચાતાપો તો, બનાવે વાલ્મિક લૂંટારાને,

બુદ્ધિથી લૂંટ કરી ઘણી, કુદરત દંડે નઠારાને.

ખરા ભગવાનને ઓળખ, બિરાજે છે મહીં તારી,

તું પોતે જ છે પરમાત્મા, નથી તું કદિય દેહધારી. (૨)

છતાં અજ્ઞાન અંધકારે, જુઓ દશા શી થઈ તારી!

દાદાઈ જ્ઞાન પામી લે, ખુલ્લી છે મોક્ષની એક બારી.

ભેલાડી દે તું જગ કાજે, આ એક દિ દેહ તો બળવાનો

પંચાજ્ઞા પાળી કર્મો ખપાવ, નક્કી છે મોક્ષ મળવાનો.

(૮૬) જુઓ સતસંગનું મહાતમ

જુઓ, સત્સંગનું મહાતમ સમજાય છે,

ધર્મ ધર્મ થઈને જીવતાં પરિણમાય છે.

‘કોઈની યે અથડામણમાં આવશો ના કદીયે’,

(પા.૮૪)

આ જ વાક્ય આરાધને, મિલે મોક્ષ કહીએ;

જ્યારે સત્યનોયે આગ્રહ છૂટી જાય છે.

ત્યારે વીતરાગ સંપૂર્ણ ઓળખાય છે. -જુઓ....

‘આહારી આહાર કરે, નિરાહારી જાણે માત્ર’,

આ જ વાક્ય આરાધને, ભણી લીધાં સર્વે શાસ્ત્ર;

માત્ર ખાણું-પીણું ‘દાદાજી’ને અર્પાય છે,

વિધિ ખાતાં પૂર્વે સ્હેજાસ્હેજ થઈ જાય છે. -જુઓ....

‘આખું જગત વ્યવસ્થિત, ખાલી કૂવે પડઘા’,

આ જ વાક્ય આરાધને, જ્ઞાન-મોક્ષ જપતાં;

જેવું કલ્પે એવો પોતે જ થઈ જાય છે,

આત્મસ્થિરતાથી અહીં મોક્ષ વર્તાય છે. -જુઓ....

જ્ઞાન લીધાં પછી ચાહે ગમ્મે ત્યાં હો મહાત્મા,

યાદ આવે અવસ્થામાં, ‘હું છું શુદ્ધ-આત્મા’;

ફક્ત એક સમય શુદ્ધ ચિત્ત હ્યાં પમાય છે,

અંતઃકાળે પૂર્ણ કેવળજ્ઞાન થાય છે. -જુઓ....

જાળીએથી જે શ્રીકૃષ્ણ, સંયોગી-વિયોગને,

સત્સંગ ન મળે ત્યારે, કહીએ શું તમને ?

ઠારો શ્વાસોશ્વાસ, અમને હવે ‘દાદા’ લ્હાય છે,

આ તો બફાયેલાં હૈયાની વરાળ હાય છે. -જુઓ....

(૮૭) જે ઘરમાં સારો છે વ્યવહાર

જે ઘરમાં સારો છે વ્યવહાર,

તે ઝૂંપડું હોય તો ય દીપે.

જે બીજ વાવેલાં છે તે જાતે,

વટાય નહીં આપણાથી તે.

કુંટુંબ ને ઘર નથી અપના,

ખપાવાની કરમ દુકાન.

(પા.૮૫)

છે વ્યાપારી-ઘરાકી સંબંધ,

છે લેણાં યા તો દેણાં, જાણ.

નકામાં કોઈ પુષ્પ નથી,

બગીચાં ઘરનાં ફૂલ ને ફળ.

કોને શું આવડે છે ? ખોજ,

કદી ફરિયાદ હોઠે ન ધર.

દયાળુ ને ખરાં સજ્જન,

વઢે નહીં કોઈ ‘દિ ઘરમાંહી.

જગત સંયોગથી છૂટવાં,

‘અહિંસક’ ભાવ સુખદાઈ.

બધાનાં દુઃખ જે લઈ લે,

તે જીવ પર ખુશ છે ભગવાન.

બધાંને સુખ દેનારી,

બનો જીવાત્માની દુકાન.

બધાં જીવ ખુશ થ્યા ઘરમાં,

ત્યાં વરસે દૈવગણ વરદાન.

ત્યાં સત્યુગ આવશે જીવતાં,

પ્રગટશે વ્યક્તરૂપ ભગવાન.

મળે છે વેદનીય કરમ,

બીજાંને કાંઈ દુઃખ દેતાં.

સહુને સુખ દેનારો,

અહમ્ છે પોઝિટિવ સુખા !

(૮૮) જેના વાણી, વર્તન ને વિનય

જેનાં વાણી, વર્તન ને વિનય છે મનોહર પ્રેમાત્મા,

જેનાં કર્મ પ્રત્યેક અભેદ તે મૂર્ત છે દિવ્યાત્મા.

જેનો અગુરુ-લઘુ જ સ્વભાવ તે મૂળ આ અસીમાત્મા,

જેનો સૂક્ષ્મતમ સરસ્વતી સ્પર્શ તે ‘મૌન’ આ સંજ્ઞાત્મા.

(પા.૮૬)

જેની માત્ર અવસ્થા નિર્દ્વન્દ્વ તે કેવળ પ્રગટાત્મા,

જેની દેહાતીત દશા જ, તે દાદાનો વ્યક્તાત્મા.

જેનો વ્યક્ત-પ્રગટ દીવો તે કેવળ આ શુદ્ધાત્મા,

જેનો નિરાવરણો વ્યક્ત સ-ગોપિત સિદ્ધાત્મા.

જેનાં સુચરણોમાં જ મોક્ષ તે મૂર્ત-અમૂર્તાત્મા,

જેનાં તપ કોઈ દેખે નહીં, તે અદીઠ ગુણાત્મા.

જેની માત્ર ક્રિયા અંતર્મુખ તે બ્રહ્મનિષ્ઠ મોક્ષાત્મા,

જેની સામાયિકથી મોક્ષ તે અક્રમ આ જ્ઞાનાત્મા.

જેને વર્તે છે ‘કેવળ જ્ઞાન’ આ દાદા રે પરમાત્મા,

જેને વર્તે છે ‘કેવળ દર્શન’ આ દાદા તે સહજાત્મા.

જેને વર્તે છે ‘કેવળ ચારિત્ર્ય’ આ દાદા સ્વ-ધર્માત્મા,

જેના માત્ર સમય પલ ‘તપ’ તે રત્નત્રય પૂર્ણાત્મા.

‘પરમ જ્યોતિ સ્વરૂપ’ ભગવાન, તે સિદ્ધ ‘દાદા પરમાત્મા’,

જેની વ્યાખ્યા નથી શબદ માંહી, તે ભગવાન રહસ્યાત્મા.

(૮૯) જેની માત્ર સ્મૃતિથી જ સભર થાય આત્મા

જેની માત્ર સ્મૃતિથી જ સભર થાય આત્મા,

તેને જોતાંવેંત ચરણ ચૂમી લઈશું.

જેની કિરપાથી મોક્ષ થાય કળિકાળમાં,

અસાધ્ય જગ્ત-રોગથી છૂટાં થઈશું. જેની માત્ર....

ક્ષેત્ર પારકામાં ઘૂસતાં અટકાવશે ‘દાદા’,

પ્રગટ અગ્નિ છે તેથી જ રાખી બહુ ગુપ્તતા,

જાણે-અણજાણે કદી જો થઈ હશે વિરાધના,

આખાં ત્રિકરણમાં ઝાળ દાઝી થશે યાતના.

‘જ્ઞાની’ની વર્તનાને બુદ્ધિથી માપશો ના,

(પા.૮૭)

અવળું વિચારતાં જ ‘કાદવ’માં ડૂબશું. જેની માત્ર....

તેની કડવી-મીઠી બેઉ દવા ‘રોગી’નો મલમ,

પરમ અર્થે હિતકારી સ્યાદ્વાદી ‘તે’ મરમ,

ભયો ભડકાટોને કાઢવાની રીત્યું અનુપમ,

મતિ મૂંઝાશે ને તૂટી જાય અંતરાય-કરમ.

જેની અશસ્ત્ર-ક્રિયે ‘પાપ’ જ કપાતાં,

અનંત પ્રદેશોથી ‘મુક્તિ-સુખ’ દરશું. જેની માત્ર....

વાદી-પ્રતિવાદી બેઉને જે ન્યાય છે મંજૂર,

ભૂલ પોતાની કબૂલે એ જ વિશ્વે ખરો શૂર,

અહો ! સ્યાદ્વાદ વચનામૃતો શાશ્વતાં મધુર,

‘દાદા’ સંગ એ જ શ્રીમંતાઈ ત્રિકાળે અમૂલ.

સત્પુરુષને ખોળી લેજો, બીજું કાંઈ શોધ મા,

તેની પાસે બેસવાથી સીધાં થઈ જઈશું. જેની કિરપાથી..

જેની કરુણા વરસે છે ચાર ગતિ પે સરખી,

મળી જાય છે ત્યાં મોક્ષમાત્ર પરમ વિનયથી,

સર્વ ક્ષેત્રો વિશે ચાલે એની કોરી ચબરખી,

મૂર્તિમાન મોક્ષદાતા છે તે સજીવનમૂર્તિ.

ગમ્મે તેવી સ્થિતિમાંયે કરશે ગુપ્ત ભજના,

તેનેયે હાજરીમાં મોક્ષે પુગાડશું.

આવી ચોખ્ખી બાંયધરી મુક્તાફળ હૃદયમાં,

અપૂર્વા ધર્મક્રાંતિ ‘ગુપ્ત તત્ત્વ’ ખોલશું. જેની માત્ર....

(૯૦) જેની રે સંતો કોટિ જન્મોની

જેની રે સંતો કોટિ જન્મોની પુણ્યૈ જાગે રે,

તેને રે સંતો દાદાનું દર્શન થાયે રે,

ઘટમાં એને ખટકારો ખટ ખટ વાગે રે....

કરુણાસાગર જેના પર સહજ કૃપા વરસાવે રે,

(પા.૮૮)

સામાયિકથી ‘અક્રમ’ શુદ્ધાત્મા જગાવે રે,

સ્વ-સંચાલિત ચેતક ચેત ચેત ચેતવે રે....

સહજાનંદે છે ‘તે’ વ્યવસ્થિત સમજાયે રે,

‘લક્ષ’ અલખનું નિરંતર લક્ષ મહીં લહેરાવે રે,

અંતઃકરણમાં ત્રણ ત્રણ ટકોરા ટક ટક થાયે રે....

કલ્પવૃક્ષી અનંત શક્તિઓ ખીલી જાએ રે,

અ-કર્તા પદ કેવળથી દર્શન-જ્ઞાન પાયે રે,

પૂર્વે ચીતર્યા કર્મો જ નિર્જર ઝર ઝર થાયે રે....

પૂર્વભવનો સત્સંગ અહર્નિશ સંભળાયે રે,

આતમ્ સિદ્ધિ મુમુક્ષુ હૃુદિયે ઘુંટાયે રે,

રોકડનાથની કરુણા જ હરદમ ધક ધક સ્હાયે રે....

લેખ વિધિના છઠ્ઠી જે કરમે લખી જાયે રે,

મેખ વિધિની ‘દાદા’થી બદલી જ જણાયે રે,

સ્વયં શુદ્ધિ, આંખોથી આંસુ ટપ ટપ જાયે રે....

નિજધારાના પાતાળી ઝરણાં ઊડી જાયે રે,

‘તે’ સિદ્ધિથી સ્વાધ્યાયી ફોરાં ફોરી ન્હાયે રે,

‘જય સચ્ચિદાનંદ’ સંજ્ઞા આ પદ પદના પર્યાયે રે....

સાલિયાણા પરસત્તે જેને ના પોષાયે રે,

સ્વ-ચિત્તે ‘તે’ સાહેબી સમૃદ્ધ સિદ્ધ સહાયે રે,

ઝંડા વિના મંદિર ધ્વજ ફર ફર ફર ફેલાયે રે....

મિથ્યા જગની, મ્હોલાતું સપનાં સમ સમજાયે રે,

તેને શાશ્વત લગનીમાં પ્રેમ અખંડ જણાયે રે,

અનંતગુણીનાં ગાણાંઓ ગણ ગણ ગણ ના થાયે રે....

‘અક્રમ’ જ્ઞાને અતીત જિતેન્દ્રિય જિન સમજાયે રે,

(પા.૮૯)

સૂક્ષ્માતીતે નિત્યેથી જીત-મોહ-જિન થવાયે રે,

ક્ષીણ-મોહ-જિનેશ્વર દાદાજી સ્વ-પર પ્રકાશક રે....

ઉત્કૃષ્ટ લગને, ‘આ’ ભવથી મોક્ષ જણાયે રે,

‘તે’ નિદિધ્યાસે, પરભવનું ભાથું ના બંધાયે રે,

ચહુંગત ‘તે’ના દર્શનને ઝંખે છે ક્ષણ ક્ષણ ગણ રે....

(૯૧) જેને કોઈ અપેક્ષા જ નહીં

જેને કોઈ અપેક્ષા જ નહીં,

એવો શુદ્ધ પ્રેમ મોક્ષ ભાળીયો અહીં.

શબ્દમાં ‘તે’ સમજાય નહીં,

પ્રેમરસ અખંડિત ઊભરાય અહીં.

શુદ્ધ પ્રેમી, પૂર્ણ યોગી,

અહમ્ શૂન્ય, જગત જોગી;

મૂળ સત્ય અવશેષ,

મોક્ષ પ્રદાની રસેશ;

મા કદી ખોડ કાઢે નહીં,

દાદાને ય દોષ કોઈના દેખાય નહીં. -જેને કોઈ....

પ્રેમયોગી પરમાત્મા,

સમાનત્વી સર્વાત્મા,

સ્વાનુભવી મુક્તાનંદા,

અતીન્દ્રિય સુખાનંદા;

આનંદ લૂંટાય અહીં,

ખર્ચે તેમ વધુ ને વધુ ભરાય મહીં. -જેને કોઈ....

દાદાપ્રેમી નવનીત,

(પા.૯૦)

ભરત શુદ્ધ સમકિત,

કિન્નરના મનમિત,

ગાયકીનું સંગીત;

ચાર પાયા મોક્ષ ઘર મહીં,

પ્રતિક્ષણ દાદા જ હાજર જ્યહીં. -જેને કોઈ....

(૯૨) ઝગમગતા દીવડાનું દેરાસર

ઝગમગતા દીવડાનું દેરાસર હોજો,

એમાં મારા સીમંધરની મૂર્તિ હોજો.

અમે અમારા સ્વામીને દૂધથી નવડાવીશું,

મખમલનાં વસ્ત્રોથી અમે સ્વામીને શણગારીશું,

તિલક કરવાને રૂડા કેસર હોજો,

એમાં મારા સીમંધરની મૂર્તિ હોજો....

અમે અમારા સ્વામીને મુગટથી શણગારીશું,

મુગટની સાથે કુંડળ પણ લાવીશું,

કુંડળથી અધિકા હાર જ હોજો,

એમાં મારા સીમંધરની મૂર્તિ હોજો....

અમે અમારા સ્વામીને સોનાથી શણગારીશું,

સોનાની સાથે હીરાઓ પણ લાવીશું,

હીરાથી અધિકા માણેક હોજો,

એમાં મારા સીમંધરની મૂર્તિ હોજો....

મહાવિદેહથી સીમંધર સ્વામીને તેડાવીશું,

સાથે દાદા ભગવાનને સાક્ષીએ પણ રાખીશું,

સાક્ષીથી અધિકા સ્વરૂપે હોજો,

એમાં મારા સીમંધરની મૂર્તિ હોજો....

(પા.૯૧)

સીમંધરની ભક્તિથી ઋણાનુબંધ બાંધીશું,

ભક્તિ સાથે મુક્તિનો પંથ પણ કાપીશું.

ભક્તિથી અધીકી મુક્તિ જ હોજો,

એમાં મારા સીમંધરની મૂર્તિ હોજો....

સીમંધરનું સ્થાન મારા હૃુદિયામાં હોજો,

મારું સર્વસ્વ એમના શરણોમાં હોજો.

આજ્ઞાનું અખંડ આરાધન હોજો,

એમાં મારા સીમંધરની મૂર્તિ હોજો....

સીમંધરના દેરાસર ગામે ગામ હોજો,

સીમંધરના દેરાસર ઘેરે ઘેરે હોજો,

સાથે મારા દાદાજીનું વિજ્ઞાન હોજો.

સાંજ-સવારે જ્ઞાનવિધિ રે હોજો,

એમાં મારા સીમંધરની મૂર્તિ હોજો....

એવું એક દેરાસર અડાલજમાં હોજો,

સાથે મારા દાદાજીનું વિજ્ઞાન હોજો,

સાંજ-સવારે રૂડી આરતી રે હોજો,

એમાં મારા સીમંધરની મૂર્તિ હોજો....

(૯૩) ઝળહળતા દીવડાથી

ત્રણે કાળે અરિહંત મહાઉપકારી,

વર્તમાને વિહરમાન સીમંધર સ્વામી.

ઝળહળતા દીવડાથી દેરાસર શોભજો,

જિનેશ્વર સીમંધરનાં જાપ-નામ ઓપજો. ઝળહળતા...

મનોહારી મૂરતિની સન્મુખે જ સ્થાપના,

કસ્તૂરી-ચંદન-કેસરથી સ્પર્શું ચરણ આપના.

(પા.૯૨)

રણઝણતા સ્વર-તાલે ભાવના હોજો,

સીમંધર સ્વામીજીની આંગી-મુગટ સોહજો. ... ઝળહળતા...

સ્વામી, તમને નીરખતાં નીખરતાં સૌ આતમા,

પ્રકૃતિયે ખુલ્લી પાંખે ઊડે છે આકાશમાં.

ઝણઝણતા ઘૂઘરાથી નર્તના હોજો,

સીમંધર સ્વામીજીની કીર્તના ફોરજો. ... ઝળહળતા...

ભડકે બળતાં કળિકાળે શીતલકારી સીમંધર,

વર્તમાને મોક્ષાશ્રવથી બાહ્યાંતરમાં છૂમંતર.

કણકણમાં આતમાના આવિષ્કાર હોજો,

સીમંધર સ્વામીજીનાં સ્વરૂપમ્ શૃંગારજો. ... ઝળહળતા...

નિતારેલી સુરભિની આરતી ઉછાળજો,

સમકિતમ્ ઉછેરતાં ટહુકાર સૂણજો.

તન-મનમાં અરિહંત મૂર્તામૂર્ત મોક્ષ છો,

‘દાદાજી’ની સાક્ષીએ, દર્શના અજોડ છો. ... ઝળહળતા...

આખીયે જીવરાશિને શાસનરસિયા કરવાની,

શક્તિ આપો હે વીતરાગી ! સર્વસ્વમ્ વોસિરામિ.

સણસણતા વાયરાનાં તીરનું લક્ષ જો,

બ્રહ્માંડો વીંધતા કૈવલ્ય દીપજો. ... ઝળહળતા...

(૯૪) ઝેર તો તમારે પીવાં જ પડશે

ઝેર તો તમારે પીવાં જ પડશે.

હિસાબી છે વ્યવહાર, શોધો ને જડશે.

કષાયો ને રાગ-દ્વેષે, વીંટાયા છે સંબંધ,

આપણે ઉકેલવાના, ગૂંચેલા ઋણાનુબંધ.

જેને તમે રોક્યા હશે તે જ તમને રોકશે,

જેને સળી કરી હશે તે જ સામો ટોકશે....

(પા.૯૩)

મનથી જે બાંધ્યું હશે, ભોગવ ‘તું’ મન કૂદશે,

વાણીથી જે બોલ્યા હઈશું, તેવા પડઘા ગૂંજશે.

તનથી ત્રોફ્યા તાણાવાણા ચીતરામણો દેખજે,

સૃષ્ટિ ચલતી આપણી જ દ્રષ્ટિ કેરા જોખમે....

આધિ-વ્યાધિ-ઉપાધિનાં ત્રણ ત્રણ શૂળો ખૂંચશે,

વિષયોમાં ખેંચતાણે તરછોડું વાગશે.

પાશવતાને પોષનાર દિલમાં વિષ રાખશે

ઝેરને પચાવનાર નીલકંઠ બનશે....

કડક-મીઠી ચા પાનારી કોમલ અંગી વ્રજ હોય,

કઠણ અંગોને ધ્રુજાવે ત્રાગે-કપટી શસ્ત્ર હોય.

સોદાબાજી શેરબજારી રીપેમેન્ટી રમ્મતે,

ઊંચાનીચી ઇન્ડેકસોમાં પુદ્ગલ મોહી ભમ્મતે....

બે નંબરના નાણાં જેવી, દો નંબરકી અપની ફાઈલ,

ઈન્કમટેક્ષ ઓફિસર જેવાં, કાંટા-છૂરી હસબન્ડ-વાઈફ.

બે નંબરના ચોપડાને, એક નંબર સંભાળજે,

જાતે ચિતરેલ્યું છે ડ્રોઇંગ, નિષ્ફરિયાદ નિભાવજે....

કડવી-મીઠી સુગરકોટેડ સાંસારિક સ્ટાઈલો,

મોઢું બગાડી પીઓ તો યે ફર્જિયાત ફાઈલો.

જબરજસ્તી બળજબરીથી પીવાં જ પડશે,

તલમાં છે તેલ તેથી પીલાવું જ પડશે....

આપણાં જ રિઝલ્ટો આંખ સામે આવશે,

આવે તે સ્વીકારી તો દુનિયા આથમશે.

અપમાન દેનાર નિજશક્તિ આપશે,

સમજીને શમાનાર કરમ ખપાવશે...

(પા.૯૪)

જેવું તને જોઈએ છે તેવું પહેલાં આપજે,

જેવાં ફળ ચાખવાં છે એવા બીજ રોપજે.

કેરી તારે ખાવી હોય તો આંબલા તું રોપજે,

કાયા કેરી ધરતીમાંથી દ્વેષ હિંસા નિંદજે....

જેણે ઝેર પાયા તેને દીધા જેણે આશીર્વાદ,

ચૂકતે હિસાબ દઈ છૂટી ગયા વીતરાગ.

‘ભોગવે છે તેની ભૂલ’ અંતરમાં ઘૂંટજે,

‘એડજસ્ટ એવરીવ્હેર’, અથડામણથી છૂટજે....

(૯૫) ઝેર પચાવી કરુણા છાંટી

ઝેર પચાવી કરુણા છાંટી, અમૃત પાયે કોણ ?

તે ‘દાદા’, તે ‘દાદા’, તે ‘દાદા ભગવાન’.

ચારે ખૂણે લુખ્ખાં-સુક્કાં ક્ષેત્રાકાર-આત્મા,

વણખેડાયાં ખેતરમાં બીજ-ખાતર-જળ સિંચ્યાં.

આંબા ઉગાડી, રસકસ બક્ષી, રક્ષક બનિયા કોણ ? - તે ‘દાદા’ ....

ભીખને બાળી, દુઃખને ટાળી, સુખને આપે કોણ ? - તે ‘દાદા’ ....

ભગ્ન અહમ્નાં ઘાવો ઉપર પ્રેમલ વર્ષાધાર,

દ્રષ્ટિ-ધાવણથી પિવડાવી જ્ઞાન-સિંચન રસધાર.

‘ડિપ્રેશન’ ઓગાળી, થાબડી, હસતાં કરતાં કોણ ? - તે ‘દાદા’ ....

મન-મળ કાઢી, ચિત્તશુદ્ધિ કરી, મારગ દર્શક કોણ ? - તે ‘દાદા’ ....

જામ થયેલા કષાય - ‘ટ્રાફિક’ સઘળે ‘રેડ સિગ્નલ’,

(પા.૯૫)

‘ઑબ્ઝરવેટર’ ને ‘કંટ્રોલર’ મળતાં ‘ગ્રિન ચેનલ’.

દોષો કાપી, અટકણ ભાંગી, રસ્તે ચઢાવે કોણ ? - તે ‘દાદા’ ....

ભવરણ, મૃગજળ, જંગલ, ઝાડી, પાર કરાવે કોણ ? - તે ‘દાદા’ ....

જુદા જુદા પ્રાકૃત બગીચા, નર-નારી ફૂલ ચૂંટ્યાં,

ચૂંટિયું ભરી ભૂલ-કચરા કાઢી ઉછેર્યા આત્મા.

પુષ્પોમાંથી પરાગ કાઢી, અર્ક પમાડે કોણ ? - તે ‘દાદા’ ....

‘રોંગ બિલીફ’ પર, ‘ટ્રૅકટર’ ફેરવી, મોક્ષે લઇ જાય કોણ ?- તે ‘દાદા’ ....

પંચાજ્ઞા એ પોતે ‘દાદા’ બેઠાં જે દિલમાં,

જ્ઞાન સ્વરૂપે અભેદ પ્રાપ્તિ આજ્ઞાધીનતામાં.

‘ઓરિજિનલ’, સ્વ-પ્રતિબોધી, ‘ટેપ’ કરી ગ્યા કોણ ? - તે ‘દાદા’ ....

અક્ષરદેહી, અમ્મર સ્વશ્રી, આતમ સ્પર્શક કોણ ? - તે ‘દાદા’ ....

(૯૬)  ઢમ ઢમ ઢમ ઢમ ઢોલકા વાગે

ઢમ, ઢમ, ઢમ, ઢમ ઢોલકા વાગે,

ઢોલકા વાગે ને મહાત્માઓ આવે,

મહાત્માઓ આવે ને માળા લઈ આવે,

માળા લાવીને મારા ‘દાદા’ને પ્હેરાવે.

‘દાદા’ રે ! તારા મંદિરિયામાંય, ગુરુપૂનમનો મેળો ભરાય.

‘દાદા’ રે ! તારા મંદિરિયામાંય, જનમદિવસનો મેળો ભરાય.

ઢમ, ઢમ, ઢમ, ઢમ ઢોલકા વાગે,

(પા.૯૬)

ઢોલકા વાગે ને જિજ્ઞાસુઓ આવે,

મહાત્માઓ સંગાથે ત્રિમંત્રો બોલાવે,

મંત્રો બોલાવે પછી વિધિ કરાવે.

‘દાદા’ રે ! મન-મંદિરિયામાંય, ગુરુપૂનમનો મેળો ભરાય.

ઢમ, ઢમ, ઢમ, ઢમ ઢોલકા વાગે,

વાંકો માલ અહીં સીધો થઈ જાયે,

આડો માલ પણ પાંસરો થાયે,

‘અનાત્મા’થી આતમા છૂટો થઈ જાયે.

‘દાદા’ રે ! લોક-અલોકમાંય, ગુરુપૂનમનો મેળો ભરાય.

ઢમ, ઢમ, ઢમ, ઢમ ઢોલકા વાગે,

ઢમ, ઢમાઢમ, ઢમ, ઢમાઢમ ઢોલકા વાગે,

ઝન, ઝનાઝન, ઝન, ઝનાઝન ઝાંઝરિયાં બાજે,

ખન, ખનાખન, ખન, ખનાખન ખંજરિયા બાજે,

ટન, ટનાટન, ટન, ટનાટન ‘ભમરડા’ સહુ નાચે,

ટમ, ટમાટમ, ટમ, ટમાટમ તારલાયે ગાયે,

ધમ, ધમાધમ, ધમ, ધમાધમ ઘંટનાદ ગાજે,

ભમ, ભમાભમ, ભ્રમ, ભ્રમાભ્રમ વિભ્રાંતિ ભાગે,

ક્રમ, ક્રમાકમ, ક્રમ, ક્રમાક્રમ ‘અક્રમ વિજ્ઞાને’,

આજે ‘દાદાજી’ પૂરા ખીલ્યાં છે,

વીતરાગદર્શન-સન્મુખ થયાં છે,

જન્મજયંતી ને દિવાળીના,

અંદરના દીવડા આપમેળે પ્રગટાય,

અનાદિની અજ્ઞાન અમાસની,

ગુરુકૃપાથી પૂનમ થઈ જાયે,

‘દાદા’ રે! જન્મ-અંજનમાંય, અભેદ આત્માની ઓળખાણ થાય,

‘દાદા’ રે! ઘૂમી ગરબામાંય, ‘રિયલ’ ને ‘રિલેટિવ’ નોખો દેખાય,

‘દાદા’ રે! મોક્ષ-મંજિલમાંય, દેહ અને આત્મા છૂટા પડી જાય.

(પા.૯૭)

(૯૭)  તમારી જ હોય જ્યાં ફરિયાદ

તમારી જ હોય જ્યાં ફરિયાદ, તે રકમું આવે ફરી ફરી યાદ;

નથી સ્થૂળ લેણ-દેણ કંઈ, છતાં છે સૂક્ષ્મ કૈંક હિસાબ.

હિસાબો ચૂકતે કરવાં, ખૂલ્યાં જો સ્મૃતિપટ આવાસ;

‘રકમ’માં ‘શુદ્ધ આત્મા’ છે, પ્રતિક્રમથી અવસ્થા નાશ.

મનોગ્રંથિ જે ફૂટે છે, બહિલાં એવિડન્સોથી;

અહિતકારી છે દુર્બુદ્ધિ, એ સમજો, જ્ઞાનથી શોધી.

મહીં જે સૂક્ષ્મ કર્મો છે, તે ફળ માટે થશે સન્મુખ;

છે કડવું કે મીઠું કૈં પણ, ઉદય કર્મે જો સુખ યા દુઃખ.

મહીંલું અજ્ઞ તે બંધ્યું, ફરી તે જ્ઞાનથી છૂટે;

‘સ્વરૂપ’નાં જ્ઞાનથી ખપશે, ને માયા ‘બાંધશે’ ગૂંચે.

જગતનાં નિંદ્ય કરમોને, હૃદય પસ્તાવો કરી ધોતાં;

મનોવ્યાપારમાં શુદ્ધિ, થતાં સૌ ‘દોષ’ નિર્જરતા.

દીધો જે ધક્કો ફાઈલને, ફરીથી બૂમ પાડી ઊભે;

ને સમભાવે નિકાલ થતાં, તે ખુશ થઈ ક્લેઈમ છોડી દ્યે.

ફરીથી યાદ આવે છે, નક્કી છે રાગ-દ્વેષી ચોંટ;

‘રિલેટિવ’ ડાઘને ભૂંસતાં, ‘રિયલ’માં જૈ પૂરાશે ખોટ.

થતાં પસ્તાવા હાર્ટીલી, બધાં ચીકણાં કરમ ખરશે;

પવિત્રાં સિદ્ધ-મંદિરમાં, અનંતા આત્મગુણ ખીલશે.

બફાયું જે પ્રતિક્રમણે, તે બીજો સહુ ગયાં શેકાઈ;

અખંડ દાદાની યાદીથી, જગતનાં રોગ જાય ભૂલાઈ.

(૯૮) તમે મારું સર્વસ્વ....

(પા.૯૮)

તમે મારું સર્વસ્વ.... તમે મારા સદ્ગુરુ,

તમે મારી પૂજા.... તમોને નમું છું.

કોઈ મારી આંખોથી જુએ તો સમજે.... કયા ભાવોથી હું સમર્પણ કરું છું.

નિર્મળ દ્રષ્ટિએ કૃપાનું પરિણામ.... અભેદ દ્રષ્ટિએ જ્ઞાન પરિણામ,

જીવમાત્ર તરસે ‘આ’ સહજ સ્થિતિ,

કલ્યાણી ભાવાર્થની સફળ મુક્તિ. - તમે મારું....

કિંચિત્ પોતાપણું.... સૂક્ષ્મ અપેક્ષા.... હિંસક સ્પંદનો આંતરે આજ્ઞા,

સર્વે અવસ્થામાં સર્વાંગી દર્શન,

સ્વયંભૂ સાક્ષાત્ સદ્ગુરુ દર્પણ. - તમે મારું....

કોઈ કરે ભક્તિ.... કોઈ માંગે શક્તિ....કોઈ કરશે દર્શન.... કોઈ કરે ઘર્ષણ,

અનાદિ અનંતથી આવું જ ચાલ્યું....

અમૂલ્ય આજ્ઞાઓએ સહજ સુખ સ્થાપ્યું. - તમે મારું....

અખંડ આરાધનની અનન્ય ભક્તિ.... પરમ પુરુષાર્થીઓ વાત્સલ્યમૂર્તિ !

આપ પ્રગટ છો, આપ પ્રત્યક્ષ છો,

આપ જ મારા શુદ્ધાત્મા છો. - તમે મારું....

મોક્ષ સ્વરૂપ ઓ વીતરાગ ભગવાન ! વિશ્વભરનું અહીંથી જ સંધાન,

મતાર્થ ટાળીને દર્શન કરતાં....

ક્ષેત્રાતિત મુક્તિના વીઝા મળતાં. - તમે મારું....

(૯૯) તમે હાલતાં રે, તમે ચાલતાં રે

તમે હાલતાં રે , તમે ચાલતાં રે,

જય દાદાનો બોલજો રે.

થયા ભાદરણ ગામ, દાદા ભગવાન નામ,

જેણે સ્વરૂપ પ્રગટ કીધા રે.

(પા.૯૯)

માથે મુગટ કે કાળી ટોપી એ પહેરતાં રે,

એવાં ધોતી ને કોટમાં લાગતાં દાદા રૂપાળા રે,

એ તો કુમકુમના પગલે, મલકતા ડગલે ધીમા ઉતાવળા ચાલતાં રે.

- જય દાદાનો બોલજો રે...

ક્ષત્રિય કુળમાં ને રતન ગોત્રમાં જન્મ્યા રે,

એ તો ભાગીદારીમાં કોન્ટ્રાક્ટનો ધંધો કરતાં રે,

- થયા ભાદરણ ગામ...

સુરતનાં બાંકડે ને સમી સાંજના ટાણે રે,

એ તો જમી પરવારીને બાંકડે આવીને બેઠાં રે,

પલક વારમાં, બ્રહ્માંડ ધારમાં વિના પાંખે વિચર્યા રે,

- જય દાદાનો બોલજો રે...

ફૂટ્યા ફૂવારા જ્ઞાન તણા રગ રગમાં રે ,

એવો પ્રકાશ પ્રગટ્યો ને બ્રહ્માંડી આવરણ તૂટ્યા રે,

એવા જળમાં ને સ્થળમાં, આકાશ-પાતાળમાં જ્ઞાન-દર્શન થઇ પહોચ્યાં રે,

- જય દાદાનો બોલજો રે...

સંસારી જાળમાં ને વિપરીત કાળમાં પ્રગટ્યા રે,

એવા મુક્તિના મારગે જ્ઞાનના દીવડા પ્રગટ્યા રે,

એ તો આખા મલકમાં, અક્રમ ઝલકમાં દાદા ભગવાન થઇ વિચર્યા રે.

- જય દાદાનો બોલજો રે...

(૧૦૦) તરછોડથી આ દુનિયામાં

તરછોડથી આ દુનિયામાં,

બંધાય છે અંતરાય કરમ.

સામે છતાં ના ભોગવાતાં,

(પા.૧૦૦)

ખાણું-પીણું હાય ! કરમ.

નિશ્ચેતન યા ચેતન પુદ્ગલ,

સામાં મળતાં છટ્ છટ્ કરીયું;

આભડછેટાં તિર્-રસકારે,

આવ્યું ત્યારે ઠેબું દીધું.

અક્કડું અહમ્ વિરોધતાં,

ફેંકી દ્યે વ્યવહાર ધરમ;

વીજળીક વાણી ને ટેન્શનમાં,

બાંધે જાતે વેર ગંઠમ. -તરછોડથી....

પાંચેય ઇન્દ્રિય ગત ઉપયોગે,

જ્યાં છે ખોડ તે અશુભ કરમ ફળ;

ચક્ષુ-વાણી કર્ણેન્દ્રિય ને,

દૂરઉપયોગે શિક્ષા મળી ગણ;

અપધ્યાન ચિત્ત-મન-બુદ્ધિનાં,

ડખાં-ડખલિયાં રૂપી ઘર્ષણ;

નિજ આત્મશક્તિ રૂંધાતા,

અહમ્ ગૂંચાવે સંઘર્ષણ. -તરછોડથી...

અપની ભૂલ હૈ, ખુદ કી હિસાબી,

જવાબ પરથી રકમને શોધો;

બે-ધારી તલવાર છે વિષમી,

ડંખે છે એ ભૂલ પર સોચો.

સાચાં હૃદય પ્રાયશ્ચિત્તે,

સંધાય છે મનનાં મિલન;

બીજાંને સુખ જ આપવાથી,

ચોખ્ખી આપણી હૃદયકલમ. -તરછોડથી....

(પા.૧૦૧)

(૧૦૧) તારા દર્શનના દીવાના

તારા દર્શનના દીવાના,

તારી મસ્તીમાં મસ્તાના,

અમને પારકા ના માનો, માનો પોતાનાં.

તારે ખોળે તો રમવાનાં,

વાતો દિલડાંની કહેવાનાં,

અમને પારકા ના માનો, માનો પોતાનાં.

અમે નાનેરાં બાળ, ‘દાદા’ લેજો રે સંભાળ;

એવો વરસાવો પ્યાર, જાણે અમૃતની ધાર.

તારે આંગણિયે રમવાનાં,

પાછળ પાછળ તો ફરવાનાં. - અમને પારકા...

ભલે ફાટે ધરા, કે ભલે તૂટે ગગન;

ના હઠવું જરા, તારી લાગી રે લગન.

ડગલાં ધીમાં તો ભરવાનાં,

તોયે પાછાં નહીં પડવાનાં.- અમને પારકા...

મારા કાલા છે બોલ, ‘દાદા’ કરજો રે તોલ;

દઈને દર્શન સહુને, દ્વાર હૃુદિયાનાં ખોલ.

ચરણો પકડી તો લેવાનાં,

તમારે માથે રે પડવાનાં,

અમે તમને નહીં છોડવાનાં. - અમને પારકા...

(૧૦૨) તારી એક એક પળ જાય લાખની

તારી એક એક પળ જાય લાખની,

તું તો પૂજા રે કરી લે સીમંધરની,

વાત માની લે આ દાદા ભગવાનની... તું તો...

(પા.૧૦૨)

મોંઘો મનુષ્ય અવતાર, નહીં આવે વારંવાર,

મોડું કરીશના લગાર, જ્ઞાન પામી લે એકવાર,

નહીં તો જીંદગી થઈ જાશે ખાખની... તું તો...

તારા અહંકારને મેલ, મૂકી મીંડુ-ચોકડી મેલ,

આ છે વ્યવસ્થિતનો ખેલ, તારું કર્તાપણું મેલ.

શીદને પાઘડી પહેરે છે અભિમાનની... તું તો...

અહીંયા ફોડ બધાના થાય, અહિંયા ખરા ખુલાસા થાય,

તારા મનનું સમાધાન થાય, ઊંચો વ્યવહાર પણ બંધાય,

જોજે જંજીરો ના પડે અંતરાયની... તું તો...

અહીંયા આઘોપાછો ના જઈશ, નહીં તો ચોક્કસ પડી જઈશ,

કોઈને પૂછવા તો ના જઈશ, ક્યાંયનો ક્યાંય નીકળી જઈશ,

આંગળી પકડી રાખજે પૂજ્ય દાદાની... તું તો...

(૧૦૩) તું રંગાઇ જાને રંગમાં

તું રંગાઈ જાને રંગમાં,

સીમંધર સ્વામીના સંગમાં,

મારા દાદા તણા સત્સંગમાં.

કાલે પાળીશું, પછીથી પાળીશું, દાદા તણી આજ્ઞા (મારા)

સમય ખૂટશે જીવન કેરો, (૨) ક્યારે જાશે તું સત્સંગમાં ...

મહાત્મા જાણે કે ઘણો સમય છે, પાળીશું પાંચ આજ્ઞા (પછી)

પીડા ઊપજશે પુદ્ગલ કેરી, (૨) રૂંવે રૂંવે તારા અંગમાં ...

રંગ-રાગમાં જીવો ફસાયા, રહી જાશે આમનું આમ (બધું)

જ્ઞાનની વાતો જ્યારે સાંભળો, (૨) ઊડાડશો નહીં વ્યંગમાં ...

કાલે પાકશે, પછીથી પાકશે, જ્ઞાનીઓની લંગાર (એવાં)

એવાં મનસૂબે બેસી રહો ના, (૨) પડી રહ્યા શું પલંગમાં .....

(પા.૧૦૩)

ભાવના ભાવો જગત કલ્યાણની, જગતનાં જીવો તમામ (આ)

અણુ-પરમાણુ બ્રહ્માંડી જીવો, (૨) રંગાઈ જાવો દાદા રંગમાં ....

જ્યાં મળે ત્યાં પામી લેજે, સ્વરૂપ આતમ રામ (તારું)

ટાણે આવ્યું તે વધાવી લે જે, પડ્યું રહેશે તારા સંગમાં ....

કોણ આપે જ્ઞાન, કેવું રે આપે, એવું વિચારે તમામ (જીવો)

જ્ઞાન પડ્યું છે એમ ક્યાં રસ્તામાં, સાધુઓ શોધે છે જંગલમાં ....

સ્વામી સીમંધર પ્રભુના ચરણે, સમર્પણ કરી જાવ (તમે)

અક્રમની આ એક ઝલકથી, પીડા રહેશે નહીં તારા અંગમાં .....

(૧૦૪) ત્રિમંદિરે પ્રાણપ્રતિષ્ઠા,

ત્રિમંદિરે પ્રાણપ્રતિષ્ઠા,

આવો, આવો, દેવી-દેવો. (૨)

તેત્રીસ કોટિ દેવી-દેવો ભરતક્ષેત્રે પધારો,

ત્રણેવ પ્રભુની પ્રાણપ્રતિષ્ઠા ત્રિમંદિરે ઉજવાય.

વીતરાગ શાસન દેવી-દેવો, પ્રાણપ્રતિષ્ઠે પધારો (૨),

નિષ્પક્ષપાતી શાસન દેવો, પ્રાણપ્રતિષ્ઠે પધારો (૨).

(હો) તેત્રીસ કોટિ દેવી-દેવો (૨) ભરતક્ષેત્રે પધારો....

સ્વામી સીમંધર વિદેહથી પધારે, પ્રભુની ભવ્ય ભરતયાત્રા (૨),

શ્રીકૃષ્ણ, શીવશક્તિ સાથમાં સોહાયે, દેવી-દેવો વધાવે (૨),

(હો) તેત્રીસ કોટિ દેવી-દેવો (૨) ભરતક્ષેત્રે પધારો....

યોગેશ્વર શ્રીકૃષ્ણ બીરાજે, સંગે શ્રીનાથજી (૨),

સાથમાં તીરુપતી બાલાજી છે, શીવ કલ્યાણી સ્થપાય (૨),

(હો) તેત્રીસ કોટિ દેવી-દેવો (૨) ભરતક્ષેત્રે પધારો....

અભેદ ભાવના ત્રિપક્ષની અહીં, હૃદય દાદાશ્રીનું (૨),

ધર્મનો પાયો, ઐક્યે સધાય, વિશ્વે શાંતિ પમાય (૨),

(હો) તેત્રીસ કોટિ દેવી-દેવો (૨) ભરતક્ષેત્રે પધારો....

ત્રિમંદિરે પ્રાણપ્રતિષ્ઠા,

(પા.૧૦૪)

આવો, આવો, દેવી-દેવો (૨)

આવો સીમંધર સ્વામી....(૨)

આવો આવો મારા સ્વામી....(૪)

(૧૦૫) દર્શનથી થાય શાંતિ અપાર

દર્શનથી થાય શાંતિ અપાર !

હો... દાદા ભગવાનના અસીમ જય જયકાર.

નયનોમાંથી અમી વરસે છે,

અંતરના સહુ તાપ હરે છે,

કરુણાની વરસાવે ધાર. ... દાદા ભગવાનના....

‘જ્ઞાન’ તણી કરતાં એ લહાણી,

બોલે અગમ-નિગમની વાણી,

‘જ્ઞાન’તણી મૂર્તિ સાક્ષાત્. ... દાદા ભગવાનના....

નથી કંઈ કરવું, નથી કંઈ તજવું,

પોતાનાં આત્માને ભજવું,

આપે સમજણ એ કલદાર. ... દાદા ભગવાનના....

અંતર-આત્મા સહુનો શુદ્ધ છે,

આવરણોથી લાગે અબુધ છે,

માટે ‘જ્ઞાની’નું શરણું સ્વીકાર. ... દાદા ભગવાનના....

આવરણો સહુ દૂર કરી દેશે,

શુદ્ધાત્મા અંતરમાં પ્રગટશે,

શ્રી વંદન કર વારંવાર. ... દાદા ભગવાનના....

ચઉદ લખેણાં સ્થરને ભેદી,

તોડી નાખે ભવની બેડી,

મહિમા એનો અપરંપાર. ... દાદા ભગવાનના....

પંચ આજ્ઞામાં કાયમ રહેજે,

આતમ-સુખ જ મળશે સહેજે,

કીર્તનમાં બન એકાકાર. ... દાદા ભગવાનના....

(પા.૧૦૫)

(૧૦૬) દરશન દેજો અમને આશાપુરા મા

દરશન દેજો અમને આશાપુરા મા,

સુણજો દીલની વિનંત મા.

પ્રાકૃતિક સહજતા ને શક્તિ ઊભારજો,

દીન હીન, દયામણાં જીવતર ઊદ્ધારજો,

મધુરપ મીઠાશ ફેલાવો વિશ્વમાં. - દરશન...

આપનાં કાયદા તોડ્યા હોય ભૂલથી,

માફ કરજો માતાજી શીખવ્યું અનુભવથી,

અવગણ કાઢજો દાસાનુદાસનાં. - દરશન...

મનો - વચન - દેહબળ સર્વાંગી ખીલાવજો,

જગત કલ્યાણકારી, શુદ્ધ દશા બક્ષજો,

વિશ્વ સમેટાઈ જાય સાચી સમજણમાં. - દરશન...

વાસનાઓ વિલય થાશે માતૃભક્તિ નૂરમાં,

કષાયો એ મોળાં પડે પવિત્રાઈ પૂરમાં,

દિવ્યદ્રષ્ટિ પ્રગટ કરો સહજ કેવળજ્ઞાનમાં. - દરશન...

આશાનાં પૂર આજે ઊમટ્યાં છે ઊરમાં,

ઊર્મિઓ મસ્ત બની ભક્તિની ધૂનમાં,

આત્મા જાણે વ્યક્ત થઈ ઘુમ્યો બ્રહ્માંડમાં. - દરશન...

આંજણ આંજી દીયો દ્રષ્ટિ નિર્દોષનાં,

નિજદોષ ક્ષય કરો અ-ક્ષય બોધમાં,

અંધારા ભેદાઈ જાય દીપકની જ્યોતમાં. - દરશન...

કડવી-મીઠી ફાઈલમાં યે રહે અમને સમતા,

આત્મભાવે વિશ્વ સંગે હો જો નિઃસંગતા,

દિવ્યચક્ષુ ઉપયોગે સિદ્ધ હો અભેદતા. - દરશન...

(પા.૧૦૬)

પ્રકૃતિથી પાર કરો, છેલ્લી હૃદય ઝંખના,

મહામુક્ત દશા આપો, જાગૃત સત્સંગમાં,

આયખું નિર્જરાવો નિઃષ્કંપ સમાધમાં. - દરશન...

સત્યનિષ્ઠ ભક્તિથી અહંકાર ઓગળે,

વીતરાગ સન્મુખે, પાણો યે પીગળે,

મમ્કાર મીટી જાય, ચેતન વિજ્ઞાનમાં. - દરશન...

માનતા માને તેને સહયોગ આપજો,

પ્રત્યક્ષ દર્શનનો સંયોગ લાવજો,

જીવાત્માનાં ત્રિકરણ રાખજો દુરસ્તમાં. - દરશન...

આશા પુરી કરે, એનું નામ આશાપુરા,

દુનિયામાં ભટકંતા મનુષ્યો છે અધૂરા,

શ્રદ્ધા છે શૂન્યથી લઈ જજો પૂર્ણમાં. - દરશન...

કચ્છનાં રણમાં વીરડો માતાનો મઢ,

ભક્તોના આત્મા ઠારો, સામુહિક દાદા સંઘ,

આશીર્વાદે આશાપુરા સચ્ચિદાનંદમાં. - દરશન...

(૧૦૭) દાદા અમારા પરમેશ્વર

‘દાદા’ અમારા પરમેશ્વર ને, ‘દાદા’ અમારા પ્રાણ,

અનંત કાળથી ઊભા ‘દાદા’, સ્વીકારો પ્રણામ.

રત્નત્રયની શોધમાં ભટકી, માંડ મળી દુકાન,

હવે કરું જો ભાવતાલ તો, કોણ ધરે સુકાન ?

અંધારાને દૂર કરીને આપો ‘સ્વરૂપજ્ઞાન’. અનંત કાળથી....

ના કોઈ અહીંયા ભેદભાવ છે, નિર્ધન કે ધનવાન,

ના કોઈ અહીંયા હિન્દુસ્તાન કે, ના કોઈ પાકિસ્તાન.

દોડો, દોડો, લઈ લો, લઈ લો, ખુલ્લી આ દુકાન. અનંત કાળથી....

‘દાદા’ આપે અલભ્ય ‘ટૉનિક’, ગજબ કરે નિદાન,

‘અક્રમમાર્ગ’ની ‘ટ્રિટમૅન્ટ’થી, ઊકલે ગૂંચ તમામ.

પાંચ આજ્ઞાઓ ‘દાદા’ કેરી કાઢી નાખે કામ. અનંત કાળથી....

(પા.૧૦૭)

અંત સમયને માટે ‘દાદા’, માગું છું વરદાન,

જો જો ‘દાદા’ નહીં આવો તો, મચી જશે તોફાન.

‘દાદા, દાદા’ કરતાં મારા નીકળે અંતિમ પ્રાણ. અનંત કાળથી....

અમે તમારા ગૌતમસ્વામી, તમે વીર વર્ધમાન,

અમે તમારા નરસિંહ મહેતા, તમે અમારા શ્યામ.

અમે તમારા હનુમાન ને તમે અમારા રામ. અનંત કાળથી....

નાનાં બોલો, મોટાં બોલો, બોલો સૌ મહેમાન,

આવો સાથે મળીને બોલો, જય ‘દાદા ભગવાન’.

જય ‘દાદા ભગવાન’ બોલો, જય ‘દાદા ભગવાન’. અનંત કાળથી....

(૧૦૮) દાદા આપે છે કેવળજ્ઞાન

‘દાદા’ આપે છે કેવળજ્ઞાન જ,

પણ પૂરેપૂરું પચતું નથી !

ને પૂરવનાં પાપ કેવા ચીકણાં,

કે દુનિયામાં યે જચતું નથી.

મન-વચ-કાયાવસ્થા માત્ર કુદરતી રચના,

જેવું દ્રવ્ય તેવાં ભાવો, જાણી જો ત્રિ-શમણાં.

જેની જેવી છે ગાંઠ તેવો ઉદ્યમ,

ચિત્ત ચોંટ્યું ત્યાંથી ખસતું નથી.

જેવું દર્શન છે તેવું તેનું જ્ઞાન જ,

લશ્કર કષાયે વસ્તુ-બંધી.

વિકલ્પોથી આ સંસારે પડ્યું ઊભવું,

ગોઠવી દેવાં સહુ વિકલ્પો સહુને સુખરૂપ થાવું.

રહ્યું સંકલ્પે શુદ્ધ આત્મજ્ઞાન જ,

સિદ્ધ-સ્તુતિ ધ્યાન તૂટતું નથી.

ત્રણ કરણો વ્હોરાવ્યાં જ્ઞાની ચરણે,

(પા.૧૦૮)

કરમ નિકાલી નડતું નથી.

(૧૦૯) દાદા આવ્યા રે આવ્યા

દાદા આવ્યા રે આવ્યા, આ અક્રમ વિજ્ઞાનવાળા,

અરે ! એક દો તીન નહીં, આ તો પાંચ-પાંચ આજ્ઞાવાળા.

આવ્યું મહાત્માઓનું આ ટોળું,

સર્વ અવસ્થા સમાધિવાળું,

કોઈ મારે કરે કે ગાળો પણ દે,

તોયે બદલેના (૨) એના મનના ભાવો ભાવો... દાદા આવ્યા રે....

એક અવતારી પદની પ્રાપ્તિ,

વર્તમાને છે આ એક જ ઉપકારી,

એનું સ્વરૂપ દીઠું મહાપદ ઊભું કીધું,

દાદાએ સંધાવ્યો, દાદાનો સાંધો સીમંધરની સંગે સંગે.. દાદા આવ્યા રે...

દાદા આવ્યા રે આવ્યા, એ તો કાળી ટોપીવાળા.

દાદા આવ્યા રે આવ્યા, એ તો મામાચી પોળવાળા,

દાદા આવ્યા રે આવ્યા મોક્ષની ગેરંટીવાળા. દાદા આવ્યા રે...

(૧૧૦) દાદા દાદા બોલું અને નિજાત્મા

દાદા, દાદા બોલું અને નિજાત્મા જ મહેંકે,

અનંત પરદેશી આવરણો તૂટે. - ‘દાદા, દાદા’....

નિર્જરે સ્થૂળ મન, પરમાણુ નિકાલી જ;

ભાવ અ-મન સમૃદ્ધિ, ત્રિકાળ અબાધિત્.

સત્સંગ પ્રતિબોધે, પ્રત્યેક સમયે,

રૂપાતીત સૌરભ, હાજરીથી બહેકે. - ‘દાદા, દાદા’....

જેનું ઠર્યું અંતર, બીજાંને યે ઠારે;

ચડે નહીં છાક તેઓ, અનેકોને તારે.

(પા.૧૦૯)

મોક્ષ સ્વરૂપ ‘દાદા’, ખુમારી જો સહેજે,

છેલ્લો જ્ઞાન અવતાર, નાટકને સમજે. - ‘દાદા, દાદા’....

દેવલોક ઝંખે છે, સત્સંગ કાયમ;

મનુષ્યોને ફુરસદ, હોય નહીં કાયમ.

બ્રહ્માંડે ‘જ્ઞાની’ પોતે પરમાણુ ફેંકે,

વિચક્ષણ જીજ્ઞાસુ, ‘દાદા’ને ઓળખે. - ‘દાદા, દાદા’....

આંખોએ માનેલું, નજદીક-છેટે;

‘જ્ઞાની’ ઓળખાવે પછી જાવું નહીં દૂરે.

ભગવાન પોતે બેઠાં મંદિર સિદ્ધે,

કાયમ સમાધિ છે જ્ઞાન સ્વરૂપે. - ‘દાદા, દાદા’....

‘પરકાયા પરવેશ’ વાંચેલું પૂર્વે;

અહીંયા તો પ્રત્યક્ષ, ‘દાદા’ કવિ કલમે.

અચરજ દેખે તેથી નવનીત કે’ છે,

પહેલાં કોણ સૂણતું’તું ગાયકની ટેં ટેં. - ‘દાદા, દાદા’....

ગમ્મે ત્યાંથી ગાશું તોયે ‘દાદાજી’ પોંખે,

ગમ્મે ત્યારે ગાશું તોયે ‘દાદાજી’ પોંખે,

આપણાં પદો જ એવાં સમો લાગે લેખે. - ‘દાદા, દાદા’....

(૧૧૧) દાદા દૂર છતાં પાસે લાગે છે

દાદા દૂર છતાં પાસે લાગે છે,

‘જય સચ્ચિદાનંદ’ મંત્રના પુષ્પોની અવિચ્છિન્ન માળા પહેરાવે છે.

ઊઠતાં ને બેસતાં ફાઈલોની ગૂંચમાં,

લૌકિક સંબંધોની મૂંઝવણની મૂઢતામાં;

સૂક્ષ્મરૂપે આવી પ્રકાશે છે,

ગૂઢ ચાવિયુંથી તાળાં ઊઘાડે છે....

(પા.૧૧૦)

જળથી જે દૂર મૂકી મછલી શી દશા મારી,

આવે ન ચેન પલ છીન કટે ભારી;

ત્યારે દરિયાવ દિલમાં ઝબોળે છે,

અને શાંતિ અનુપમ પમાડે છે....

એની યાદમાં ગૂંથાય જે ભક્તિમાળ નિશદિન,

ફોરમ પહોંચે છે એના આતમ્ને મંદિર;

પોતે પહેરીને અમને પહેરાવે છે,

અણવિકસિત કળીઓ ખિલાવે છે....

સર્વાત્માના શુદ્ધ સ્ફટિક સમા આયનામાં,

જ્યારે ચાહું ત્યારે જોઈ લઉં છું.

ગરદન ઝુકાવીને મારા જ હૃદિયામાં,

દાદાજીનાં દરશન કરી લઉં છું.

વ્યાપક ને વ્યવસ્થિત ખોળે છે,

દિવ્યચક્ષુ એની લ્હાણી ઢોળે છે....

(૧૧૨) દાદા ભગવાન આપ અમારા

‘દાદા ભગવન્’ આપ અમારા, અંતિમ તારણહાર.

આતમભક્તિ પ્રેમલક્ષણા,

ઉતારશે ભવપાર. ... ‘દાદા ભગવન્’....

દુનિયાના કાનૂન તોડ્યાથી, ભમતા ગુનેગાર,

મોક્ષાર્થે સિદ્ધ-કાનૂન મૂળભૂત, ‘દાદા’ને સંભાર.

ભરપટ્ટે મહીં મોક્ષ જ ખુલ્લક,

પ્રગટાવો સત્ધાર.

પાપો ભસ્મક સામાયિકથી,

ઉજાશો અંધકાર. ... ‘દાદા ભગવન્’....

(પા.૧૧૧)

કાળું નાણું કામ ન આવ્યું, ‘અક્રમ’ની ‘લિફ્ટે’,

પુણ્યૈથી ‘ટિકિટ’ મળે છે, અણમોલી ‘ગિફ્ટે’.

મન-વચ-કાયા સોંપ્યા તમને,

છોડાવો જંજાળ.

‘દાદા’ પાસે ખુલ્લાં કેવળ,

પંચાજ્ઞા સંસ્કાર. ... ‘દાદા ભગવન્’....

આપનું પદ હું ગાઉં છું ત્યારે દેખું છું સન્મુખ,

‘ગાયક’ને ખુદ જોનારો હું, આધ્યાત્મ અભિમુખ.

આને શું કહેવાય ? હે ‘દાદા’,

મુક્તક માયાજાળ.

નિદિધ્યાસન સ્હેજાસ્હેજે,

કેવળસુખ અપાર. ... ‘દાદા ભગવન્’....

નથી ફરવું હવે કોઈ ગતિમાં, જાવું સિદ્ધક્ષેત્રે,

પરમાણુનો સ્પર્શ ન ખપતો, ‘નિશ્ચય’ દ્રઢ જ છે.

‘દાદા’ની પ્રત્યક્ષ કૃપાથી,

ચોક્કસ બેડા પાર.

જીવનચક્કર પૂરું થાતાં,

અંતિમ અ-સંસાર. ... ‘દાદા ભગવન્’....

(૧૧૩) દાદા ભગવાન છે, દાદા ભગવાન છે

દાદા ભગવાન છે, દાદા ભગવાન છે,

વીતરાગી વેલનું મોક્ષધામ ફૂલ,

(પા.૧૧૨)

અંબાલાલ મેં રે, દાદા ભગવાન છે, દાદા ભગવાન છે.

દાદા ઋષભદેવ, દાદા ઋષભદેવ,

ધરમ-મરમનું આદિ મૂળ,

અંબાલાલ મેં રે, દાદા ભગવાન છે, દાદા ભગવાન છે.

અજીતનાથ છે, અજીતનાથ છે,

‘અરિહંતાણં’ પુરુષનું નૂર,

અંબાલાલ મેં રે, દાદા ભગવાન છે, દાદા ભગવાન છે.

સંભવનાથ છે, સંભવનાથ છે,

‘સિદ્ધ સ્વરૂપ’ના સ્વર્ગીય સૂર,

અંબાલાલ મેં રે, દાદા ભગવાન છે, દાદા ભગવાન છે.

અભિનંદન છે, અભિનંદન છે,

‘આચારે’ એનાં ધસમસતાં પૂર,

અંબાલાલ મેં રે, દાદા ભગવાન છે, દાદા ભગવાન છે.

સુમતિનાથ છે, સુમતિનાથ છે,

‘સાધક’ ને સુમતિ અનુકૂળ,

(પા.૧૧૩)

અંબાલાલ મેં રે, દાદા ભગવાન છે, દાદા ભગવાન છે.

પદ્મપ્રભ છે, પદ્મપ્રભ છે,

‘પ્રશાંત મુદ્રા’નું પદ્મભૂષણ,

અંબાલાલ મેં રે, દાદા ભગવાન છે, દાદા ભગવાન છે.

સુપાર્શ્વનાથ છે, સુપાર્શ્વનાથ છે,

સાતેય વારનું ‘સમ્યક્ પુણ્ય’,

અંબાલાલ મેં રે, દાદા ભગવાન છે, દાદા ભગવાન છે.

ચંદ્રપ્રભ છે, ચંદ્રપ્રભ છે,

‘પૂરણ-ચંદર’ના રશ્મિ પ્રચુર,

અંબાલાલ મેં રે, દાદા ભગવાન છે, દાદા ભગવાન છે.

પુષ્પદન્ત છે, પુષ્પદન્ત છે,

‘હાસ્ય’નું હિમ નિત વરસે શુકલ,

અંબાલાલ મેં રે, દાદા ભગવાન છે, દાદા ભગવાન છે.

શીતળનાથ છે, શીતળનાથ છે,

‘સર્વાત્મ’ પામો શીતળ સંવર,

અંબાલાલ મેં રે, દાદા ભગવાન છે, દાદા ભગવાન છે.

શ્રેયાંસનાથ છે, શ્રેયાંસનાથ છે,

‘જ્યોતિ’ ઠેલે અંધારા દૂર,

અંબાલાલ મેં રે, દાદા ભગવાન છે, દાદા ભગવાન છે.

વાસુપૂજ્ય છે, વાસુપૂજ્ય છે,

‘પૂજન’માં વેર્યાં શુદ્ધ ભાવ ફૂલ,

અંબાલાલ મેં રે, દાદા ભગવાન છે, દાદા ભગવાન છે.

વિમલનાથ છે, વિમલનાથ છે,

ભક્તોના વિનયે ભગવાન પ્રફુલ્લ,

અંબાલાલ મેં રે, દાદા ભગવાન છે, દાદા ભગવાન છે.

અનંતનાથ છે, અનંતનાથ છે,

‘અસંગ’ અનંત, ભેદ ભરપૂર,

અંબાલાલ મેં રે, દાદા ભગવાન છે, દાદા ભગવાન છે.

ધર્મનાથ છે, ધર્મનાથ છે

‘મહાનિર્જરા’ સત્ય ધર્મ દસ્તૂર,

અંબાલાલ મેં રે, દાદા ભગવાન છે, દાદા ભગવાન છે.

શાંતિનાથ છે, શાંતિનાથ છે,

‘નિર્મળ’ ચિત્ત શાંતિ વિના બધું ધૂળ,

અંબાલાલ મેં રે, દાદા ભગવાન છે, દાદા ભગવાન છે.

કુન્થુનાથ છે, કુન્થુનાથ છે,

કિન્નર-ગાંધર્વો એના ‘ગુણ’માં મશગૂલ,

અંબાલાલ મેં રે, દાદા ભગવાન છે, દાદા ભગવાન છે.

અરહનાથ છે, અરહનાથ છે,

‘સ્વ’ની સમાધિમાં સાગર આતુર,

અંબાલાલ મેં રે, દાદા ભગવાન છે, દાદા ભગવાન છે.

મલ્લિનાથ છે, મલ્લિનાથ છે,

‘મોતી’ને મન સાગર મંજૂર,

(પા.૧૧૪)

અંબાલાલ મેં રે, દાદા ભગવાન છે, દાદા ભગવાન છે.

મુનિસુવ્રત છે, મુનિસુવ્રત છે,

‘સાધ્ય-સાધક’નું સંયોગી વર્તુળ,

અંબાલાલ મેં રે, દાદા ભગવાન છે, દાદા ભગવાન છે.

નમીનાથ છે, નમીનાથ છે,

નિજ સ્વરૂપીને મોક્ષ નથી દૂર,

અંબાલાલ મેં રે, દાદા ભગવાન છે, દાદા ભગવાન છે.

નેમિનાથ છે, નેમિનાથ છે

નિત્યે ખમાવે ભાવથી રાજુલ,

અંબાલાલ મેં રે, દાદા ભગવાન છે, દાદા ભગવાન છે.

પાર્શ્વનાથ છે, પાર્શ્વનાથ છે,

જાગૃતિ ઝંખ્યે આંખ્યું આતુર,

અંબાલાલ મેં રે, દાદા ભગવાન છે, દાદા ભગવાન છે.

ચરમ તીર્થંકર મહાવીર ‘વીર’ છે,

ચૌદ લોકી માપ ટૂંકાં, જ્ઞાની અતુલ,

અંબાલાલ મેં રે, દાદા ભગવાન છે, દાદા ભગવાન છે.

નિમિત્ત કારણ અંબાલાલ છે,

ઉપાદાન જ્ઞાન-દર્શનનાં ફૂલ,

અંબાલાલ મેં રે, દાદા ભગવાન છે, દાદા ભગવાન છે.

નિમિત્ત નામ ભલે, સાક્ષાત્ ભગવાન છે,

નિમિત્ત-ઉપાદાન સંયોગી મૂળ,

અંબાલાલ મેં રે, દાદા ભગવાન છે, દાદા ભગવાન છે.

ચોવીસ તીર્થંકરનું ભેળું સ્વરૂપ છે,

ભગવાન ભાદરણના વિશ્વે મશહૂર,

અંબાલાલ મેં રે, દાદા ભગવાન છે, દાદા ભગવાન છે.

(૧૧૪) દાદા ભગવાન તમે, જ્યાં હો ત્યાંથી

(પા.૧૧૫)

દાદા ભગવાન તમે, જ્યાં હો ત્યાંથી,

પ્રાણ પૂરવાને વહેલા આવો આવો આવો રે...

વાત્સલ્યમયી નીરુમા, જ્યાં હોય ત્યાંથી...

પ્રાણ પૂરવાને વહેલા આવો આવો આવો રે. દાદા ભગવાન...

દાદા, અગ્નિથી જગ જલી રહ્યું, હો હો...

હવે તો હદ આવી સહેવાની જુઓ,

જગને ઠારવાને, શાંતિ સ્થાપવાને,

હવે તો વહેલા વહેલા આવો આવો આવો રે. દાદા ભગવાન...

દાદા, જગ જીવો ખદબદી રહ્યા, હો હો...

માન, વેર-ઝેર ને અહમ્થી હો,

ઊંધી મતિ કાપવા, સમ્યક્ દ્રષ્ટિ આપવા,

હવે તો વહેલા વહેલા આવો આવો આવો રે. દાદા ભગવાન...

દાદા, ધરતી ભરતક્ષેત્રની, હો હો...

જ્ઞાનવૃષ્ટિ ઝંખી રહી,

તમારી ભાવનાને, પૂર્ણતા બક્ષવાને,

અડાલજ વહેલા વહેલા આવો આવો આવો રે. દાદા ભગવાન...

પક્ષાપક્ષી ધર્મમાં ટાળવાને, હો હો...

ત્રિમંદિરો ઠેર ઠેર સ્થાપવાને,

સીમંધર સીટીમાં જ, ત્રિમંદિર બંધાયું રે,

પ્રાણ પૂરવાને, વહેલા આવો આવો આવો રે. દાદા ભગવાન...

દાદા, એવી પ્રતિષ્ઠા કરજો રે, હો હો...

શાંતિ અહીંથી સદા વિશ્વે વહે,

(પા.૧૧૬)

શીવ-કૃષ્ણ-સીમંધરની, પ્રત્યક્ષ હાજરીમાં,

સાંઈબાબા, પદ્મનાભને, જીવંત કરવા,

અડાલજ ગામે વહેલા આવો આવો આવો રે. દાદા ભગવાન...

જગ તારવાની તમ ભાવના હો હો...

આજે સાકાર થઈ શીઘ્રમાં,

આજે દર્શન દેવા, સહુને શક્તિઓ પૂરવા, (૨)

પવિત્ર તીર્થ સ્થાપવા આવો આવો આવો રે... દાદા ભગવાન...

હવે દાદાશ્રી ઉવાચ : સાંભળો બધા

અડાલજ ગામ તો અમારું રે, હો હો...

ત્રિમંદિર અમે જ બનાવ્યું રે,

આમંત્રણ આપ્યું અમે, પ્રાણ પૂરીશું અમે,

મહાત્માઓ અડાલજ ગામે આવો આવો આવો રે. દાદા ભગવાન...

દાદા ભગવાન, તમે જ્યાં હો ત્યાંથી,

જગ કલ્યાણ કરવા આવો રે..

દાદા ભગવાન તમે, જ્યાં હો ત્યાંથી,

પ્રાણ પૂરવાને વહેલા આવો રે...

વહેલા વહેલા વહેલા વહેલા આવો આવો આવો આવો આવો...

(૧૧૫) દાદા ભગવાન પાસે જાદુ અભેદ

દાદા ભગવાન પાસે જાદુ અભેદ એવા,

સહુ એકરાગ થઈ ગાવે.

ગારો, કાંપ, હીરા, મોતી, ઝરણાં ને સરિતા,

અંતે સાગરમાં એક થાયે.

માનીને માન આપી લોભિયાથી છેતરાય,

સર્વનો અહમ્ પોષી વીતરાગ ચાલી જાય;

(પા.૧૧૭)

છતાં મૌન આશિષે જ્ઞાનબીજ રોપીને,

સહુને મોક્ષમાર્ગે લઈ જાયે. -દાદા....

સડો દીઠો ત્યાંથી કાપે, કડવી દવા અંતે મીઠી,

જગત રોગ કાઢનાર ‘કારણ’ ભસ્મકની સિદ્ધિ;

સર્વસિદ્ધ ઊપાદાન, નાડી જોઈને નિદાન,

મોહગાંઠ ઝરી ખરી જાયે. -દાદા....

હળવો ફૂલ સત્સંગ, પાચક ને પુષ્ટિકર,

હસતાં ને રમતાં ‘જ્ઞાન’, અપૂર્વ મુક્તિગર;

વીતરાગ અટપટ ક્ષીણ-મોહ-જીનેશ્વર,

આપ મોક્ષમાળ પહેરાવે. -દાદા....

‘જ્ઞાની’ સત્ પુરુષનાં ચરણ-શરણ એ જ મોક્ષ,

પૂર્ણાપૂર્ણ પ્રાગટ્ય ચૌદલોકી શક્તિ દોસ્ત;

કહ્યું’તું કૃપાળુદેવે ‘શોધી લેજો જ્ઞાની’ તે જ,

‘જ્ઞાન અવતાર’ મોક્ષ આપે. -દાદા....

(૧૧૬) દાદા ભગવાન (૩), બોલો દાદા ભગવાન

‘દાદા ભગવાન’, ‘દાદા ભગવાન’, ‘દાદા ભગવાન’,

બોલો ‘દાદા ભગવાન’.

સચ્ચિદાનંદ, જય સચ્ચિદાનંદ. ‘દાદા ભગવાન’....

અંદર-બાહર નિરોગી,

અ-બંધ પૂર્ણત્વં જ્યોતિ,

સૌમ્ય ગુણી, જય સચ્ચિદાનંદ. ‘દાદા ભગવાન’....

સ્વ-સમયારથી મન-માલક,

ચાર ગતિથી ઉદ્ધારક,

પ્રતાપ ગુણી, જય સચ્ચિદાનંદ. ‘દાદા ભગવાન’....

‘અંબાલાલ’ની જોઈ ‘ફાઈલ’,

જુદી ભાળે દિવ્ય જ ‘સ્ટાઈલ’,

ગંભીર-સ્મિત, જય સચ્ચિદાનંદ. ‘દાદા ભગવાન’....

(પા.૧૧૮)

શેક્યો પાપડ ના ભાંગે,

મ્હારો અહમ્ તે ભાંગે,

અચળ-વિરાટ, જય સચ્ચિદાનંદ. ‘દાદા ભગવાન’....

સર્વે કર્મરહિત સ્વાત્મા,

બ્રહ્માંડી સિદ્ધ-વ્યક્તાત્મા,

ચાર ગતિ ગાયે ગુણગાન. ‘દાદા ભગવાન’....

પંદર ક્ષેત્રજ્ઞા પ્રમેય,

કેવલ કારુણ્યમ્ સ્વયમેવ,

નામીથી ભિન્ન જ મૂળ અનામ. ‘દાદા ભગવાન’....

જગત સ્વભાવે નિરપેક્ષિત,

સિદ્ધ-કારુણ્યમ્ અપ્પાશ્રિત,

જગકલ્યાણક વિહરમાન. ‘દાદા ભગવાન’....

ઇન્દ્રિયોની લગામ છોડી,

મનનાં ઘોડા પર બેઠાં,

કલ્કિ-અવતાર, જય સચ્ચિદાનંદ. ‘દાદા ભગવાન’....

(૧૧૭) દાદા ભગવાન, (૨) હે અક્રમ જ્ઞાનના

‘દાદા ભગવાન’, ‘દાદા ભગવાન’,

હે અક્રમ માર્ગના વિજ્ઞાન,

હે સત્ પુરુષ, મુક્તિદાન.

અંબાલાલથી છૂટા વર્તે, અમૂર્ત મૂળ અનામ,

અભ્યુદય આનુષંગિકથી, મોક્ષ સદેહી ગાન....

ચારે ધામની યાત્રાચરણે, જંગમ તીરથ ધામ,

બાળે પાપ ‘તે’ સામાયિકે, ગંગ પરમ સરવાણ....

આત્મ ધરમ ‘તે’ આદ્ય સ્વધર્મી, અધર્મ પુદ્ગલ ‘નામ’,

દસ લાખ વર્ષે પ્રગટ ભયા ‘તે’ કાઢી લેજો કામ....

(પા.૧૧૯)

સર્વ જીવોમાં અભેદ છે ‘તે’ મોક્ષાર્થે આધાર,

અનંત સૂર્યો નિશ્ચય વંદે વિક્રમ ઉદયમાન....

અનંત ચોવીશી વંદે ત્વં જય સચ્ચિદાનંદ,

‘જ્ઞાનાર્કે’ પરગટ પરમ પદ, અનંત સુખના કંદ....

‘કેવળ આત્મા’ વ્યક્ત પ્રગટ ‘તે’ સર્વોન્નત અવતાર,

નિશ્ચય ‘દાદા’ જગ ઉદ્ધારક, બ્રહ્મ સકલ આધાર....

(૧૧૮) દાદા ભગવાનના પગલાં થયાં ત્યાં

દાદા ભગવાનનાં પગલાં થયાં ત્યાં,

પરમહંસ આત્મન્ નાચે થૈ થૈ છે.

આત્મદીપ પ્રગટ્યા છે નર અને નારના,

વિના દીપમાળાએ દિવાળી થઈ છે....

આવ્યો અલખનો એકલ યાત્રી,

પરિમલ પ્રસારે, પ્રગટ પુરુષાર્થી,

ગુણ ગણતાં તારા, સાંભળે છે રાત્રિ,

જગત બિન્દુ ઝાકળનું સ્વપ્ન છે કે ભ્રાંતિ ?

સત્સંગની આ, ઘડી - બે ઘડીમાં,

કોટિ કોટિ સ્વર્ગની સફર થઈ ગઈ છે....

આતમજ્ઞાનનાં અમી છંટકાર્યા,

જડ ને ચેતનનાં તેજમાં ઝબોળ્યા,

ભાવના અનંતીનાં, ઝરણાં વહાવ્યા,

‘મુક્ત’ સૃષ્ટિનાં સૌ રાહી સજાવ્યા,

કાયા ને માયા બેઉ પડછાયા,

સૃષ્ટિ ભરમની ખૂલી થઈ ગઈ છે....

અંકાશ ભેદી ગોખ બનાવ્યા,

અનુપમ ઓજસનાં સો સો ભાનુ ઝગાવ્યા,

કિરણો આંજીને અંતર આભને નિહાળ્યા,

અવિચલ વ્યવસ્થિત નિરાલંબ આણ્યા,

નિરાગી ઇચ્છકની નિર્-ઇચ્છક આશામાં,

(પા.૧૨૦)

શુદ્ધાત્મ ધ્યેયની ખુમારી મળી છે....

(૧૧૯) દાદા ભગવાનને નમસ્કાર કરું છું

દાદા ભગવાનને નમસ્કાર કરું છું,

જય સચ્ચિદાનંદ મંત્રને રટું છું....

સત્-ચિત્-આનંદ સ્વરૂપે રહું છું,

‘શ્રી સહજાત્મ સ્વરૂપ’માં ભમું છું....

શુદ્ધ આત્માના જાપને જપું છું,

કરુણા ભીની આંખથી રડીને હસું છું....

લૌકિક છતાં યે અલૌકિક ભાવે,

ઘેલો બનીને બ્રહ્માંડમાં ઘૂમું છું....

પરમાણુ માત્રમાં આપને હું જોઉં છું,

દાદા ભગવાનના શરણમાં જીવું છું....

આપની આંખોના અમૃતસાગરમાં,

તરીને ડૂબું છું, ડૂબીને તરું છું....

ભેદબુદ્ધિનો જ્યાં પૂર્ણ વિલય થાય છે,

ત્યાં અભેદ ચેતનનાં ધામમાં રહું છું....

અનંતા જીવની રાશિથી ભરેલા,

સિંધુમાં હું જ ને બિંદુમાં હું જ છું....

અનંતદર્શી શાસ્ત્રની કિતાબોમાં,

કલમ પણ હું જ ને સરસ્વતી હું જ છું....

અંકાશી આવરણના વ્યવસ્થિત શૂન્યના,

સંમેલનમાં હું જ ને વિસર્જનમાં હું જ છું....

ભીડમાં એકાંત એવી સ્વપ્નમયી સૃષ્ટિમાં,

સુણનારો હું જ ને ગાનારો હું જ છું....

(પા.૧૨૧)

પૂર્ણમાંથી પૂર્ણનાં પ્રાણ પામનારા,

સંપૂર્ણ રત્નચિંતામણિ ભજું છું....

શરીર છતાં યે અશરીરી ભાવે,

વિચરે ‘સર્વજ્ઞ’ તેને વંદન કરું છું....

વામન છતાં ય વિરાટમાં ફરું છું,

દાદા ભગવાનની ચરણરજમાં રહું છું....

(૧૨૦) દાદા ભગવાન વિના કશું જ ખપે ન હો

દાદા ભગવાન વિના કશું જ ખપે ન હો,

મુક્તિમાર્ગે, ‘વ્યવસ્થિત’ જે કંઈ હો તે હો.

વ્યવહારે સંકલ્પ-વિકલ્પ કશું ન હો,

સત્સંગ અસંગ વિના નિશ્ચય કંઈ ન હો.

અંતઃકરણ આશયમાં જ્ઞાન વિના કંઈ ન હો,

જગતકલ્યાણ વિના ભાવના કશી ન હો.

નિષ્કામ કરુણા વિના હૃદયાનંદ કંઈ ન હો,

મોક્ષ સ્વરૂપ ધ્યાન વિના સમય-પળ વ્યર્થ ન હો.

આજ્ઞાપાલન વિના ધારણા કશી ન હો,

સત્સંગ અપૂર્વ વિના વ્યવસ્થિત કંઈ ન હો.

જ્ઞાનનેત્રી દિવ્યતાથી ચેતના અભેદ હો,

નિર્દ્વન્દ્વ આત્મરમણ પૂર્ણકામ મોક્ષ હો.

સ્વ-સમય પરમાર્થે જ્ઞાન વિના લક્ષ ન હો,

પુણિયાનું સામાયિક સાધ્ય શ્રેણિક અહો !

(૧૨૧) દાદા મારા આવ્યા’તા

દાદા મારા આવ્યા હતા, અક્રમ ક્રાંતિ લાવ્યા હતા.

દસ લાખ વર્ષે આવ્યા’તા, મોક્ષની ચાવી લાવ્યા હતા.

એ ઋષભદેવ ભગવાન હતા, એ તીર્થંકર ભગવાન હતા,

(પા.૧૨૨)

એ ધર્નુધારી રામ હતા, એ યોગેશ્વર શ્રીકૃષ્ણ હતા.

ગુપ્ત સ્વરૂપે વિચર્યા હતા, જગકલ્યાણે આવ્યા હતા.

ભરતક્ષેત્રે જન્મ્યા હતા, મુક્ત પુરુષ થઈ આવ્યા હતા....

એ બાળકને બહુ ગમતા’તા, એ કાયમ હસતા રહેતા’તા.

એ મીઠી મીઠી વાતો કરતા’તા, દાદા સૌને ગમતા’તા....

એ ખ્રિસ્તીઓના ક્રાઇસ્ટ હતા,પારસીના જરથુષ્ટ હતા.

પરવર-દિગાર આવ્યા હતા,ખુદ ખુદા થઈ આવ્યા’તા.

અલ્લાહ-અકબર આવ્યા’તા,મૌલાના થઈ આવ્યા’તા....

એ વી.આઈ.પી. વીતરાગ હતા, એ જ્ઞાનીનો અવતાર હતા.

ભેદવિજ્ઞાની પ્રગટ્યા’તા, મોક્ષનું લાયસન્સ લાવ્યા’તા.

(૧૨૨) દાદાઈ દીક્ષા લઈ આવ્યા રે

દાદાઈ દીક્ષા લઈ આવ્યા રે... મારા પૂર્ણ ભગવાન. (૨)

દાદાઈ દીક્ષા...

જગત હારીને અમે જીતીયા રે... જીત-હારને જોનાર (૨)

બાળી દીધી કર્મ ગાંસડી,

દાદાએ દીધું અક્રમ જ્ઞાન. (૨) દાદાઈ દીક્ષા...

મન-વચન-કાયાથી નોખું રે... મારું મૂળ મુકામ (૨)

પરમ શાંતિ સાંપડી,

દાદાએ દીધાં મોક્ષના દાન. (૨) દાદાઈ દીક્ષા....

જ્ઞાતપુત્રોને શાંતિ આપજો રે... હૃદે બેસી ભગવાન (૨)

શક્તિ અનંત પૂરી દીધી,

દાદાએ દીધું અક્રમ જ્ઞાન. (૨) દાદાઈ દીક્ષા....

અખંડ બ્રહ્મચર્ય અમે સાધીયું રે.. મારા પૂર્ણ શીલવાન (૨)

વિકારો સહુ મીટીયા,

(પા.૧૨૩)

દાદાએ દીધું શીલદાન. દાદાઈ દીક્ષા....

વીસે વર્તમાને બહુ વ્હાલા છો, મારા સીમંધર ભગવાન (૨)

વર્તમાને અમને તારીયા,

દાદાએ સાંધ્યો મોક્ષતાર. (૨) દાદાઈ દીક્ષા....

અખંડ આનંદ અનુભવે રે... તારા દરશન કરનાર (૨)

ઠારી દીધી અંતર આંતડી,

દાદાએ કર્યા ઠંડાગાર. (૨) દાદાઈ દીક્ષા....

સહજ ક્ષમા વર્તાવજો રે.. મારા કરુણાસાગર (૨)

અમે તો ભૂલોના ડુંગરા,

દાદા તો ભૂલો ભાંગનાર. દાદાઈ દીક્ષા....

જ્ઞેય જાણી સ્વમાં સ્થિર થઉં રે.. મારા જ્ઞાયક ભગવાન(૨)

જ્ઞાતા પદને સ્થાપીયું,

દાદા તો જ્ઞાન અવતાર. (૨) દાદાઈ દીક્ષા....

(૧૨૩) દાદાજીનાં નામનો રે

દાદાજીના નામનો રે, સંગ સત્ લાગ્યો જીવનમાં.

હવે નથી બાહ્યલી પંચાત, રંગ ખરો વ્યાપ્યો ઉમંગમાં.

દાદાનું નામ સૂણી સત્સંગમાં જાતાં,

તે દી મળ્યા વિતરાગ.

હૈયું નથી હાથ મારું કોને કહું વાત,

હવે ઊછળે છે આત્મ ઉલ્લાસ.

અકરમ જ્ઞાનીનો રે, વ્યક્ત આત્મા ભાળ્યો જીવનમાં.

ખીલી ઊઠ્યો મન પરાગ બાગ, અંતરાત્મા ઠરિયો સમજમાં....

જન્માંતર વેડફી સત્સંગમાં જતાં વેંત,

મળ્યા જ્યારે ચૌદલોકી નાથ.

દર્શન થતાં વેત પાવન થઈ ગયા,

મરી ગયા મરવાના ભડકાટ.

અકરમ વિજ્ઞાનનો રે, સંજીવાત્મ જન્મ્યો અજન્મા.

(પા.૧૨૪)

હવે રહ્યું કેવળજ્ઞાન, મોક્ષમાર્ગ આવ્યો દર્શનમાં....

જ્ઞાનાર્ક ભરતી પૂનમની રાતે,

રમવા નિસર્યા રાસ.

શુદ્ધાત્મા થાતાં પુદ્ગલ ખોવાયું,

તે દિનની આ વાત.

વિક્રમ રસથાળનો રે, સ્વાદ પ્રથમ ચાખ્યો ચેતનમાં.

પુદ્ગલિક મિથ્યા મોહરાધ, કૃપા મિલી આજ્ઞા પંચકમાં....

(૧૨૪) દાદાના ગુણલા ગાશે

દાદાના ગુણલા ગાશે, તેને મહાનિર્જરા સહેજે થાશે.

ભીડભંજનને ભજશે, એનાં ભવ ભયબંધન જાશે.

આઠ પ્રહર ને ચોસઠ ઘડીએ,

સત્સંગ તનની વાટડીએ;

ધ્યાન-દીવામાં પૂરશે આત્મન્,

જ્ઞાન-ઘી મનની પાંખડીએ;

એને જીવનમાં મોક્ષ જણાશે, એને શુદ્ધાત્મ અનુભવ થાશે...

ફૂલની ફોરમે કોયલ ટહુકે,

જ્ઞાન સુગંધે આત્મહંસ મહેકે;

પારસ સ્પર્શે તન-મન લોઢું,

સોનું બનીને ઝળકે;

હીરાનું મૂલ સમજાશે, સ્વ-જવાહર ઝગમગ થાશે...

સઘળું કરતાં, ‘સ્વ-નહીં કર્તા’,

સૂત્ર પામે જે જન;

‘કેવળ’ એના પરગટ થાશે,

સમજે જો જન-ગણ-મન;

ત્રિકાળ જ્ઞાની ગણાશે, નિજ અનુભવ મોક્ષમાં ગાશે...

(પા.૧૨૫)

(૧૨૫) દાદાના દર્શન પામશે, તેનો સફળ

દાદાનાં દર્શન પામશે, તેનો સફળ થશે વ્યવહાર;

દાદાનાં કીર્તન વાંચશે, તેને સ્વાનંદે જીવશે કાળ.

દાદાનું જ્ઞાન પચાવશે, તેનો સફળ થશે અવતાર;

દાદાનું ચારિત્ર્ય આંબશે, તેને ચઢશે સમકિત અવગાઢ.

દાદાનાં સ્મરણ રાખશે, તેને અડકે ના માયાનો માર;

દાદાનો રાજીપો પામશે, તેને સંસારે મુક્તિનો સાર.

‘દાદાવાણી’એ હિલ્લોળશે, તેની નૌકા તરશે મઝધાર;

મોક્ષ સ્વરૂપનાં સતત ચિંતવને ‘તે’ના જેવા જ થનાર.

‘દાદા’ લખાવનાર, દાદા સુણનાર, દાદા જ ગવાડનાર;

નવનીત નિત્ય યાચક, કૃપાળુ ‘તે’ પરમાત્મા મુજ આધાર.

(૧૨૬) દાદાના વારસ, દાદાના વારસ

દાદાના વારસ, દાદાના વારસ (૨)

અભેદ દ્રષ્ટિને પામ્યા, ઓ માડી અમે અભેદ દ્રષ્ટિને પામ્યા (૨)

માડી તારા લાલનું, અંબાલાલનું, (૨)

અક્રમ વિજ્ઞાન અમે પામ્યા. ઓ માડી...

દાદાના વારસ, દાદાના વારસ (૨)

અનંત દર્શન પામ્યા, ઓ માડી...

જગને પોષાય કે નાયે પોષાય પણ (૨)

અકર્તા પદ અમે પામ્યા. ઓ માડી... (૨)

દાદાના વારસ, દાદાના વારસ (૨)

અનંત શક્તિને પામ્યા, ઓ માડી (૨)

અનંત શક્તિ મારું જ સ્વરૂપ,

(પા.૧૨૬)

અનુભવ્યું આ જ્ઞાનમાં. ઓ માડી...

દાદાના વારસ, દાદાના વારસ (૨)

અનંત સુખને પામ્યા ઓ માડી અમે (૨)

મોહનીય આવરણ ચાર ગતિ ભટકણ

એમ કહી અમને તાર્યા. ઓ માડી...(૨)

દાદાના વારસ, દાદાના વારસ (૨)

અભય પદને પામ્યા ઓ માડી (૨)

જ્ઞાનીકૃપાથી વ્યવસ્થિત સમજીને

અભયપદને પામ્યા. ઓ માડી...(૨)

દાદાના વારસ, દાદાના વારસ (૨)

અમર પદને પામ્યા ઓ માડી (૨)

જ્ઞાની સુચરણે મસ્તક મૂકતાં

અમર પદને પામ્યા. ઓ માડી... (૨)

દાદાના વારસ, દાદાના વારસ....

(૧૨૭) દાદાની જોડ જગે નહીં જડે

‘દાદા’ની જોડ જગે નહીં જડે રે લોલ !

મીઠાં મધુ ને મીઠાં મેહુલા રે લોલ,

એથી મીઠા તે મારા ‘દાદ’ રે. ... ‘દાદા’ની...

પ્રભુના એ પ્રેમ તણું પૂતળું રે લોલ,

જગથી જુદેરી એની જાત રે. ... ‘દાદા’ની...

અમીની ભરેલ એની આંખડી રે લોલ,

વહાલનાં ભરેલાં એનાં વેણ રે. ... ‘દાદા’ની...

હાથો ગૂંથેલ એનાં હીરનાં રે લોલ,

હૈયું હેમંત કેરી હેલ રે. ... ‘દાદા’ની...

દેવોને દૂધ એનાં દોહ્યલાં રે લોલ,

શશિએ સિંચેલ એની સોડ રે. ... ‘દાદા’ની...

(પા.૧૨૭)

જગનો આધાર એની આંગળી રે લોલ,

કાળજામાં કૈંક ભર્યા કોડ રે. ... ‘દાદા’ની...

ચિતડું ચડેલ એનું ચાકડે રે લોલ,

પળનાં બાંધેલ એનાં પ્રાણ રે. ... ‘દાદા’ની...

મૂંગી આશિષ ઉરે મલકતી રે લોલ,

લેતાં ખૂટે ન એની લહાણ રે. ... ‘દાદા’ની...

ધરણી માતાયે હશે ધ્રૂજતી રે લોલ,

અચળા અચૂક એક તાત રે. ... ‘દાદા’ની...

ગંગાનાં નીર તો વધે-ઘટે રે લોલ,

સરખો એ પ્રેમનો પ્રવાહ રે. ... ‘દાદા’ની...

વરસે ઘડીક વ્યોમ વાદળી રે લોલ,

‘દાદા’નો મેઘ બારે માસ રે. ... ‘દાદા’ની...

ચડતી ચંદાની દીસે ચાંદની રે લોલ,

એનો નહીં આથમે ઉજાશ રે. ... ‘દાદા’ની...

(૧૨૮) દાદાનું ગીત મારે ગાવું છે

દાદાનું ગીત મારે ગાવું છે,

પ્રેમનું અમૃત પાવું છે.

દાદા ભજનની રટ મને લાગી,

ભક્તિ રસમાં ન્હાવું છે.

ભવ સાગરમાં નૈયા મારી ડોલે,

સામે કિનારે મારે જાવું છે.

જીવન મારું બનીયું અકારું,

દાદા ચરણમાં રહેવું છે.

દાદા તમારી આજ્ઞામાં રહીને,

જ્ઞાનામૃત મારે પીવું છે.

(પા.૧૨૮)

દાદા વીતરાગી દીક્ષા પામી,

દાદા જેવું મારે થાવું છે.

(૧૨૯) દિલમંદિર નીવાસી

દિલમંદિર નિવાસી તુમકો લાખો સલામ.

અંધિયારાં ઉલેચી કાઢો જ્યોતિર્મય વિજ્ઞાન.

દર્શન બિના કછુ નહિ સૂઝે,

મન ગૂંચે ત્યાં દીપ ઝબૂકે.

મૃગજળ જેવા કલ્પિત સુખમાં ભૂલ્યા તારું નામ,

દુઃખના ડુંગર તૂટતાં બોલ્યા, હે દાદા ભગવાન ! ....

તરકટ ત્રાગે જલતો જીવડો,

હલકટ ભાવે ભટક્યો ભવડો.

ઊંધા કરતૂત બાળી નાખે, તે સાચા શીલવાન.

જગ વસ્તુ વિણ દિલડું ઠારે તે મારા ભગવાન ....

આ દુનિયાથી ન્યારા નોખા,

દેવો ઝંખે માનવ ચોખ્ખા.

આપ્તમંદિર સ્વાયત સંકુલ સત્યુગનું પ્રમાણ.

સિંગોદમાં સંસ્થાપિત શોભે સમૃદ્ધ સંયમધામ. ....

જ્ઞાની પુરુષના હૃદયે વસું હું,

પુદ્ગલ એવું ચોખ્ખું ઝંખું.

નજર નિસરતી કરુણા બાળે ગંઠિત પાપ તમામ.

કુછ કિયે બિન ચલતી દુનિયા ‘વ્યવસ્થિત’ કમાલ. ....

બાહ્યાંતર પ્યૉરિટી કરી દો,

કેવળ આત્માનંદ ભરી દ્યો.

અહીંથી જ મોક્ષે જાવું છેલ્લી ઇચ્છામાં સત્કામ.

સીમંધર સ્વામી નિશ્રામાં મહાવિદેહ સુધામ. ....

(પા.૧૨૯)

જાણ્યું નહીં તો પાડો ઘાંટા,

જોશથી બોલો ‘દાદા દાદા’.

કીર્તનતા કવિરાજને કંઠે કુંજિત દાદાનામ.

ગુંજિત જયકારાથી પરગટ નિજના આતમરામ....

મોક્ષ ખપે છે અહીંથી જ સીધો,

વાંકા માલને કરી દ્યો સીધો.

ચાર ગતિના સહુ આત્માને છેલ્લી સલામ.

સિદ્ધક્ષેત્રે હવે મળીશું દાદા અંતિમ સલામ....

પોતાપણું છૂટતું નથી ‘હમ’થી,

છોડાવી દ્યો સિદ્ધિ પરમથી.

દુનિયાભરની સાહેબીને છેલ્લી સલામ.

મોક્ષાનુભવકારી દાદા ક્રોડો પ્રણામ....

(૧૩૦) દીવડો રે મારા આતમરામનો

દીવડો રે મારા આતમરામનો,

પરકાશ રે એનો ભવરણ પારનો. દીવડો રે....

ઝળહળ રે દીપ ભાદરણ ગામનો,

જલતો રે ધૂપ ‘અંબાલાલ’નો. દીવડો રે....

ઊજળો રે હતો ગોખલો આભનો,

કાયમી રે જપ ‘દાદા’ નામનો. દીવડો રે....

વીરલો રે હતો મુક્તિધામનો,

ચોખ્ખો રે ચટ્ટ ચહેરો ચાંદનો. દીવડો રે....

વેણાં રે વીંઝે વીંઝણો વ્હાલનો,

નેણાં રે અમી છાંટણો પ્યારનો. દીવડો રે....

કાનો રે એ જ ગોકુળ ગામનો,

(પા.૧૩૦)

ગોપિયું રે તે જ સંબંધ આપણો. દીવડો રે....

દરશન રે જ્ઞાનગમ્ય આયનો,

મળિયો રે ગુપ્ત મર્મ વીતરાગનો. દીવડો રે....

ફરતો રે ઘટ પ્રતિષ્ઠિત આત્મનો,

શાશો રે અપ્પો અ-મરંત આયનો. દીવડો રે....

(૧૩૧) દીવડો, ‘દાદા’એ પ્રગટાયો એ દીવડો

દીવડો, ‘દાદા’એ પ્રગટાયો એ દીવડો,

અમ્મર થાયે રે. .... દીવડો..

ઈ રે પરકાશમાં મા’ત્મા થઈને, ગોઠવણી કરવા માંડ,

પાડોશીની જેમ ઘરમાં રહીને, કચરો કાઢ નિષ્કામ.

જીવડો, દ્રષ્ટાને દરશાયો એ જીવતો-મરતો થાયે રે.

ઈન્દ્રિયસુખની ‘ફોરીન’ બજારે, નવી ખરીદી બંધ,

કષાય લૂંટ્યા ભારત મોઝારે, નિકાલે ઊકલે તંત.

ચોપડો, શુદ્ધાત્મે જ ભરાતો ઈ પંડે, જાણતલ થાયે રે.

પુદ્ગલ અવસ્થા પરિવર્તનશીલ, આતમા કાયમી સ્થિર,

પુણ્ય ને પાપ બે ઉદય દંડે, બૂઝીને સીઝતાં વીર.

વીરડો, રણ-રસ્તામાં પાયો એ ઘૂંટડો, સીઝતો જાયે રે.

ચતુર્ગતિમાં ‘મેટર’ની વચ્ચે, ચેતન જુદું જ છે,

‘દાદા’ને રોજ્જેય ભાવથી પ્રાર્થો, હવે તો છૂટવું જ છે.

ભવડો, ‘‘જ્ઞાની’’એ છોડાવ્યો, ભમરડો, નિર્ભ્રમ થાયે રે.

એ દીવડાને બુઝાવી દેવાં, આંધિયું આવી કાંઈ,

રોકડા કુબેર ચુકાવે દેવા, જીવતાં જ સમાધિ માંઈ.

દીવડો, ઝગમગતો છે જી, હોવ્વે,

અગ્યારમું આશ્ચર્ય દેખાય રે. ... દીવડો...

(પા.૧૩૧)

(૧૩૨) દેહધારી અરિહંત, સીમંધર સ્વામી

દેહધારી અરીહંત, સીમંધર સ્વામી;

બ્રહ્માંડી શ્રીમંત, સ્વાતમગામી.

સર્વ શાસન દૈવગણ, સંરક્ષણ આપજો,

પદ્માવતી દેવી સૌની પ્રાર્થના પૂગાડજો;

આ ક્ષેત્રે આવેલાને, કાયમી હો શાંતિ,

અનાસક્ત નિષ્કામ, અખંડ હો સમાધિ.....

દુનિયામાં પ્રસરો, અક્રમ વિજ્ઞાન,

કલ્યાણી મંગલમ્, વ્યક્ત ભગવાન;

મહાવીર શાસને, સિદ્ધાસન પામી,

સર્વ વ્યાપ્તે સૂક્ષ્મત્વે, અક્રમજ્ઞાની....

ચોથા આરાને, લાયક સદ્ગુણ,

ઉત્પન્ન કરતી, પંચાજ્ઞા મૂળ;

ક્ષેત્ર મહાવિદેહે, સંયમધામી,

અણુવ્રત મહાવ્રત, વર્તે અનામી....

ભારત ભૂમિ કે, ‘સ્વામી’નો ઋણાનુબંધ,

કરી ગ્યા છે દાદાજી, અમ્મારો પ્રબંધ;

ઉદ્ધારો અમને, અંતરયામી,

સ્વામી સન્મુખે, સુણીશું વાણી....

આપનાં જ દર્શને, ખૂલશે કેવળજ્ઞાન,

દાદાજીએ કંડારેલી, મૂર્તિઓમાં પ્રતિષ્ઠાન;

વરખ ચોંટાડશે, સીમંધર સ્વ-અમી,

વિજ્ઞાન ઉઘાડશે, પ્રત્યક્ષ સ્વામી....

સિદ્ધગતિના, સેતુનું સંધાન,

અપૂર્વ, ઉપકારી, જિનેશ્વર વર્તમાન;

વર્તમાને તીર્થંકર, મોક્ષપ્રદાની,

પ્રેમલ રસેશ્વર, સાષ્ટાંગ વંદામિ....

પાંચાગુલિ દેવી, ચાંદ્રાયણ યક્ષદેવ,

જ્યાં હોય ભગવાન, જયતે સત્યમેવ;

(પા.૧૩૨)

આશીર્વાદે પર્ષદા, શુદ્ધ સત્ કામી,

દાદાજીનાં મહાત્માને, આવકારે ત્યાંથી....

ચોવીસીના તીર્થંકર, શ્રીકૃષ્ણ ભગવાન,

સ્વકલ્યાણ સ્વ-રૂપી, ૐ નમઃ શિવાય;

ત્રિમંત્રી એકત્વ, ત્રિક્કરણ તારિણી,

અહો ! અહો ! અહો ! શ્રી સીમંધર સ્વામી....

(૧૩૩) નગર ગલી ને શેરી ચૌટે

નગર, ગલી ને શેરી-ચૌટે ગુંજન એક જ નામ,

‘જય દાદા ભગવાન’.

નવી જ ધરતી, નવીન વર્ષા, ઉત્તમ રસ-કસ પામ,

‘માતૃભૂમિ’ સુફલામ્.

નવતર, ચણતર, નવી જ દુનિયા, નવલા ઘડતર ગાન,

નવનીત પદ સત્-કામ.

જગ-કલ્યાણક, કરુણાનિધિ, હે શાશ્વત સુખધામ,

નિત નિર્મલ નિષ્કામ.

જન્મ-મરણની પૂર્ણાહુતિ, નિજ ક્રાંતિ વિક્રાંત,

જય સ્ફુરણામય જ્ઞાન.

સકલ જગતના પડઘા કૂદયા પહોંચ્યા જઈ બ્રહ્માંડ,

જય નિર્માણી વિરામ.

બ્રહ્મ સકલના અદીઠ વિધાતા અમૂર્ત-શિલ્પક શાન,

સ્થિર નિર્વાણી વિતાન.

નિરાગી ઘડતર, સત્-ચિત્ત-આનંદ, હે ઇલ્મી સત્-કામ,

સ્વ-ધર્મ ક્રાંત-કલામ.

સિદ્ધ-મંદિરમાં અમૂર્ત શિલ્પી, ‘જય દાદા ભગવાન’,

‘તીર્થભૂમિ’ તું જહાં.

અ-બોલ ગાયક, અ-વાચ્ય વાણી, અ-લેખ ગાયકી ગાન,

સંજ્ઞા સંજ્ઞી સલામ.

(પા.૧૩૩)

(૧૩૪) નથી ખ્વાહિશ પુજાપાની

નથી ખ્વાહીશ પૂજાપાની, નથી હ્યાં સ્થાપના પીંજણ;

અમે તો ગાઈશું કેવળ, મનુષ્યનાં ભવમાં ‘હેતુ’ જાણ.

ખરેખર શુદ્ધ પ્રેમીઓ, સહુનાં ગુણલાં દેખે;

અમારો વિશ્વમૈત્રીભાવ, જગતને મોક્ષ-અમી દેશે.

જિગરનાં પ્રેમનો છાંટો, કમાડો ખોલે સહુ દિલનાં;

સહુને હિતકર વાતો, ખૂલી છે ‘જ્ઞાની’ સંગ મિલતાં.

સહનશીલતાની મૂળ ખૂબી, અમારી મૌન કડકાઈ;

વઢીને મહીં રહે વીતરાગ, જુઓ કલ્મું ન ઠરડાઈ.

સદાયે પ્રેમ સ્વરૂપાત્મા, જુએ નહીં દોષ કોઈના;

તે જુએ દેહમાં ‘આત્મા’, પરમ નિર્દોષ દ્રષ્ટાત્મા.

હજારો આત્મજ્ઞાનીનાં, બુલંદી નાદ ઊઠીયાં જો;

જગતકલ્યાણ કર ‘અક્રમ’, અનુપમ ‘જ્ઞાની’ પાક્યાં જા.ે

ફક્ત નિષ્કામ ધર્માર્થે, ધરે કાયા જ સત્-સ્વાર્થે;

નક્કી છે મોક્ષ તેનો અહીં, કહ્યું ભગવાને પરમાર્થે.

સજીને પ્રેમનું લશ્કર, પડો જંગે હે વીર આત્મા;

અમર કીર્તિ વરો ‘અક્રમ’, ત્રિકાળે પુણ્યશ્લોકાત્મા.

‘વ્યવસ્થિત શક્તિ’ મૂળ સાથે, નથી બાકી જગત ઇચ્છા;

જગત કલ્યાણ હો નિશ્ચે, હો વંદન સ્વર્ગી સ્વરસૃષ્ટા.

સજ્જનતાની સુગંધી પર, જગત આખુંય ન્યોછાવર;

ઉઠાવી લ્યો ‘આ’ છેલ્લી તક, આ ‘અક્રમ’ જ્ઞાન હૃુદિયે ભર!

અહો ! નિઃસ્વાર્થ સુધારક, સ્વયંના સ્વ-અરથ સાધક;

પુકારે ‘સંઘ વિજય’ કર, અહો ! બ્રહ્માંડી પ્રિતપાલક.

(૧૩૫) નહીં છોડું દાદાજી

નહીં છોડું, દાદાજી તમને નહીં છોડું,

જે થવાની હોય તે થાય.

(પા.૧૩૪)

ચાર ગતિયુંના તાવડામાં શેકાઈ ગયા,

તમે મળ્યા પછી ટાઢા પડાય. -દાદાજી....

બધા સગાવા’લાં ‘ઘાટ’માં ગોઠવી દીયે,

મોક્ષે પરમ્પિતા જ તેડી જાય. -દાદાજી....

ત્રાગાં-સ્વચ્છંદ બાળી દીધા જડમૂળથી,

તમને છોડે તે ગાંડા ગણાય. -દાદાજી....

તમે મળ્યા એ જ મોટામાં મોટો લહાવો,

જુદો કાયાથી આતમા વર્તાય. -દાદાજી....

નવું મન અભિપ્રાયથી ઊભું થતું જાય,

અંતરાય અભિપ્રાયથી બંધાય. -દાદાજી....

ગુપ્ત ચમત્કારો અનુભવે મહાત્માનાં વૃંદ,

યશોનામી દાદા દિલમાં દેખાય. -દાદાજી....

જેની પાસે બેસવાથી દિલને ઠંડક થાય,

આખી જિંદગી સુધી ના ભૂલાય. -દાદાજી....

હવે કુસંગથી સો સો ગાઉ છેટા રહીશું,

દાદા સત્સંગમાં કાયમ રહેવાય. -દાદાજી....

આખા ભવસાગરમાં મળ્યા એક જ વાર,

હવે ચૂકે તે મૂરખ કહેવાય. -દાદાજી....

કોટિ વર્ષે ય જ્ઞાની આવે નહીં હાથમાં,

જેને મળ્યા તેનો મોક્ષ થઈ જાય. -દાદાજી....

ભૂલવા ચાહું તો યે ઘડી ઘડી યાદ આવી જાય,

આ તો અલૌકિક જાદુ કહેવાય. -દાદાજી....

(પા.૧૩૫)

જગત કલ્યાણ માટે લીધો શહીદીનો ભેખ,

ભલે કાયાના કટકા થાય. -દાદાજી....

માથું વાઢી નાખો તો યે હવે પાછા ના જશું,

આજ્ઞાપત્રકમાં સાઈન મારી થાય. -દાદાજી....

બ્રહ્મચર્ય એ જ અમારો શુદ્ધ શિલાલેખ,

જશું આ પારથી પેલી પાર. -દાદાજી....

દેવલોક ચાહે એવા અમને પ્યૉર કરી દ્યો,

આવી સ્યૉરિટી કૃપાથી જ થાય. -દાદાજી....

(૧૩૬) નામરૂપી પરપોટો ‘દાદાજી’ને વશ વર્તો

નામરૂપી પરપોટો ‘દાદાજી’ને વશ વર્તો,

પ્રિય કે અપ્રિયની મનડાંની ટાળો શર્તો’.

આપણાં બોલાયા વિના એકું સંયોગ આયો નથી,

લેણિયાતો સમજીને ‘હિસાબો’ પતાવો હસી.

છંછેડો નહીં કોઈની પ્રકૃતિ યા ચિત્તવૃત્તિ,

કોઈનુંયે દુભવ્યું અહમ્ ત્યાં જ થઈ પાપોત્પત્તિ... નામ...

મતભેદ હોય કિંતુ મનભેદે ક્લેશોત્પત્તિ,

મનભેદ ટાળે એ જ જ્ઞાનાર્કી નિષ્પત્તિ.

સાંધતાં જો આવડે તો જ કોઈને વઢજો,

અન્યથા ઊભી થશે બળવાની ઝંઝટો... પ્રિય...

અભિપ્રાય જ ‘સારો-ખોટો’ અંતરાયરૂપી પડદો,

ફરજિયાત સંયોગે અભિનય સમજી વર્તો.

સંપ્રદાય તંગદિલી અધર્મ છે વાડાબંધી,

જડ-ભેદે પક્ષાપક્ષી માન્યતાની કર્મબંધી... નામ...

(પા.૧૩૬)

અનાત્મામાં એકાકારી બુદ્ધિવાદી તર્કમસ્તી,

મહીં જે છે ‘નિરાકારી’ સત્ કેવળ જ્ઞાનશક્તિ.

મન-વાણી-કાયાને સુધારે નિજ-સંસ્કૃતિ,

સામુદાયિક હિતકારી ‘દાદાજી’ની જ્ઞાનોદ્રષ્ટિ. .. નામ...

ચંચળ અવસ્થામાં આતમાનો અંશ નથી,

ચંચળતા જોઈ-જાણે અચંચળ નિજશક્તિ.

અનામી અરૂપી જોતો પરપોટાનાં ઉદયકર્મો,

અજ્ઞાવસ્થે બંધાયેલો પ્રજ્ઞા-સ્થિતે ઊકલતો... નામ...

સત્સંગનો ભીડો આવે તો જ કુસંગ હઠતો,

દોડો, દોડો ‘દાદા’ કને, જેને મોક્ષ જ ખપતો.

કુદ્રત જપ્તી સંગ નનામો કબ્ર-સ્મશાને પોઢતો,

હે બાવા, આજ્ઞાથી ભરજે શુદ્ધાત્માનો ચોપડો,

હે બાવા, પ્રજ્ઞાથી ભરજે જીવતાં અમ્મર ચોપડો... નામ...

(૧૩૭) નિખાલસ હાસ્ય જે રુદિયે

નિખાલસ હાસ્ય જે હૃદિયે, વિના કોઈ જગત-પેક્ષા,

અહો ! તે પ્રેમ પૂર્ણત્વી, હો વંદન દાદ-નિર્પેક્ષા !

સદાયે મુક્ત હાસ્યોલ્લાસ, નથી ત્યાં ખેંચ વાણીમાં,

અહો ! છેલ્લી દશા નિર્ગ્રંથ, યથારથ જ્ઞાનપૂર્ણિમા !

સહુનાં દ્રવ્ય, મન, ભાવો, ‘નિરીક્ષક’ વાંચી જાણે છે,

છતાંયે બાંધે ના અભિપ્રાય, મહીંલી મુક્તિ માણે છે.

સદાયે સૌમ્યતા વદને, પરમ અવગાઢ સમકિતે,

મનુષ્યોની બુદ્ધિથી પર, અપૂર્વા પૂર્ણ જ્ઞાની તે.

કળિકાળે સડેલાં બી, ઉઠાવે જ્યાં ને ત્યાં શંકા,

(પા.૧૩૭)

નથી વિશ્વાસ પોતા પર, ચડેલાં કાટ મન-સંચા.

છે દ્રવ્ય પૂર્વે ભાવેલું, તે ફૂટે છે સમય મળતાં,

નથી ગમતાં છતાં આવે, વિચારો મનની પરવશતા.

પ્રકૃતિક યંત્રવત્ મનમાં, ભળે છે આત્મભાવાસ્તિ,

બુદ્ધિ-તેજે સહી કરતાં, અહમ્ ને વિશ્વ-આસક્તિ.

જનમથી મોત સુધીનાં, ફળાદેશો કરે જ્યોતિષ,

ભમ્મરડો કેમનો ફરશે ? રકમ સહુ માત્ર હિસાબી જ.

જગત છે પુદ્ગલી મેળો, ભમ્મરડા માત્ર પર-આધીન,

પુરાવા સંયોગી કર્તા, વ્યવસ્થિત શક્તિને આધીન.

ન મારે માથું પુદ્ગલમાં, વ્યવસ્થિતમાં ન ઘાલે હાથ,

નિરીક્ષક જ્ઞેયને જાણે, કરે નહીં પારકી પંચાત.

સહુમાં જોઈ શુદ્ધાત્મા અને પુદ્ગલ તણી કુસ્તી,

ફક્ત છે આત્મવત્ દ્રષ્ટા, હો વંદન ચૌદ લોક ધણી.

સહુનું આડું યા અવળું, જુએ છે જ્ઞાની તો સવળાં,

કરુણા રાખે છે હરદમ, છે મુશ્કિલ જ્ઞાનીને કળવાં.

વિપરીત બુદ્ધિની શંકા, તે સૂણતાં ગૈબી જાદુથી,

છતાં અમને નથી દંડ્યા, ન કરિયા ભેદ ‘હું’ - ‘તું’ થી.

મહાવીરના સમયમાં પણ, હતા ભેદો ગુરુ-શિષ્યો,

બલિહારી છે દાદાની, અભેદી પ્રેમી યે રીઝિયે.

ગજબ છે આપની સમતા, વિચક્ષણ સમયસૂચકતા,

વિરોધી હોય સામે પણ, હસીને દોષ ના જોતા.

અહો ! નિર્ભેદ પ્રેમેશ્વર, અલૌકિક મૂર્ત-મોક્ષેશ્વર,

નિરાકુળ સિદ્ધ-જ્ઞાનેશ્વર, અ-મન છે જ્ઞાન-સંગમેશ્વર.

(૧૩૮) નિવેડો લાવી દ્યો દાદા

(પા.૧૩૮)

નિવેડો લાવી દ્યો દાદા,

જગતમાં રૂચતું નથી કંઈ.

હમારાં પાપ બાળી દયો,

ડખલમાં સૂઝતું નથી કંઈ.

‘ડખા’ અજ્ઞાનમાં કીધા,

અને તેની બળે લ્હાયું.

નથી દિલ કોઈનું ઠાર્યું,

‘ભૂલે’ આયુષ્ય ભંગાર્યું.

શક્કરિયું બાફ્યું ભરહાડે.

જિગરમાં ડંખતું મહીં કંઈ....

હિસાબે પાંચ ઇન્દ્રિયનાં,

બધાં ખાતે દીઠી છે ‘ખોટ’.

અમે આત્માને વેચીને,

થયા ભિક્ષુક દુખિયા ભોટ.

ન કોઈ બાપોય સાંભળતો,

મૂકું ક્યાં પોક ! જંગલ જઈ ? ....

મરણ ને જન્મની જંજીર,

ક્ષણિક છે દુન્યવી મંઝિલ.

હવે તો કાયમી મુક્તિ જ,

ખપે છે શાશ્વતી તદબીર.

નથી ‘તકદીર’માં શાંતિ,

વિગતમાં પૂર્ણ છે આડઈ ....

વિભાવિક કર્તાપદનું ભૂત,

હૃદયથી કાઢજો દાદા.

સરળ ને હિતકર સિદ્ધાંત,

જીવનમાં ગુંથી દયો દાદા.

પ્રભુ છો મોક્ષ વિધાતા,

શરણ આવ્યો છું થાકી જઈ ....

(૧૩૯) નીચે નમીને નમસ્કાર કરું છું

(પા.૧૩૯)

નીચે નમીને નમસ્કાર કરું છું,

મારા ટોપીવાળા દાદાને.

પાયે લાગીને પ્રણામ કરું છું,

મારા ભાદરણવાળા દાદાને.

અનંતકાળની નીદરું ઊડાવી,

જાગૃત કરવા આવોને દાદા. ....

પાત્ર-અપાત્ર તમને રે સોપું,

શુદ્ધિકરણ કરી આપોને દાદા. ....

આત્મા-અનાત્મા કશું નહીં જાણું,

મોક્ષે તેડી જાઓને દાદા. ....

તમારા ચરણમાં હૃદય સમર્પું,

ભૌતિક કછુ નહીં ચાહું રે દાદા. ....

દાવાનળમાં ભડકે બળતા,

જગત અગનને ઠારોને દાદા. ....

દાસાનુદાસ આ મહાત્માઓ તમારા,

જગતકલ્યાણ પદ આપોને દાદા. ....

(૧૪૦) પધારો સીમંધર સ્વામીશ્રી, ત્રિમંદિરે ચેતના ઉતારો

પધારો સીમંધર સ્વામીશ્રી, ત્રિમંદિરે ચેતના ઉતારો....

તરસે ધરતી, ભરત ભૂમિની, મોક્ષની આશે, પ્રાણ મૂકીને, (૨)

જ્ઞાની મળતાં, જાગ્યો આતમ, દાદા મળતાં, જાગ્યો આતમ. (૨)

આપ્તપુરુષનો સહારો...

પધારો સીમંધર સ્વામીશ્રી, ત્રિમંદિરે ચેતના ઉતારો, પધારો...

કળિકાદવમાં ખૂંપેલાને, અનંત ભવથી રખડેલાને, (૨)

કરુણાસાગર કરુણા રેડીને, (૨)

ભૂલકાને આજે ઉગારો, સીમંધરી શક્તિ અહીં વરસી,

ખૂલી ગઈ મોક્ષની બારી...

પધારો સીમંધર સ્વામીશ્રી, ત્રિમંદિરે ચેતના ઉતારો, પધારો...

(પા.૧૪૦)

જિનમુદ્રા અકર્તા પદ, વાત્સલ્ય નીતરે, નેણ સ્વચ્છ,

હૃદયઠારિણી, કષાયો કાપીણી, (૨)

સ્યાદ્વાદે કિનારો, સીમંધરી સુભક્તિ ઊભરી,

નાચી ઊઠ્યા, ગાંધર્વો-કિન્નરી.

પધારો સીમંધર સ્વામીશ્રી, ત્રિમંદિરે ચેતના ઉતારો, પધારો...

(૧૪૧) પહેલા તીર્થંકર ઋષભ ભગવાન

પહેલા તીર્થંકર ઋષભ ભગવાન,

અસીમ અસી કૃષિને પ્રથમ સ્થાપનાર;

ભરત પુત્રને દીધું અક્રમજ્ઞાન,

મરૂદેવીએ ખોલ્યું પ્રથમ મોક્ષદ્વાર.

ઋષભદેવ ભગવાનના અસીમ જય જયકાર;

દાદા ભગવાનના અસીમ જય જયકાર.

બીજા તીર્થંકર અજીત ભગવાન,

જીતી કષાયોને બન્યા જીનેશ્વર;

લોકોને તો કષાયો જીતનાર,

ધન્ય ધન્ય તરણતારણહાર. -અજીત....

ત્રીજા તીર્થંકર સંભવ ભગવાન,

અસંભવને સંભવ પલમાં કરનાર;

પંચજ્ઞાનને પૂર્ણ વરનાર,

દેવાધિદેવને કોટિ નમસ્કાર. - સંભવ...

ચોથા તીર્થંકર અભિનંદન,

કોટિ કોટિ દેવોએ અભિનંદ્યા;

છતાં રહ્યા સર્વ માનથી પર,

હે જીવ ! પ્રભુને હૃદયે ધર. -અભિનંદન...

પંચમ તીર્થંકર સુમતિનાથ

નામ માત્રથી મતિ સુધારનાર;

(પા.૧૪૧)

યા મતિ સા ગતિ મૃત્યુ સમય,

પ્રભુ ચરણે જોતાં સંસાર વિલય. -સુમતિ...

છઠ્ઠા તીર્થંકર પદ્મપ્રભ પ્રભુ,

પદ્મ સમ મુખડું ને પદ્મ સમ ચરણ;

સિંહ ગર્જના સમ, દેશના દેતા,

કોટિ કોટિ લોકો દીક્ષા તુર્ત લેતા. -પદ્મપ્રભુ....

સાતમા તીર્થંકર સુપાર્શ્વનાથ ભગવાન,

કોટિ કોટિ દેવો તેમની સેવામાં હાજર;

ઝળકે મુખ પર બ્રહ્માંડી નૂર,

પાંચસો યોજનમાં વર્તે સુખનું પૂર. -સુપાર્શ્વનાથ...

આઠમા તીર્થંકર ચંદ્રપ્રભ ભગવાન,

પ્રભુના દર્શનથી, પામે કેવળજ્ઞાન;

શીતળ ચંદ્ર સમ ને પ્રતાપ સૂર્ય સમ,

બન્ને ગુણો સાથે, છતાં નહીં અહમ્. -ચંદ્રપ્રભ....

નવમા તીર્થંકર સુવિધિનાથ પ્રભુ,

ઘાતીકર્મોનો પૂર્ણ ક્ષય કરનાર;

પ્રભુના નિર્વાણ બાદ સાધુઓ નાબૂદ,

અંધાધૂંધી શાસને લોકો દિક્મૂઢ. -સુવિધિનાથ...

દસમા તીર્થંકર, શીતલનાથ ભગવાન,

અડતાંની સાથે જ, સર્વ દાહ શમન;

નામ માત્ર લેવાથી, શીતળતા વર્તાય,

અહો અહો પ્રભુ તમને, કેમે ના કળાય. -શીતળનાથ....

અગિયારમા તીર્થંકર શ્રેયાંસનાથ ભગવાન,

(પા.૧૪૨)

સ્વ-પરના સાંધે, સદા જાગરણ;

શરણે જાતાં ટળે કાયમના મરણ,

પ્રભુ કદિ છોડું ના, તમારા ચરણ. -શ્રેયાંસનાથના....

બારમા તીર્થંકર, વાસુપૂજ્યનાથ ભગવાન,

મોક્ષ પંથ શરૂ થાય, પ્રગટ્યે આત્મજ્ઞાન;

પાવન પગલાં પડે ત્યાં તીર્થનું સ્થાપન,

તેથી કહ્યા પ્રભુને, પતિત પાવન. -વાસુપૂજ્યનાથ...

તેરમા તીર્થંકર વિમલનાથ ભગવાન,

પ્રભુના પરમ વિનયે પમાય કેવળજ્ઞાન;

ત્રીજા-ચોથા આરામાં પૂર્ણ ભગવાન,

ઝબકે મોતી પરોવે તે મહાભાગ્યવાન. -વિમલનાથ...

ચૌદમા તીર્થંકર અનંતનાથ ભગવાન,

અનંત સુખની પ્રાપ્તિના, મૂળ સુકાની;

કાંટા પણ વળી જાય, રક્ષે પ્રભુ પાદ,

પ્રભુ તારા અતિશયો, બાંધ્યા પૂર્વે જન્મ. -અનંતનાથ....

પંદરમા તીર્થંકર ધર્મનાથ ભગવાન,

આત્મધર્મ પ્રકાશીને પહોંચાડે મોક્ષધામ;

કામ અને અર્થ જેના, પગના આભૂષણ,

ધર્મને મુગટ સમ, પ્રભુથી ધારણ. -ધર્મનાથ...

સોળમા તીર્થંકર શાંતિનાથ ભગવાન,

શાંતિપાઠ કરવાથી, રીઝે ના ભગવાન;

આજ્ઞા એ ધર્મ ને આજ્ઞા એ જ તપ,

(પા.૧૪૩)

પ્રભુ આજ્ઞા પાળે તેને મોક્ષનો ખરો ખપ. -શાંતિનાથ....

સત્તરમા તીર્થંકર કુંથુનાથ ભગવાન,

ક્ષત્રિય વિણ કોઈ તીર્થંકર નવ થાય;

જન્મથી શ્રુત-મતિ લાવ્યા અવધિજ્ઞાન,

દીક્ષા લેતાં મનપર્યવ અંતે કેવળજ્ઞાન. -કુંથુનાથ....

અઢારમા તીર્થંકર અરહનાથ ભગવાન,

લાવણ્ય બ્રહ્માંડનું, ઝળકે મુખ પર તેજ;

પ્રભુના પ્રભાવથી, આશ્ચર્યો છલકાય,

છ ઋતુનાં ફુલફળ, કાયમ હાજરમાન. -અરહનાથ....

ઓગણીસમા તીર્થંકર મલ્લિનાથ ભગવાન,

સ્ત્રી દેહે બન્યા પૂર્ણ ભગવાન;

પૂર્વભવના એક કપટ માત્રથી,

ભજવવો પડ્યો સ્ત્રી પાત્રથી,

સ્ત્રીનો પણ મોક્ષ, પ્રેર્યા સ્ત્રીને ખાસ,

આશ્ચર્ય સર્જ્યું આધ્યાત્મ ઈતિહાસ. -મલ્લિનાથ....

વીસમા તીર્થંકર મુનિસુવ્રતનાથ,

અશ્વને પમાડ્યું, ઉચ્ચ ધર્મધ્યાન;

સિંહ-સસલું સાથે બેસે, વેર ત્યાં આનંદ;

દેવો રચે સમોસરણ દેશના કાજ,

સુણી જીવો તુર્ત પહેરે, મોક્ષનો તાજ. -મુનિસુવ્રતજી....

એકવીસમા તીર્થંકર નમિનાથ ભગવાન

શ્વાસોમાં સુગંધી ને, પસીનો ના થાય,

ન દેખાય આંખથી, આહાર ને નિહાર;

લોહી ને માંસ શ્વેત, જાણે દૂધની ધાર. -નમિનાથ...

(પા.૧૪૪)

બાવીસમા તીર્થંકર નેમીનાથ ભગવાન,

રાજુલ સંગે કાપ્યા નવ ભવ ચક્કર;

કૃષ્ણ ભગવાનના કાકાઈ બ્રધર,

દર્શન આપી બનાવ્યા ભાવિ તીર્થંકર. -નેમીનાથ....

ત્રેવીસમા તીર્થંકર પાર્શ્વનાથ ભગવાન,

કમઠ સાથેના વેર દસભવ ચાલનાર;

કોટિ ઉપસર્ગો છતાં વીતરાગ,

પદમા - ધર્ણેન્દ્રના તારણહાર. -પાર્શ્વનાથ....

ચોવીસમા તીર્થંકર મહાવીર ભગવાન,

તાર્યા સુલસાં, શ્રેણિક, ચંદનબાળા;

ગૌતમ ગણધરના પ્રશસ્ત રાગે,

ખટપટ કરી તાર્યા પૂર્ણ વીતરાગે. -મહાવીર....

(૧૪૨) પોતાની મેળે તરનારા

પોતાની મેળે તરનારાં !

ખાબોચિયામાં તરતાં રે’જો;

ભવસાગરથી તરવા માટે,

‘તારણહારો’ ગોતી લેજો. -પોતાની....

માનવજાતિ નિરાશ્રિત છે,

લૌકિક ધર્મો પાક્ષિક છે,

કષાય-મૂળ સાંસારિક છે,

ને બૌદ્ધિક શાસ્ત્રો વાસિત છે.

જ્ઞાનીનાં આશ્રિતને શોધો,

અનુભવ તેનો જાણી જોજો.

નિજ સ્વરૂપનાં લક્ષક પાસે,

(પા.૧૪૫)

આત્મસ્વરૂપને ઠરતું જોજો. -પોતાની....

જપમાળે અભિનિવેશીને,

કિરીયા કરતા ‘પરદેશી’ને

દૈહિક રાગે મન-કલેશીને,

મમ્મત-ખૂંચિયા દ્વેષિતને.

‘ખોખું’ કહ્યું છે પરાધીન જોજો,

ઝાડે ફરે ઈ સંસારી જો.

પુદ્ગલ ગુણને ફરતાં જોજો,

‘આત્મા’ શું છે ? ઢૂંઢતા રે’જો. -પોતાની....

ચોપડવાની પીનારા સહુ,

ત્યાગી-તપસ્વી ક્રોધી છે બહુ,

સળી કરો ત્યાં ‘સાપ’ જ હુબહુ,

‘ત્યાં આત્મા નથી’, જ્ઞાન જ કિમ કહું ?

પોતે કર્તા હોત કદી જો,

માંદો પડે ત્યાં ઊઠી જોજો.

‘પુદ્ગલ કર્તા’, પોતે અ-કર્તા,

મોક્ષ જ દાતા, જ્ઞાનીને ભજજો. -પોતાની....

(૧૪૩)  પ્રગટ પ્રભુનું સ્વાગત

પ્રગટ પ્રભુનું સ્વાગત કરું છું,

ચરણ કમળમાં હૈયું ધરું છું.

પ્રગટાત્માને સહુ સંદેશા, એક સમયમાં પહોંચે,

તુર્ત જ વાંચે અંતર-તારો, કોઈ ન વચ્ચે રોકે.

વણડાયલનો ફોન કરું છું,

ચિત્ત ટેલિવિઝને સન્મુખ જ દેખું છું.

અંદર ચાલે છે જે કિરીયા, રૂપકે બાહર વરતી,

ચાર ગતિના ખૂંદી પટારા, તો યે સૂઝ ના પડતી.

(પા.૧૪૬)

અહોહો ! ઉપાદાન, આફરીન કહું છું,

વિના ત્યાગ-ગ્રહણે સ્વરૂપે ઠરું છું.

અમને દીધું નિજ-સ્વરૂપ ‘તે’, આદિનાથ હમારા,

કોઈ કાળે ક્યારેય જડ્યા નહીં, પરગટ મોક્ષ દુલારા.

જગતનો સાંધો તોડી જીવું છું,

મૂળ મોક્ષ-સાંધો જોડી જીવું છું.

દ્વિ-યોગી રાત્રી સપનનમાં, દિવસે દિવાસ્વપ્ને,

જગ-રંગમંચે મળેલું પાત્ર, ‘હું’ ભજવું તુજ કલમે.

નવનીત નાટક જોતો ફરું છું,

કવિ રૂપે આપનો ગાયક ઠરું છું.

નિજઘર ઓચ્છવ, આનંદ મહોત્સવ, આનંદ સે પરમાનંદ,

સ્વ-ગુણ રૂપાતીત લક્ષામૃત, હે જય સચ્ચિદાનંદ !

સંઘ વિજયને ફૂલડાં જ વેરું છું,

ગોકુલ ઉપરીને નિત્યે સ્મરું છું.

ગમ્મે ત્યાંથી જ્ઞાન-દીપકથી, દાદા અમને નીરખે,

આડા-અવળાં દેખ્યાં લગીરે, તુર્ત જ ટપલું પીરસે.

માતૃ હૃદયને કરુણા કહું છું,

પિતૃ હૃદયના સત્માં જ હું છું.

(૧૪૪) પ્રત્યક્ષ દાદા ભગવાનની સાક્ષીએ, મહાવિદેહ

પ્રત્યક્ષ દાદા ભગવાનની સાક્ષીએ

મહાવિદેહ ક્ષેત્રી પ્રભુ સીમંધર સુણજો.

અત્યંત ભક્તિથી પ્રાર્થના કરું છું,

સનાતન મોક્ષમાર્ગ વિશ્વે સહજ પ્રાપ્ત હો. (૨)

સામર્થ્ય સિદ્ધિવંતા, મોક્ષમાર્ગી નેતા છો,

સર્વે જ્ઞાની મહાત્માના, પ્રગટ નિજ સ્વરૂપ છો,

કળિકાળ તાપાગ્નિમાં, હૃદયઠારક દર્શન છો,

(પા.૧૪૭)

મુક્તિકામી જિજ્ઞાસુના, પરમલક્ષ સ્વરૂપ છો,

અખંડ અનંત સમાધિના દાતા છો,

અક્રમિક અસંયતિ, પ્રગટ મૂળ સત્ છો. પ્રત્યક્ષ... સૂણજો.

કેમ કરી જીવાત્માઓ, મોક્ષ કેડીને પામો,

સર્વે જ્ઞાની મહાત્માઓ, પૂર્ણ જ્ઞાનદશા પામો,

દાદા થકી સર્વ જગત, ધર્મ પુનરૂથ્થાન હો,

સર્વ ધર્મ મૂળ વીતરાગ, માર્ગે પ્રવર્તો,

જગત આખું અલૌકિક, પરમ શાંતિ અનુભવો,

પ્રભુ એ જ કૃપા આશીષો, કરુણા સંકેત પાઠવો. અત્યંત...

મહાવિદેહ ક્ષેત્રી સ્વામી, સીમંધર સુણજો,

મુક્તિ અભિલાષી કાજ, કરુણા વહેવડાવજો,

પરિપૂર્ણ મોક્ષકામ, નિર્વિઘ્ને પાર હો,

આદિપુરુષ ‘દાદાશ્રી’ની, અવિરત ભજના હો,

પ્રભુ આપ ચરણ સમીપે, સિદ્ધદશા પ્રાપ્ત હો,

અહો અહો, વીતરાગ, ત્રયકાળ વંદન હો. પ્રત્યક્ષ...

શાસનપ્રેમી દેવતાઓ, સહાયતા આજ કરો,

સહજ સ્વરૂપ શક્તિમાતા, વિનંતીભાવ સુણજો,

કલ્યાણી મોક્ષમાર્ગ, ત્રિકાળ રક્ષા હો,

વીર પ્રભુ શાસન, શણગાર ઝળહળો,

દસ લાખ વર્ષે પ્રગટ, અક્રમિક માર્ગ દિપો,

જગત આખું આરાધક, બની મુક્તિમાર્ગ લહો. પ્રત્યક્ષ...

મહાવિદેહ ક્ષેત્રી પ્રભુ, અરજ અમ સ્વીકારજો,

‘દાદા’ પ્રેમી બાળકોના, વિનંતીભાવ સુણજો,

જગ કલ્યાણી અવતાર, ‘દાદાશ્રી’ પે કૃપા હો,

સર્વત્ર આત્મ બોધ, સુલભ પ્રાપ્ત હો.

પરમાર્થ હિત કાજ, અખંડ સત્સંગ હો,

અનુપમ જ્ઞાનવાણી, ફોડ ક્રિયાકારી હો... અત્યંત...

(પા.૧૪૮)

પ્રત્યક્ષ દાદા ભગવાનની સાક્ષીએ,

મહાવિદેહ ક્ષેત્રી પ્રભુ સીમંધર સુણજો,

અત્યંત ભક્તિથી પ્રાર્થના કરું છું,

સનાતન મોક્ષમાર્ગ, વિશ્વે સહજ પ્રાપ્ત હો,

જગત આખું આરાધક બની, મુક્તિ માર્ગý લહો, (૨)

સર્વ ધર્મ મૂળ વીતરાગ, માર્ગે પ્રવર્તો, (૨)

સનાતન મોક્ષ માર્ગ વિશ્વે સહજ પ્રાપ્ત હો,

જય સચ્ચિદાનંદ જગત કલ્યાણ હો...

(૧૪૫) પ્રત્યક્ષ દાદા ભગવાનની

પ્રત્યક્ષ દાદા ભગવાનની સાક્ષીએ,

વર્તમાન મહાવિદેહ ક્ષેત્રમાં વિચરતા,

તીર્થંકર ભગવાન,

શ્રી સીમંધર સ્વામીને નમસ્કાર કરું છું.

ઉદાસીન ભાવે કાળ જ્યાં વર્તે છે,

કાયમનો સતયુગ,

ક્ષેત્ર મહાવિદેહને નમસ્કાર કરું છું. ....

પાંચ વિષયોની પરવૃત્તિ નિવૃત્તક

પંચ પરમેષ્ટિ પ્રતિષ્ઠક,

અનાદિ સ્વ-અમીને નમસ્કાર કરું છું ....

વિરાટ સ્વરૂપી બ્રહ્માંડી વ્યાપક,

પરમાત્મા જ સદ્રશ,

મુક્તદેહી વિદેહીને નમસ્કાર કરું છું .....

જેનાં દર્શનથી જ મોક્ષની મહોર લાગે,

કેવળજ્ઞાની અરિહંત,

શ્રી સીમંધર જિનેશ્વરને નમસ્કાર કરું છું ....

(પા.૧૪૯)

રમણ થતાં ‘જીભ’થી શબ્દ પચીને ઊગે,

સીમંધર સ્વ-પરિણતિ,

સિદ્ધ પરિણામને નમસ્કાર કરું છું .....

ભારત ભૂમિથી દાદે દીધાં ચક્ષુથી,

અંતર્યામી સન્મુખ,

કેવળજ્ઞાન કલ્યાણકને નમસ્કાર કરું છું ....

(૧૪૬) પ્રેમથી રહેજો સહુ સંગાથ

પ્રેમથી રહેજો સહુ સંગાથ,

પ્રેમ સ્વરૂપ થઈ, અભેદ ભાવ.

દિલડું ચોખ્ખું, નિર્મળ આંખ,

મનડું મોટું, વદને હાસ્ય,

ઘાટ વગરનો, શુદ્ધ વ્યવહાર,

કોઈથી અંતરપટ ના લગાર,

આજ્ઞામાં રહેજો, દિવસ-રાત,

પ્રેમથી રહેજો, સહુ સંગાથ...

આ જગમાં સહુ મારાં છે,

યા તો ન કોઈ મારું થનાર,

નહીં અપેક્ષા, ના અભિપ્રાય,

નહીં કોઈથી જરા જુદાઈ,

નિજ સ્વરૂપ છે જીવ તમામ,

‘પ્રેમથી રહેજો’ સહુ સંગાથ.

ના કોઈ દેશી, ના NRI,

બાપ ન બેટા, ના કોઈ ભાઈ,

ના કોઈ હસબંડ, નહીં લુગાઈ,

વ્યવહારે સહુ ફાઈલ-હી-ફાઈલ,

શુદ્ધ સ્વરૂપે, સહુ સમાન,

(પા.૧૫૦)

‘પ્રેમથી રહેજો’ સહુ સંગાથ.

સંયોગાધીન ભમ્મરડા જાણ,

આસક્તિમાં સહુ રમમાણ.

દાદા ભગવન પ્રેમ અવતાર,

ક્ષાયક સમક્તિ પ્રેમાધાર.

પ્રેમથી મુક્તિ, મોક્ષ પ્રયાણ,

‘પ્રેમથી રહેજો’ સહુ સંગાથ.

વધે-ઘટે તે પ્રેમ ન હોય,

અઘટ અંતરે પ્રેમ હી સોય.

શુદ્ધ પ્રેમ જ પરમાત્મા જાણ,

‘દાદા’ પ્રગટ પ્રેમાત્મા જાણ.

પ્રેમ થકી છે જગકલ્યાણ,

‘પ્રેમથી રહેજો’ સહુ સંગાથ.

(૧૪૭) ભક્તિ કરતાં કદીયે

ભક્તિ કરતાં કદીયે હું થાકું નહીં, એવી શક્તિ દ્યો.

મુક્તિ ભજતાં કશુંયે હું યાચું નહીં, એવી ભરતી દ્યો. ... ભક્તિ...

પાપો પ્રવેશે જ નહીં બુદ્ધિ-મનદ્વારથી,

એવી મજબૂતી દ્યો.

ચેતન વિકલ્પીને કૈં દુઃખ આપું જ નહીં, વૃત્તિ અહિંસી જ હો. ... ભક્તિ...

ચિત્ત ચંચળતા ક્યાંયે લપટે જ નહીં,

નિર્મળ સ્થિરતા દ્યો.

અંતરશાંતિ વધે, હર પલ ક્ષણ ઊર્ધ્વોદય, એવું આધ્યાત્મ હો. ... મુક્તિ...

કર્મ કૌશલ્યોદ્યમ પૂર્ણ વાત્સલ્યમય,

યોગે સહયોગ દ્યો.

(પા.૧૫૧)

ઘર-જીત સુખ અને શાંતિ હો પ્રીતિમય, લક્ષ્મી સાત્ત્વિક હો. ... ભક્તિ...

મિત્રો-સંબંધીઓ સાથે હો નિરપેક્ષ ભાવ,

સૌહિત સૌભાગ્ય દ્યો.

માફી માગવી પડે એવું બોલું જ નહીં, પ્રેમલ વાણી વહો. ... મુક્તિ...

ખોટી કમાણી ન આવે ઘર-ઉંબરમાં,

ચોખ્ખાં વ્યવહાર દ્યો.

કાયા માયાવી પરપોટે અતિક્રમું નહીં, નિશ્ચે સમકિત હો. ... ભક્તિ...

ગમતાં-અણગમતાં સંગો-પ્રસંગો ભુલાય,

વૈશ્વિ વિસ્મૃતિ દ્યો.

જ્યાં જ્યાં જઈએ ત્યાં ઉલ્લાસ-આનંદ થાય, ભરપટ્ટ પ્રેમાર્ક દ્યો. ... મુક્તિ...

આખા જગ સાથે એકતા સાધી શકાય,

એવી પ્રકૃતિ દ્યો.

ચારે ગતિયુંના આત્માને ઠારી શકું, હૈયે શીતળતા હો. ... ભક્તિ...

કૃપા વર્ધમાન થાય મીટે આવાગમન,

શુદ્ધક સ્વ-યોગ હો.

આતમ-સદ્ગુણ ખીલે ને સમર્પણ થાય, નિર્ભેદ ૐકાર હો. ... ભક્તિ...

બીજો ભવ આવે નહીં, દ્રષ્ટા જાગૃત રહો,

દ્રષ્ટિ આત્મીય દ્યો.

‘દાદા’ સ્વીકારે જે આંસુના અભિષેકી ધોધ, એવી પ્રાર્થના હો. ... મુક્તિ...

જાતિ, વેશ અને વર્ણથી પર અતિ દૂર,

સ્વાહમ્ સ્વદેશ જો.

અમને માગતાંયે આવડીયું નહીં રે ‘દાદા’, માટે મોક્ષ જ દ્યો. ... ભક્તિ...

‘દાદા’, મોક્ષ જ દ્યો.

(પા.૧૫૨)

(૧૪૮) ભક્તિ ભાવના, તન-મન

ભક્તિ ભાવના તન-મન સાથે,

ચોવીસ તીર્થંકરની કરો.

માનવ દેહે ધર્મ પામવા,

મન-વાણી કાયા ઉપકારો.

‘ભાવ’ થકી દર્શન કરવાથી,

પ્રભુ પણ સન્મુખ આવી મળે;

શ્રેણિક જેવાં મગધપતિને,

મહાવીર સ્વામી મહેલે મળે.

ઘર, દેરાસર, ઉપાશ્રયમાં,

ભાવ-ભજન-સ્તવનો કરતાં;

સિદ્ધ ભગવંતનું સમરણ રટતાં,

દેવી-દેવો આશિષ દેતાં.

સહુ ધર્મોનાં દૈવી શાસન, દેવો ધર્મને રક્ષે છે;

જય સચ્ચિદાનંદ સુણો ત્યાં, ‘અભેદ મર્મી’ વરસે છે.

(૧૪૯) ભલે પધાર્યા કળિયુગમાં

ભલે પધાર્યા કળીયુગમાં ભાઈ, નર-નારી સૌ નમન કરે,

ધન્ય ધન્ય ભાદરણનાં દાદા, દરશન કરતાં ભવ ટળે.

દાદા મળ્યા ત્યારે દાદાને ચરણે, શીશ નમાવીને મોક્ષ માંગ્યો,

દાદાને ખોળે સર્વ સમર્પી, મારે એક અવતારી થાવું છે...

અલખ નિરંજન, દાદા દુઃખ ભંજન, સ્વ-પર પ્રકાશક જ્યોતિ છે,

આધિ-વ્યાધિ-ઉપાધિમાં, કેવી અદ્ભૂત સમાધિ છે.

(પા.૧૫૩)

અંદર ભી દાદા, બાહર ભી દાદા, દાયે ભી દાદા, બાયે ભી દાદા,

ઉપર ભી દાદા, નીચે ભી દાદા, દાદા કે બિના સબ હૈ આધા.

આગે ભી દાદા, પીછે ભી દાદા, પૂરબ ભી દાદા, પચ્છમ ભી દાદા,

જહાં ભી દેખું દાદા હી દાદા, શ્રી ક્રિશ્ન, શિવમ્, મહાવીર, દાદા.

સત્સંગની રાત જેવી બીજી કોઈ રાત નથી,

દાદાની વાત જેવી બીજી કોઈ વાત નથી,

મહાત્માઓની નાત જેવી બીજી કોઈ નાત નથી,

માયાની લાત જેવી બીજી કોઈ લાત નથી.

સમજ સમજ કે સમજ કો સમજો, સમજ સમજ ભી એક સમજ હૈ.

સમજ સમજ કે સમજ કો ન સમજે, મેરી નજર મેં વો બેસમજ હૈ.

જેનો જેવો ઠાઠ છે, તેવો તેનો સાથ છે,

ઘણાં લોકો વિમાને બેસીને જાય છે;

કોઈનાં ઘેર મોટરગાડી, કોઈનાં ઘેર ઘોડાગાડી,

ગામડામાં જુઓ તો ગાડાઓ દોડાય છે.

શહેરોમાં જુઓ તો સ્કૂટરોની દોડાદોડ,

પૈસા માટે કાળા-ધોળાં હેરાફેરી થાય છે.

દાદા ભક્ત કહે, આ તો જીવતાનો ઠાઠ છે

નાના-મોટાં મૂંઆ પછી ઠાઠડીમાં જાય છે.

ગાઈ ગાઈ અમે બહુ ગીત ગાયા, એ ગાવામાં મજા પડી.

દાદાના ગુણલા ગાયા નહીં તો, એ ગાવામાં ધૂળ પડી.

રાગ ભૂલ્યા ને દ્વેષ ભૂલ્યા, પાપ તણો વ્યાપાર ભૂલ્યા,

એવાં એકાકાર થયા કે સળગેલો સંસાર ભૂલ્યા.

(૧૫૦) ભવસાગરના તારકને સોંપી દે

(પા.૧૫૪)

ભવસાગરના તારકને, તારું સોંપી દે સુકાન.

દાદા નૌકે બેસી જા, તારું થઈ જાશે કલ્યાણ.

જ્ઞાનીનું સમકિત છે એવું,

કાઢે મિથ્યા કાંકરો;

વાંકો હોય તે સીધો થાશે,

આડો થાશે પાંસરો.

ઢબ્બુ જેવા નિશાળિયાનું, નીકળી જાશે કામ;

દાદા નામે પાર ઊતરિયા, કૈ બુદ્ધિના બામ....

સામાને સંતોષી ચલતાં,

દર્શન જ્ઞાન અખંડ;

સુ-ચારિત્ર્ય ઉત્પન્ન થાતાં,

પોઝિટિવ વર્તન.

બીજાના દોષો જોવાથી, થાતું’તું નુકસાન;

અંતઃકરણને નિઃષ્પંદ કરતી, પંચાજ્ઞાની લ્હાણ....

દાદા દીક્ષિત સ્વ-મુકામી,

‘વ્યવહારે’ નિર્પેક્ષ;

સ્વ-પુરુષાર્થી આત્મસ્વરૂપી,

નિરાગી નિર્દ્વેષ.

ફાઈલ ઉકલતાં એક મિનિટ પણ, સેવો નહિ પ્રમાદ;

નિજાત્મામાં સ્થિર ઉપયોગે, કાઢી લેવું કામ...

પીડાકારક ધ્યાન હઠાવી,

ઠારે અંતર લ્હાય;

હિંસકભાવો નિર્મૂળ કરવા,

દાદા કિરપા સ્હાય.

યોગી-ભોગી સંસારીને, સિદ્ધાશ્રયી સંગાથ;

‘હું દાદાઈ શુદ્ધાત્મા છું’, અક્રમ કેવળજ્ઞાન....

(પા.૧૫૫)

(૧૫૧) ભૂલો પોતાની જોનારા

ભૂલો પોતાની જોનારા,

જગતમાં થઈ શકે ભગવાન.

ફરીથી થાય નહીં તે ભૂલ,

સદા જાગૃત હોય ભગવાન.

નથી જે દેહનાં માલિક,

નથી વાણી પે માલિકી ભાવ;

નથી જ્યાં માલિકી મનની,

થયા વીતરાગભાવ સ્વભાવ. -ભૂલો....

ગનેગારી જુએ ખુદની,

તે સવળી ‘સમ્યકી દ્રષ્ટિ’;

પરાયાનાં ગુના જુએ,

તે અવળી છે મિથ્યા દ્રષ્ટિ. -ભૂલો....

જે પોતાનાં જુએ દોષો,

જગત તેને દીયે છોડી;

બીજાના દોષ દેખે છે,

ત્યાં સુધી જીવતી હોળી. -ભૂલો....

કરુણા રાખવા જેવું,

જગત છે દંડ કરશો નહીં;

ન જુએ કોઈને દોષિત,

તે દાદા પૂર્ણ જ્ઞાની અભય. -ભૂલો....

જગત દોષિત દેખાશે,

ત્યાં સુધી છે ભટકવાનું;

(પા.૧૫૬)

બધી છે કર્મ પોટલીયું,

નિકાલે, શેષ ભગવાન ‘હું’. -ભૂલો....

(૧૫૨) ભેળી જમાતું અવળી હવળી

ભેળી જમાતું અવળી હવળી,

ઊંધા રસ્તા બતલાવે.

ચઢે આમળો, મન વંટોળે, ત્યાં દાદાને સંભારો.

માંહી થાશે દ્વેષ ગુણાકાર,

તુર્તે કરવા ભાગાકાર.

મિત્રને સ્વાંગે, મહીં દુશ્મન છે ત્યાં દાદાને સંભારો.

આત્માનો ગુણ નિરાકુળતા,

વધી ગઈ જ્યાં વ્યાકુળતા.

પરાયું સ્થાનક છોડી ભાગો, ત્યાં દાદાને સંભારો.

આકુળ-વ્યાકુળ કર્મ-બાંધણી,

સ્થૂળ કષાયો સૂક્ષ્મ લાગણી.

કૈં પણ જાતને હલાવી દ્યે છે, ત્યાં દાદાને સંભારો.

શંકા-કુશંકા નિર્મૂળ હોજો,

ભોગવ્યું ત્યાં કંઈ ભૂલ છે જોજો.

ઉદયે નિમિત્ત નિર્દોષ દેખી, ત્યાં દાદાને સંભારો.

મન-વચ-કાયા ત્રિ-વર્ગણજો,

અધિયાસે, અભિયાસી જોજો.

બુદ્ધિ ચૂંથે, કાદવ-કીચડ, ત્યાં દાદાને સંભારો.

અંતઃકરણ ગૂંગળી મૂંઝાય,

ખેંચો જ્યાં ગાડી રોકાય.

‘આ’ છે સંકટ સમયની સાંકળ, ત્યાં દાદાને સંભારો.

‘અભિપ્રાયો’ છે આપણું બંધન,

અપના ગુના અજ્ઞા-સ્પંદન.

આજ્ઞા પંચક ભૂલાવે છે, ત્યાં દાદાને સંભારો.

(પા.૧૫૭)

‘મારા’ દોષે ‘હું’ બંધાયો,

કર્મ-રસાંધે જીવ અવરાયો.

બીજું કોઈ દોષિત લાગે છે, ત્યાં દાદાને સંભારો.

(૧૫૩) મન-વચન-કાયાથી તદ્દન

મન, વચન, કાયાથી તદ્દન જુદો એવો,

બ્રહ્મ સંબંધવાળો, ‘હું શુદ્ધ આત્મા છું’.

બ્રહ્મ સંબંધવાળો વિશુદ્ધ આત્મા જ છું,

પરાત્પર પુરુષ ગીતા ગાયક હું જ છું.

ત્રિશૂળ છતાં યે જગત ઝેર પીનારો,

શંકર પણ હું જ ને નીલકંઠ હું જ છું.

ગોકુળથી સોમનાથ, પૂર્ણચક્ર યોગેશ્વર,

શ્રી રણછોડરાયનું હૃદયકમળ હું જ છું.

કોટિ યુગે અસંભવ મૂર્તામૂર્ત હૃદયજ્ઞાન,

ધર્મચક્ર સર્વોદયી મહાવીર હું જ છું.

ત્રિમંત્રે કુરબાન અહા, સામસામા ખુદા અલ્લા,

ત્રિ-કરણ, તરન્નુમ ફીદા ફીદા ફીદા છું.

ભેદબુદ્ધિનો જ્યાં પૂર્ણ વિલય થાય છે,

તે અભેદ ચેતનના ધામમાં રહું છું.

ઉપમા ને વિશેષણ જગત સમજે તેથી લખી,

અન્યથા હું અનુપમ જ્ઞાન અવતાર છું.

હીનપુણ્યા મનુષ્યોને સત્ સમજાવવા,

જાતે બોલવું પડ્યું કે ભગવાન હું જ છું.

શાસ્ત્રમાં જે લખી નથી, વાણીથી જે વહી નથી,

પ્રત્યક્ષ સરસ્વતી જ્ઞાન-જ્ઞાન હું જ છુ.

(૧૫૪) મન-વચન શુદ્ધ કરી

મન-વચન શુદ્ધ કરી અંતર ઉમંગ ધરી,

(પા.૧૫૮)

ભાવના ફૂલડાં લઈએ રે, ચાલો મહાવિદેહ ધામ જઈએ રે.

મમતાથી મુક્ત થઈ સમતાથી યુક્ત થઈ,

સીમંધરનાં ગુણલા ગઈએ રે. ચાલો...

હૈયાનાં હેતથી ભક્તિનો થાળ ભરી,

ચરણે સમર્પિત થઈએ રે. ચાલો...

સત્ગુણને પામવા દુરગુણને વામવાં,

નિરંજન નાથ ભજી લઈએ રે. ચાલો...

પ્રભુજીને વંદી કર્મો ને કંદી,

આતમ નિરમળ કરી લઈએ રે. ચાલો...

શ્રેયાંસ કુલ થઈ ચંદ્ર સત્યકી માતાનંદ

દિલમાં રાખે તે રહીએ રે. ચાલો...

(૧૫૫) મનુષ્યનો દેહ મળિયો છે

મનુષ્યનો દેહ મળિયો છે,

કિંમત સમજો અમૂલ્યો છે.

મનુષ્યભવ કો’ક ફેરો હોય,

ત્યાં મોક્ષ જ મેળવી લેવો. - મનુષ્યનો....

સનાતન ‘વસ્તુ’ બે નજદીક,

પરિણામે જ યોનિબીજ;

બિલીફમાં ભ્રાંતિથી સરક્યો,

અસર દારૂમય મોહ ચડ્યો.

સંયોગ જાતે જઈ ભળિયો,

અવસ્થે તન્મયાંગ ભમ્યો;

અનાત્માને જ ‘હું પદ’ હોય,

છે દેહાધ્યાસ વિકલ્પેલો. - મનુષ્યનો....

(પા.૧૫૯)

સમય જો વેડફી નાખ્યો,

વખત ધૂળધાણી કરી કાઢ્યો;

વિષય અજ્ઞાનમાં રાચ્યો,

અહંકાર ભોગવી મહાલ્યો.

આ-સમજણથી જો રખડ્યો છે,

ત્રિપાધે જો ભટકિયો છે;

વિભાવી કેફ યોગે મોહી,

દબાણો બહી ભાવે કેવો ? - મનુષ્યનો....

લઘુત્તમ હારીને જીતશે,

સ્વરૂપમાં સ્વસત્તે તે રહેશે;

દેહાત્મા ભિન્ન ધાર જુએ,

અતીન્દ્રિય સુખ જાણી જીવ્યો.

નિવેડો જ્ઞાને જડિયો છે,

અલૌકિક માર્ગ મળિયો છે;

‘વિજ્ઞાની’ કો’ક ફેરો હોય,

‘શુદ્ધાત્મા’ જ મેળવી લેવો - મનુષ્યનો....

(૧૫૬) મને ઘડી ઘડી દાદા યાદ

મને ઘડી ઘડી દાદા યાદ આવતા રે લોલ

શુદ્ધાત્મા સ્મરણ જગાવતા રે લોલ. મને...

મેં તો અહંકાર દાદાને ચરણે ધર્યો રે લોલ,

નિજ સ્વરૂપમાં જઈને ઠર્યો રે લોલ,

મારો જનમ-મરણનો ફેરો ટળ્યો રે લોલ

(પા.૧૬૦)

દાદે મોક્ષની લિફટમાં બેસાડીયો રે લોલ. મને....

પડળ ચર્મ-ચક્ષુનાં ઉતારીયાં રે લોલ,

દિવ્યચક્ષુએ શુદ્ધાત્મા દેખાડીયો રે લોલ,

મેં તો જન્મ-જન્માંતર વેડફયાં રે લોલ,

દાદા કૃપાએ ભવડો ભાંગ્યો રે લોલ. મને....

સંસારી વેષે સ્વરૂપ પામીયો રે લોલ,

સદા જ્ઞાતા-દ્રષ્ટા પરમાનંદી રે લોલ,

પાંચ આજ્ઞાનાં દાદે રક્ષણ દીધાં રે લોલ,

આજ્ઞા પાલને એકાવતારી થશું રે લોલ, મને....

દાદે મોક્ષ-ધામનો પાસપોર્ટ આપીયો રે લોલ,

વીઝા સિદ્ધ-શીલાના ઈસ્યુ કર્યા રે લોલ,

મહાવિદેહ ક્ષેત્રે હવે જઈશું રે લોલ,

સ્વામી સીમંધરનું શરણું લઈશું રે લોલ. મને....

(૧૫૭) મને દાદા મળ્યા, ભગવાન મળ્યા

મને દાદા મળ્યા, ભગવાન મળ્યા;

મારા પૂનરજનમનાં ફેરા ટળ્યા.

જેણે મોહ-માયાને લીધાં છે જીતી,

સર્વ મહાત્માઓ પર રાખે છે પ્રિતી,

એવાં જ્ઞાની મળ્યા, વીતરાગી મળ્યા. -મારા...

જેના દર્શનથી સૌ જીવને શાંતિ મળે,

જેના ચરણ સ્પર્શથી સૌ પાપ ટળે,

સાચા જ્ઞાની મળ્યા, સત્ ધ્યાની મળ્યા. -મારા...

(પા.૧૬૧)

પ્રત્યક્ષ જ્ઞાની વિના મોક્ષ નથી,

આજ્ઞાપાલન વિના મુક્તિ નથી,

એવા જ્ઞાની મળ્યા, વિજ્ઞાની મળ્યા. -મારા...

(૧૫૮) મહાવિદેહ ક્ષેત્રમાં સીમંધર સ્વામી

મહાવિદેહ ક્ષેત્રમાં સીમંધર સ્વામી,

સોનાનું સિંહાસન જી.

રૂપાનું ત્યાં છત્ર વિરાજે,

માણિક દિવા દીપે જી.

કુમકુમ વરણી ઘઉંલી વિરાજે,

મોતીનાં અક્ષર સારે જી.

ત્યાં બેઠાં શ્રી સીમંધર સ્વામી,

બોલે મધુરી વાણી જી.

કેસર-ચંદન ભર્યાં કટોરા

કસ્તુરી ને બરાસે જી.

પહેલી રે પૂજા અમારી હોજો,

ઉગમતે પરભાતે જી.

સન્મુખ અરિહંત વંદન હોજો,

કેવળ કેવળ સામે જી.

(૧૫૯) મહાવિદેહથી આસન છોડી, ત્રિમંદિરીયે વસો

મહાવિદેહથી આસન છોડી, ત્રિમંદિરીયે વસો,

ઉતારો પ્રભુ ચેતના આજે, આવો સીમંધર સ્વામી, આવો સીમંધર સ્વામી, આવો સીમંધર સ્વામી...

ધરતી ઝંખે ભરતક્ષેત્રની, જ્ઞાનજ્યોત પ્રગટાવો,

પુણ્યશાળી મહાત્મા જન, ત્રિમંદિરનો લહાવો,

પ્રભુ, અમારા પ્રેમને પારખી, આપ શરણે લેશો,

પ્રભુ, તમારી કૃપા-શક્તિથી, ભરતક્ષેત્રે તારો. ઉતારો પ્રભુ ચેતના આજે...

(પા.૧૬૨)

જગ કલ્યાણી ભાવથી રંગેલ, રોમ રોમ આપના,

લાવણ્યમય ચરમ શરીરી, દેવી-દેવો ખેંચાય,

શાસ્ત્રો લખે નહીં, વદે તે શાસ્ત્રો, સ્યાદ્વાદ હાય,

બ્રહ્માંડે સર્વોતમ પુણ્યૈ, યુગો યુગો વખણાય. ઉતારો પ્રભુ ચેતના આજે...

કેવળ જ્ઞાની બ્રહ્માંડે નાયક, આશ્ચર્યો સર્જાય,

ત્રિમંદિરના દર્શન માત્રથી, મોક્ષ સાંધો સંધાય,

સકલ પાપોના આપ છો નાશક, અનંત ગુણધારક,

અખિલ વિશ્વના આપ ઉદ્ધારક, અમી દ્રષ્ટિ આપો,

ઉતારો પ્રભુ ચેતના આજે...

હૃદય રંગોળી ફૂલો સજાવી, ભક્તિ નહીં કાચી,

પ્રથમ પૂજા પ્રભુ અમ સ્વીકારો, મોક્ષ ખપ સાચી,

પ્રભુ, અમારું આજનું આહ્વાન, અબઘડી ઝીલશો,

મોક્ષનો સિક્કો આજે મારો, ભાવો અમ વાંચી,

ઉતારો પ્રભુ ચેતના આજે...

(૧૬૦) માં આદ્યશક્તિ

મા આદ્યશક્તિ સ્વરૂપ છે તું....માવડી...(૨)

મારા ભવોભવ તાર્યા અંબે....

તારા એક લાલે રે...(૨)....મા આદ્યશક્તિ...

પાંચ આજ્ઞાનું પાલન પલ પલ હોજો રે.....(૨)

તારી કૃપાથી સહજ સ્થિતિ...

નિરંતર હોજો રે.....મા આદ્યશક્તિ......

માંની ચુંદડીમાં.....લાલ રંગનો મહિમા રે......(૨)

શ્વેત લેશ્યામાં ઓર જ દીપે.....

(પા.૧૬૩)

અંબે તારા રંગો રે.....મા આદ્યશક્તિ.....

મા સૌએ દેવીઓમાં.....દિવ્ય દર્શન હોજો રે.......(૨)

સચર વિચર નેચર.....અચળ પદે જોવું રે.....મા આદ્યશકિત.....

ભાવોથી અહિંસક પૂર્ણ છું ઓ માવડી.......(૨)

નિર્જરામાં સંપૂર્ણ દર્શન હોજો ઓ તારીણી....મા આદ્યશકિત.....

દુર્ગતિ નાશીની કાળ વિનાશીની માવડી (૨)

તારી ભક્તિનું જ્ઞાન પરિણામ...અંબાલાલે આપ્યું રે...મા આદ્યશક્તિ....

સૌ વ્યવહારોમાં એક દર્શન હો જો રે......(૨)

સ્વયંસિદ્ધ શુદ્ધિ અલૌકિક રહેજો રે......મા આદ્યશક્તિ......

સૌ શાસનોના શાસન દેવી છો માતાજી.....(૨)

વીતરાગોના શાસન દેવી પ્રત્યક્ષ છો માવડી.....મા આદ્યશક્તિ...

(૧૬૧) મારગ ખુલી રહ્યા જો વીરના

મારગ ખુલી રહ્યા જો વીરના

દાખવજો વીરલાઓ વીરતા.

ધરતી જો ધમધમે,

કાયર તો કમકમે,

શૂરવીર છોડે નહીં સ્થિરતા....

નવનિર્માણકારી સમિતિને ધન્ય છે,

બાળ-યુવા-વૃદ્ધો તણી જાગૃતિને ધન્ય છે,

જગત કલ્યાણધારી યુવાનીને ધન્ય છે,

ભ્રષ્ટાચાર વિરોધીના સેનાનીને ધન્ય છે;

નાદો પ્રચંડ ગુંજ્યા સિંહના,

પછડાટો ખાવી પડશે ખીણમાં;

ચેતો પહેલો પૂલ તૂટ્યો,

(પા.૧૬૪)

નથી હજી શ્વાસ ખૂટ્યો;

પાપો જ પીડા દેશે પિંડમાં. -મારગ....

મહાવીરે ભાખ્યું હતું : ‘લોક વાંકા-જડ થશે’,

નિષ્ઠાવાન સજ્જનોને કૃષ્ણ-સુદર્શન થશે;

છેલ્લી સીમા ભ્રષ્ટાચારી સામે આંદોલન થશે,

ભ્રષ્ટાચાર્યો, લાલચુને કર્મદંડો પકડશે;

‘પકડાયા ? છે ગુનેગાર ! દિલના,

‘ભોગવે છે તેની ભૂલ’ પીંડમાં;

ભસ્મક ગ્રહી પકડથી,

હાનિ-વૃદ્ધિ નિયમથી,

પૂર્ણ નિર્માણી ‘ધર્મ સિદ્ધતા’. -મારગ....

(૧૬૨) મારા દાદા આવે છે, દાદાજી

મારા દાદા આવે છે, દાદાજી આવે છે,

અરે, ગામ ગામથી, દૂર દૂરથી મહાત્મા આવે છે,

સત્સંગ શિબિર કેરા એ રંગ જમાવે છે. -મારા દાદા....

હાલોને જોવા જઈએ, ગુણ ગઈએ,

એના દરશનથી પતિતપાવન થઈએ . - મારા દાદા....

આજ્ઞા પહેલી સમજાવે, મન ભાવે,

મારા દાદા તો વ્યવહાર દ્રષ્ટિ આપે,

અરે, વ્યવહારમાં નાટકનું રૂપ સમજાવે છે. - સત્સંગ શિબિર....

આજ્ઞા બીજી સમજાવે, મન ભાવે,

એ નિશ્ચયની વરમાળા પહેરાવે,

અરે, જોવાના ને જાણવાના એ પદમાં લાવે છે. -સત્સંગ શિબિર....

આજ્ઞા ત્રીજી સમજાવે, મનભાવે,

એ વ્યવસ્થિત શક્તિને સમજાવે.

અરે, વ્યવસ્થિત શક્તિ તો આ જગત ચલાવે છે. - સત્સંગ શિબિર....

(પા.૧૬૫)

આજ્ઞા ચોથી સમજાવે, મન ભાવે,

એ સમભાવે નિકાલ કરાવે,

અરે, આંટીઓ ને અથડામણ બાજુ કરાવે છે -સત્સંગ શિબિર....

આજ્ઞા પાંચમી સમજાવે, મન ભાવે,

આ શુદ્ધાત્માનો ચોપડો એ લખાવે,

અરે, સત્સંગથી રકમને એ જમા કરાવે છે,

શિબિરથી લોટરીને એ જમા કરાવે છે,

જાત્રાથી જેકપોટને એ જમા કરાવે છે, -સત્સંગ શિબિર....

હા.........લોને જોવા જઈએ, ગુણ ગઈએ,

એના દર્શનથી પતિતપાવન થઈએ. - મારા દાદા....

(૧૬૩) મારા દાદાના શરણોમાં આવ્યો

મારા દાદાના શરણોમાં આવ્યો (૨),

એમની કીરપાથી સ્વ-પદને પામ્યો. મારા દાદાના....

ભવોભવની ભટકામણ ટાળી.... ભાવનિંદ્રામાંથી જગાડી,

બિન પાત્ર મને સમકિતકારી.... ભવસાગરમાં ડૂબતો બચાવી,

દાદાએ આદર્શ વ્યવહાર સ્થાપ્યો. એમની કીરપાથી....

દ્રષ્ટિ નિર્દોષ આંખોમાં આંજી, જગત નિર્દોષ દર્શન કરાવી,

દોષ જે છે તે તારો સમજાવી, અંતે તું પણ છું નિર્દોષ બતાવી,

દાદાએ વીતરાગ મુક્તિ જ આપી. એમની કીરપાથી....

બોધ બીજ મુજમાં ઉગાડી, શુદ્ધ આત્માનું દર્શન કરાવી,

લક્ષ અલખ નિરંજનનું સ્થાપી, સુદર્શન કેવળીનું સોંપી,

પાંચ વાક્યોમાં મોક્ષ ભેલાડી.

(પા.૧૬૬)

એમની કીરપાથી....

ત્રણ બેટ્રીઝનું ચાર્જિંગ ટાળી, નવા કર્મો થતાં અટકાવી,

પાડોશીને જ ભોક્તા બનાવી, મને સંપૂર્ણ અલિપ્ત રાખી,

દાદાએ સ્વ-પર ભેદ વર્તાવ્યો. એમની કીરપાથી....

આવાં અજોડ જ્ઞાનનું દર્શન, આવી સહજ વર્તાતી દીક્ષા,

પામે સર્વે મુંઝાતા જીવો.... માત્ર જ્ઞાનીની એક દ્રષ્ટિથી,

દાદાએ અખૂટ પ્રેમ ફેલાવ્યો. એમની કીરપાથી....

(૧૬૪) મારી અંબા માડી રે,

મારી અંબા માડી રે....અંબા માડી રે...

મા...મોક્ષે જનારા જીવોની...સંપૂર્ણ રક્ષક રે... અંબા માડી રે....

મા... જગત કલ્યાણની ભાવના...સર્વત્ર હોજો રે...અંબા માડી રે....

વીતરાગોની શાસન દેવી... નિશ્ચયમાં રાખજો રે...અંબા માડી રે....

મહાકાલી કહું કે ભદ્રા...સર્વત્ર શક્તિ રે...અંબા માડી રે....

મા...અખંડ આનંદ અનુભવ...જ્ઞાનીની કૃપા રે...અંબા માડી રે....

મા... માંગુ હું એક જ વરદાન...વ્યવહારમાં શુદ્ધિ રે...અંબા માડી રે..

મા...પ્રત્યેક અવસ્થાઓ ને...જેમ છે તેમ જોઉં રે...અંબા માડી રે....

મા...માંગુ હું એક જ દર્શન...અકર્તા પદનું રે...અંબા માડી રે....

મા...તારું જ સાચું સ્વરૂપ...ઠેર ઠેર જોઉં રે...અંબા માડી રે....

(૧૬૫) મારી ઝૂંપડીએ પધાર્યા રે

મારી ઝૂંપડીએ પધાર્યા રે,

(પા.૧૬૭)

મૂળજી ઝવેરબાના લાલા.

મારા મનમાં આનંદ થાય રે. હો ઓ ઓ.....

શેરી વળાવું ને સાફ કરાવું, આંગણે ચોક પુરાવું મારા દાદા;

ટોડલે ટોડલે તોરણ બંધાવું , દાદા ટોપીવાળા રે દાદા....

સર્વજ્ઞ જ્ઞાની ઘેરે પધાર્યા , પ્રેમે પખાળું પાય મારા દાદા;

વીંઝળે વીંઝળે વાયુ ઢોળું, નીરખી નીરખી જાઉં મારા દાદા....

રૂપાતે કેરો બાજટો ને, કંચન કેરી થાળ મારા દાદા;

પીરસજો ને મારા વ્હાલા હીરાબા, તમે આરોગો ભગવાન મારા દાદા....

સેવ સુંવાળી ને લાપસી, ને ગળગળીયો કંસાર મારા દાદા;

તાવ્યા તો ઘી ગવરી તણાં રે, હું તો ખોબલે પીરશું થાળ મારા દાદા....

આંબો તે મોર્યો લાજમાને , જાંબૂતે લ્હેરી જાય મારા દાદા;

આવું તો ભીંજે મારી ચૂંદલડી રે, વરસે મેહુલીયો વરસાદ મારા દાદા....

માલણ લાવી મોગરો ને , કાચી કળીનો હાર મારા દાદા;

સીમંધર સ્વામી મળ્યા મને ને, મારે હૈયે હરખ ના માંય મારા દાદા....

(૧૬૬) મારી ભૂલો ભાંગી ભગવાન રે

મારી ભૂલો ભાંગી ભગવાન રે દાદા વીતરાગી.

મારી ભ્રાંતિ ટાળી ભગવાન રે દાદા વીતરાગી.

અજ્ઞાનમાં અથડાતો હતો ને ગર્વનો નહીં પાર,

ભવરણમાં ભટકતો હતો, નહીં કોઈ આધાર,

મારા ભોમિયા બન્યા ભગવાન રે....

વિધિ-વિધાન ન જાણતો, નહીં શાસ્ત્રોની સમજણ,

આત્માને જાણ્યો ન’તો, હતો પુદ્ગલમાં ગુલતાન,

મારી જાતનું હતું નહીં ભાન રે...

દાદા અંગૂઠે જઈ નમ્યો અને સંધાયો ત્યાં તાર,

(પા.૧૬૮)

અહંકાર ઓગાળ્યો, મને કરવાને ભવ પાર,

મારી બાંયો ઝાલી ભગવાન રે ....

કૃપાળુએ કૃપા કરી, સમજાવ્યો સંસાર,

કોણ હું, કોણ નામધારી, કેમ ચાલી રહ્યો સંસાર,

મને દાદે કરાવ્યું સ્વભાન રે ....

શુદ્ધાત્મા પદે બેસાડિયો, બાળીને સહુ પાપ,

રક્ષણ કાજે આપી વળી, આજ્ઞા રૂડી પાંચ,

ગાઓ દાદાનો જય જયકાર રે ....

સાચાં સગાં મારા જ્ઞાનીજી ને તરણ તારણહાર,

હૃુદિયે બેસી પ્રકાશતા, હવે કોની સાડી બાર,

મારે હૈયે વસે ભગવાન રે ....

સદાય જે સ્મરણે રહે, ભૂલાય ન પલવાર,

જ્ઞાની જ મારા શુદ્ધાત્મા, એમાં શંકા નહીં તલભાર,

કે મારો વહાલો છે હાજરાહજૂર રે ....

ગિરધર કવિતા કરતો ફરે, નહીં છંદ-રાગનું જ્ઞાન,

પ્રત્યક્ષ દાદા સરસ્વતી, કરી રહ્યા નિજ ગાન,

મારો વહાલો વહે શબ્દધાર રે ....

(૧૬૭) મૂર્તિ થકી ભક્તિની ભાવના

મૂર્તિ થકી ભક્તિની ભાવના જોજો,

સીમંધર સ્વામીની કરુણા જોજો.

મૂર્તિના ચરણોમાં જ્ઞાનીને જોજો, (૨)

અમૂર્ત સૂક્ષ્મતમ ભક્તિને જોજો....

શ્રમથી મંદિરે પહોંચ્યું છે જોજો,

દાદાએ શીખવેલા ભાવથી જોજો...

દેરાં પગથીયે ચિત્ત ચોંટ્યું જોજો, (૨)

આરસ ‘આ’ રસનો માર્ગ જાણ્યો જોજો ....

(પા.૧૬૯)

નામ, સ્થાપના, દ્રવ્યના વ્યવહાર જોજો,

પંચાજ્ઞા સૂક્ષ્મતમ સુભક્તિને જોજો...

શુભાશુભ પ્રતિષ્ઠાનો સંસાર જોજો, (૨)

જ્ઞાનીની પ્રતિષ્ઠાનો વીતરાગ જોજો ....

પ્રત્યક્ષ અર્હત સમીપે શું જોશો ?

મૂર્તિના ચરણોમાં જ્ઞાનીને જોજો....

અંગૂઠે મસ્તકના દ્રશ્યને જોજો, (૨)

દાદા-સીમંધરના તારને જોજો ....

પાંચાગુલી આ હસ્તને જોજો,

અકર્તા-ભાવના ‘કરતા’ જોજો...

અસીમ સ્થિર આ દ્રષ્ટિને જોજો, (૨)

સત્-ચિત-સ્મિત આ ઓષ્ઠને જોજો....

શ્રુત-જ્ઞાન-સ્તવના સુકર્ણ જોજો,

વિરાટ વક્ષ ને ભૂજા જોજો....

શ્વાસને શ્વાસમાં દાદા જ હોજો (૨)

નિર્મળ નયનોમાં બ્રહ્માંડ હોજો....

(૧૬૮) મંદિર હે મુક્તિસુખા, માંગલ્ય

મંદિર હે મુક્તિસુખા, માંગલ્ય મંત્રાર્થી મધુ !

સાષ્ટાંગ પ્રણિપાતે પરમ અર્થ, વ્યક્તકાને ધન્ય છે.

જે ચક્ષુ પ્રભુ દર્શન કરે, તે આંખને પણ ધન્ય છે.

જે દ્રષ્ટિ સુ-દર્શન કરે, તે સ્થિર-પ્રજ્ઞા ધન્ય છે.

પંચાગુલિ પ્રણમી નમે, તે હસ્તભુજા ધન્ય છે.

કર જોડી પ્રભુ ચરણે નમે, તે બાહુઓને ધન્ય છે.

જે જીભ પ્રભુકીર્તન કરે, તે ઓષ્ટ-ગુફા ધન્ય છે.

અંતસ્કરણ વંદી પૂજે, તે ભાવ-દ્રવ્યને ધન્ય છે.

જે કાન પ્રભુસ્તવના સુણે, તે યુગલ કર્ણને ધન્ય છે.

(પા.૧૭૦)

સત્વાણી સુણી મનન મથતાં, સુબુધ મનને ધન્ય છે.

જે ચરણ દોડે જ્ઞાની પાસે, પગલે પગલાં ધન્ય છે.

જે ધૂપ, દીપ, ચંદન સમર્પે, દેહ-યજ્ઞને ધન્ય છે.

કર્મેન્દ્રિયો-જ્ઞાનેન્દ્રિયો, ઉપયોગ શુદ્ધે ધન્ય છે.

સર્વાત્માના સુખ મોક્ષદાતા, લબ્ધેશ્વરી આ ધન્ય છે.

વીતરાગ મુદ્રી દેહ-સાથે, સિદ્ધપદને ધન્ય છે.

ભવચક્ર છોડાવી દીએ, તે જ્ઞાનીપુરુષ ધન્ય છે.

પરમાત્મના અજન્મા જન્મો, ઉજવણાંને ધન્ય છે.

અહીં મોક્ષસુખ આસ્વાદ કા, સૌ મહાત્માને ધન્ય છે.

ભવાત્મનાં ઉત્તમ નિમિત્ત સંયોગ સૌરભ ધન્ય છે.

જ્ઞાની પુરુષ મળી ગયા, સૌભાગ્ય-પુણ્યા ધન્ય છે.

(૧૬૯) યમુના જળમાં કેસર ઘોળી

યમુના જળમાં કેસર ઘોળી,

સ્નાન કરાવું શામળિયા.

હળવે હાથે અંગો ચોળી,

લાડ લડાવું શામળિયા.

અંગે લૂછી આપું વસ્ત્રો, પીળાં પીતાંબર પ્યારમાં,

તેલ સુગંધી નાખી આપું,

વાંકડિયા તુજ વાળમાં. યમુના...

કુમકુમ કેરું તિલક સજાવું, ત્રિકમ તારા ભાલમાં,

અલબેલી આંખોમાં આંજું,

અંજન મારા વાલમા. યમુના...

હસતી જાઉં વાટે-ઘાટે, નાચી ઊઠું તાલમાં,

નજર ન લાગે શ્યામસુંદરને,

ટપકું કરી દઉં ગાલમાં. યમુના...

(પા.૧૭૧)

પગમાં ઝાંઝર રુમઝુમ વાગે, કરમાં કંકણ વાલમા,

કંઠે માળા, કાને કુંડળ,

ચોરે ચિતડું ચાલમાં. યમુના...

મોર-મુકુટ માથે પહેરાવું, મુરલી આપું હાથમાં,

કૃષ્ણ-કૃપાળુ નીરખી શોભા,

વારી જાઉં તારા વ્હાલમાં. યમુના...

દૂધ કટોરી ભરીને આપું, પીઓ ને મારા શામળા,

ભક્તમંડળ નીરખી શોભા,

રાખો ચરણે શામળા. યમુના...

(૧૭૦) યાદ રહેશે, દાદાજી સૌને યાદ રહેશે

યાદ રહેશે, દાદાજી સૌને યાદ રહેશે.

લાખ યુગોનાં વહેણ વહી જાય ....

જગત જણી રહ્યું સહયોગ નર ને માદાનો,

ભોગ-ઉપભોગે રાગ-દ્વેષે ભવોના પ્લાનો,

રી-પેમેન્ટોના ચક્રાવે સંસાર ....

આંખ લડી ત્યાં જ થઈ જાય છે વિશેષભાવ,

નજર ચીટકી જતાં ચિત્તવૃત્તિ ડહોળાય તાવ !

ખોટાં આકર્ષણથી મોહે ગ્યો વેરાઈ ....

વિદ્યાઅર્થી અને મુગ્ધાવસ્થે ખપે સમજ તોલ,

વિના કંટ્રોલે તો આખું જીવન થશે ડિ-કંટ્રોલ,

લપસી પડ્યાથી તો કાદવ ચીટકી જાય ....

સ્ત્રી ને પુરુષ બેઉ ફાઈલો જ ચીકણી ગણાય,

છૂટવા ચાહો તો યે પરસ્પર ઝઘડાં જ થાય,

(પા.૧૭૨)

આવી ‘ગૂંચ’માં શાણાં ન લબદાય ....

તેજી ઘોડાને યે જોઈએ લગામી અંકુશ,

નહીં તો પ્રૌઢાવસ્થે ખોખું થાય કડડડ ભૂસ,

ટટ્ટુ ખોખલાં જ હડધૂત થાય ....

વિશ્વ બે-લગામ વાસનાથી ભરડાઈ જાય,

વિષય અતિરેકે હવસખોર ઠરડાઈ જાય,

ચાર ગતિ ચાર પગાંથી ખુંદાય ....

અમને ચારિત્ર્ય મોહિનીનો વાંધો નથી કહું,

ફક્ત દર્શન મોહિનીનાં જોખમો છે બહુ,

કુ-દ્રષ્ટિ થકી જન્મો ચિતરાય ....

નિયમ રાખવાથી વ્યવહાર સાફ થતો જાય,

પછી કોઈનો યે ક્લેઈમ બાકી રહી નહીં જાય,

એક પત્નીવ્રતે ‘બ્રહ્મચર્યે’ જાય ....

આ કાળને અનુરૂપ નવું શાસ્ત્ર છે,

પરસ્પરને વફાદાર બધાં પૂજ્ય પાત્ર છે,

એક પતિવ્રતા ‘બ્રહ્મચર્યે’ પ્રાય ....

જ્ઞાની કચરો કાઢે આપણા કરુણ હિસાબે,

મા ઠપકો આપે બાળકોને મીઠી તીખાશે,

અહો માતપિતા, કેમ રે ભૂલાય ? ....

દાદા સ્યાદ્વાદ કોઈનેયે હેઠા ના પાડે,

પડી ગયા તેનો હાથ ઝાલી પાછા ઉઠાવે,

કરુણાદ્રી દાદા સંગે મોક્ષ થાય ....

(૧૭૧) ये विश्व में सुख और शांति हो

ये विश्व में सुख और शांति हो,

ऐसी करुणा कर देना।

(પા.૧૭૩)

दिल भीतर के सब तिमिर हरो,

तरणतारण परमात्मा।

ज्ञानांजन हे प्रकट पुरुष,

सिद्धेश्वर शिल्पी सन्मुख,

सब जीव को आतम प्राप्ति दियो,

निरावरणी व्यक्तात्मा। -ये विश्व में...

एक स्वभाव है प्रकाश का,

चाहे किसी भी दीप में हो,

पछ्छम - पूरब सूरज हो,

नि:ष्पक्षी हे किरणात्मा। -ये विश्व में...

नि:संशय ॐ महेश्वरा,

प्रफुल्लित स्वानंद उदयकरा,

शुद्ध अंत:स्तल की जगमग ज्योत,

केवल ज्ञान में स्थिर करना। -ये विश्व में...

भव-भय-भंजक मूल-शरण,

आप से कटते जन्म-मरण,

जब आयु अंतिम आ जाये,

त्वं सुचरणों में ले लेना। -ये विश्व में...

(૧૭૨) રોમે રોમમાં વસતા પ્રભુની, આરાધના આ મહીંલી

રોમે રોમમાં વસતા પ્રભુની, આરાધના આ મહીંલી

આરાધના આ મહીંલી, આરાધના આ મહીંલી

શ્વાસે શ્વાસે, સૂક્ષ્મ નિદિધ્યાસે, નિલીપ્તતા આ મહીંલી,

આરાધના આ મહીંલી, આરાધના આ મહીંલી.

અજોડ સૂરનો આ અંતરનાદ...હા (૨)

બ્રહ્માંડી શક્તિઓ ભેદી પુરાવો,

સીમ સીમ સીમ સીમ મન જોયું ડોલતું, (૨)

(પા.૧૭૪)

‘સી’ મન ધર્યું જેને ચરણે,

સીમંધરાના શરણે... રોમે રોમમાં...

આઠમા ભાગની મહીંલી સમૃદ્ધિ... હા (૨)

સહેજે વહાવે નિરીચ્છક સમાધિ,

તન તને વંદુ, મન તને વંદુ, (૨)

વાણી વાણીને વંદે, સીમંધરી સ્વ દર્શને... રોમે રોમમાં...

રગ રગમાં વહેતું દાદાઇ દર્શન... હા (૨)

સામાયિક આ સમય સારનું,

‘મા’ તારી શક્તિનો પ્રગટ અનુભવ (૨)

રાગ સ્વરૂપ સમજાવે, વીતરાગ પંથ વહાવે... રોમે રોમમાં...

(૧૭૩) લાગે છે દાદા આવી ગયા છે

લાગે છે ‘દાદા’ આવી ગયા છે,

જડ ને ચેતન છાંટી ગયા છે.

કોટિ વર્ષોની કાજળ કોટડીનાં,

અંધારાં ઉલેચનાર આવી ગયા છે.

સૂના ગોકુળના અણુ પરમાણુમાં,

ગુલાબી પદધ્વનિ ગુંજી ગયા છે.

લહેરાતા વાયુના મર્મર ધ્વનિમાં,

રૂપાતીત સૌરભ રેલાવી ગયા છે.

મુરલીના પડઘે ઝુમી જમુના બોલી,

‘શ્રીકૃષ્ણના પ્રકાશક આવી ગયા છે.’

દસ લાખ વર્ષોનાં બંધ જ્ઞાનતાળાની,

કૂંચિયું ઉકેલનાર આવી ગયા છે.

ભટકલ મુસાફિરના શાશ્વત ભોમિયા,

ભૂલ્યાંને જ્ઞાનપંથ બતાવી ગયા છે.

(પા.૧૭૫)

વ્યાકૂળ હરણાં અમૃત ઝરણાં પીતાં,

કસ્તૂરી નાભિની પામી ગયા છે.

નોંધારાને આધાર અવલંબન,

‘શુદ્ધાત્મા’ જ્યોતિ ઝગાવી ગયા છે.

અજ્ઞ જુવાળ પર ‘વિધિ’નો વાળ મેલી

‘મર્મ’ના અર્કને છાંટી ગયા છે.

મૂર્તિ અમૂર્તનાં દર્શન પામે ત્યાં,

મંદિરના ઘંટનાદ ગાજી ગયા છે.

મોક્ષધામ સૂરનાં હાલરડાં ગાઈને,

શમણાંની સૃષ્ટિ સજાવી ગયા છે.

વર્તાય છે ‘દાદા’ આવી ગયા છે,

‘દાદા’ ભગવાન અહીં આવી ગયા છે.

(૧૭૪) લોકોના ઊંઘતા અંતઃકરણને

લોકોના ઊંઘતા અંતઃકરણને,

ઢંઢોળી જગાડે એનું નામ આપ્તવાણી.

ચારેય બાજુના કળિયુગી બફારાને,

વાંચતા જ ટાઢા પાડે સતસ્વી કારુણ્ય પાણી.

ગમે તેવી અવસ્થામાં,

‘ફોડ’ કારી સમાધાની;

સર્વજ્ઞ મુખે વહી,

પરમ શુદ્ધ જ જ્ઞાનવાણી.

બહિર્મુખી મોહ દોટે, થાકીને લાચારીથી,

સુણવી જ પડશે, સૈદ્ધાંતિક આપ્તવાણી. - લોકોના....

ગમે ત્યાંથી ગમે ત્યારે,

વાંચો-જુઓ હિતકારી;

(પા.૧૭૬)

‘જ્ઞાની’ ચરણે ભાવાર્પણ,

‘આત્યંતિક’ ઉપકારી.

જગત આખું નવાજશે, પૂજશે એ વિચારકને,

અહોહો ! કેવળજ્ઞાની, મોક્ષવર્તી દાદ વાણી ! - ચારેય....

કાંઈ પણ પૂછયા વિના,

ખુલાસા આપે ‘તે’ ‘જ્ઞાની’;

ગમે તેવા ‘અણઘડ’ને,

ઘડી શકે મોક્ષદાની.

બ્યાસી લાખ વિદ્યાની, સહજાત્મ્ મૂરતિ,

અનુપમ દર્શનીય, પરમાત્મા દેહધારી.

શાશ્વત્ કાળવર્તી, નિરાગ્રહી સરસ્વતી,

અપક્ષીય, વિતરાગી, સ્વયં સિદ્ધ આગમ વાણી. - લોકોના....

(૧૭૫) વર્તમાને જીનેશ્વર

વર્તમાને જિનેશ્વર, સીમંધર સ્વામી.

‘સ્વ’નું અમી ઝરે, તેનું નામ સ્વામી.

નમો અરિહંતાણં, આંખ સામે સીમંધર;

પૂર્ણ ચૈત્ય વંદનાથી, આત્મરમણ સદ્ધર....

નિશ્ચયથી નમસ્કારું, પ્રત્યક્ષ દેરાસર;

શ્રદ્ધાની મૂર્તિ છો, અરિહરા પરમેશ્વર....

આણી પેરે ભા-રત, પેલી પર વિદેહે;

સજીવન તીર્થ મૂર્ત, દેહ સાથે વિચરે....

દેહ સાથે આપણાથી ના જવાય, કંઈ નહીં !

ભાવ જ પહોંચી જાય, દર્શન થાય અહીં....

ચરમ દેહી પરમાણુ, ઘૂમે છે બ્રહ્માંડમાં;

તેથી લાભ લબ્ધિ થાય, સૂક્ષ્મ સંધાનમાં....

(પા.૧૭૭)

ભગવાન જાગતા, હાલતાં ને ચાલતાં;

આપણું કલ્યાણ કરે, વાતમાં ને વાતમાં....

સત્ દેવ, સદ્ ગુરુ, બોલે સત્વાણી;

સત્ ધર્મી દર્શને, રત્નત્રય લ્હાણી....

સિદ્ધાણં મૂર્તિનાં, દર્શનથી પુણ્યફળ;

અરિહંતના દર્શને, પ્રાપ્ત થાય મોક્ષફળ....

મૂર્તિ પૂજા, તપો, જપે, ઉપયોગે આરાધન;

જીવતા તીર્થની, કીર્તના એ મોક્ષધન....

દૈવલોકી રક્ષણ, પ્રતિષ્ઠિત મૂર્તિને;

દેરાસર ને મંદિર, પમાડે જો વિરતિને....

સીમંધરી લક્ષ સાથે, નમસ્કારો-ત્રિમંત્રો;

પંચ પરમેષ્ટિ પદ, જાતમાં જ નિમંત્રો....

હાજરાહજૂરનાં, દર્શનથી કલ્યાણ;

એમ નિજ પર્ષદામાં, મરી જીવું કલ્યાણ....

મતાંધોનું મારણ, આત્માર્થ પામવા;

ત્રિમંદિર સંકુલે, મુક્તિસુખ ચાખવા.....

હેલ્પફૂલ થાય એ જ, ભગવાન હાજર;

પ્રકૃષ્ટ પ્રાર્થનાથી, મોક્ષ વર્તે અંદર....

ઊંચ-નીચ, પક્ષ-ભેદ, દેખીતાં છે સંસારી;

ભગવાન અ-પક્ષ, ચોખ્ખાં અ-સંસારી....

એમ નિજ નિશ્રામાં, એક સરખાં આત્મા;

સમજીને શમાનારા, થાય પરમાત્મા....

મતભેદ મતાર્થોને મિટાવે તે મહાસત્ય;

ઝઘડાં જે નિવારે, તે જ વાણી પરમ સત્....

(૧૭૬) વર્તમાને વિચરીત, હાજરાહજુર

(પા.૧૭૮)

વર્તમાને વિચરિત, હાજરાહજુર,

મારા અરિહંત ભગવાન,

મારા સીમંધર સ્વામી ભગવાન ! - વર્તમાને....

નામ લેતાં જ પ્રસન્ન મારું ચિત્ત,

કષાયોના અભાવ,

ઓ મારા સીમંધર સ્વામી ભગવાન... (૨)

વ્યવહારથી કર્તા, નિશ્ચયે અકર્તા, સ્વ-પર સ્થિરતા જાણી,

અરિહંત સ્વ-પર સ્થિરતા જાણી. - વર્તમાને....

દ્રવ્ય-ક્ષેત્ર-કાળ-ભાવથી,

અલિપ્ત મોક્ષદાની,

સ્વામી તમે છો મોક્ષદાની... (૨)

સંપૂર્ણ શુદ્ધ, સર્વાંગ શુદ્ધ, પરમ વિશુદ્ધિ પામી,

ભજું હું તમને કેવળજ્ઞાની. - વર્તમાને....

આજ્ઞાપાલનથી અહીંથી છૂટતાં,

આપ સમક્ષ હોઈશું,

હો સ્વામી આપ સમક્ષ હોઈશું. (૨)

કહે છે દર્શન માત્રથી મોક્ષ છે,

પણ હું માંગું વધુ સાથ,

ઓ સ્વામી તમારી જ સાથોસાથ. - વર્તમાને....

(૧૭૭) વ્હાલમ તારી ખોટ

વ્હાલમ તારી ખોટ, પુરાતી નથી,

દાદાજીની યાદ, ભૂલાતી નથી.

(પા.૧૭૯)

ચરમદેહી મૂર્તિ વાતાવરણ અનોખું,

પરમ પ્રેમી વિના વિશ્વે લાગે સૂનું,

અશ્રુજલ ધારા, સૂકાતી નથી....

સન્મુખ ચરણવિધિ કેરો આશરો જ છૂટી ગયો,

આડાઈ ઓગાળનારો અંગૂઠો વિછૂટી ગયો,

હ્લુદિયે લાગી આગ, બુઝાતી નથી...

ઓરિજિનલ ટેપે શ્રોતા-વક્તાનો વહેવાર,

‘પ્રશ્નો પૂછો’ કહેતા દાદા, કેવળજ્ઞાન જ સાર,

સન્મુખ સત્વાણી, સુણાતી નથી.....

પ્રત્યક્ષની સેવા હવે ભાવિમાં દુર્લભ,

સ્વાતમ કીર્તન, સ્તુતિ, ભક્તિ ‘જયકાર’ સુલભ,

દેહાયુષી દોર, (કેમ) તૂટતી નથી ? ....

વર્તમાને ભૂતક્ષણ વચ્ચે ઊભું ‘વ્યવસ્થિત’,

અદ્યક્ષણે આતમરમણે, રહેવું છે તલ્લીન.

સિદ્ધ અમૂર્તિ, વિસરાતી નથી....

ઉપાસકને વીલા મૂકી ઊડી ગ્યા અલોપ,

નિવ્હળ પ્રેમ જ વર્ષાવીને કેવો આ પ્રકોપ ?

પ્રત્યક્ષ વિના, સંપ્રાપ્તિ નથી....

જન્મોત્સવ ને ‘ગુરુપૂર્ણિમા’ સ્વર્ગીય સંમેલન,

જ્ઞાનીના વંશ જ ઊજવશે, આત્માના મિલન.

શાસનની સૌરભ, મુરઝાતી નથી....

(૧૭૮) વ્હાલા મારા શિષ્ય, આટલું જ

(પા.૧૮૦)

વ્હાલા મારા શિષ્ય, મારું.....આટલું જ માનજે.

અમૂલ્ય અમૂલ્ય એવું આ.....અક્રમ વિજ્ઞાન રે.

કોઈ ક્ષેત્રના સ્પંદનો,

કોઈ ભવોની ભાવના,

કોઈ દ્રવ્યના ઝગારા,

હવે ના રોકે.

મોક્ષે જવાનો વારો તારો નક્કી છે જ રે,

આવ ભેટી લે તું મને ... ‘આજ’ સાચી હુંફ રે. -વ્હાલા મારા....

અનંત ભવોના ભાવ મરણા,

અનંતી અથડામણો,

અણધાર્યુ થતું છતાંયે,

તોય તું ના જાગ્યો.

પલ પલ જાગૃત હું બેઠો... નિર્જરા જોઉં રે....

ગજબ વિજ્ઞાનની સિદ્ધિ... પરમ પુરુષની...... -વ્હાલા મારા....

જ્ઞાન પછીના જીવનમાં જો,

ક્લેશો ના ટળતાં,

સૂક્ષ્મ વિષયની કોઈ રૂચી... હાજર જાણજે.

શીલવાન પ્રત્યક્ષ પાસે... ‘આ’ વ્રત લાધજે.

લગની વીતરાગ પ્રભુની..... પલ પલ રાખજે...... -વ્હાલા મારા....

(૧૭૯) વળતરની ઈચ્છા વિના

વળતરની ઇચ્છા વિના, લૂંટાવે મોક્ષ જ લક્ષ્મી;

ઓહોહો ! કરુણા સાગર, વૈજ્ઞાનિક સ્વપ્નદર્શી.

વસ્તુત્વે સ્વ-ગુણધારી, દેહાતીત સજીવનમૂર્તિ;

સંપૂર્ણ કેવળ વર્તક, વર્તાવે કારણ ગુપ્તિ.

(પા.૧૮૧)

મહીંલી સમૃદ્ધિ દર્શક, આધ્યાત્મિક આતમ લક્ષી;

પરમાર્થે શક્તિવર્ધક, નિઃષ્કામી જ્ઞાન મહર્ષિ.

દાદાને ઓળખવાને, ખપશે અંતરની દ્રષ્ટિ;

નિઃશબ્દે અનુભવગમ્ય, અસંયત મુનિ સન્યસ્તિ.

પરમાર્થે સત્સંગ દેતાં, પોતાની સિદ્ધિ ખર્ચી;

જગહિતે ગાળી કાયા, જોતાં ના ઠંડી-ગરમી.

જીવીને દાખલો દીધો, સર્વાંગે ધરમી-મરમી;

સત્ કેવળ ‘નિશ્ચય વર્તી’, ‘વ્યવહારે’ પૂર્ણાદર્શી.

‘દાદા’ની દૈનિકચર્યા, વાતો સહુ ખુલ્લમ્ ખુલ્લી;

પાડાને વેદ ભણાવ્યા, લઘુતમથી ગુરુતમ ગુણી.

સ્વસ્તિકી એક જ સેવ્ય, અઘટ પ્રેમી સંપૂર્ણી;

નિર્ભેળી માતૃવત્સલ, ‘તે’ ચરણે ઝૂકતાં મુક્તિ.

(૧૮૦) વ્હાલા લાગે, વ્હાલા લાગે

વ્હાલા લાગે, વ્હાલા લાગે, વ્હાલા લાગે રે,

વીતરાગ સહુને વ્હાલા લાગે રે.

જગત કલ્યાણ જેનો નિશ્ચય નિરધાર.

પરમ કલ્યાણી આ છે પ્રગટ જ્ઞાનાધાર.

ન્યારા લાગે, ન્યારા લાગે, ન્યારા લાગે રે,

નિરાગી સહુને ન્યારા લાગે રે. -વ્હાલા લાગે....

દેહ અને આત્મા જેને જુદા વર્તાય,

અલૌકિક આપ્ત પુરુષ કળ્યા ના કળાય.

જુદા લાગે, જુદા લાગે, જુદા લાગે રે,

‘દાદા’ આ જગથી જુદા લાગે રે. -વ્હાલા લાગે....

(પા.૧૮૨)

સ્યાદ્વાદી સૂર સભર આત્મા ઠરી જાય,

વ્હાલપનાં વેણ મધુર ઠારે અંતર લ્હાય.

શાતા લાગે, શાતા લાગે, શાતા લાગે રે,

સાંનિધ્યે સહુને શાતા લાગે રે. -વ્હાલા લાગે....

જગે જેની જોડ નહીં ‘દાદા’ આ અજોડ,

પ્રેમ જેની ઓટ નહીં પ્રેમી આ અજોડ.

પ્યારા લાગે, પ્યારા લાગે, પ્યારા લાગે રે,

પ્રેમ સ્વરૂપ સહુને પ્યારા લાગે રે. -વ્હાલા લાગે....

ચરણે મેં તો ધરી દીધું ‘હું’ અને ‘મ્હારુ’,

જ્ઞાની પુરુષ વિના હવે કોઈ ના મ્હારુ.

મ્હારા લાગે, મ્હારા લાગે, મ્હારા લાગે રે,

આપ્ત પુરુષ સહુને મ્હારા લાગે રે. -વ્હાલા લાગે....

(૧૮૧) વાણી ઝરતાં ફૂલની ગૂંથાય

વાણી ઝરતાં ફૂલની ગૂંથાય એવી માળ,

પ્રત્યેક પુષ્પમાંથી પ્રગટે વીતરાગ.

મુક્તિ નથી જોતી વેષ ને જાત,

જ્ઞાનીને આધિન પરમ મોક્ષધામ....

ખેતરનાં જ્ઞાન દાણે દાણે ઉલ્હાસ,

હાથીયા થોરમાં યે પ્રગટે સુવાસ;

જ્ઞાનબિંદુમાં છુપાણી સાગરની પ્યાસ,

મુડદાંને સંજીવક, વાણી-વિલાસ;

શ્રુતજ્ઞાન અનુભવનાં સાથિયાની માગ,

(પા.૧૮૩)

ચહુદિશે નાચી ઊઠે આત્મન્ સજાગ. -વાણી....

હુંડાવ સર્પીણી ધીટ્ આશ્ચર્યકાળ,

અસંયતિ પૂજા સુષુમણા શ્વાસ;

સત્યુગનાં દર્શન કળિકાળમાં,

પ્રભુનાં ચરણમાં પ્રાપ્ત મોક્ષધામ;

ભક્તિ આંદોલન મંદિરને દ્વાર,

ઘટ-ઘટની દિવાળી આત્મ દીપમાળ. -વાણી....

રાગ-દ્વેષ બીજને પ્રજ્ઞાધારી,

સમૂળ ઉખેડી નીંદી રહે;

પુદ્ગલની કરામત રમણામાં,

સંપૂર્ણ અનાસક્ત જ્ઞાની રહે;

સંસારે પ્રગટ્યો ‘આ’ ‘અક્રમ’ ચિરાગ,

વીતરાગી પરમાત્મા વદે લા-જવાબ. -વાણી....

મન વાણી ને દેહની અવસ્થાનો,

‘જ્ઞાની’ જ્ઞાતા ને દ્રષ્ટા થશે;

પુદ્ગલ મિશ્રણ અસાર સંસારે,

જ્ઞાની તન્મય શુદ્ધ આત્મમાં વસે;

જ્ઞાનાવતારને ક્યાંય નહીં ડાઘ,

પોતે ગાઈને ગવડાવ્યો વીતરાગ.

વિચારે કાળ ખુદ વર્ષો દસ લાખ,

દાદાને નીરખી હૈયે આવે સહજરાગ. -વાણી....

(૧૮૨) વારસ અહો દાદાના

વારસ અહો દાદાના, અક્રમ ઝંડો ફરકાવજો,

જે પરમ સુખ પામ્યા તમે, તે જગતને પમાડજો.

ગુપ્ત ગુપ્ત કહીને, ક્યાં સુધી રહેશો બેસી ?

જગત આખું ગારવતામાં, રે પ્રભુ ! રહ્યું છે ફસી.

રાગ-દ્વેષ તણા સકંજામાંથી, વિશ્વને ઉગારજો,

(પા.૧૮૪)

દાદાની અમૃતવાણી ઝરણાં, ખૂણે ખૂણે પુગાડજો.

ભાવના વિશ્વકલ્યાણ કેરી, બસ ક્યાં સુધી ભાવશો ?

કલ્યાણ ક્યારે જગતનું, તમ શૂરવીર કરાવશો ?

અજ્ઞાન તણા અંધકારમાં, સર્વ જીવો અટવાય છે,

પર ને પરાધીનતા તણા, નિભાડામાં બફાય છે.

દ્વાપર, ત્રેતા ને સત્યુગમાં ય, અણદીઠ એવો સત્ પુરુષ,

ભડકે બળતા જગતને, ક્યારે હવે દેખાડશો ?

(૧૮૩) વારસ અહો દાદાના, કારુણ્યતા રેલાવજો

વારસ અહો દાદાના, કારુણ્યતા રેલાવજો,

કરુણાસાગરના અમી, જગતને છંટકારજો. વારસ અહો

અહંકાર અહંકાર કરી, ક્યાં સુધી રહેશો બેસી ?

કારુણ્યમૂર્તિ બની, જગત દાવાનળ ઠારજો. વારસ અહો

ખૂણે ખૂણેનો અહંકાર, કલ્યાણ ભાવમાં વાળજો,

શુદ્ધ એક અહંકાર, ગોત્ર તીર્થંકર બાંધજો. વારસ અહો

એક ધ્યેય, એક ભાવ, સહાય દેવ ને દેવીઓ,

દાદા કર કમળ શિરે, અમી સીમંધર સ્વામી જો. વારસ અહો

જ્યાં કલ્યાણ એક ભાવ, બંધાયું કારણ ગોત્ર જ,

કાર્ય-કારણ ફેર શો ? જ્યાં પરમાનંદ છોળ જો. વારસ અહો

સ્વ-સ્વભાવમાં સ્થિર થઈ, અભેદતા બ્રહ્માંડ જો,

એક સ્વભાવી - એક પુદ્ગલ, દીઠા કેવળજ્ઞાન જો. વારસ અહો

(પા.૧૮૫)

દાદાઈ જ્ઞાન પામ્યા તમે, જગતને પમાડજો,

દાદા દીવડો જગતમાં, દીપમાળ પ્રગટાવજો. વારસ અહો

વારસ અમે દાદાના, કારુણ્યતા રેલાવીશું...

કરુણાસાગરના અમી, જગતને છંટકારીશું... વારસ અહો

(૧૮૪) વિશ્વમાં સુખી થવાનો એકમાત્ર સાર

વિશ્વમાં સુખી થવાનો એકમાત્ર સાર,

બ્રહ્મચર્ય ખોલે આંતરિક સુખદ્વાર.

એકમેવ અદ્વિતિય નિરાલંબ ધાર,

નિર્વિકાર દશા એ જ વીતરાગમાલ.

પંચ મહાવ્રતનો મુખ્ય જે આધાર,

શીલવંત પ્રભાવકને સ્વાનંદ અપાર. - વિશ્વમાં....

આનંદ-પરમાનંદ વચ્ચેનો જે તાર,

ઊર્ધ્વમાન વીર્ય પચતાં ઓજસ ઉભાર.

શાંત-શીતળ સ્થિરતા શીલે સર્વોદ્વાર,

અવ્યાબાધ આત્માનંદ ઠારે આરપાર. - વિશ્વમાં....

જેણે શોધી લીધો વિશ્વે પુદ્ગલસાર,

નિરપેક્ષ આયખે જ પૂર્ણ થ્યો વહેવાર.

‘જ્ઞાની’ પાસે સર્વ જગત રોગનો ઉપચાર,

નિશ્ચયાત્મ ભાન સાથે માગો બેડા પાર. - વિશ્વમાં....

(૧૮૫) વીતરાગ પ્રતિનિધિ

વીતરાગ પ્રતિનિધિ શાસનદેવી,

વીતરાગ પ્રતિનિધિ કલ્યાણમૂર્તિ,

વીતરાગ પ્રતિનિધિ અનુપમ મૂર્તિ,

(પા.૧૮૬)

વીતરાગ માર્ગના મારા જ્ઞાની.

આધ્યા શક્તિ આ સહજ સ્થિતિ,

વાત્સલ્ય મૂર્તિ રૂદિયે વસી;

અક્રમ વિજ્ઞાનીનું ધીટ્ આશ્ચર્ય,

મુર્તિમાં પ્રગટ ષટ્ ઐશ્વર્ય. -વીતરાગ ...

નિરંતર અ-કર્તા થઈને ફરતા,

નિરંજની સત્ શ્રેય ફેલાવતા;

નિષ્કામી શ્રેય પ્રેમ મૂર્તિ,

નિર્ગ્રંથ માર્ગના મારા જ્ઞાની. -વીતરાગ ...

મન-વચ-કાયાથી પલ પલ સેવા,

‘દાદાનું જે છે એ મારું જ હોજો’;

અસીમ કૃપાળુ પ્રજ્ઞા સંકેતક,

પ્રત્યક્ષાનુભવ યથાર્થ લીંકેજ. -વીતરાગ ...

કેવળી કલ્યાણક સંકેતો ને,

વર્તમાન અરિહંત ઘેર ઘેર સ્થાપક;

અલખ નિરંજન અરિહંત શરણે,

અવિરત કૃપાની લીંક જો ચાલી. -વીતરાગ ...

જ્ઞાની જ આત્મા જ્ઞાન જ આત્મા,

જ્ઞાનીની આજ્ઞા સ્વયં શ્રેયાત્મા;

જેને જગ માનશે તેનું જ ચાલશે,

લઘુતમ ભાવે જે મુક્તિ અપાવશે. -વીતરાગ ...

કલ્યાણી ભાવાર્થ કલ્યાણી નિમિત્ત,

કલ્યાણી દેશના અક્રમ કલ્યાણી;

ષટ્ ઐશ્વર્ય પ્રત્યક્ષ નિહાળું,

સાષ્ટાંગ વંદું પ્રત્યક્ષ જ્ઞાનીને. -વીતરાગ ...

(પા.૧૮૭)

શુદ્ધ જ ચિત્તથી મુનિપણાનું,

શીશ જ ઝૂકતું આ જ્ઞાની સુચરણે;

હે વિશ્વવંધ એવા પ્રગટ શુદ્ધાત્મા,

મારા જ જ્ઞાની સૌના કલ્યાણી. -વીતરાગ ...

(૧૮૬) વીતરાગ મારા... વીતરાગ સૌના

વીતરાગ મારાં .... વીતરાગ સૌના.

વર્તમાને કલ્યાણી ... અરિહંતા ... - વીતરાગ મારાં...

આંખોનું આ દર્શન ... પરાધીન છે ...

અંતર ચક્ષુ ઉપયોગ ... સ્વાધીન છે ...

સ્વ પર ને જોનારાં ...સ્વ ... સ્વમાં રહેનારા... -વીતરાગ મારાં...

નિજદોષ જોવાથી ... મુક્તિને પામું ...

પરદોષ જોવાથી ... સંસાર બાંધું ...

સૌ દોષોના ઓ જ્ઞાતા ... જોવાથી જ મોક્ષદાતા... -વીતરાગ મારાં...

ગૂંચો પડતાં જાણવું ... રિલેટિવ જ છે ...

ખરેખર શુદ્ધાત્મા ... રિયલ જ છે ...

દિવ્યદ્રષ્ટિ ઉપયોગે ... પ્રત્યક્ષ જ્ઞાનીના સંયોગે ... -વીતરાગ મારાં...

પ્યાલો તૂટતાં જાણવું ... વ્યવસ્થિત જ છે ...

અંદર-બહારના જ્ઞેયો ... રિઝલ્ટ જ .... છે ...

સૌ સંયોગો વિયોગી ... અભોગી અસંયોગી ... -વીતરાગ મારાં...

નવું કંઈક આવતા ... ફાઈલ જ જો ...

દિવ્ય દાદા દર્શન કરી ... વ્યવસ્થિત જો ...

સમભાવે નિકાલ કરી ... બાવાને નવડાવી ... -વીતરાગ મારાં...

(પા.૧૮૮)

અસંગ સત્સંગ પ્રાપ્તિનો ... અમૂલ્ય અવસર ...

સ્વ ક્ષેત્ર ... મહાવિદેહ ... એક જ ખેતર ...

આજ્ઞા પરિણામે ... સીમંધરી હૃુદિયાને ... -વીતરાગ મારાં...

જય જયકારા કરતાં ... માથા પર મૂક્યા...

નિદિધ્યાસન કરતાં ... હૃુદિયામાં વસ્યા...

આંખની પાંપણોથી માંડી ... રોમે રોમે રે વસતા... -વીતરાગ મારાં...

કેવળ એક આપનું દર્શન છે બાકી ...

મહીંલી મહાજ્યોતમાં પ્રગટો રે સ્વામી ...

છેલ્લી ભક્તિના આધાર...પહેલી મુક્તિના પ્રતિક ... -વીતરાગ મારાં...

(૧૮૭) શુદ્ધાત્મા જોઈને, શુદ્ધાત્મા થવાની

શુદ્ધાત્મા જોઈને, શુદ્ધાત્મા થવાની દાદા શક્તિ આપોને !

આંખોનો સદ્ઉપયોગ, કરી શકું એવી દાદા દ્રષ્ટિ આપોને !

અનંત જન્મારા ખોયા ચામડાની આંખથી,

ચોંટી નજર ત્યાં ઊંચકી રાગી-દ્વેષી પાલખી.

નજરુંના ઊતરે ઝેર, પ્રતિક્રમવાની ભક્તિ આપોને !

ચક્ષુમાં નીતરે અમી, કારુણ્યવાણી મસ્તી આપોને !

અવસ્થા દ્રષ્ટિવાળી કરામતું પુદ્ગલની,

દિવ્યચક્ષુ પ્રકાશક તત્ત્વદ્રષ્ટિ સ્વરમણી.

આત્મનૈને જોઈને, મૂઢાત્માને ઠારવાની સિદ્ધિ આપોને !

દિવ્યચક્ષુથી જોયું નથી, સ્વ-પર ને હિતકર શુદ્ધિ આપોને !

પરપોટા વ્યવહારે આયુવાળા કર્માધીન,

દોડાવે વ્યવસ્થિત જ મીકેનિઝમ મર્ણાધીન.

સંયોગો વિયોગી તેવી, સઘળી દેહાધ્યાસી વૃત્તિ બાળોને !

પંચાજ્ઞા પંચામૃત સરસ, પાચક પૌરુષાર્થી પુષ્ટિ આપોને !

(પા.૧૮૯)

ચીકણી કે મોળી બધી ફાઈલું છે નિકાલી જ,

દેખીતાં જ્ઞેયો-દ્રશ્યો પુર્ગલી ને પરાધીન.

સર્વત્ર શુદ્ધાત્મા, અભડક અભેદી બુદ્ધિ આપોને !

જોઈને, જાણીને, દેહ સાથે વીતરાગી મુક્તિ આપોને !

(૧૮૮) સત્પુરષની ચરણરજ

સત્ પુરુષની ચરણરજનું મહાતમ નવનીત જો,

સ્વયંસિદ્ધ જ્ઞાનીકૃપા કરુણા વરસાવજો.

જગત કલ્યાણનું નિમિત્ત બનાવજો,

સીમંધર સ્વામી અમને આશિષ આપજો.

આદ્યશક્તિ ! સિદ્ધમંદિર મા પ્રકાશજો,

‘વ્યવસ્થિત’ મંડાણ ધર્મે સંયોગ પુરાવજો.

શબ્દ-નાદ બ્રહ્મ ‘મૂળ’ વીતરાગ શણગારજો,

સૂક્ષ્મતમ હે સરસ્વતી વીણા વગાડજો.

દેવતાઓ હર્ષનાદે અવકાશ ગુંજાવજો,

સ્વ-ધર્મી શાસન દેવી-દેવતા ઉલ્લાસજો.

નિર્મમત હે લક્ષ્મીકૃપા ‘વ્યવહાર સુધારજો,

જગત ઉદય મોક્ષધામ સામા પધારજો.

વરુણદેવ શુદ્ધ-શીતળ પંખા લહેરાવજો,

મેઘ દેવ દૈવી જળ ભારત છંટકારજો.

અન્નપૂર્ણા અવનીમાં રસકસ ઊભારજો,

‘સ્વયં પાક જ્ઞાની’ ચૌદલોકી ઉજાશ હો.

ધરતી-ગગન સૂર્ય-ચંદ્ર, ‘સંગમ’ એકતાર જો,

સર્વ ધર્મ ઐક્યેશ્વર નિર્ભેદ ૐકાર જો.

ભદ્રકાળી કાલિકા મા બહુચરા સંગાથ દ્યો,

જ્ઞાન અવતાર સંગમેશ્વર ભગવાન જો.

સત્સંગ અભિલાષીની કેવળ એક આશ જો,

(પા.૧૯૦)

નિદિધ્યાસ શ્વાસોચ્છવાસે દાદા ભગવાન જો.

નિર્વિકલ્પ સમાધિ જય સચ્ચિદાનંદ જો,

ભાવભજન મોક્ષ, રમણ નિત્યે અવગાહજો.

માત્ર સમય સ્વરૂપ દીપક પરગટ દિવાળી જો

સહેજે સમરણ રહે નિત સાલ મુબારક જો.

(૧૮૯) સત્સંગ મારો નિત્ય વધે

સત્સંગ મારો નિત્ય વધે માંગું છું હવે.

શક્તિ તમારી ઓ વિજ્ઞાની આપજો મને. ....હા આપજો મને

અનુભવ લક્ષ પ્રતીતિ.... સ્વ સ્થિતિની વધે,

બસ આપ જેવું જુદાપણું મારું એ રહે.

પૂર્ણ સ્વરૂપે આપ છો હાજર અહીં હવે, (૨)

લ્યો કોટિ કોટિ વંદન અમારા સૌના રે.(૨) સત્સંગ....

નિત્ય પૂનમ દર્શન.... કેવળ આપનું માનું,

મહીંલાઓ મારા દાદા.... ચરણોમાં હું રહું.

વિશુદ્ધ પ્રેમ તારો.... છલકાય છે હવે, (૨)

સંસારી સૌ ફાઈલો.... ઉપકારી જોઉં હવે.(૨) સત્સંગ....

પાડોશી શિષ્યને આદર્શ બનાવજો,

વ્યવહાર તેનો શુદ્ધ અચૂક રાખજો.

આજ્ઞાપાલનથી સ્વાનંદમાં રહે, (૨)

દર્શન શુદ્ધત્વનું.... અનુભવમાં વહે.(૨) સત્સંગ....

જાગ્યાં પછીની પળો.... દર્શનમાં વહે,

દાદાવાણી જ માત્ર અંતરમાં રમે.

અહો અહો હે જ્ઞાની ! તારો પરિવાર તો, (૨)

ચોથા આરાના ક્ષેત્રે ઉભરાઈ રહ્યો. (૨) સત્સંગ....

(પા.૧૯૧)

(૧૯૦) સત્સંગ વિના ખૂટતાં નથી

સત્સંગ વિના ખૂટતાં નથી દિવસ રાતડી,

બેહાલ થઈ ગઈ છે દાદા દશા રાંકડી.

શાબ્દિક અભિવ્યક્તિ બધી પુદ્ગલી સાકાર,

અમને તો ખપે શુદ્ધ આત્માનંદ નિરાકાર.

સહેવાતી નથી છૂપી વિરહાગ્નિ આપની,

કેવળ પ્રભુ સમક્ષ ખૂલે ગુપ્ત વાતડી....

પ્રત્યેકા કર્મ પુષ્પ ખીલી હોજો ભક્તિમય,

છેલ્લી દશા સંપ્રાપ્યે અમે હઈશું દાદામય.

પરમાત્મ સ્ત્રોત ઝરતી વહો ઐશ્વરી વાણી,

ત્રિવેણી સંગમી હો કર્મ ભક્તિ જ્ઞાનાર્કી....

પંચેન્દ્રિયોની સર્વ ક્રિયે હો પવિત્રતા,

જ્યાં હાજરી ત્યાં લહાણ હોજો મોક્ષસંપદા,

નિષ્કામ યોગ વ્યક્તા હોજો પૂર્ણ સમાધિ,

ત્રિઅંગ ક્રિયે પ્રદક્ષિણા હો પવિત્રયી....

સંપૂર્ણ ખીલો હૃદય ભાવ કમળ સમર્પણ,

અભ્યર્ચના સંસિદ્ધિ લભ્ય આત્મસ્થ દર્પણ,

પ્રત્યેક સમય સંસિદ્ધમ્ સામગ્રી પૂજનની,

નવનીત મરે તો યે અમર થાય સ્વભજની....

(૧૯૧) સત્સંગીડા ઓ સત્સંગીડા

સત્સંગીડા ઓ સત્સંગીડા,

સત્સંગીડા જો જે પાંચ આજ્ઞા ભૂલાય ના,

આજ્ઞાપાલન વિના દાદાનાં થવાય ના.

જ્ઞાનીની આજ્ઞા છે, જ્ઞાનીનું તું માન,

આજ્ઞા પાલનથી ઊઘડશે વિજ્ઞાન,

(પા.૧૯૨)

આજ્ઞા પાલન વિના રાજીપો પમાય ના ....

નિશ્ચયથી તું છે શુદ્ધાત્મા માન,

જોઈ લે સહુમાં છે શુદ્ધ ભગવાન,

શુક્લ ધ્યાનમાં તે વિણ રહેવાય ના ...

શુદ્ધાત્મા થઈ જો શુદ્ધાત્મા જોવાય,

પુણિયાનું સામાયિક સહેજે બંધાય,

પરમ વિનય વિના પ્રભુને પમાય ના ....

ફાઈલોનો કર તું સમભાવે નિકાલ,

બન્યું થયું તે વ્યવસ્થિત પ્રમાણ,

કુદરતની કોર્ટમાં કદી અન્યાય ના ....

જયકાર-કિર્તન નિત્યે ગવાય,

ચરણ વિધિએ સ્વપદ સીઝાય,

દાદા કૃપા વિના આજ્ઞામાં રહેવાય ના ....

આજ્ઞાનું ભાથું તું રાખી લે સાથ,

જાણી લે ભાઈ, દાદા ચૌદ લોક નાથ,

શુદ્ધાત્મા પદ તો સહેજે પમાય ના ....

દસ લાખ વર્ષે ખુલે અક્રમ વિજ્ઞાન,

તીર્થંકર હૃુદિયાનું ગોપિત જ્ઞાન,

દાદા વિણ અન્ય પાસે ક્યારેય પમાય ના .....

(૧૯૨) સર્વસ્વ અમારું અર્પણ છે

સર્વસ્વ અમારું અર્પણ છે, ભગવાન તમારા શરણોમાં, સુચરણોમાં;

આધ્યાત્મિક આનંદ પરમાનંદ, આ પરમહંસના સત્સંગમાં, સુચરણોમાં...

મન, વચન, કાયા, છાયા, માયાના ભાવ, નો, દ્રવ્ય કરમ;

સ્વીકારો ભ્રાંતિ બાળકની, અનન્ય શરણ દ્યો ભવરણમાં...

જ્ઞાનામૃતનાં મોતી ચૂગે, હંસા માન સરોવરમાં;

(પા.૧૯૩)

સત્યમ્, શિવમ્ ને સુંદરમની, આ ‘દિવ્યચક્ષુ’ની જ્યોતિમાં...

સૂરજનું કેવું તર્પણ છે ? ચંદાના શીતળ કિરણોમાં;

‘સમભાવે નિકાલ કરો, ઘટમાળ ઊઠે જે અંતરમાં...

રાત, દિવસ, સંધ્યા, ઉષા, કેવા અદ્ભુત છે નિયમમાં;

ભરતી-ઓટ મન-સાગરની, ‘નિશ્ચિત’ ને ‘વ્યવસ્થિત’માં...

જીવન ભલે એક દર્શન હો, પણ ‘આતમ્’ શાશ્વત દર્પણ છે;

‘વ્યવહાર’ ભલે હો કોટિ સંગ, પણ ‘નિશ્ચય’ કેવળ ભગવન્માં...

‘મૂઢ આત્મા’નો ઉદ્ધાર કરી, જે ‘શુદ્ધાત્મા’ને જગાડે છે;

અપૂર્વ અગોચર ને ઉલ્લસિત, ઝળહળ જ્યોતિ તન-મનમાં...

‘અક્રમ’ની અણદીઠ કેડીથી, જે મોક્ષદ્વાર ઊઘાડે છે;

પરમાત્મ સ્વરૂપ, હે પ્રગટ પુરુષ ! ‘આપ’ જ છો મારા ‘શુદ્ધાત્મા’...

(૧૯૩) સીમંધર પ્રભુ આવો રે

સીમંધર પ્રભુ આવો રે, (૨) સત્સંગ શિબિરમાં.

દાદા ભગવાન આવો રે, (૨) સત્સંગ શિબિરમાં.

ગામડે ગામથી મહાત્માઓ આવ્યા, આપની સાથમાં રંગે રંગાયા,

અંબરથી ઊતરીને આવો રે. (૨) સત્સંગ...

સંસારસુખ હવે વધુ ન ભાવે, ભરત ક્ષેત્રમાં વધુ ન ફાવે,

આપની સાથમાં લઈ જાવો રે. આવો રે....

ગાંડાને ઘેલા અમે બાળ તમારા, ઉરમાં લાવશો ના દોષો અમારા,

એકવાર આપજો લ્હાવો રે... આવો રે...

મહાવિદેહની છે આશા અમારી, કદી ચૂકીશું નહીં આજ્ઞા તમારી,

અક્રમ ઝલકનો દાવો રે... આવો રે...

(૧૯૪) સીમંધર સ્વામી અમને આશિષ

સીમંધર સ્વામી અમને આશિષ આપજો.

જગત કલ્યાણનું નિમિત્ત બનાવજો.

દાદા ભગવાનની આજ્ઞામાં રાખજો.

(પા.૧૯૪)

મહાવિદેહ ક્ષેત્રમાં અમને બોલાવજો.

કૃપા કરીને પ્રભુ મોક્ષે જ સ્થાપજો.

પ્રત્યક્ષ દેહે આપ દર્શન આપજો.

ભવ્ય અવતાર પ્રભુ અનુભવે લાવજો.

ભરત ક્ષેત્રથી ઋણમુક્ત બનાવજો.

હિસાબી જીવો કેરા બંધન છોડાવજો.

સ્વયંવર, મોક્ષ વરમાળા પહેરાવજો.

અક્રમિક જ્ઞાન પ્રભુ જગતે દીપાવજો.

(૧૯૫) સીમંધર સ્વામી અમને દર્શન

સીમંધર સ્વામી અમને દર્શન આપજો,

નયણે વસી નિત શમણ પધારજો. સીમંધર....

કેસર ચંદન ઘોળી સ્નાન કરાવું,

કુમકુમ અક્ષત ભાલ તીલક લગાવું,

ભાવફૂલ્લ પુષ્પોના હારલા પહેરાવું,

ઉરના આસન્ન પર પ્રભુ પધારજો. સીમંધર...

સોને મઢયા મોર મુકુટ સજાઉં,

રત્ને જડયા કાન-કુંડળ પહેરાવું,

લાખ લાખ દીવડાની આરતી ઉતારું,

દાદાની સાક્ષીએ વંદન સ્વીકારજો. સીમંધર...

નવે અંગોની નિત પૂજા કરીને,

મન-વચ-કાયા ચરણે ધરીને,

સર્વસ્વ સ્વામી ચરણે વહોરાવું,

શુદ્ધ સ્વરૂપે આયખું ઉજાળજો. સીમંધર...

(પા.૧૯૫)

દાદાની આજ્ઞા છે લક્ષ અમારું,

કેવળ મોક્ષનું જ કીધું નિયાણું,

ઝંખું છું સ્વામી હવે શરણું તમારું,

કૃપા કરી મહાવિદેહે સ્થાપજો. સીમંધર...

દસ લાખ વર્ષે અક્રમ ખૂલ્યું,

દાદાની કરુણાએ સ્વરૂપ લાધ્યું,

જ્ઞાનીના સીક્કા સહ વિદેહે આવીશું,

સમોવસરણમાં સીટ રિઝર્વ રાખજો. સીમંધર...

(૧૯૬) સીમંધર સ્વામી પધારો, આપની ચેતના

સીમંધર સ્વામી પધારો, આપની ચેતના ઉતારો.

મોક્ષદાતા, તારણહારા (૨) સીમંધર સ્વામી પધારો...

‘દાદા’ સાક્ષીએ સ્વીકારો, વંદન હૃદયના હજારો !

હૃદયો ચોખ્ખાં કર્યા, ભાવો શુદ્ધ કર્યા, અશ્રુ વરસાવીયાં !

માનવ મોક્ષે વળ્યા, આતમ દીવા પ્રગટ્યાં !

હૃદયો ખાલી કરી, આપની વાટ જોઈ !

આનંદવિભોર કરાવો, વહેલા આવીને તમે, વહેલા...

પહેલી પૂજા અમ સહુની તમને જ હો, સહુની...

અડાલજ ક્ષેત્રે પધારી, કાયમ આપ રહો. કાયમ... (૪)

અડાલજ ક્ષેત્રે પધારી, સહુ પર કૃપા ઉતારો, સહુ પર...

આપની આંખનો નઝારો, ભવઅંતનો કિનારો ! સીમંધર....

મુક્તિ દેતા, સ્વમાં રહેતા (૨) સીમંધર...

અડાલજ ક્ષેત્રે મહાવિદેહ સ્થાપજો પ્રભુ, ભક્તિમાં રાખજો પ્રભુ.

(પા.૧૯૬)

સીમંધર સીટીથી મહાવિદેહ ખેંચજો પ્રભુ.

હવે અન્ય ઈચ્છા નથી, મોક્ષની લગની લાગી.

સીમંધર સ્વામી, ચરણોમાં લેજો પ્રભુ, ચરણોમાં...

મોક્ષના ઠેકેદાર,અંત સમયે હાજર રહો, અંત સમયે...

હવે તો છું હું તમારો, કેવળ સ્વરૂપ પમાડો. કેવળ... (૪)

હવે તો છું હું તમારો, મોક્ષમાં એન્ટ્રી દેજો, મોક્ષમાં...

રાત-દિન ભક્તિ કરું, અનુસંધાનમાં રહું. સીમંધર...

તમે મારા, દિલના પ્યારા (૨) સીમંધર...

આખા બ્રહ્માંડના છો સ્વામી પ્રભુ, તારણહાર પ્રભુ !

દ્રષ્ટિ માત્રથી મોક્ષના દાની પ્રભુ !

એક દ્રષ્ટિ અહીં, આજ કરી દયો પ્રભુ !

સહુના દિલના દુલારા, છો આપ પ્રભુ, છો આપ...

મોક્ષની બાંહેધરી, તમ ભક્તિથી થાય, તમ ભક્તિથી...

આજ દર્શન આપી, ત્વમ શરણે લેજો. ત્વમ શરણે... (૪)

આજ દર્શન આપી, વિરહો અમારો ઠારો, વિરહો...

હવે છે આલંબ તમારો, સંસાર ચક્રથી તારો !

સીમંધર સ્વામી પધારો, દર્શન દઈને ઉગારો !

હે વીતરાગી, કેવળજ્ઞાની ! (૨) સીમંધર સ્વામી પધારો...

અનંતકાળથી અમે સહુ ભટક્યા પ્રભુ, ખૂબ રખડ્યા, પ્રભુ !

કળિકાળમાં ચઢતાં જ લપસ્યા પ્રભુ !

દાદાએ દ્રષ્ટિ ખોલી, પલમાં તાર્યા પ્રભુ !

અમને મળ્યું જે કંઈ, સહુને મળજો પ્રભુ, સહુને...

અનંત સુખના સાગર, બુંદ એક આપજો પ્રભુ, બુંદ એક...

ભરતક્ષેત્રે પધારી, સહુના કલ્યાણ કરો. સહુના... (૪)

ભરતક્ષેત્રે પધારી, કળજુગી જીવોને તારો, કળજુગી...

જ્યાં છે તમારો સહારો, મોક્ષનો વારો છે અમારો ! સીમંધર સ્વામી પધારો...

(પા.૧૯૭)

વર્તમાને, તીર્થંકર છો (૨)

દાદા સાક્ષીએ સ્વીકારો, વંદન હૃદયના હજારો !

સીમંધર સ્વામી પધારો, આપની ચેતના ઉતારો ! (૪)

(૧૯૭) સીમંધર સ્વામી પ્રભુ...પલ પલ

સીમંધર સ્વામી પ્રભુ ... પલ પલ તમને નમું.

સૌના વીતરાગ પ્રભુ ... જ્ઞાનીની ભક્તિ પામું.

જ્ઞાની જોડાવે આપનો સંગ ... (૨)

આજ્ઞા ધરમનો અનેરો રંગ,

સૌને દર્શન દેજો... કરુણાના સાગર અહો ! - સીમંધર...

ભરત ક્ષેત્રે બહુ એ રઝળીયો ... (૨)

દુષમન કળિકાળે બહુ એ સતાવ્યો,

વિરહાજ્ઞી ઠરે છે નાથ... અપૂર્વ જ્ઞાનીની આણ... - સીમંધર...

પ્રત્યક્ષ બોધ વિના ઉપજે ના પરિણામ ... (૨)

તેથી ભરજો શક્તિઓ પ્રત્યેક પ્રત્યક્ષમાં

ધ્યેયના ધ્યાતા અહો !... સજીવન મૂર્તિ અહો !... - સીમંધર...

અગુરુ-અલઘુ ત્વમ કૃપાથી ... (૨)

સમભાવે નિકાલ જ્ઞાની કૃપાથી,

પલ પલ આજ્ઞામાં રહું... મૂળ મોક્ષદાની અહો !... - સીમંધર...

પ્રજ્ઞાવંતી અલૌકિક પ્રયાણ ... (૨)

સમભાવી મુક્તિનું અક્ષર લક્ષણ,

વીરાગી ધર્મ અહો ! ... ધર્મ પ્રતિક અહો ! ... - સીમંધર...

સાષ્ટાંગ દંડવત્ પ્રણામ કરતાં ... (૨)

અણુ પરમાણુ ચરણે ધરતાં,

(પા.૧૯૮)

ભાવ વિજ્ઞાન અહો !... શુદ્ધ ચિદ્રુપ અહો ! ... - સીમંધર...

તારું જ સ્વરૂપ મુજમાં મેં દીઠું,

શ્રેય સિદ્ધ મહાપદ ઊભું કીધું,

અનન્ય શરણું અહો !.... આજ્ઞા ધર્મ અહો !... - સીમંધર...

(૧૯૮) સીમંધર સ્વામી બેઠા આસને, ચાલોને

સીમંધર સ્વામી બેઠા આસને, ચાલો ને જોવા.

મહાવિદેહે ક્ષેત્રે પ્રગટ્યા, ચાલો ને જોવા.

વીતરાગી વાણી પ્રગટે મુખથી, ચાલો ને જોવા.

સમોવસરણ ભરાયું આજ રે, ચાલો ને જોવા.

માથે મુગટ કાને કુંડલ, ચાલો ને જોવા.

પાંચસો ધનુષ દેહ પ્રમાણ છે, ચાલો ને જોવા.

દાદા બીરાજ્યા સૌની મોખરે, ચાલો ને જોવા.

સાથે છે મહાત્માઓ નો સંઘ રે, ચાલો ને જોવા.

સાથે છે જય સચ્ચિદાનંદ સંઘ રે, ચાલો ને જોવા.

દેવી પદમાવતી મા આવિયા, ચાલો ને જોવા.

પાંચાગુલી યક્ષિણી દેવી વિચરે, ચાલો ને જોવા.

ચાંદ્રાયણ યક્ષ દેવ છે ઉમંગમાં, ચાલો ને જોવા.

સેવા પૂજામાં કોટિ દેવતા, ચાલો ને જોવા.

ગાંધર્વો વેરે રંગ ફૂલડાં, ચાલો ને જોવા.

દસ લાખ કેવળ જ્ઞાની મહારાજા, ચાલો ને જોવા.

બસો કરોડ સાધુ સાધ્વી, ચાલો ને જોવા.

(પા.૧૯૯)

નવસો કરોડ શ્રાવક શ્રાવિકા, ચાલો ને જોવા.

ચોર્યાસી ગણધર દિસે સાથમાં, ચાલો ને જોવા.

સૂર્ય સમાન ઝળકે તેજ રે, ચાલો ને જોવા.

ચંદ્ર સમાન છે શીતળતા, ચાલો ને જોવા.

વીતરાગ વાણી પ્રગટે મુખથી, ચાલો ને જોવા.

અક્રમ ઝલકની આપે મહેંક રે, ચાલો ને જોવા.

(૧૯૯) સીમંધર સ્વામીના પ્રત્યક્ષ દર્શન

સીમંધર સ્વામીનાં પ્રત્યક્ષ દર્શન થાજો અમને.

મહાવિદેહ ક્ષેત્રે, મનુષ્ય દેહ જ હોજો અમને.

પખાળીશું ચરણ, પવિત્ર નીરથી નિત્ય પ્રભુનાં.

મારા રૂંવેરૂંવા લાગી જશે સેવામાં પ્રભુનાં.

હરખશે હૈયું ત્યાં, કરતાં દરશન એ નયનનાં.

ઢળી જાશે મસ્તક ત્યાં ઉમંગે અનન્ય શરણનાં.

વહી જશે અશ્રુ ત્યાં કરતાં દરશન એ પ્રભુનાં.

ભરી જશે હૃદય ત્યાં, વિરહો વિરમશે પ્રભુનાં.

પ્રભુ પ્રેમે ઝીલશે ત્યાં, ચરણમાં હૈયું ઝુકવતાં.

પ્રદેશો ખુલશે આત્માનાં, કેવળ દર્શન થાશે પ્રભુનાં.

સુણી કર્ણો ઠરશે ત્યાં, શ્રીમુખે ઝરતી એ દેશના.

રંગાશે મુજ હૃદય ત્યાં, સમોવસરણનાં સ્પંદનમાં.

કેવળ જ્ઞાન પ્રગટશે જ્યાં, હટતાં અંતિમ આવરણ ત્યાં.

(૨૦૦) સ્વયં રમણ સમંદરના કોયડાનાં

સ્વયં રમણ સમંદરના કોયડાના ખેલ જો,

કોયડામાં ડૂબેલાંને મોઢે દિવેલ જો.

‘અતિશય સરળ મોક્ષ, કળિયુગે’ લખેલ જો,

(પા.૨૦૦)

શાસ્ત્ર લખે વાણી ‘જ્ઞાની’ મળવાથી ઉકેલ જો.

ઋષભદેવે ભરતને ‘આ’ અક્રમ દીધેલ જો,

અડકે નહીં રાજપાટ આરસા-મહેલ જો.

મોક્ષમાર્ગે જતાં સુધી શીતળ વાયુ મહેલ જો,

અ-ક્રમિક સિદ્ધ દાદા લિફ્ટ સ્વયંમેવ જો.

મૂર્તિમાન મોક્ષસ્વરૂપ સત્પુરુષ નિર્પેક્ષ જો,

આ અમારું હૃદય છે, ‘તે’ પ્રત્યક્ષ ઊભેલ જો.

‘પુણ્ય હોય કાચું તેને ‘જ્ઞાની’ ઓળખાય નહીં,

જ્યોતિ સ્વરૂપ મળે, છતાં વાટ સંકોરાય નહીં.’

હીન-સત્વી મનુષ્યોને ‘દાદા’ ઓળખાય નહીં,

જ્યોતિ સ્વરૂપ મળે છતાં વાટ સંકોરાય નહીં.

અભિનિવેષી મતાંધોની ચોપડી ચવાઈ ગઈ,

અજ્ઞાને જો માથાંફોડ તાનાર્થી ભવાઈ થઈ.

વીતરાગ મળ્યા છતાં આડાઈ દંડાઈ નહીં,

છબિયુંને કંડારી મૂર્તિ અટકણે રૂંધાય અહીં.

જાતે અમે આવ્યા છીએ પૂર્વે ‘આ’ વદેલ જો,

કાઢી લેજો કામ, હું છું મૂળ મોક્ષ પેલ જો.

સત્ પુરુષનો ભેટો થવો અતિશે દુર્લભ જો,

ભેટો થયે ઓળખાણ પડવી મુશ્કેલ જો.

ઓળખાણ પડ્યે કામ કાઢી લેવું સહેલ જો,

કામ કાઢી સાંધો મળ્યે કાયમી ઉકેલ જો.

(૨૦૧) સ્વામી સીમંધર હે ભગવાન અમારા

સ્વામી સીમંધર હે ભગવાન અમારા,

અમે તો તમારા, તમે તારણહારા....

(પા.૨૦૧)

દર્શન કરું દાદા, સાક્ષીએ તમારા,

અમે તો તમારા, તમે તારણહારા... -સ્વામી સીમંધર...

તમે કેવળ મોક્ષના દાતા તમે છો,

શાતા-અશાતાના જ્ઞાતા તમે છો,

તમે દિલમંદિરના દેવ અમારા.... -સ્વામી સીમંધર...

તમે જ્ઞાનદ્રષ્ટિમાં નૂર સ્વરૂપ છો,

સમ્યક્ વાણીના સૂર સ્વરૂપ છો,

તમે સ્વ-સ્વરૂપે શુદ્ધાત્મા અમારા... -સ્વામી સીમંધર...

મહાવિદેહ ક્ષેત્રે તો અમે આવનારા,

આપની પાડોશમાં તો જનમ લેનારા,

દર્શન પામી અમે મોક્ષે જનારા.... -સ્વામી સીમંધર...

શાસનદેવો હે સીમંધર સ્વામીના,

વંદન સ્વીકારજો આ દાદા મહાત્માઓનાં,

મોક્ષે જવાના હવે વારા અમારા.... -સ્વામી સીમંધર...

સ્વામી સીમંધર કહે, દાદા મહાત્માઓ પ્યારા,

હું તો વાટ જોઉં છું ક્યારે આવનારા....

(૨૦૨) સ્વામી સીમંધરના શરણે હું આવ્યો

સ્વામી સીમંધરના શરણે હું આવ્યો,

મુક્તિના પદને પામ્યો.

જો જો મારા સ્વામી સીમંધરનો નઝારો નઝારો, સીમંધરના....

ગંગા-જમનાની જળજારી ભરાવીશું,

(પા.૨૦૨)

કેસર-ચંદનના કટોરા મંગાવીશું,

જો જો, ફૂલડાંનો હાર રહી જાય ના....

કાનોમાં કુંડલ સોનાનાં પહેરાવીશું,

રેશમનાં ફૂમતા બાજુબંધે બંધાવીશું,

જો જો, હીરલે મઢેલ મુગટ ભૂલાય ના...

આઈ અને માયની દિવાલો ચણાઈ ગઈ,

વીતરાગ સ્યાદ્વાદ વાણી પરખાઈ ગઈ,

જો જો, દાદાની પાંચ આજ્ઞા ભૂલાય ના....

અહીંયાંને અહીંયાં મોક્ષ વર્તાય છે,

દાદાની જ્ઞાનવિધિનો પ્રતાપ છે,

જો જો, જ્ઞાનવિધિ જીવનમાં રહી જાય ના....

શુદ્ધાત્મા થઈને શુદ્ધાત્મા જોવાય જાય,

અભેદ દ્રષ્ટિ ત્યારે જ વર્તાય જાય,

જો જો, પ્રેમ સ્વરૂપ થવાનું ભૂલાય ના....

બીજાનાં દોષો કદીયે જોવાય ના,

નિજદોષ દેખે કરમ બંધાય ના,

જો જો, જગ નિર્દોષ જોવાનું ચૂકાય ના....

(૨૦૩) સૌને લાગે મ્હારા છે દાદા ભગવાન

સૌને લાગે મ્હારા છે ‘દાદા ભગવાન’,

એનું નામ મોટામાં મોટો ચમત્કાર.

કર્તાપણું છૂટેલી ‘તે’ સહજ પ્રકૃતિ,

જાદુગરી કરી દ્યે નિઃશેષ અહંકાર. સૌને લાગે...

‘વ્યવહાર’ ‘બેઈઝ’ પર નિશ્ચયે ઊભો,

નિર્મમત્વી મુક્ત પુરુષ લઘુ તે મોટો,

નથી જેનો વિશ્વઈતિહાસમાં જોટો,

નિરાવર્ણી આત્માનો દર્શનીય ‘ફોટો’.

સાદી રીતે સીધી વાત છતાં ગૂઢ જ્ઞાન,

(પા.૨૦૩)

એક ફેર મળવાથી જ ઉલ્લાસે છે પ્રાણ. સૌને લાગે...

દુર્જનોના ફુલહાર નીચા ઘસડી જાય,

સજ્જનોનો ઠપકો-ગુસ્સો ઊંચે લઈ જાય,

દુનિયાથી ઊંધી દ્રષ્ટિ ‘જ્ઞાની’ઓની હોય,

આત્મવૃત્તિ સન્મુખકા ભવિતવ્યા સ્હોય.

‘બૂટ’ માથે મુકાવે તો લાગે સન્માન,

અંગૂઠા પકડાવે તોયે નાસે અહંકાર. સૌને લાગે...

‘હિપ્ટોનાઈઝ’ કરતા નથી તોયે થ્યાં ખેંચાણ,

અસ્ત્રીપુરુષ બાળકોને જકડતું વિજ્ઞાન,

વર્તમાનકાળમાં આશ્વર્યકી એંધાણ,

યાદ કરતા હાજરાહજૂર ભગવાન.

ગાનારાને સ્હેજાસ્હેજ લાભે આત્મજ્ઞાન,

‘અસીમ જયકાર’માં છે, પ્રત્યક્ષાં પ્રમાણ. સૌને લાગે...

ક્ષેત્ર પંદરેથી ભર્યા વિશ્રસા પરમાણ,

હવાથીયે પાતળા છે અરૂપી અ-માન,

ગુપ્ત તત્ત્વ પ્રગટકર્તા મુક્ત પુરુષ જાણ,

શૂન્ય પૂર્ણ અભિવ્યક્તે અભય મોક્ષદાન.

સિદ્ધ-મંદિરે વ્યક્ત અકર્તા-કિરતાર,

અજબ, ગજબ, કસબ, ઝડપ, અબજ નમસ્કાર. સૌને લાગે...

અભૂતપૂર્વ ‘ઑપરેશની’ હકીમ રામબાણ,

કોઈ કાળે ના ભુલાય સત્-વિજ્ઞાન,

લાખ જન્મે મળી જાય કોઈને કો’કવાર,

ભેદવિજ્ઞાની જીવંત સિદ્ધચક્રી સાર.

અમે દીઠા સહુના છે મૂળ ભગવાન.

મૂર્તિમંત ‘જ્ઞાની પુરુષ’ ગુરુ ચમત્કાર. સૌને લાગે...

(પા.૨૦૪)

મન-વચન-કાયાનો યોગનો ઉપયોગ,

ને જોઈ-જાણનારો શુદ્ધ આત્મયોગ,

પૂર્વના પ્રતિષ્ઠિતનો પ્રયોગી સંયોગ,

લાવે છે ઉકેલ છેલ્લો પૂર્ણ સ્વ-અયોગ.

શરીર અને આત્માને છૂટાં પાડનાર,

સર્વ ક્ષેત્રે અદ્વિતીય ખુલ્લો ચમત્કાર. સૌને લાગે...

(૨૦૪) સંજોગાધીન છે માનવ ભમ્મરડો

સંજોગાધીન છે આ માનવ-ભમ્મરડો,

અક્કડ અહમે ‘હું’પદે ફરતો.

અહમ્ પોષાતાં રાજી થઈ ગ્યો,

અહમ્ દુભાતા નારાજ થઈ ગ્યો. સંજોગાધીન...

પોતાનાં અહમ્ને કે’ છે સ્વમાની,

બુદ્ધિ બીજાને જાણે અભિમાની.

વિપરીત બુદ્ધિ જો ચાલી મનમાની,

સ્વચ્છંદ-મતિએ જાતે વટલાણી. સંજોગાધીન...

બીજાની ભૂલોને તુર્ત જ શોધે,

પોતાની ભૂલને કોઈ ના ગોતે.

પરાયાં માટે ને અજ્ઞાન ઓથે,

કૂવામાં પડશે મિથ્યાત્વ મમતે. સંજોગાધીન...

દૈહિક રાગે ને ઉદય ગર્વે,

માણે મન-રંજન બુદ્ધિના બળવે.

મન-વાણી મોજાં ઘૂઘવતાં તળિયે,

આંદોલ-સ્પંદો જગ-સમદરિયે. સંજોગાધીન...

મન-વાણી સંગીક્રિયાનું ચક્કર,

કૂંડાળાં જન્માવે ઢેખાળો-કંકર.

(પા.૨૦૫)

જેવા ભાવે ને ભારે ફેંકેલું,

તેવું જ આવે લેણું યા દેણું. સંજોગાધીન...

હિત-અહિતનાં ભાન વિનાની,

ખેંચેલા મનની આગ્રહ વાણી.

વાણીની ખેંચોની ભારી અથડામણ,

ગુજરે અવસ્થા ને તાંતો રાખે મન. સંજોગાધીન...

સંજોગી અસરે મમતા મહત્વ,

ત્યાં જ પરીક્ષાય ભાવો સૂક્ષ્મત્વ.

જે જે અવસ્થાનું મહત્વ ઘટિયું,

ત્યાંથી જ ક્લેશનું કારણ ટળિયું. સંજોગાધીન...

સંજોગ-વિયોગે મન-ક્લેશ ના થ્યો,

અ-મન વીતરાગે સંસાર નાથ્યો.

નિર્ગ્રંથ ‘દાદા’ને ‘નવનીત’ વંદ્યો,

કેવળજ્ઞાનીનો સંસાર આથમ્યો. સંજોગાધીન...

(૨૦૫) સંસાર એક માયાની જાળ છે

સંસાર એક માયાની જાળ છે, સાચા દાદાજી.

આવેલાં કોઈ કાયમ ન રહી શકે,

કોઈની સાથે કોઈ ના જઈ શકે,

સમયે તો રવાના થવાના,

અહીંનું અહીંયા છોડીને જવાનાં....

દુનિયામાં કોઈનું કોઈ નથી,

આત્મા વિના સગલું કોઈ નથી,

વારાફરતી રવાના થવાના,

અહીંનું ઘર મૂકીને જવાનાં....

હેળો ભેળો કાયમ ના રહી શકે,

(પા.૨૦૬)

ધાર્યું કામ કાયમ ના થઈ શકે,

તારું-મારું કરીને મરવાના,

ગૂંચ સાથે લઈ મરવાના....

ચાંદો ક્યારે ઊગે ના કહી શકાય,

દિવસ ક્યારે આથમે ના કહી શકાય,

ભણેલા પણ ભૂલ કરવાનાં,

મોક્ષ વિના નથી છૂટવાનાં....

(૨૦૬) હવે એક જ છે ઈચ્છા

છેલ્લી ઇચ્છા... એક જ ઇચ્છા... અંતિમ ઇચ્છા...

હવે એક જ છે ઇચ્છા, જગત કલ્યાણ કરવાની.

આખી આ દુનિયા પામો સુખશાંતિ,

ભાવી લ્યો ભાવના દિલથી.

દુનિયાની અંદર તું યે ફરે છે,

કલ્યાણ કરશે શિવશ્રી,

થશે કેવળ સત્કામી,

એને શાતા જ મળવાની.....

નીતિથી રળતાં નવ્વાણું વધશે,

શાંતિ કર જીવનની સરગમ.

અનીતિથી રળતાં નવ્વાણું ઉદ્વેગ,

સરવૈયે કર્મના બંધન,

આ જીવનનો હેતુ જાણ

છે સિદ્ધિ જ માનવને તરવાની....

ઉધામા-રઘવાટ અધર્મનાં ફળ,

સદ્ધર્મે નિષ્પન્ન સ્થિરતા

અક્રમનાં સિદ્ધાંત ત્રિકાળી અફર,

(પા.૨૦૭)

જ્ઞાનેશ ક્રિયાકારી મિલતાં

આ દાદાનું દર્શન છે,

જગતકલ્યાણી સંપ્રાપ્તિ....

સહેજે મળેલી પ્રાપ્ત ફરજને,

નિષ્ઠાથી બજવે માનવ.

સત્યુગ સામો આવીને ભેટે,

કરજે પ્રયોગી અનુભવ.

તારી અંદર છે પરમાત્મા,

જે શક્તિ માગીશ તે મળવાની....

(૨૦૭) હવે તો મોક્ષે જાવું છે

હવે તો મોક્ષે જાવું છે, બીજો કોઈ ‘વિકલ્પ’ ના હો,

સંસારે અબુધતા પ્રગટો.

સંસારી નાવ સંગીમાં, સર્વત્ર ‘એડજસ્ટમેન્ટ’ હો.

કોઈનાં દોષ ના દેખું, જાતે સંપૂર્ણ શુદ્ધિ હો.

પૂર્વે થઈ ગયેલાં પાપો, આપની સિદ્ધિથી બાળો,

કર્મ વિપાકી નાશ હો. - હવે...

કોઈ પણ જગત સંયોગે, કષાયો નિર્મૂળ જ હો.

સહુને સુખદાયી વાણી, નિર્વૈરી મૈત્રીથી વહો.

પરમ વિનયી વર્તન હો, નિરંતર કૃપા બઢતી હો.

સંપૂર્ણ શુદ્ધ ચારિત્ર્ય હો. - હવે...

કોઈનાં દોષ ના દેખું, પોતાનાં ઉદયકર્મો જોઉં.

પ્રત્યેકા સંજોગો માંહી, કેવળ જ્ઞાતા ને દ્રષ્ટા રહું.

દેહાધ્યાસે લૂંટાઈ જઈને, રિયલમાં ઊર્ધ્વગમન હો.

સંસારી દુઃખનો અભાવ હો. -હવે...

(પા.૨૦૮)

સાચું સુખ જોઈતું હોય તો, પહેલાં બની જવું સાચું.

પોતે કરતો નથી કિન્તુ, આરોપિત અહમ્ લાલચુ.

નિવૃત્તિ દેહાધ્યાસની હો, વિસ્મૃતિ જગતભરની હો.

સ્વરૂપે તન્મયા સિદ્ધિ રહો. -હવે...

પહેલાં હું સાચો બની જાઉં, ‘વ્યુ પોઈન્ટ’ સર્વ જાણી જોઉં,

પ્રાકૃતિક અવસ્થે જાગૃત, કેવળ શુદ્ધાત્મા જ જોઉં.

જગતનાં સંગ્રહસ્થાનમાં, ઋજુ-કોમળ-મૃદુતા હો.

વિનય પરમાર્થી સત્ પ્રગટો. - હવે...

(૨૦૮)  હસતે મુખે ઝેર પીએ

હસતે મુખે ઝેર પીએ, નીલકંઠી ખાનદાન,

નિઃસ્પૃહ અયાચકને, ખપે નહીં માન-તાન.

જગત-ઉદય અવતાર, દેશના તે શ્રુતજ્ઞાન,

સ્યાદ્વાદ જ્ઞાન-દાન, સર્વમાન્ય પરમાણ.

દેહાધ્યાસે ખૂંચેલાંને, સ્થૂળ-સૂક્ષ્મ વર્ગણા,

ગનેગારી વીંટળાયે, ભવોભવની ભ્રમણા.

દેહ જે પ્રાપ્ત થયો, ગનેગારી ટાળવા,

કર્મ-આવરણ ખપ્યે, ભગવાન ન્યાળવા. હસતે....

ભગવાન જગાડનાર, લાખ યુગે અવતરે,

‘સત્ પુરુષ’ પ્રત્યક્ષ, સમદ્રષ્ટા સર્વાત્મે.

સર્વે અવસ્થામાં, નિઃશંક સમાધાન,

સર્વજ્ઞ સત્કામ, યથારથ જ્ઞાન-જ્ઞાન. હસતે...

આત્મ-અસવાર વીંઝે, અવકાશ ઉપર પાંખ,

બ્રહ્માંડે ભેલાડ્યાં છતાં, સિલકમાં છે પૂર્ણ જ્ઞાન.

(પા.૨૦૯)

ઝાડ-પાન, પશુ-પંખી, ચતુર્ગતિ જીવાત્મે,

સર્વવ્યાપક અભેદ, મૂળ જે ‘આ’ છે ‘તે’. હસતે...

સકલ બ્રહ્મ વંદે ‘તે’, મૂળ વિશ્વ-આધાર,

‘સર્વજ્ઞ’ સૂક્ષ્મતમે, ગુરુતમ જ્ઞાન-જ્ઞાન.

જેણે આપ્યું ભાન તેને, આત્મ-અભિનંદન,

રણકે ઘટ-ઘંટડીઓ, જય સચ્ચિદાનંદ.

(૨૦૯) હસતો રમતો થાય

હસતો રમતો થાય, દાદાનો સત્સંગ પચતો જાય.

વધતો વધતો જાય, દાદાનો પરકાશ વધતો જાય.

દસ લાખ વરસે આયા, ખટપટિયા વીતરાગ;

ઉપાદાને નિમિત્ત સ્હાય, બુદ્ધિનો બખેડો બાળતો જાય....

એ રે સત્સંગમાં જોયા, વીતરાગ વહાલા;

દેશનાની સોહે રૂડી ભાત, આંતરિક આવરણ તોડતો જાય....

વ્હેવારું રીલેટિવ પુદ્ગલ પરાયું;

ભ્રાંતિ તોડતો જાય, રિયલનું લક્ષ બેસાડતો જાય....

રિયલ્લી સ્પીકિંગ, જાતે શુદ્ધાત્મા;

જોતો જોતો જાય, ખોખામાં શુદ્ધાત્મા જોતો જાય....

ધારેલી ધારણાથી, ઊંધું થાય ત્યારે;

અકર્તાપદ સમજાય, ‘વ્યવસ્થિત’ને કર્તા માનતો જાય....

જક્ક વેર વધાર્યાથી, ઉકળાટ અજંપે;

‘નિકાલ’ કરતો થાય, સમભાવે ઉકેલ લાવતો જાય....

‘શુદ્ધાત્મા’ ચોપડે, આત્મ-રમણ બેલેન્સી;

ફાડતો ફાડતો જાય, નામરૂપી લેબલો ફાડતો જાય....

(પા.૨૧૦)

(૨૧૦) હાં રે, હોજી દાદાજી !

હાં રે, હોજી ‘દાદાજી’ !

તમારા વિના ક્યાંય ગોઠતું નથી.

હાં રે, હોજી, પ્યારાજી !

સહારા વિના બીજ ઊગતું નથી. હાં રે...

જગત કુસંગે જ દુઃખ,

કેવળ સત્સંગે જ સુખ,

‘દાદાજી’નું હસતું મુખ,

સમણે દર્શન થાતાં સુખ.

હીરા-મોતી, મારાંજી !

સમૃદ્ધ સતિયા વિના દલડું ઠરતું નથી. હાં રે...

દુનિયાભરમાં લૂખું લાગે,

સત્સંગ વિના સૂનું લાગે,

બિરહો દિવસ-રાત જાગે,

‘જ્ઞાની’ ભવની ભાવટ ભાંગે.

રોકો, અતિક્રમણાજી !

આતમરમણા વિના કાંઈ રુચતું નથી. હાં રે...

ભગવાન ઉપર આવરણ,

અજ્ઞા વિપરીતી બુદ્ધિ,

ચેતન શુદ્ધાત્મી પ્રકાશ,

પ્રજ્ઞા સમકિતી શુદ્ધિ.

ઠારો અંતર, વ્હાલાજી !

કેવળજ્ઞાન વિના કાંઈ ખપતું નથી. હાં રે...

ઊંઘે ત્યારે લાકડા,

જાગે ત્યારે ભમરડા,

(પા.૨૧૧)

કોઈ છોટા, ના બડા,

આત્મા સૌના સરખા.

પ્રકૃતિ, આત્મા નોખાજી !

‘વ્યવસ્થિત’ નિકાલે બૂઝવું મહીં. હાં રે...

પાપોદયમાં શાંતિ હો,

સજ્જડ પુરુષાર્થ હો,

સ્થિરતા જ્ઞાનાંકિત હો,

સમતા પ્રજ્ઞાંકિત હો.

મંગળિયાના, બાવાજી !

સવળી સમજણ વિના કોઈ છૂટતું નથી. હાં રે...

પક્કડ પુદ્ગલથી ભય-બીક,

શુદ્ધાત્માની પકડો ‘સીટ’,

થાતાં આત્મસ્થ તલ્લીન,

મિલે મુક્તિની ‘પરમિટ’.

પરમારથના, પ્યાસાજી !

‘અક્રમિક’ શુક્લધ્યાન છૂપતું નથી. હાં રે...

‘દાદા’ શરણં ગચ્છામિ,

અર્હમ્ શરણં વંદામિ,

શ્રેણિ ક્ષપક પૂર્ણાત્મિ,

કેવળ મોક્ષ જ ઈચ્છામિ.

હાં રે, હોજી, ‘દાદાજી’ !

સૂર્ય વિના અંધારુંયે ખૂટતું નથી. હાં રે...

હાં રે, હોજી, ‘દાદાજી’ !

જ્ઞાની વિના કવિપદ કૂંજતું નથી.

(૨૧૧) હે આજ દિલની કરું હું વાત રે, દાદા સાંભળજો રે

(પા.૨૧૨)

હે આજ દિલની કરું હું વાત રે, દાદા સાંભળજો રે. (૨)

હે આજ સપને રે દર્શન આપોને, હે દાદા સાંભળજો રે. (૨)

હે વિરહો તમારો ના સહેવાય, દર્શન આપોને. હે આજ દિલની...

હે આજ બહુ રે તમે યાદ આવો રે, હે દાદા સાંભળજો રે. (૨)

હે તમને મળવાનું મન બહુ થાય, મળવા આવોને.

હે આજ ગમતું નથી મને ક્યાંય રે, હે દાદા સાંભળજો રે. (૨)

હે આજ દિલની...

હે તમે આવો તો હૈયું હરખાય, દાદા આવોને.

હે આજ નીરુમા નીરુમા થાય રે, હે દાદા સાંભળજો રે. (૨)

કે દા’ડાથી લડ્યા નથી લાડ, દાદાને લાવોને. (૨)

હે આજ દિલની...

હે મારો સ્વીકારો સંદેશો આપ રે, દાદા સાંભળજો રે,

હું જ્યારે કરું તમને યાદ, હાજર થાજો રે...

હે આજ દિલની...

(૨૧૨)  હે અંતર્યામી, સીમંધર સ્વામી

હે અંતર્યામી ! સીમંધર સ્વામી.

ચરણે આવ્યો પ્રભુ ! હું મોક્ષગામી.

સ્વરૂપજ્ઞાનની દીક્ષા જ લઈને,

દાદા ભગવાનની આજ્ઞામાં રહીને,

મોક્ષે જવાનો નિશ્ચય છે મારો,

કૃપા કરીને ઝીલો રે સ્વામી .... હે અંતર્યામી....

ભ્રાંતિમાં મારું હતું જ અપદ,

અપદ અમો હતું મરણપદ,

દાદા કૃપાથી પામ્યો હું સ્વપદ,

દાદા ભગવાનને લાખો સલામ... હે અંતર્યામી...

હું ને મારા નામની માયા,

(પા.૨૧૩)

ચરણે ધરું છું મન-વચ-કાયા,

એક અવતારી થવું છે મારે,

નિત્યે વિચારું સ્વરૂપ પામી.... હે અંતર્યામી...

તમારું સ્વરૂપ મારું સ્વરૂપ છે,

મારું સ્વરૂપ શુદ્ધ આત્મા સ્વરૂપ છે,

અનંત કાળના પાપોને બાળી,

જ્ઞાની કૃપાથી બન્યો હું મોક્ષગામી... હે અંતર્યામી...

(૨૧૩) હે દાદા પ્રગટાવો આજ પૂનમ નીજ

હે દાદા પ્રગટાવો આજ પૂનમ નીજ,

દાદા કૃપાથી પામ્યો અમાસથી બીજ,

અનાદિથી આથડ્યો અમાસી અંધારે,

દાદા વિણ આ કળિકાળે કોણ ઉગારે ?

દાદા પધારો ગુરુપૂનમે અડાલજ આજ,

મહાત્માઓ તલસે તમ આશિષ કાજ,

પૂરો પ્રભુ અનંત શક્તિઓ સહુમાં આજ,

કચાશની શું વાત ? કહેતા આવે લાજ !

છતાં આપે દીધું ગુરુપૂનમનું વરદાન,

પૂર્ણ સ્વરૂપે દાદા લૂંટાવો કેવળજ્ઞાન.

(૨૧૪) હેપી બર્થડે ટુ યુ

‘હેપી બર્થ ડે ટુ યુ’ જ્ઞાની મહર્ષિ,

જોતાં દિલ ઠરિયું ઓહો દાદાશ્રી,

વિદેહી પરમાત્મા અજન્મ્યા જન્મી,

ગુપ્તાત્મા વ્યક્તા વ્યવસ્થિત કર્તાશ્રી.

સંસારે મોક્ષ જ દાતા કળિયુગે દુર્લભ,

(પા.૨૧૪)

કેવળ મુક્તિ વિદ્યાતા મહાત્માને સુલભ.

ઇન્ટ્રિમ ગવર્મેન્ટ આત્માભિમુખી,

પ્રાકૃતિક વૃત્તિ ચોખ્ખી થૈ સુખ્ખી.

રામને મોહનના સંગમ અવતરિયા કલ્કિ,

‘જીવ’ના પઝલું ડિઝોલ્વર અસલી શ્રી શિવશ્રી,

મહાવીરનું શાસન દીપવે દાદાશ્રી,

જગ કલ્યાણી સિદ્ધ અમ્મર જ્ઞાનીશ્રી...

જન્મજયંતી ઉજવાશે કોટિ યુગ સુધી,

સાર્થક સમય સારી ‘તે’ સંજીવની મૂર્તિ,

ચારે ગતિ વંદિત ‘અક્રમ’ પૌરુષી,

સુખદ શાંતિકર માતા-પિતાશ્રી...

હે સીમંધર સ્વામી ભગવાન,

આપજો ચરણોમાં સ્થાન. (૨)

દાદા સાક્ષીએ પહોંચાડું નમસ્કાર,

સ્વીકારજો આ ભાવ. (૨)

મહાવિદેહ ક્ષેત્રે વિચરતા રે,

આ હાજરાહજુર ભગવાન.(૨) હે સીમંધર સ્વામી...

ધૂપ, દીપ, ચંદનને પુષ્પો સમરપું,

પ્રગટાવી દીવડા પાંચ. (૨)

આરતી નિત્ય ઉતારીએ હે પ્રભુ,

ખોલજો મોક્ષના દ્વાર.

મહાવિદેહ ક્ષેત્રે વિચરતા રે,

આખા બ્રહ્માંડના ભગવાન. (૨)હે સીમંધર સ્વામી...

સત્યુગની ભૂખ હવે જાગી પ્રભુ,

ક્યારે પહોંચશું તમારી પાસ. (૨)

દેશના રૂડી તમ સાંભળી પ્રકાશશે,

(પા.૨૧૫)

જ્ઞાનનો પૂર્ણ પ્રકાશ.

મહાવિદેહ ક્ષેત્રે વિચરતા રે,

આ તીર્થંકર વર્તમાન. (૨) હે સીમંધર સ્વામી...

સ્વામી દર્શનથી મોક્ષને પામશું રે,

દાદા કરજો અનુસંધાન. (૨)

હે સીમંધર સ્વામી ભગવાન,

આપજો ચરણોમાં સ્થાન. (૨)

(૨૧૫) હે સીમંધર સ્વામી, તુમ શરણો...હે કેવળ

હે સીમંધર સ્વામી, તુમ શરણોમાં લેજો.

હે કેવળ સંધાની, ભવ પાર કરી દેજો.

ભારતનું ઋણાનુબંધ, ધન્વન્તરી ત્રિલોકે,

અરિહંત મટાડે રોગ, જગ-ભોગ બધાં ખોટે;

મુજ હૃુદિયામાં આવી, અંદર સ્થિરતા કરજો....

તમે પોતે પ્રતિનિધિ અને જાતે હાજર છો,

મૂર્તિના દર્શનથી, અ-મૂર્તની ઓળખ છો;

નિદ્રિલને જાગૃત કર, નિત સપનામાં રે’જો....

જીવતાંની પ્રતિકૃતિ, સજીવન મૂર્તિ જેવી જ,

પહોંચે છે ચૌદ લોકે, સમકિતીની ભક્તિ;

કેવળ અંતરયામી, સૂણ નિર્ભેદી ભજનો....

તમે આવી શકો નહીં અહીં, હું પહોંચી શકું નહીં ત્યાં,

વાતાવરણો છે જુદાં, પ્રભુ દૈહિક મુંઝવણાં;

હે ચેતન કલ્યાણી, સંધાન કરી દેજો....

પદ્માસન છોડીને, ભારત ઉપર ઘૂમો,

(પા.૨૧૬)

વિરહાગ્નિ બાળે છે, છાતીએ ભર્યો ડૂમો;

કયા આધારે જીવું, મુજ બે-હાલી દેખો....

આત્માથી હતો અણજાણ અને તેથી રડતાં દુઃખ,

અબ પરમાત્મી ઓળખાણ, હવે તેથી હસતાં સુખ;

નિર્ દ્વંદ્વામૃત મરીશું, સ્વસ્તિક સંજીવક છો....

સમૃદ્ધ કલ્યાણ સમર્થ, અવનીમાં વિચરજો,

કદી નીકળી મૂર્તિ બહાર, અમૃત છાંટી જાજો;

છાતી ઠોકી વદીશું, શક્તિ સંજીવની છો....

સર્વોચ્ચ તબક્કો છે, જ્ઞાનીનાં મિલનનો,

કહેવાનું ઘણું હો ને, કશું યાદ જ ના આવે;

આ દેહ છૂટે ત્યારે, મહાવિદેહે ખેંચો.

કયા પાપોનાં ફળથી, દુનિયામાં ભટક્યો છું ?

કયા ભાવોની ભૂલથી, પર-દેશે રખડ્યો છું ?

કયા સંબદ્ધા ઋણથી, હું ભારત જન્મ્યો છું ?

કયા મોહક રસ ગુણથી, હું અદ્ધર લટક્યો છું ?

છું નિવ્હળ સત્ કામી, કરુણા નજરી તેડો.

કયા પદ ગુંજન ધૂનથી, સત્સંગે સ્પરશ્યો છું ?

‘સ્વ’ વ્યક્ત પદ ગુંજનથી, બ્રહ્માંડે સ્પંદ્યો છું ?

‘મંગળ’-રૂપ ભ્રાંતિથી, ‘બાવા’મય ભમિયો છું ?

કઈ પુણ્યૈનાં પૂંજથી, દાદાને મળિયો છું ?

આ સર્વ ખુલાસાઓ, શરણોમાં લઈ લેજો.

સ્થૂળ સૂક્ષ્મોત્તર શ્રી ૐ, સ્વામી પ્રત્યક્ષ થજો.

(૨૧૬) હો અમે ભૂલી રહ્યાં સંસારી વેશ

હો અમે ભૂલી રહ્યાં સંસારી વેશ, દાદાનો દેશ પ્યારો લાગે.

કોઇ માને (૨) ના માને આ લેશ, દાદાનો દેશ પ્યારો લાગે.

(પા.૨૧૭)

અમી ભરેલી જેની આંખ્યું અનંતની, (૨)

સહેજ કૃપા જેના અખૂટ પ્રેમની,

હો....ખોબે ખોબે (૨) પીધીને પીવાય દાદાનો દેશ...

મહીંલાની ગોળ ગોળ ફરતી ‘આ’ આરતી (૨)

એક એક ફેરામાં ગૂંચો ઉકલતી....

હો.....કેવી વીંટાયેલી (૨) સમજાય દાદાનો દેશ...

કોણ ઝુકી રહ્યા દાદાના ચરણે (૨)

કોણ ઘુમી રહ્યા દાદાના ગરબે

હો....હવે સાચું (૨) કુટુંબ ઓળખાય....... દાદાનો દેશ...

હૂંફોની હૂંફ આ પરમ પ્રભુની (૨)

સહેજે છોડાવે માયાવી હૂંફથી

હો....ચાખી જેને.(૨) કદી ના છોડે.... દાદાનો દેશ...

છેલ્લી આ દુનિયાને નીરાગી સલામ (૨)

પંચ કલ્યાણક દાદા વારસની

હો....સ્વમી ક્ષેત્રે.(૨) આવીને વરસે... દાદાનો દેશ....

(૨૧૭) હો મારા વ્હાલાના સંગમાં

હો મારા વ્હાલાના સંગમાં, સ્વના ઊમંગમાં,

જન્મજયંતિ ઉજવાય... કોટિ દિપકો પ્રગટી જાય.

હો મારા અક્રમ લીંકના, પ્રત્યક્ષના સંગમાં,

વાત્સલ્ય વસ્તુ સમજાય ... કોટિ નમનો પહોંચી જાય.

કંઈ ભાન ન’તું કે લક્ષ ન’તું,

કોઈ દિશા ન’તી કે કોઈ શિક્ષા ન’તી;

કંઈ સમય ન’તો કે વિનય ન’તો,

કંઈ પાત્ર ન’તું કે સૂઝ ન’તી.

એક દ્રષ્ટિના ધોધમાં ... હૃદયી બોધમાં ... જાગ્યો ‘મહીંલો વીતરાગ’,

કોટિ નમનો પહોંચી જાય. ... હો મારા વ્હાલાના સંગમાં....

(પા.૨૧૮)

ઉતારતું લપસણું કળિયુગી જોર,

ત્યાં તારે માત્ર એક કેવળીની દોર;

કેવી કૃપા કરી એણે રોકીને મોક્ષ,

જેથી ઝાલી લીધો મેં લિફ્ટનો ડોર.

મૂળ નિમિત્તના સંગમાં .... અભેદ રંગમાં ... દાદાનું જ્ઞાન સમજાય,

નિજ સ્થિરતા અનુભવાય ... હો મારા વ્હાલાના સંગમાં....

પૂર્વાનુભવમાં છે ત્રિકાળી જ્ઞાન,

જેને જોયું-જાણ્યું સામાયિક પ્રમાણ;

સૌ ઓગળતી ગ્રંથિ સહજ સભાન,

અલખનું લક્ષ મહીં વર્તે સમાન.

એક પ્રોમિસ આપ્યું જેણે ... જાણીને તેને... જોડી લ્યો મૂળ સંગાથ !!!

કોટિ નમનો પહોંચી જાય ... હો મારા વ્હાલાના સંગમાં....

ભરત ક્ષેત્રે વિચરતા દાદા ભગવાન,

સૂક્ષ્મતમે હાજર ઓ દાદા ભગવાન;

પ્રત્યક્ષે વર્તતા દાદા ભગવાન,

પાંચ વાક્યોના મૂળ ઓ દાદા ભગવાન.

આ પૂનમ દર્શનની, વિધિના યોગમાં ... સહજ મુક્તિ વર્તાય,

કોટિ નમનો પહોંચી જાય .... હો મારા વ્હાલાના સંગમાં....

કેસર ચંદન ને પવિત્ર નીર,

તેમાં મહેંક છાંટી પરમાર્થિક સ્થિર;

પ્રત્યક્ષ પાદુકા સ્થાપી શીરે,

ઠેર ઠેર ઘુમ્યા સૌ દાદાના વીર.

સજીવન દેરાસર, અરિ હણે અક્ષર... ચરણાનુયોગ વર્તાય ...

કોટિ નમનો પહોંચી જાય ... હો મારા વ્હાલાના સંગમાં....

હો... મારા અક્રમ લીંકના પ્રત્યક્ષના સંગમાં,

(પા.૨૧૯)

વાત્સલ્ય વસ્તુ સમજાય ... કોટિ નમનો પહોંચી જાય ...

નિજ સ્થિરતા અનુભવાય ... કોટિ દીપકો પ્રગટી જાય ...

દાદાનું જ્ઞાન સમજાય ... કોટિ દીપકો પ્રગટી જાય ...

સહજ મુક્તિ વર્તાય ... કોટિ દીપકો પ્રગટી જાય ...

ચરણાનુયોગ વર્તાય ... કોટિ દીપકો પ્રગટી જાય ...

(૨૧૮) હું તારી મહીં બેસી

હું તારી મહીં બેસી ગયો છું,

અંદર દાદા બોલે છે.

હું દાદાનો મા’તમા ને દાદા મારે માથે છે.

બહીલો મારો મંગળિયો ‘તે’ દાદાજીનાં શૈણે છે.

મહીંલા દાદા નિકાલ કરવા, ‘બાવા’ને હમઝાવે છે.

અવ્વળ-બવ્વળ ગૂંચ કષાયો, મંગળિયાને બાળે છે.

તેનો યે જોનારો તું છે, દ્રષ્ટિ દ્રષ્ટા માંહે છે.

સવળી સમજણ ‘ફિટ’ કરી લો, ભવડો છૂટવા માટે છે.

હગલા વા’લા ટેમ્પરવારી ઊંધી આંટી બાંધે છે.

ચોક્કસ દુનિયા પોલંપોલી ઢોલ્લક થાપે બાજે છે.

ખોખાનાં ખાલીપા ભરવા, નિજભક્તિ પરમાર્થે છે.

જયકારાનાં કીર્તન ગાતાં અમૃત ઝમવા માંડે છે.

દાદા કૈંયે ગ્યા જ નથી, પણ રુદિયામાં બિરાજે છે.

મારી અંદર બેહી ગે’લા, દાદા ભગવાન બોલે છે.

‘દાદા ભગવાનના અસીમ જય જયકાર હો’.

(૨૧૯) હું તો પૂજા કરીશ રાજ... દાદાજીની

હું તો પૂજા કરીશ રાજ રાજ, દાદાજીની પૂજા કરીશ.

(પા.૨૨૦)

તારી સેવા કરવા રોમ રોમ ઉછળતું પ્રભુ,

ઉધરસ સુણી થૂંકદાની મન સંભારતું પ્રભુ,

સેવા વિણ ન પોષાય આ અવતાર....

તારા જ્ઞાન ને આજ્ઞામાં મહાત્માઓ જીવે,

મળશો મહાવિદેહે કરી આયુના ઘૂંટ પીવે,

સ્વપ્નમાં દર્શન દઈ દેજો આધાર....

તારા ચરણો તો ચિત્તમાં ચોંટી જ રહે,

તારી અમીદ્રષ્ટિ ચક્ષુમાં સદાય રહે,

વિધિથી પૂરજો શક્તિ અપાર....

તારા દર્શન ને જ્ઞાનથી વંચિતોની વણઝાર,

ભૂલકાં ઝૂરે તુજ જ્ઞાન બિંદુ પામવા અપાર,

સૂક્ષ્મ હાજરીથી કરી દો ઉદ્ધાર....

(૨૨૦) હું તો પૂજા કરીશ રાજ...સીમંધરની

હું તો પૂજા કરીશ રાજ રાજ, સીમંધરની પૂજા કરીશ.

તારું સ્વરૂપ મુજમાં મેં દીઠું પ્રભુ,

શ્રેય સિદ્ધ મહાપદ ઊભું કીધું,

મારા હોજો કરોડો પ્રણામ,

સીમંધરની પૂજા કરીશ...

દોષો અનંત અવગુણ મારા પ્રભુ,

આત્મા-અનાત્મા કશુંયે ન જાણું પ્રભુ,

માફ કરજો ગુનાઓ તમામ,

સીમંધરની પૂજા કરીશ....

અંતઃકાળે સ્વરૂપે પ્રગટજો પ્રભુ,

કૃપા કરીને હાથ પકડજો પ્રભુ,

(પા.૨૨૧)

હું તો જોઈશ જરૂર તમારી વાટ,

સીમંધરની પૂજા કરીશ....

તારા વિરહોમાં દિન-રાત જલતો પ્રભુ !

તારા મિલનને પલ પલ ઝંખતો પ્રભુ !

ક્યારે પૂરી થશે મારી આશ !

સીમંધરની પૂજા કરીશ....

(૨૨૧) જ્ઞાની પુરુષના દર્શનથી

જ્ઞાની પુરુષનાં દર્શનથી,

પાપો ભસ્મીભૂત થઈ જાશે.

અંતર ઠારક ‘આ’ મોક્ષ મૂરત,

વિદેહથી મોક્ષે લઈ જાશે.

મહાતત્ત્વની ઉપલબ્ધિ થાતાં,

‘મુક્તિસુખ’ જીવતાં વર્તાતાં;

જગ-વિસ્મૃત કર સિદ્ધ સત્સંગમાં,

ભવ ભવનાં પાપ બળી જાતાં.

નિકાલી અવસ્થે તીવ્ર કરમ,

રૂપ સુખ-દુઃખ ‘ભ્રાંતિ’ ઓગળશે;

કુદરતી રચનામાં ‘જ્ઞાતા’ થઈ,

‘જ્ઞેયો’ પરમાણુ ખરી પડશે. -જ્ઞાની....

પરમાનંદી જ્ઞાતા-દ્રષ્ટા,

છે સિદ્ધ સમ પ્રત્યેકાં જીવમાં;

જ્ઞાની કીરપે શુદ્ધાત્મ લક્ષ,

જડીયું તેનાં બંધન તૂટતાં.

સહુને મળજો ‘આ’ મોક્ષ મિલન,

જગ-કલ્યાણક સુખ વિધાતા;

સહુ મંગલમાં પરથમ મંગલ,

પ્રત્યક્ષ પ્રગટ જ્ઞાની પાસે. -જ્ઞાની....

ભીતર-બાહર અદ્ભૂત શાંતિ,

(પા.૨૨૨)

ને દેહ પડોશી જ્યમ ભાસે;

વિનાશી ચીજનાં મોહ જતાં,

નિજ આત્માનંદ સ્વરૂપ લાધે.

સર્વાંગે સાત્વિક શુદ્ધ ઊપયોગ,

સિદ્ધારથ અમરત ટપકંતે;

નિદિધ્યાસ રહો શ્વાસોચ્છ્શ્વાસે,

માણ્યું મુક્તિસુખ ત્રિ-સાજે. -જ્ઞાની....

*****

બાળ પદો

(૨૨૨) અનંત ભવની ભટકણોથી

અનંત ભવની ભટકણોથી, દાદા અમને તારો,

માંગીએ છીએ આજે અમે, આ અક્રમ મોક્ષ અમારો.

નથી રહેવું અમારે આ સંસારમાં,

માયાની આ કેવી કેવી ઝંઝાળોમાં,

પાંચમા આરામાં પણ વર્તે અંદર ચોથો આરો, માંગીએ છીએ...

પાંચ આજ્ઞામાં રહી કાઢીશું આ જીવન,

મહાવિદેહમાં થાશે સ્વામી સીમંધરનું મિલન,

મનમાં અમારા આવે કાયમ માટે આવા વિચારો, માંગીએ છીએ...

મોક્ષના માર્ગ પર ચાલી પડશું અમે,

દુનિયાની તકલીફોથી છૂટકારો બહુ ગમે,

જન્મ-મરણના ભવસાગરનો માત્ર છે આ કિનારો,માંગીએ છીએ...

જગના સૌંદર્યમાં નથી કરતા સહી,

હવે તો અમે રહીશું બસ શુદ્ધાત્મા મહીં,

જગની સુંદરતાને છોડી બસ દાદાને નિહાળો, માંગીએ છીએ...

(૨૨૩) છે મહાન અમારા દાદા

(પા.૨૨૩)

છે મહાન અમારા દાદા,

એમની આજ્ઞામાં જ રહીશું,

છે અક્રમ મોક્ષના દાતા,

એમનો જયકાર કરીશું,

જય હો, જય હો, દાદા ભગવાનની જય હો.

ભાવ બ્રહ્મચર્યના જાગે,

આત્મા હવે દીઠો લાગે,

દુઃખડા સંસારના ભાગે,

સુખનો વેપાર કરીશું.

છે મહાન અમારા દાદા...

કેટલાય જન્મોથી ભટક્યા,

કેટલીય યોનિમાં રખડ્યા,

આ જન્મ-મરણથી થાક્યા,

હવે જ્ઞાનથી મોક્ષે જઈશું.

છે મહાન અમારા દાદા...

દાદાની અદ્ભૂત છાયા,

મળતાં જ અમે થયા ડાહ્યા,

અમ મન-વચન અને કાયાથી,

જગ કલ્યાણ કરીશું.

છે મહાન અમારા દાદા...

ધ્યેય એક અવતારી થવાનો,

છે હવે અમારા બધાનો,

આ અક્રમ માર્ગ ખજાનો,

(પા.૨૨૪)

અમે જ્ઞાનથી પાર કરીશું.

છે મહાન અમારા દાદા...

(૨૨૪) વિચરો છો મહાવિદેહમાં

વિચરો છો મહાવિદેહમાં તમે છો વર્તમાન તીર્થંકર.

સ્વીકારો પ્રણામ, ઉતારો કૃપા અમારા સ્વામી સીમંધર.

વિચરો છો મહાવિદેહમાં તમે છો વર્તમાન તીર્થંકર.

પ્રત્યક્ષ દાદાની સાક્ષીએ નમસ્કાર તમને કરીએ,

તમારા આશરાથી અમે હવે નીડર થઈ ફરીએ,

ચાલે અખંડ તમારી ભક્તિ અમારા હૃદયમાં નિરંતર,

સ્વીકારો પ્રણામ, ઉતારો....

અમારા આ જીવનમાં હવે કૃપા વરસાવો એવી તમે,

કોઈના પણ દોષ ના દેખાયે, કોઈની નિંદા ન કરવી ગમે,

ચાલે નહીં અમારા પર, કષાયોના જંતર-મંતર,

સ્વીકારો પ્રણામ, ઉતારો....

તમારી ભક્તિનો આનંદ, અમને વર્તાય છે એવો,

બધા ભગવંતોની પૂજા, કરીને થાય છે જેવો,

રામ તમે, શ્રીકૃષ્ણ તમે, તમે છો ભોલે શિવશંકર,

સ્વીકારો પ્રણામ, ઉતારો.....

(૨૨૫) સ્વામી હો સ્વામી

સ્વામી હો સ્વામી, સીમંધર સ્વામી, (૨)

કળિયુગી જીવોને તારે મારા સ્વામી,

સ્વામી હો સ્વામી, સીમંધર સ્વામી. (૨)

(પા.૨૨૫)

કામી ને ક્રોધી, લોભી ને કપટી,

સહુને સમાનતાથી તારે મારા સ્વામી. સ્વામી...

નાના ને મોટા, વૃદ્ધ ને માંદા,

માર ખાઇ જગનો, આવી તમને નમતા. સ્વામી...

કલ્યાણના દાતા, એવા મારા દાદા,

મોક્ષનું જ્ઞાન આપે, ત્રિમંદિરોમાં. સ્વામી...

અમે નાના બાળ ભૂલકા, તારા છે બાળ,

અમારા હૃદયમાં વસો, વીતરાગ આપ. સ્વામી...

અમારી આ શુદ્ધ દ્રષ્ટિ, આપની કૃપા થકી,

સહુને નમન કરી, મહીંથી ઊગી રહી. સ્વામી...

અહો અહો સ્વામી, સીમંધર સ્વામી,

મહીંથી જ વસી ઊગો સીમંધર સ્વામી,

ત્રિમંદિરમાં શોભે મારા સ્વામી. સ્વામી...

સ્વામી હો સ્વામી સીમંધર સ્વામી,

ત્રિમંદિરમાં શોભે મારા સ્વામી, સ્વામી...

(૨૨૬) જ્ઞાનીની છાયામાં બાળકો ખીલે

જ્ઞાનીની છાયામાં બાળકો ખીલે,

મનભાવન વાતાવરણ અંદર-બહાર ખીલે.

સારો પ્રેમ જેણે એક પલ પણ ચાખ્યો,

તેને માટે મુક્તિનો દ્વાર છે ખૂલ્યો, (૨)

એવા મુક્તિધામમાં અમ બાળકો આવ્યા,

પૂર્ણ નિઃશંક દશામાં સહેજે ખીલ્યા... જ્ઞાનીની છાયામાં...

અહીં આવીને અહીં રહીને એક પ્રેમને જોયો,

જેના શિક્ષણમાં જેના તારણમાં કોઇ ઘાટ ના જોયો. (૨)

(પા.૨૨૬)

એવા આ સીટીમાં અમે બાળકો આવ્યા,

જ્ઞાનીના વાત્સલ્યની ધારામાં નાહ્યા... જ્ઞાનીની છાયામાં...

મોટા થઇને ‘મોટું થવું’ અમને ના ગમે,

મોટા થઇને ‘નાના રહેવું’ અમને બહુ ગમે. (૨)

એવું જેણે શીખવાડીયું દાદાના ચરણે,

તેમને નિરંતર નમીએ અમે... જ્ઞાનીની છાયામાં...

આરતી - સ્તુતિ

શ્રી સીમંધર સ્વામીનો દીવો

દીવો કરીએ ભગવન્,

સીમંધર હે સ્વામી !

ધ્યેય મારો પૂરો કરજો,

મોક્ષનો સિક્કો મારી દેજો,

કેવળજ્ઞાન પ્રગટાવી મારું,

પૂરી કરી દ્યો ખામી. -દીવો...

વર્તમાને છો ઉપકારી,

તમ દર્શને ખૂલે મોક્ષની બારી,

ભરતક્ષેત્રે ઋણાનુબંધન,

કાપો મુજ ભવભવના બંધન,

ખેંચો અંતસમે શરણોમાં,

આવ્યો જ્ઞાનીકૃપા પામી. -દીવો...

આપ મૂર્તિ નહીં, સાક્ષાત્ સ્વરૂપે,

બિરાજો મહાવિદેહ ક્ષેત્રે,

દાદાએ અનુસંધાન કરાવી,

બેઠાં હૃદયાસન જમાવી,

(પા.૨૨૭)

ત્રિમંદિરીયે દર્શન કરતાં,

ભક્તિ તમ સંગે જામી. -દીવો...

દાદા ભગવન્ સાક્ષીએ નમતાં,

પ્રત્યક્ષ પહોંચે ત્યાં વંદના,

પ્રભુ તમારું ગજબનું ખેંચાણ,

હાજરાહજૂરની આ પહેંચાણ,

અનન્ય શરણું આપનું લે તે,

બનશે અચૂક મોક્ષગામી. -દીવો...

શ્રી સીમંધર સ્વામીની આરતી

જય સીમંધર સ્વામી, પ્રભુ તીર્થંકર વર્તમાન,

મહાવિદેહ ક્ષેત્રે વિચરતા, (૨) ભરત ઋણાનુબંધ. ...જય

દાદા ભગવાન સાક્ષીએ, પહોંચાડું નમસ્કાર, (સ્વામી)

પ્રત્યક્ષ ફળ પામું હું, (૨) માધ્યમ જ્ઞાન અવતાર. ...જય

પહેલી આરતી સ્વામીની, ૐ પરમેષ્ટિ પામે, (સ્વામી)

ઉદાસીન વૃત્તિ વહે, (૨) કારણ મોક્ષ સેવે. ...જય

બીજી આરતી સ્વામીની, પંચ પરમેષ્ટિ પામે, (સ્વામી)

પરમહંસ પદ પામી, (૨) જ્ઞાન અજ્ઞાન લણે. ...જય

ત્રીજી આરતી સ્વામીની, ગણધર પદ પામે, (સ્વામી)

નિરાશ્રિત બંધન છૂટે, (૨) આશ્રિત જ્ઞાની થયે. ...જય

ચોથી આરતી સ્વામીની, તીર્થંકર ભાવિ, (સ્વામી)

સ્વામી સત્તા દાદા કને, (૨) ભરત કલ્યાણ કરે. ....જય

પંચમી આરતી સ્વામીની, કેવળ મોક્ષ લહે, (સ્વામી)

પરમ જ્યોતિ ભગવંત ‘હું’, (૨) અયોગી સિદ્ધપદે. ...જય

એક સમય સ્વામી ખોળે, જે માથું ઢાળી નમશે, (સ્વામી)

અનન્ય શરણું સ્વીકારી, (૨) મુક્તિપદને વરે. ...જય

‘દાદા’ દીવો : ૧

‘મૂળ’ દીવાથી પ્રગટો દીપકમાળ,

‘સ્વરૂપ’ પ્રકાશિત ‘દાદા’નો દરબાર.

પહેલો દીવો ‘દ્રષ્ટિ’ ‘વ્યવહાર’,

સર્વાતમ જગ-રૂપીને કરમાળ.....મૂળ દીવાથી

બીજો દીવો ‘નિશ્ચય’ વરમાળ,

‘દિવ્યચક્ષુ’થી ‘શુદ્ધ’ને નમસ્કાર.....મૂળ દીવાથી

ત્રીજો દીવો ‘વ્યવસ્થિત’ ઘટમાળ.

અકર્તા ગાય, સૂણે સ્વ-ભજન માળ.....મૂળ દીવાથી

ચોથો દીવો ‘સમભાવે નિકાલ’,

નીરાગી વીતરાગે, કરુણા-ધાર.....મૂળ દીવાથી

પંચમ દીવો ‘શુદ્ધાત્મા’ સાધાર,

શુદ્ધ ખાતાવહી, નિર્ભેદ વેપાર.....મૂળ દીવાથી

‘આ’ મૂર્તામૂર્ત પ્રગટ છે અવતાર,

‘પંચ’ પરમેષ્ટિ સુચરણે સાક્ષાત્કાર.....મૂળ દીવાથી

‘દાદા’નો દીવો ‘દાદા’નો દરબાર,

‘ઝવેર’ ‘મૂળ’ ‘હીરા’ ‘આ’ ઝાકઝમાળ.....મૂળ દીવાથી

‘દાદા’ દીવો : ૨

દીવો કરીએ ભગવન્ ‘દાદા’ સર્વ સમર્પીને

અંધારા ઉલેચ્યાં ભવ કેરાં, ‘દાદા’ પ્રગટીને.

સર્વજ્ઞ ‘દાદા’ જ્ઞાન અવતારી,

‘અક્રમ’ લિફ્ટ તણા સુકાની,

સંગમેશ્વર સિદ્ધ જગકલ્યાણી,

મૂર્તામૂર્ત મોક્ષદાતા, પ્રકાશ્યો જેણે સમષ્ટિને......દીવો

અનંતજ્ઞાની અનંતદર્શી,

અનંતસુખની ફોરમ વર્ષી,

અમૂર્ત મૂરત નયને વસી,

દિવ્યચક્ષુ દાતા ત્વં, પરમ જ્યોતિ સ્વરૂપીને......દીવો

સૂર્ય સમાન પ્રતાપી તેજસ,

ચંદ્ર સમાન શીતળ ઓજસ,

મેરુ અચલ સમ, સાગર ગંભીર,

મુક્તિ મંદિરના ગુણલાં, પ્રત્યક્ષ પ્રગટનાં ગાઈને......દીવો

વિશ્વાધાર અંગુલિ ટેરવે,

બ્રહ્માંડ સ્વામી, સ્વામીત્વ અભાવે,

નિજ સ્વરૂપી, નિજ સ્વભાવે,

દસ લાખ વરસે પ્રગટી, અક્રમ ‘દાદા’ જ્યોતિને......દીવો

શુદ્ધાત્મા મૂળ ઉપાદાની,

અહમ્ મમતના અપાદાની,

મૂળ નિમિત્ત, એક સંયોગી,

છોડાવ્યો ભવસંસારે, વંદુ કૃપાળુ જ્ઞાનીને......દીવો

‘દાદા’ આરતી

જય ‘દાદા ભગવાન’, ‘દાદા’ સંગમેશ્વર ભગવાન

આરતી કરી જીવ ટાળે, (૨) રૌદ્ર, આર્ત, અપધ્યાન. .....જય

પ્રગટ દીવો ‘આ’ ‘દાદા’ કેરો, જગ પ્રકાશમાન કરે (દાદા) (૨)

જગકલ્યાણે પ્રગટ્યા (૨), ‘અક્રમ’ જ્ઞાન અવતાર. .....જય

પહેલી આરતી ‘દાદા’ની ત્રિવિધ તાપ ટાળે, (દાદા) (૨)

સર્વ અવસ્થા સમાધિ, (૨) શુદ્ધાત્મા જ્યોત જલે. .....જય

બીજી આરતી ‘દાદા’ની કેવળ દર્શન કરે, (દાદા) (૨)

પોષાય-ના પોષાય જગે, (૨) ક્રિયામાં અકર્તા. .....જય

ત્રીજી આરતી ‘દાદા’ની કેવળજ્ઞાન પામે, (દાદા) (૨)

સ્વસંવેદન શક્તિ, (૨) બ્રહ્માંડ પ્રકાશે સ્વયં. .....જય

ચોથી આરતી ‘દાદા’ની અદીઠ તપ કરે, (દાદા) (૨)

જ્ઞાન-અજ્ઞાન ભિન્ન ભેદી, (૨) સ્વ-ચારિત્ર લહે. .....જય

પંચમી આરતી ‘દાદા’ની કલ્યાણભાવ ભાવે, (દાદા) (૨)

તીર્થંકર પદ પામી, (૨) જગ કલ્યાણ કરે. .....જય

‘દાદા’ આરતી કેવળ, જે કોઈ ગાશે (દાદા) (૨)

એક કૃપા અમીદ્રષ્ટિ, (૨) તરણ તારણ તારે. .....જય

પ્રગટ ‘દાદા’ સ્તુતિ

જ્ઞાનાંજન હે પરમાનંદમ્, હે ‘દાદા’ જય સત-ચિત્-આનંદ.

નિરંજન સિદ્ધ અરિહંતાણમ્, હે ‘દાદા’ તે મૂળથી ચરમસ્પંદ.

મુખ મુદ્રા મનહર જનવલ્લભ, મુરલી મનોહર જ્ઞાન સુધામૃત.

બાહ્યાંતર નિર્ગ્રંથિ સમરસ, દશા અહો ! વીતરાગ અનુપમ.

આત્માનંદી પુષ્ટિ વચનબળ, નિષ્કામી કરુણામય પલ-પલ.

પ્રગટ દીવો ‘આ’ જ્યોતિ ઝળહળ,

જગ આખાનું ટાળો દળદર....(૨)

નિર્ભેદી ‘આ’ અબુધ પડછંદ, અનંત ગુણ ‘જય સચ્ચિદાનંદ’.

કરુણા સાગર હે પરમાતમ્, મોક્ષ સંબંધી શાશ્વત શરણમ્,

શરીર છતાંય અશરીરી ભાવે,

વિચરે સર્વજ્ઞ તેને વંદન કરું છું....(૨)

‘દાદા ભગવાન’ને નમસ્કાર કરું છું.... (૨)

રાજીપો

સર્વ દેવલોકનો રાજીપો ‘જ્ઞાની’ પર,

તેથી જ ‘મહાત્માઓ’ ફરી શકે નીડર.

કોઈ પણ ‘મહાત્મા’ને ઉપસર્ગ આવે ત્યારે,

કોઈ પણ ‘મહાત્મા’ને પરિષહ આવે ત્યારે,

‘દાદાજી’ ધરે છે બેઉ હાથું,

મોકલે છે લશ્કર આખું,

‘મોક્ષદાન’ સાથે ‘અભયદાન’ ખાસ્સું.

હૃદયકમળમાં ‘દાદા’ જ સ્થાપું.

‘મૂર્તામૂર્ત’ મોક્ષની જ્ઞાનભક્તિ પ્રાર્થું.

‘દાદા’, ‘દાદા’, બોલતાં ન થાકું.

પદ્માવતી માતાજીની આરતી

જય પદ્માવતી મા, ૐ જય પદ્માવતી મા,

આરતી કરી જીવ પામે, (૨) કૃપા તુજ અપાર. ......ૐ જય

પાર્શ્વનાથને ભજીને, રીઝવું તમને સદા (મા) (૨)

મોક્ષમાર્ગના વિઘ્નો, (૨) દૂર કરી આપો મા. ......ૐ જય

જગકલ્યાણે સહાય કરજો, છત્ર ધરીને (મા) (૨)

દાદા પરમ નિમિત્તને, (૨) રક્ષજો મા સદાય. ......ૐ જય

દાદા મંદિરે પ્રગટ્યા, ચૌદ લોકના નાથ (મા)(૨)

અખંડ તંદુરસ્તીને, (૨) દીર્ઘ આયુષ્ય આપ. ......ૐ જય

દિલની મારી ભક્તિ સૂણજે, કંઈ ના જાણે અજાણ (મા)(૨)

તારો તને સોંપ્યો, (૨) ધ્યેય સુધી તું પમાડ. ......ૐ જય

તારા ચરણે શરણે આવ્યો, અબુધ તુજ આ બાળ (મા)(૨)

આંગળી ઝાલી ઉગારજો, (૨) કરજો બેડા પાર. ......ૐ જય

ખોલ કૃપા ભંડાર તારા, ધરી દે દાદા કાજ, (મા)(૨)

એક ધ્યેયી તમે બન્ને, (૨) બનજો અમ આધાર. ......ૐ જય

અંબા માતાજીની આરતી

ૐ જય જગદંબે મા, ૐ જય અંબે માતા,

આરતી તારી ઉતારી, (૨) શક્તિ સાધુ સદા. ......ૐ જય

આદ્યશક્તિ સ્વરૂપ છે તું, પ્રાકૃતિક દેવી, (મા) (૨)

સહજ પ્રકૃતિ થાતી, (૨) ભજના તુજ કરતાં. ......ૐ જય

મૃદુતા-ઋજુતા પામે, હૃદયસ્પર્શી ભાષા, (મા) (૨)

ત્રિયોગે અહિંસક થઈ, (૨) સુખ-શાંતિ દેતાં. ......ૐ જય

નેમિનાથના શાસન દેવી, સર્વ ધર્મે માન્યા (મા) (૨)

મોક્ષગામીના વિઘ્નો, (૨) સહેજે દૂર કરતાં. ......ૐ જય

પુરુષ અને પ્રકૃતિના ભેદો, જ્ઞાની થકી ભેદાય (મા) (૨)

ભેદ પછીની ભક્તિથી, (૨) પ્રકૃતિ છેદાય. ......ૐ જય

તારા રૂપમાં ભાળું, દુર્ગા-કાલી મહા, (મા) (૨).

બહુચર-ખોડીયાર માને, (૨) પાંચાંગુલી-પદ્મા. ......ૐ જય

દિલથી તારી આરતી, જે કોઈ ગાશે, (મા) (૨)

અભ્યુદય ફળ પામી, (૨) આનુષંગિક વરશે. ......ૐ જય

શ્રી કૃષ્ણ ભગવાનની આરતી

આરતી કૃષ્ણ યોગેશ્વરની, શ્રીનાથજી, તિરુપતી બાલાજી (૨)

પરમપદ પ્રાપ્તિના નાયક,

ભજે તેને સદા સહાયક,

ગીતાના મૂળ છે ગાયક,

પરમ અર્થ સમજે તે લાયક,

આત્મધર્મના છે પ્રયોજક,

ગીતાસાર પામ હે વાચક,

હજારો રાણી, નૈષ્ઠિક બ્રહ્મચારી, અચરજકારી,

બલિહારી પરમેશ્વરની... આરતી કૃષ્ણ યોગેશ્વરની,

આરતી કૃષ્ણ યોગેશ્વરની, શ્રીનાથજી, તિરુપતી બાલાજી.

બાલ રૂપે શ્રીનાથજી,

સહુના દિલના નાથજી,

ભક્તને વૈકુંઠ સાથજી,

વૃત્તિઓ કુંઠીત આપથી,

કાનો લગની લગાવેજી,

વિરહમાં સહુને રડાવેજી,

ભક્તિમાં પ્યૉર બનાવેજી,

ગોપી પ્રેમભાવ જગાવેજી,

હતા મહારાજા, બન્યા ગોવાળા, સુદર્શનવાળા,

મૂકી માયા આ નશ્વરની... આરતી કૃષ્ણ યોગેશ્વરની,

આરતી કૃષ્ણ યોગેશ્વરની, શ્રીનાથજી, તિરુપતી બાલાજી.

દક્ષિણમાં તિરુપતી બાલાજી,

દેવકી-નંદના લાલાજી,

એ રિદ્ધિ-સિદ્ધિવાળાજી,

એ તો ભાઈ રંગે કાળાજી,

પરમ વૈષ્ણવના દાતાજી,

સર્વ તત્વોના જ્ઞાતાજી,

ખોલાવે મોક્ષના ખાતાજી,

સહુને દે સદા શાતાજી,

સહુના પ્યારા, દિલના દુલારા, આંખોના તારા,

બલિહારી સંગમેશ્વરની.... આરતી કૃષ્ણ યોગેશ્વરની,

આરતી કૃષ્ણ યોગેશ્વરની, શ્રીનાથજી, તિરુપતી બાલાજી.

શ્રી શિવ ભગવાનની આરતી

જય શિવમ્, જય શિવમ્, જય શિવમ્ દેવા,

આરતી ‘ઉતારું તારી’, તું છે મહાદેવા.

સંસારી ચીજ માટે નથી શિવની ભજના,

શિવ સ્વરૂપ થવા કાજે કર તું ખેવના,

ગુહ્ય જ્ઞાન ભાષાને સમજે વિરલો અદના,

અક્રમ વિજ્ઞાનીને દિલની અર્ચના,

મરતાં સુધી તારી કરું, હે પ્રભુ ! સેવા,

આરતી ઉતારું તારી, તું છે મહાદેવા. ....જય શિવમ્

જીવમાંથી શિવ થતાં, વરે શિવનારી,

શિવોહં અંતે થતાં બને સ્વરૂપધારી.

ભ્રાંતિ ભવોભવની ત્યારે જનારી,

શિવ સ્વરૂપ પર જાઉં વારી વારી.

જ્ઞાન વિના ન મળે મુક્તિના મેવા,

આરતી ઉતારું તારી, તું છે મહાદેવા. ....જય શિવમ્

જો તું જીવ તો કર્તા છે શ્રી હરિ,

જો તું શિવ તો વાત કરી ખરી.

કર્તાપદ છૂટે તો શિવસ્વરૂપ વર્તાય,

જ્ઞાન વિના જીવો અંધારામાં અટવાય.

દોડી જાવ જ્ઞાની પાસે આત્મજ્ઞાન લેવા,

આરતી ઉતારું તારી, તું છે મહાદેવા. ....જય શિવમ્

શિવ-કૃષ્ણના ભેદો ધર્મમાં મિટાવી દ્યો,

અગ્યારસો વહેંચેલી એક કરાવી દ્યો.

હિન્દુ ને જૈનોના મતભેદ કઢાવી દ્યો,

ભાન ભૂલેલાંઓને જ્ઞાનમાં લાવી દ્યો.

આપ નહીં સંવારો તો હાલ થશે કેવા?

આરતી ઉતારું તારી, તું છે મહાદેવા. ....જય શિવમ્

કર્તા કોણ સમજે તો કાયમી ઉકેલ છે,

અકર્તા પદ થતાં પરમ પદ સહેલ છે.

શિવસ્વરૂપ એટલે જ કલ્યાણકારી,

જ્ઞાનીની કૃપા મળ્યે, શિવોહંની સવારી.

પ્રભુ પણ વશ વર્તે શિવ હોય એવા,

આરતી ઉતારું તારી, તું છે મહાદેવા. ....જય શિવમ્

ભવોભવની ભાવના બનાવે કલ્યાણ રૂપ,

પારકાંના દુઃખો નિવારવામાં તદ્રૂપ.

ન મળે હાર કે મુગટ સિંહાસન,

શિવ સ્વરૂપ જમાવે સહુના હૃદયાસન.

સ્વ-પર કલ્યાણી બને સર્વે શિવા,

આરતી ઉતારું તારી, તું છે મહાદેવા. ....જય શિવમ્

શ્રી સાંઈબાબાની આરતી

જય સાંઈબાબા, ૐ શ્રી સાંઈબાબા,

આરતી નિત્ય ઉતારી (૨), પામું આશિષ-કૃપા. ૐ શ્રી સાંઈબાબા... સંત પુરુષ છો સાચા, નિર્મળ ચિત્તધારી, (સાંઈ) ભક્તિ તુજ કરવાથી (૨), ચિત્તશુદ્ધિ થાતી. ૐ શ્રી સાંઈબાબા...

લોકકલ્યાણની ભાવના, રગે રગ ભાવી, (સાંઈ)

વિઘ્નો જગ કલ્યાણે (૨), સાંઈ દ્યો ટાળી. ૐ શ્રી સાંઈબાબા...

મિથ્યા ‘શ્રદ્ધા’ જીવોને, ભટકાવે ચૌગતિ, (સાંઈ)

શ્રદ્ધા ‘સમ્યક્’ જગાવો (૨), ‘જ્ઞાની’ શરણે લાવી. ૐ શ્રી સાંઈબાબા...

કલ્યાણમિશન ‘દાદા’ કેરું, વિશ્વે સ્થાપે શાંતિ (સાંઈ)

આપો પ્યૉરિટી, શક્તિ (૨), નિમિત્ત સહુ રક્ષી. ૐ શ્રી સાંઈબાબા...

પૂરા કરાવો ‘દાદાઈ’ પ્રોજેક્ટો, ભગવદ્ સંકેતો આપી, (સાંઈ)

રાખીએ દ્રષ્ટિ આત્મિક (૨), ‘જ્ઞાની’ આજ્ઞા પાળી. ૐ શ્રી સાંઈબાબા...

જ્ઞાની ને સંત પુરુષો, ઠારો જગ અગ્નિ (સાંઈ),

આરાધન તુજ કરતાં (૨), લેજો શરણે ‘સ્વામી’. ૐ શ્રી સાંઈબાબા...

શ્રી પદ્મનાભ પ્રભુની આરતી

જય પદ્મનાભ પ્રભુ, અહો ! તીર્થંકર ભાવિ,

સુદર્શન ભક્તિ કરી (૨), ચતુર્ગતિ અંત આવી. જય પદ્મનાભ...

ભાવિ ચોવીશીના પ્રથમેશ, કલ્યાણ દ્વાર ખોલે, (પ્રભુ)

કરુણાનિધિ ભગવંત (૨), ભરતક્ષેત્રી તારે. જય પદ્મનાભ....

પહેલી આરતી પ્રભુની, અજ્ઞાનદ્રષ્ટિ જાયે, (પ્રભુ)

અવિનાશી પદ લહે (૨), તત્ત્વદ્રષ્ટિ થયે. જય પદ્મનાભ....

બીજી આરતી પ્રભુની, વિભાવ દશા છૂટે, (પ્રભુ)

ટળશે પરભાવો ભ્રાંતિ (૨), સ્વરૂપ ભજના થયે. જય પદ્મનાભ....

ત્રીજી આરતી પ્રભુની, વિકલ્પી સુખો ટાળે, (પ્રભુ)

દેહાતીત દશા વર્તે (૨), ‘સ્પષ્ટવેદન’ થયે. જય પદ્મનાભ....

ચોથી આરતી પ્રભુની, શુદ્ધ ઉપયોગ રહે, (પ્રભુ)

આવરણ સર્વે ખપતાં (૨), ‘કેવળજ્ઞાની’ થાયે. જય પદ્મનાભ....

પંચમી આરતી પ્રભુની, કરુણા ધારા વહે, (પ્રભુ)

‘દાદા’ પરમ નિમિત્તથી (૨), પહોંચ્યા પ્રભુ શરણે. જય પદ્મનાભ....

વીતરાગ પ્રભુના શરણે, જે કોઈ જીવ જશે, (પ્રભુ)

કૃપા-કારુણ્ય પામી (૨), સિદ્ધક્ષેત્રે જશે. જય પદ્મનાભ....

ગુરુ વંદના

અહો અહો ! શ્રી સદ્ગુરુ કરુણા સિંધુ અપાર,

આ પામર પર પ્રભુ કર્યો અહો અહો ઉપકાર.

શું પ્રભુ ચરણ કને ધરું, આત્માથી સૌ હીન,

તે તો પ્રભુએ આપિયો, વર્તુ ચરણાધીન.

આ દેહાદિ આજથી, વર્તો પ્રભુ આધિન,

દાસ દાસ હું દાસ છું, આપ પ્રભુનો દીન.

ષટ સ્થાનક સમજાવીને, ભિન્ન બતાવ્યો આપ,

મ્યાન થકી તરવાર વત એ ઉપકાર અમાપ.

જે સ્વરૂપ સમજ્યા વિના પામ્યો દુઃખ અનંત,

સમજાવ્યું તે પદ નમું શ્રી સદ્ગુરુ ભગવંત.

પરમ પુરુષ પ્રભુ સદ્ગુરુ, પરમ જ્ઞાન સુખધામ,

જેણે આપ્યું ભાન નિજ, તેને સદાય પ્રણામ.

દેહ છતાં જેની દશા, વર્તે દેહાતીત,

આ જ્ઞાનીના ચરણમાં હો વંદન અગણિત.

દેહ છતાં જેની દશા, વર્તે દેહાતીત,

આ દાદાના ચરણમાં હો વંદન અગણિત.

*****